DL 6

SNOW ANTONIO

“BYE, YOLLY!” Iniwan ko na ang kaibigan ko sa library dahil may group activity pa daw ito.

Paglabas ko sa gate may sumalubong agad sa akin na isang napakaguwapong nilalang. Parang may kamukha ito. Pero nawaglit ito sa isipan ko kung sino ang kamukha niya dahil mabilis itong nakalapit sa akin.

“Snow?” aniya na parang sinisigurado na ako talaga.

“Opo. Bakit?” kalmadong sagot ko. Natulala pa ako sa kulay berdeng mga mata niya. Parang may kamukha talaga siya. Si-.

“Puwede ba tayo mag-usap?”

“Ah..puwede naman.” mukhang mabait naman ito. Saka ang galing niya mag-tagalog. Hindi katulad ni Tucker. TUCKER?! OMG! Kamukha ni Tucker ang lalaking ito. Pero imposible. Noong nakaraan pumunta kami sa bahay ng family ni Tucker, hindi ko ito nakita. Saka marami naman talaga magkamukha na hindi kamag-anak.

“Okay. There's have a coffee shop here. Maybe we can go there,” aniya at tinuro ang mamahaling sasakyan nito na sumakay ako. Hindi naman ako nakaramdam ng takot dito, agad naman ako sumakay.

Hindi naman kalayuan ang coffee shop sa University. Halos sa amin nakatingin ang mga tao sa coffee shop pagpasok namin. In order lang ang guwapong lalaking ito ng black coffee. Samantala sa akin, caramel macchiato, dahil sobrang paborito ko ito.

“Can we start?” Saad nito na agad naman ako napatingin. “I'm Tristan. I know you're searching your sister.”

“Alam mo kung saan ang ate ko?! Nasaan siya?!”

“She's okay. I'm here to help you. I want you to finish your studies. Everything you need, I'll give it to you.”

“Hindi ko kailangan ang tulong mo. Kailangan ko makita ang ate ko!” diin naman na sagot ko rito.

“Hindi siya muna makakauwi. May kailangan lang siya tapusin. Magkikita rin kayo pero hindi muna sa ngayon, Snow.”

“Sino Ka ba talaga?! May utang ba sa'yo ang ate? Magkano?!” nagpipigil na taasan ko ito ng boses. Kung sakaling may utang ang ate, ibabayad ko ang perang nakuha ko Kay Tucker at ang perang binigay sa akin ng lalaking iyon.

“No. Just follow what I want. Finish your studies. That's it. And if you want to transfer to a beautiful place, just tell me. I'll buy you a condo.”

Nakakunot naman ang noo ko. Bakit nga pala hindi ko agad naisip na mayaman ito? Sa itsura pa lang, jusko! Parang nakakatakot hawakan. Ang mga kamay niya, parang hindi ito nakahawak ng lupa.

“H-hindi na. Doon pa rin ako uuwi sa inuupahan namin ni Ate. Kung sakaling uuwi si Ate Kath, nandoon pa rin ako. May pag-uusapan pa ba tayo? Uuwi na ako.”

Kumibot naman ang mapupulang labi niya. Kahit saang anggulo ng mukha ng lalaking ito, sobrang perpekto talaga.

“Wala na. Here. This is for you,” sabay abot sa akin ng itim na card.

Hindi basta card. ATM. Grabe. Ito iyong-? VIP ba ito? Like, pang bilyonaryo talaga? Basta may tawag dito eh.

“You can buy what you want. Car. House. Everything.”

Napanganga naman ako. Bakit ang daming blessings dumating sa akin? May nagbigay ng pera. Tapos ito may dumating na lalaki at binigyan ako ng ATM tapos bumili daw ako ng gusto ko. Nag-aalangan ako na tanggapin ito. What if may kapalit? Pero ano naman ang makukuha niya sa akin? Sa tono ng pananalita niya, si Ate Kath talaga ang kailangan niya.

“W-Wala bang kapalit ito?” tanong ko naman.

Umiling naman ito. “Wala. That card was registered under your name. And that money is all yours. Live a wealthy life, Snow. You don't need to worry about your older sister because she's in good hands.”

Tumayo naman ako at kinuha ang card. “Salamat. Saka huwag ka na magpakita sa akin,” iniwan ko na ito na nakakunot ang noo.

Huminga naman ako ng malalim. Wait. Paano ko naman ma-withdraw ang pera, hindi naman sinabi ang password ng ATM. Napasampal naman ako sa aking noo at bumalik sa loob. Nakaupo pa rin ito at nag -eenjoy sa kapeng hinihigop nito. Nagulat pa ito na nakatayo ako sa harapan niya.

“Ano nga pala ang password ng ATM?” mahinang tanong ko at sinisiguradong walang nakakarinig.

“Your birthday,” aniya.

“Salamat,” agad din ako tumalikod. Sumakay agad ako ng traysikel pauwi sa bahay.

Pagbaba ko nga traysikel may kotse na nakaparada sa harap ng bahay at nakasandal ang lalaking hindi ko inaasahan.

“T-Tucker?”

Humarap naman ito sa akin. Matagal itong nakatingin sa akin. Dahil siguro sa suot ko.

“Ahmm..g-galing ako sa duty. Ano ginagawa mo dito?” Panay naman ang panalangin ko na hindi ito nagdududa.

“Where's your phone? I tried to call you many times, but it's out of coverage,” malamig na boses na turan sa akin.

“Eh ano kasi..bawal sa work ang cellphone. Ano a kailangan mo?” medyo kinakabahan pa ako.

“I need you. My dad we're coming the next day here in the Philippines,” anito na napatingin pa ito sa parteng baba ng katawan ko.

“S-sige, pupunta ako,” sabay iwas ko ng tingin. Above the knee ang palda ko. At hindi pa ako nagsuot ng stocking.

“I don't want you to wear clothes that can see your legs,” aniya sumakay na ito a sasakyan.

Ano daw? Napatingin naman ako sa aking suot. Hindi naman masyado maiksi. Tamang-tama lang. Or talagang conservative lang na siya? Hmmm. Bakit ang suplado niya? Tiningnan ko lang ang kotse nito papalayo.

Pumasok na lang ako sa loob at nagbihis. Dahil nga hindi umuwi di ate, ang iniwan ko na pagkain kanina umaga, ininit ko lang ito. Ayoko mag-aksaya ng pagkain. Kahit marami akong pera, kailangan ko pa rin magtipid-tipid.

KINABUKASAN, maaga akong pumunta sa University at kailangan ko pa pumunta sa library. Semester break na namin next week, at bago iyong may exam kami. Kailangan ma maintain ko ang aking grado. Gusto ko pa rin n proud sa akin si ate kahit nasa malayo ito. Sobrang miss ko na rin ito.

“Snow, birthday ni nanay bukas, punta ka ha,” Saad ni Yolly na kasalukuyan na kumakain kami sa canteen.

“Bukas? Eh hindi ako sigurado eh. Pero kung hindi ako busy, sige pupunta ako.”

Bukas ako pupunta sa condo ni Tucker. At pupunta kami sa bahay ng parents niya.

“Sige, basta mag-message ka lang. Saka nandoon ang mga pogi kong pinsan,”malapad ang ngiting turan ni Yolly.

Napatango na lang ako. Pogi? Mas pogi pa kay Tucker? Kay Mr. Tristan? Parang wala na yata mas hihigit sa dalawang iyon. Ay! Iyong mga kaibigan ni Tucker. Speaking of pogi, grabe din ang face card ng mga iyon.

“Yolly, mamaya mauna na ako sa'yo ha. May gagawin pa ako.”

“Basta bukas ha.”

Tumango na lang ako kahit walang kasiguraduhan.

Alas tres pa lang ng hapon, nasa bahay na ako. Nakatanggap na rin ako ng text messages galing kay Tucker. Pinapapunta na niya ako sa condo nito.

Pagdating ko sa condominium, agad naman ako pinapasok ng guwardiya. Kakatok pa lang ako sa pinto nang bumukas na ito.

“H-hi,” nahihiyang bati ko sa binata.

“Come in,” aniya at pumasok agad ako.

Napatingin lang ako sa basang katawan nito na parang kakatapos lang maligo.

“You want to eat?” tanong nito.

“H-hindi na. Ngayon ba tayo pupunta sa bahay ng parents mo?”

“No. Dad will come here tonight. And you will be sleep here tonight.”

“H-Ha. Dalawa lang ang room dito. Saan ako matulog?”

“In my room,” anito at tumalikod na ito papunta sa kusina.