4

⚠️ WARNING, READERS! ⚠️

Dark romance na naman tayo. Pero this time, mas mabigat at mas intense ang story.

Kung alam mong hindi mo kayang basahin ang ganitong klaseng story, please don't force yourself. Skip this one na lang.

Hindi ito para sa lahat, kaya please read at your own comfort and discretion.

You've been warned. 😌🖤

Hansel's POV

Kasalukuyan akong naluluha.

Hindi dahil sa emosyon.

Kundi dahil sa sakit at sa puwersa ng mga kamay niya.

Ang mga daliri ni Z ay nakabaon nang malalim sa buhok ko, mahigpit na mahigpit ang hawak hanggang sa nanakit na ang anit ko. Pilit niyang ibinabaon ang ulo ko pababa, isinusundot nang paulit-ulit ng makapal at mahabang pagkalalaki niya sa loob ng bibig ko. Humahagulgol ako sa pagduwal. Nanginginig ang balikat ko. Pero wala siyang pakialam.

"Look at me, woman."

Mababa, malamig, at absolutong utos.

Pinilit kong itingin ang mga mata pataas.

Nakasandal siya sa couch, hubad ang pang-itaas. Ang katawan niya ay puno ng madilim na tattoo na tila gumagalaw sa ilalim ng mahinang ilaw. Ang titig niya sa akin ay matindi malupit, nanunood ng bawat luha, bawat pagduwal, bawat desperadong paghinga ko.

Pinilit kong huwag maduwal sa laki at taba ng pagkalalaki niyang paulit-ulit na sumusundot sa lalamunan ko. Masakit ang panga. Masakit ang lalamunan. Pero hindi niya binabawasan ang puwersa. Sa halip, mas lalo pa niyang itinulak ang ulo ko pababa, parang wala akong halaga kundi isang bagay na pwedeng gamitin.

Nang makaramdam siyang sapat na, bigla niya akong hinila pataas sa buhok.

May mahabang sinulid ng laway na kumonekta sa labi ko papunta sa kanya. Hingal na hingal akong huminga.

"Come here," utos niya. "Ride my cock."

Mabilis akong tumayo. Pilit na ngumiti. Umakyat sa kandungan niya.

Akmang ililihis ko na ang manipis na panty nang bigla niyang hinawakan ito. Isang malakas na hatak at napunit ito. Ang tunog ng pagkasira ng tela ang pumuno sa katahimikan ng kwarto. Napahawak ako sa dibdib niya para hindi matumba.

Matigas.

Matipuno.

At nakakatakot.

Itinaas niya ang dalawang braso at inilapat sa sandalan ng couch, ganap na relaks, habang nakatitig sa akin na nahihirapan isingit ang pagkalalaki niya.

Masakit.

Sobrang sakit.

Pinilit kong huwag umiyak.

Hindi ko kinaya.

Tumulo ang luha ko. Agad kong pinunasan ng likod ng kamay, takot na baka magalit siya at hindi na ako mabayaran.

"I-I'm sorry..." mahina kong bulong, nanginginig ang boses.

Muli kong isinentro ang sarili. Mahirap pa rin. Sobrang laki. Sobrang kapal. Ramdam kong may binabakbak sa loob ko. May mainit at basang pakiramdam na nagsasabing dinudugo na ako.

Doon gumalaw ang isang kamay niya.

Sa isang iglap, mahigpit niyang hinawakan ang balakang ko at buong-buo akong ibinagsak pababa sa kanya.

Isang basag na tili ang pumutok mula sa lalamunan ko.

Akmang yayakap ako sa kanya dahil sa sobrang sakit

pero bigla siyang nagsalita, malamig at walang emosyon.

"No kiss.

No hug.

Just move."

Mabilis akong tumango.

"Y-yes... Master."

Nagsimula akong gumalaw.

Pataas.

Pababa.

Kahit bawat bagsak ay may kasamang sariwang sakit.

Kahit ramdam ko ang init ng dugo na nahahalo sa lahat.

Kahit unti-unting naninikip ang dibdib ko sa sobrang stress at puwersa.

Gumagalaw ako dahil wala akong ibang pagpipilian.

Si Z ay nanonood lang sa akin nang buong oras.

Walang awa.

Walang lambing.

Puro malamig at sadistang titig

nasisiyahan sa luha ko,

nasisiyahan sa sakit ko,

nasisiyahan sa katotohanang patuloy pa rin akong sumusunod.

At ang tanging kaya kong gawin ay magpatuloy,

habang paulit-ulit na binubulong ng isip ko ang iisang bagay:

Kailangan ko ito.

Kailangan ko ang pera.

Kailangan kong mabuhay.

Kahit gaano pa ito kasakit.

Kahit gaano pa ito kadugo.

Kahit kailangan kong ibigay ang lahat ng natitira sa akin.

Matagal akong nasa ibabaw niya.

Pilit na sinusunod ang bilis at bigat ng gusto niya. Bawat pag-angat at pagbagsak ng balakang ko ay may kasamang sariwang sakit. Ramdam na ramdam ko ang kapal niya na parang binabakbak ang loob ko nang paulit-ulit. Ang mga braso ko ay nakaalalay sa dibdib niya, pero hindi ako puwedeng yumakap iyon ang utos. Kaya nanginginig lang ako, pinipilit ang sarili na huwag tumigil.

Bawat pag-angat at pagbagsak ng katawan ko ay parang may tumuturok na libo-libong karayom sa panloob kong kabuuan. Ramdam ko ang basang dugong pumapatak at humahalo sa balat, pero mas matindi ang walang tigil na paninikip sa gitna ng aking dibdib. Parang sinusunog ang loob ng puso ko. Lumalabo na ang paligid. Ang ilaw sa kisame ay nagiging malalaking bilog na kulay pula at itim.

Huwag muna... please... huwag muna ngayon... dasal ko sa sarili habang mabilis na pumupatak ang mga luha ko sa aking namumutlang pisngi.

Nakatitig pa rin sa akin si Z. Ang dalawa niyang braso ay nakadikit sa sandalan ng couch, walang bakas ng pagmamadali o awa sa kanyang mukha. Pinapanood niya ang bawat panginginig ng aking balikat, ang bawat pigil na ingit na lumalabas sa aking mga labi.

."Faster," utos niya, malamig at walang pasensya.

Tumango ako nang mabilis. "Y-yes... Master..."

Ang luha ko ay patuloy na tumutulo. Hindi ko na pinupunasan. Wala nang silbi. Alam niyang umiiyak ako, at tila mas nasisiyahan pa siya rito.

Pumikit ako nang madiin at mas pinalakas ang paggalaw ng aking balakang. Bawat bagsak ko sa kanya ay tila ba huling lakas na ng aking katawan. Ang panga ko ay nanginginig na sa sakit at pagod. Naramdaman kong tila tumitigil sa pagtibok ang puso ko nang ilang segundo bago muling bumabalik nang napakalakas at napakasakit...

Naramdaman ko ang mabilis at marahas na paghawak ng dalawa niyang kamay sa aking mga balakang. Bago pa ako makahinga nang maayos, marahas niya akong inangat mula sa kanyang kandungan at itinulak patungo sa malaking bilog na kama.

"Bend over."

Mababa, malamig, at walang kaunting alinlangan ang kanyang boses.

Tumuwad ako sa pulang kumot, hingal na hingal at naghahabol ng hangin. Ang buo kong katawan ay nanginginig sa matinding pagod at paninikip ng aking dibdib, pero alam kong wala akong karapatang tumanggi. Dahan-dahan kong itinaas ang aking balakang at itinutok ang sarili sa kanya, nakatukod ang aking mga siko sa kama habang nakatungo ang aking ulo.

Narinig ko ang mabagal niyang paglakad patungo sa likuran ko.

"Good girl," bulong niya sa isang malamig na tono, habang hinahawakan nang mahigpit ang aking baywang.

Sa isang marahas at mabilis na baon, pumasok siyang muli sa akin nang buong-buo.

"Ahhh!" napasigaw ako sa matinding sakit na gumuhit mula sa ibaba papunta sa buo kong likod.

Napakapit ako nang mahigpit sa pulang kumot hanggan sa mamuti ang aking mga kuko. Nagsimula siyang bumayo nang mabilis at walang awa mula sa likod. Bawat diin at bawat pag-sundot niya ay parang yumuyugyog sa buo kong pagkatao. Ang tunog ng kanyang pagtama sa akin ay umalingawngaw sa buong silid, kasabay ng pilit at basag kong paghinga.

Isang bahagyang palo sa pwetan ko.

Masakit. Mas masakit pa kaysa kanina dahil sa anggulo. Parang hinati niya ulit ang loob ko nang walang awa.

Ang kama ay umuuga. Ang mga kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa balakang ko, ginagamit ako nang buong bilis. Bawat bagsak ng katawan niya ay may kasamang malakas na tunog ng balat sa balat. Ang mukha ko ay nanatiling nakalapat sa kumot, basang-basa na sa luha at laway.

Hindi ko kayang umangal nang malakas.

Hindi ko kayang humingi ng awa.

Dahil alam kong kapag tumigil ako... baka mawala ang pera.

Kaya pinagtiisan ko.

Kahit sinasaktan na ako.

Kahit dinudugo pa rin.

Kahit ang puso ko ay naninikip nang mas malinaw sa bawat malakas na pagbayo.

Si Z ay walang imik sa likuran ko.

Walang lambing.

Walang pahinga.

Puro malamig at sadistang paggamit-

para akong isang bagay na ginawa para saktan at paglaruan.

At ang tanging kaya kong gawin ay humawak nang mahigpit sa kumot,

habang paulit-ulit na sinasabi ng isip ko ang iisang katotohanan:

Kailangan ko ito.

Para sa gamot.

Para mabuhay.

Kahit masira man ako dito.

Pagkalipas ng ilang sandali, bigla niyang hinila ang katawan ko palayo.

Walang paliwanag. Walang tanong. Pinahiga niya lang ako.

Nakatihaya, pagkatapos ay itinaas ang dalawang hita ko at isinandal sa balikat niya. Sa posisyong iyon, mas malalim ang pagpasok niya. Mas kitang-kita ang bawat reaksyon ng mukha ko.

At doon niya pinagpatuloy.

Mas mabilis.

Mas malakas.

Mas walang awa.

Ang kama ay malakas na umuuga. Ang mga ungol ko ay hindi ko na mapigilan halong sakit at pilit na paghinga. Ang luha ay patuloy na tumutulo sa gilid ng mata ko papunta sa pulang kumot. Ramdam ko ang init ng dugo na bahagyang dumadaloy pa rin. Pero hindi siya tumitigil.

Hanggang sa biglang naramdaman kong nagbago ang ritmo niya.

Mas magulo.

Mas desperado.

Nanginginig ang mga braso niyang nakasuporta sa gilid ng ulo ko. Ang titig niya ay nanatiling malamig, pero namumungay na ang mga mata niya yung pungay ng matang malapit nang labasan.

Bigla niyang hinila ang sarili palabas.

"Come here," ungol niya, malalim at pilit. "Fuck... I need your mouth."

Mabilis akong bumangon.

Nanginginig ang buong katawan. May konting dugo pa rin sa pagitan ng hita ko. Pero wala akong oras para isipin iyon. Lumapit ako sa kanya nang pagapang, tuhod sa kama, hanggang sa makaharap ko ang pagkalalaki niyang basang-basa at naninigas pa rin.

Labag sa loob ko.

Sobrang labag.

Pero isinubo ko pa rin.

Ilang ulos lang... at nalasahan ko na.

Mapait. Mainit. Makapal.

Gusto kong maduwal. Gusto kong umatras. Gusto kong huminga nang malaya.

Pero mahigpit niyang hinawakan ang batok ko.

Ang mga daliri niya ay parang bakal na nakabaon sa ulo ko, pinipilit ang ulo ko na manatili doon. Ilang malalim na ulos pa ang ginawa niya gamit ang bibig ko walang pakialam kung nasasaktan na ang lalamunan ko, kung nanginginig na ang balikat ko sa pagduwal.

"Lunukin mo lahat."

Malamig. Diretso.

Pinilit ko.

Pinilit kong lunukin ang lahat ng inilabas niya, kahit gusto kong isuka, kahit nanginginig ang buong katawan ko sa pagkasuklam at sakit. Ang mga mata ko ay nanlalabo sa luha. Ang dibdib ko ay naninikip nang husto yung paninikip na alam kong delikado, pero wala akong magagawa.

Nang matapos siya, dahan-dahan niyang binitawan ang batok ko.

Ako naman ay nanatiling nakaluhod sa harap niya, humihingal, may luha at laway sa mukha, at may mapait na lasa na nananatili sa dila.

Si Z ay tahimik lang na nakatingin sa akin.

Walang kahit anong emosyon kundi pure, cold satisfaction.

Maya-maya, lumayo na si Z.

Tahimik. Walang salita. Parang walang nangyari.

Ako naman ay nanlalata. Halos wala na akong lakas. Mahina kong hinila ang pulang kumot para matakpan ang katawan ko. Nanginginig ang mga daliri. May mainit pa ring pakiramdam sa pagitan ng hita ko-dugo, pawis, at sakit na pinaghalo.

Sa isip ko, isang salita lang ang paulit-ulit:

May dalawa pa, sana kahit isang Oras lang na pahinga bago pumasok si Y o lumabas si X....

Isa pa lang, si Z palang... pero para na akong hihimatayin. Ang dibdib ko ay naninikip nang mas malinaw. Ang paghinga ko ay mababaw. Alam kong delikado ito. Alam kong bawal ang sobrang stress at pagod. Pero wala akong choice.

Napatitig ako kay Z.

Nagsindi siya ng sigarilyo. Umupo ulit sa couch. Binuga ang usok pataas, parang wala lang. Ang katawan niyang puno ng tattoo ay nanatiling relaks, habang ako ay sira-sira na sa kama.

Pagkatapos ay bumukas ang p***o.

Pumasok si Y.

Agad niyang tinanong si Z, medyo nakataas ang kilay.

"Tapos ka na?"

Tumango lang si Z. Walang imik. Walang ngiti. Tanging isang sulyap lang sakin tapos ibinaling na nag tingin sa usok ng sigarilyo.

Si Y naman ay bumaling sa akin.

Nakangisi, nagsimulang mag hubad.

"Ako na."

Doon ko naramdaman ang totoong takot.

Para akong mamamatay.

Lalo na nang mabilis niyang hinila ang kumot papalayo sa akin pati ang mga paa ko ay hinila niya ng umatras ako. Bigla akong naging hubad ulit sa harap nila. Napasigaw ako nang mahina sa gulat at kahihiyan.

"T-teka lang po..." iyak ko. Nanginginig ang boses, ng pilit na niyang ibinubuka ang hita kong pilit kong isinasara.

"Teka lang..."

Tumigil siya.

Bigla siyang napatitig sa mga luha ko. Matagal. Parang may nakita siyang hindi niya inasahan. Ang ngisi niya ay unti-unting nawala. Ang mga mata niya ay nanatiling nakatingin sa akin nang tahimik, habang ako ay umiiyak nang pilit na pinipigilan ang hikbi.

Pagkatapos, walang sabi-sabi, binuhat niya ako.

Isang malakas na bisig ang dumaan sa likod ko, isa pa sa likod ng tuhod ko. Bigla akong naiangat mula sa kama. Ang katawan ko ay nanlalata na, kaya wala akong lakas tumutol.

Bumaling siya kay Z.

"Sa kwarto ko na lang kami," aniya, medyo mababa ang boses. "Ang awkward kung panonoorin mo pa kami."

Si Z, tumingin lang sakin saglit... Malamig at matagal, pagkatapos ay tumango nang bahagya at muling humithit ng sigarilyo, bago kami makalabas nag salita siya.

"Ibalik mo siya Dito pagtapos mo, hindi pa ako tapos sa kanya.."

Yumakap ako sa leeg ni Y, dahil sa narinig. hindi siya kumontra. Hindi niya ako tinulak. Hindi niya ako pinagalitan.

Dinala niya ako palabas ng red room.

Ang pasilyo ay mahaba at malamig. Ang bawat hakbang niya ay ramdam ko sa katawan ko. Hanggang sa makarating kami sa isang p***o at pumasok kami.

Kwarto niya yun.

Mas simple kaysa sa red room. Walang chains. Walang whip. May malaking kama, madilim na kurtina, at isang wardrobe sa gilid.

Dahan-dahan niya akong inilapag sa gilid ng kama.

Tinititigan niya ako nang matagal.

Matagal na matagal.

Parang may tinatantiya.

"Kaya mo paba? gusto ko sana kaso Yung itsura mo para ka ng mamamatay..." Sabi niya.

Hindi ko alam ang isasagot pero ng maalala ang Pera tumango ako..

"Really? Kaya mo pa?" Tanong niya ulit..

Matagal ako bago nakasagot..

Mukhang alam na niya Ang sagot kaya lumapit siya sa wardrobe. Binuksan ito. Kumuha ng isang malaking T-shirt maluwag, panlalaki at hinagis sa akin.

"Fix yourself."

Nagulat na Naman ako.

Ang boses niya ay iba. Hindi malamig tulad ni Z. Hindi rin bastos. Parang... pagod lang.

Nanginig ang kamay ko nang kunin ko ang damit.

Sa isip ko, paulit-ulit pa rin ang pasasalamat Dito..

Pero wala akong lakas magtanong kung bakit....

Ang tanging alam ko lang...

ay may dalawa pa.

At ang pera para sa gamot ko ay hindi ko parin hawak..