CHAPTER 7

BLYTHE JULIANNA (ACE)....

"Let me help you with him," boluntaryo na sabi ng lalaki na ikinabalik n'ya sa kan'yang sarili. Hindi pa s'ya sumasagot ngunit lumuhod na ito sa tabi ni Dos at kinuha ang kamay ng kapatid mula sa kan'ya.

Nakasunod lang ang kan'yang tingin kay Luke dahil hindi n'ya alam kung ano ang sasabihin dito. At kahit hanggang sa itinayo na ng lalaki ang kan'yang kapatid na lasing ay wala pa rin s'yang imik. Lalo pa s'yang namangha ng makita na parang wala lang rito ang bigat ni Dos na kung tutuusin ay halos magkasing built lang ang dalawa ng katawan.

Parehong matipuno at alaga sa gym ang katawan ng mga ito ngunit mas gusto n'ya ang katawan ni Luke. Siguro ay dahil kapatid n'ya si Dos at walang epekto sa kan'ya kapag nakikita n'ya itong walang pang-itaas na suot.

But Luke is different dahil unang kita n'ya pa lang sa katawan nito ay nagulo na agad ang kan'yang tahimik na mundo.

"Sweety, open the door, please," nagbalik lang s'ya sa kan'yang sarili ng marinig ang boses nito. At ayan na naman sa endearment ang lalaki na s'yang dahilan ng pag-init ng kan'yang mukha.

Ipinilig n'ya ang kan'yang ulo, hinamig ang sarili at mabilis na tumayo para buksan ang kan'yang pinto.

Imwenestra n'ya ang kan'yang kamay kay Luke ng mabuksan ang pinto at nauna itong pumasok sa loob habang akay-akay si Dos na wala pa ring malay ng mga oras na iyon. Isinarado n'ya din agad ito at sumunod sa dalawang lalaki.

Tinungo n'ya ang isang pintoan ng spare room ng kan'yang penthouse para doon patulugin ang kapatid. Agad namang nakuha ni Luke ang kan'yang ipinahiwatig dito.

Ipinasok nito si Dos sa isang bakanteng silid at dinala sa kama. Pabagsak na nahiga ang kapatid sa malambot na kama at napailing na lamang s'ya dahil kahit siguro bugbugin ito ngayon ay hindi pa rin nito malalaman dahil sa sobrang kalasingan.

"Is he okay?" narinig n'yang tanong ni Luke sa kan'ya habang inaayos n'ya ang paa ng kapatid at inaalis ang suot nitong sapatos.

"He will! Lasing lang s'ya kaya nagkaganito," sagot n'ya rito.

"Isn't he a doctor? I remember, I saw him at the hospital pero matagal na panahon na iyon," sabi nito maya-maya. Nagbuga s'ya ng hangin at inayos ang pagkakatayo.

"He is!" tipid na sagot n'ya rito. Tama naman kasi ito. Dos is a neurologist at kilala na isa sa mga mamagaling na doctor abroad ngunit nagbago ang lahat dahil sa isang babae na s'yang dahilan kung bakit ito nagkaganito ngayon.

He's been through a lot na umabot na sa muntikan nitong pagkamatay dahil sa kagagawan ng babae na nanloko rito. Kaya hindi n'ya masisisi ang kapatid sa mga pinagagawa nito ngayon sa buhay.

"Okay!" tipid na sagot ni Luke sa kan'ya ng makita nito na wala s'yang balak na pahabain ang kan'yang sagot tungkol sa kapatid.

"Let's go outside!" aya n'ya sa binata at nagpatiuna na ng lumabas. Sumunod naman ito sa kan'ya hanggang sa living room ng kan'yang bahay. Pabagsak s'yang naupo sa sofa at kahit hindi n'ya ito inaya na maupo ay naupo pa rin ito sa kan'yang harapan.

"Nice place," puri nito sa kan'yang bahay ng ilibot ang paningin sa paligid.

"What are you doing here, Muller? At paano ka nakakaakyat sa penthouse ko ng walang sariling susi?" imbes na pasalamatan ang papuri nito sa bahay n'ya ay sinita n'ya ang lalaki kung paano ito nakakaakyat sa taas.

At ng marinig nito ang kan'yang tanong ay may dinukot ito sa bulsa at ipinakita ang isang key card na pag-aari n'ya. She knows na sa kan'ya iyon dahil kulay ginto ang kulay ng key card. Ang sa pamilya n'ya naman ay kulay silver ang hawak ng mga ito na susi sa kan'yang penthouse.

"Bakit nasa sayo yan? Where did you get that?" salubong ang mga kilay na tanong n'ya sa lalaki.

"Naiwan mo ito sa La Car's kasama ang iba pang susi," sagot ng binata na ikinatapik n'ya ng palad sa noo.

Naalala n'ya na inalis n'ya ang susi ng kan'yang sasakyan sa bungkos ng iba pang mga susi bago n'ya ibinigay ito kay Luke para ipagawa ang kotse. At ngayon lang nangyari na naging careless s'ya sa kan'yang mga galaw lalo na sa mga mahahalagang bagay katulad ng kan'yang mga susi.

"At bakit hindi mo ibinalik sa akin ng unang punta mo rito? Are you planning of something, Muller?" sita n'ya sa lalaki. Mahina itong natawa ngunit imbes na mairita ay kumalabog na naman ulit ang kan'yang dibdib ng lumitaw ang dalawang biloy sa pisngi nito.

"You didn't give any chance na maibalik ko sayo ang mga gamit mo. Pinalayas mo ako, remember? At nakalimutan ko na din ang pakay ko noong unang punta ko rito. I think it's because you kissed me tha—,"

"Shut up! How dare you accusing me of kissing you! Ikaw ang nanghalik, Muller at hindi ako!" namumula sa galit at pagkapahiya na singhal n'ya sa lalaki. Agad namang mababanaag sa mga mata ng lalaki ang pagkaaliw sa kan'yang reaction.

"At nagpahalik ka naman! Hmmmmm!" dagdag pa nito na mas lalo pang ikinainit ng kan'yang mukha. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nahiling n'ya sa taas na sana ay bumuka ang sahig ng kan'yang bahay at lamunin s'ya para hindi na sila magkita pa ni Luke dahil hiyang-hiya s'ya rito at sa kan'yang sarili.