HOLD YOU FOUR: SPECIAL ABILITY

“Miii! OMG, you're back for reaaaal!”

Napangisi si Rinoah sa lakas ng boses ni Alma nang mabungaran sila pagbukas nito ng pinto ng condo unit nito. Agad siyang dinamba ng kaibigan para yakapin. Nang bitiwan ay inikot-ikot siya na para bang hindi kapani-paniwala na nasa harapan siya nito.

“Surprised?”

“Leche! Bakit hindi ka nagpapa... sabi...” papahina ang boses na sabi nito nang mapansin ang dalawang paslit na nasa likurang gilid ni Rinoah.

“Hi, fairygod mom!” malawak ang ngiting naunang bati ng paslit na si Claudine na kinawayan pa ang kaibigan ng mommy niya.

“Oh... my... aaahhhh! Ang mga fairy babies ko!” tili na naman ni Alma na halos itulak ang kaibigan patabi para lang malapitan ang mga inaanak na sa video call lang noon nakakausap.

“Aaah! Fairygodmom!” hindi papatalong tili rin ni Claudine, habang tahimik lang at nakangiting nakamasid si Claude.

Halos panggigilan ni Alma ang babaeng inaanak. Bubuhatin sana niya ito pero hindi kaya ng maninipis niyang braso.

“Finally, We've met!” Salitang pinaghahalikan ni Alma ang magkabilang pisngi ni Claudine, nang makuntento ay saka binalingan si Claude at ito naman ang pinanggigilan. “Ang pi-pretty at handsome naman talaga ng mga fairy babies ko. What do you want? Come on, tell me and I will grant it,” pangungulit niya sa magkapatid na yakap sa magkabilang braso.

“`Ma, baka p'wedeng pumasok muna tayo? Nakakabulahaw na tayo,” paalala ni Rinoah.

Mabilis na tumayo nang tuwid si Alma. “Ay... pasok, pasok.” Inakay niya sa balikat ang dalawang kambal papasok sa unit nito. Nang maisara ang pinto, nagulat na lang si Rinoah nang hampasin ng kaibigan ang kaliwang likod niya malapit sa balikat.

“Bakit kasi hindi ka nagpapasabi?” asik ni Alma sa kaibigan.

“Hindi na surprise kung sinabi ko,” pigil ang ngiting sagot ni Rinoah.

“Ewan ko sa iyo. Alam nang ayoko nang surprises. Teka, kumain na ba kayo? Kailan kayo dumating? Saan kayo tumutuloy, sa grand manor ba?” sunod-sunod na usisa ni Alma. Naupo ito sa single-seater couch at payakap na kinandong si Claudine. “Hays, ang ganda mo talaga. Akin ka na lang, fairy baby,” panggigigil niya rito.

“Kahapon lang kami dumating. I know it's your off today kaya pumunta na kami. And I know for sure na nasa nightout ka kagabi kaya hindi na namin inagahan. Mukhang ikaw ang hindi pa nanananghalian,” sagot ni Rinoah, naupo siya sa three-seater couch na nasa kaliwang bahagi ng sala, tumabi sa kaniya nang upo ang lalaking anak.

“Ahh, you still really knew me...” pinausli pababa ang mga labing ungot ni Alma. “Wait, fairy babies, gusto n'yong mag-swim?”

“Yes po, fairygod mom! I want to swim! I want to swim, Mom.” Nilingon ni Claudine ang ina saka ikinurap-kurap ang nagmamakaawa nitong mata.

“We did'nt bring your extra clothes, Clau.”

“That's fine, Mii. May boutique sa 3rd floor nitong building. May shop din sa swimming area. Bibilhan ko na lang sila ng swimsuit and stuff. Doon na rin ako magba-brunch. Let's go! I'll just change, a'right!” Tumayo si Alma at iniupo si Claudine bago tinungo ang silid para magpalit ng damit. “Wait n'yo 'ko here, fairies.”

**********************************************

“Wait... ano'ng ibig mong sabihing hindi ikaw ang nagpakalat ng photos ko sa nightclub?” Mula sa pagbabantay-tingin sa mga anak na nasa swimming pool, kunot na ang noo nang ipinaling ni Rinoah ang ulo kay Alma para tingnan ito.

“Uhum...” tipid na sagot ni Alma na hindi makapagsalita dahil sa laman ng bibig. Nginuya at nilunok muna nito ang pagkaing nasa bibig bago nagsalita. “Ang natatandaan ko, may nakabanggaan ako habang sinusundan kita papunta sa restroom. I know the guy kaya medyo nagkakuwentuhan at nakalimutan kong may misyon ako. Then noong naalala ko, wala ka na. Hindi na kita mahagilap. I called your phone and a gorgeous voice answered my call.” Huminto si Alma sa pagsasalita para sumubo ng kinakain nitong lasagna.

Palipat-lipat naman ang tingin ni Rinoah sa mga anak na masayang lumalangoy sa swimming pool, at sa kaibigang nagkukuwento habang kumakain. Hindi naman siya nag-aalalang naka malunod ang sino man sa kambal, dahil marurunong lumangoy ang dalawa. Nakikipag-compete na si Claude sa swimming competetion na ang kalaban ay mas matanda ng dalawa hanggang apat na taon, at nakasungkit ng ikatlong puwesto.

Pero nang hindi na dinugtungan ni Alma ang huling sinabi nito, nilingon niya ito at bibigyan sana ng tinging nagsasabing 'ano ang sumunod na nangyari?' kaso nasa kinakain nito ang atensiyon ng kaibigan.

“Ano'ng sinabi sa iyo? Did he mention his name?”

“Nope. He just assured me that you're safe and that you knew him.”

“Wait, what?” Wait, binanggit o nagpakilala ba ng lalaking iyon? Wala siyang maalala. Oh... maliban sa ibinigay nitong pangalan—Cloud. Na isinunod niya sa pangalan ng kambal.

“Hindi mo maalala? How about his face?”

Bumuntonghininga siya. Ang hirap sumagot kapag wala kang maisagot. Wala siyang maalalang kahit ano tungkol sa lalaking naka-one-nightstand niya. Hindi niya alam kung dahil sa kalasingan niya noon, o baka epekto ng anesthesia'ng itinurok sa kaniya noong manganak siya.

“That was six years ago. I was drunk that night so his face was blurred in my sight. When I woke up, he was taking a shower, and I didn't have the time to wait for him. I just left some cash as payment for his service, then I left the room. So, there's nothing I can recall if my memory of him was as blurred as a dream fading after waking... except that I know he was real.”

“So, what's your plan now? Plan mong hanapin?”

“Gusto siyang makita ni Claudine,” simpleng sagot niya.

“Si Claudine lang? How about Claude?” Inabot ni Alma ang mataas na baso ng avocado smoothie nito saka sumimsim habang na kay Rinoah ang tingin.

Umiling si Rinoah. “He knew that they don't have a father.”

Nangunot ang noo ni Alma at daig pa ang tsismosang nagkainteres sa sinabi niya. “What do you mean? Sinabi mo ba?”

“Hindi. But he told me that I don't need to lie to him about his father because he knew that they don't have a father from the beginning. That I suffered alone just to brought them in this world.”

“Woah, that was deep... and weird for a 5-year-old.”

Malalim na namang napabuntonghininga si Rinoah, “Actually, hindi lang si Claude. I don't want to lie to Claudine, but...” Nangungunot ang noo ni Rinoah sa pag-iisip kung paano ilalatag sa mga salita ang gusto niyang sabihin. “She keeps telling me that she dreamed of their father, and she's been drawing it ever since she told me about it.”