LOGINCHAPTER 01: GREY EYES & BLACK HAIR
"Sit," maikling utos ni daddy pero para iyong amo sa pandinig ko. Sobrang lakas ng dating ng boses niya. Parang laging nang-uutos at hindi mo pwedeng hindi sundin! Umupo ako sa malambot na sofa at niyakap ang bag na nasa hita ko bago ko siya sinundan ng tingin. Kita kong hinubad niya ang suot na salamin sa mga mata pero hindi ko nakita ang mukha niya dahil nakatalikod siya at pumasok siya sa kung saan kaya nawala siya sa paningin ko. "Ang ganda..." bulong ko habang inililibot ang paningin sa bahay ni daddy. Sumakay kami ng elevator kanina pero hindi ko alam kung gaano kami kataas. Nakasarado kasi ang kurtina at makapal iyon kaya hindi pumapasok ang liwanag galing sa labas. Sosyaling mga ilaw ang nagsisilbing liwanag sa buong living room. Chandelier iyon, hindi lang basta-bastang bumbilya! "What is your name?" Kaagad kong nilingon ang pinanggalingan ng mababang boses ni daddy. Bumalik na pala siya at hindi na itim na coat ang suot niya kun'di puting polo na mahaba rin ang manggas. May itim na necktie pa siya na maluwag na ang pagkakatali. Ang nakaagaw ng atensyon ko ay ang laki ng katawan niya. Mas malaki ang katawan niya kumpara roon sa picture nila ni mama. Parang lagi siyang nag-e-exercise kaya batak ang mga muscle niya! Napaawang ang labi ko habang nakatitig sa mga mata niyang naniningkit at parang namumungay. Kulay abo iyon, hindi kulay bughaw gaya ng sa akin! "Bakit po magkaiba tayo ng kulay ng mata?" hindi ko mapigilang itanong at napahawak ako sa dulo ng buhok ko. "Pati po hair? Black sa 'yo parang kay mama," dagdag ko pa. Makapal ang buhok niya, hindi kulot pero malinis ang dulo at parang hindi nagugulo ang pagkakasuklay ng tuktok no'n patalikod. Sinundan ko siya ng tingin nang lumapit siya sa akin at lumuhod siya sa harap ko. "Genes. My father has the same color as yours. But my grandfather has grey like mine," paliwanag niya habang nakatitig diretso sa mga mata ko. Sunod ay bumaba ang tingin ko sa kamay niya nang hawakan niya ang masikip na sapatos ko. "Now, care to answer my question, baby girl?" tanong niya ulit, diretso talaga ang pagsasalita niya ng ingles at halatang sanay na sanay siya. May accent pa at mabilis kaya medyo mahirap intindihin. "Name ko po?" nahihiyang banggit ko. "Reina Andrada." Marahan siyang tumango. "Reina, huh?" banggit niya sa mababang boses at inalis ang sintas ng sapatos ko bago niya iyon hinubad kaya nakaramdam ako ng kahinhawaan doon. "Your age?" aniya at inalis naman ang kabilang sapatos ko. "Twelve po," dagdag ko. Mukhang wala tala siyang alam tungkol sa akin! Mabuti na lang, isinama niya ako sa kanya at hindi itinaboy. Pansin kong natigilan siya bago niya ako tiningala saglit. "Still a baby..." bulong niya at nang yumuko siya ay kita ko ang pagguhit ng ngiti sa labi niya. Nakaramdam ako ng hiya nang alisin niya ang magkaibang kulay ng medyas ko. "What's in your bag?" tanong niya ulit at tinabihan ako nang mailagay niya iyon sa lalagyan ng mga sapatos niya malapit sa pintuan. Pinagtabi niya ang sapatos naming dalawa. Napangiti ako nang kunin niya ang bag ko sa akin. Sumampa ako sa sofa at hinarap ko siya pati na ang bag na hawak niya. "Damit ko po. Tapos mga gamit ko sa School. Tapos si Twinkle..." bibong paliwanag ko at inilabas pa ang maliit at malambot teddy bear ko. "Napalunan ko po 'to sa claw machine noong Fiesta!" Ipinatong niya ang braso niya sa gilid ng sofa sabay iginilid ang mukha sa kamao niya habang pinapanood ako. "You sounds like a good girl than a spoiled one. Makes me want to spoil you." "Po?" kumunot ang noo ko dahil hindi ko nasundan ang English niya. Sobrang nakakahilo. Kailangan kong mag-focus sa English subject para mas maintindihan ko siya. Pero umiling siya saglit at umayos ng upo, ipinatong niya na rin ang hita sa sofa para harapin din ako. "Nothing. What do you want me to do with you, hmm?" panay siya tanong. Kinikilala niya siguro ako. Napakagat labi ako. Pansin ko namang bumaba doon ang tingin niya. "P'wede pong tagalog?" tanong ko at tumawa na rin dahil sa hiya. "Hindi po kasi ako masyadong magaling sa English, daddy." "Oh!" Umawang ang labi niya at kinagat ang pang-ibabang bahagi no'n kaya namula lalo. "Anong gusto mong gawin ko sa 'yo? Bakit mo 'ko hinanap? Nasaan ang... ina mo? Bakit mag-isa ka lang do'n kanina? Saan ka galing?" sunod-sunod na tanong niya kaya napakurap kurap ako at mahinang natawa. "Isa-isa lang po!" natatawang pigil ko dahil nalulula ako aa sobrang dami niyang gustong malaman. "Kasama ko po si mamang lumuwas papunta rito sa Maynila. Pero bumalik po siya agad sa Ilocos, doon po sila nakatira ni..." Huminga ako ng malalim. "Ni Tito Noel pati 'yong pamilya nila." "Hmm..." tangging sagot niya at mas inantok ang mga mata niya. "That's your step dad?" Dahan-dahan akong tumango at nag-iwas ng tingin dahil ayaw ko nang maalala iyong taong iyon. "Why bother looking for me? For money?" Muli ko siyang hinarap nang magsalita siya at banggitin ang pera. "Sabi po ni mama, mayaman ka," paliwanag ko at tumango para sumang-ayon sa sinabi niya. Nakita ko naman ang pagtuwid niya ng upo at nagsalubong pa ang kilay niya. "Gusto ko pong makapag-aral," dagdag ko at hinawakan ang kamay niyang nakapatong sa hita niya. "Daddy, gusto po kitang makasama. Palagi kasi akong—" naputol ang sasabihin ko at nabitin din ang luha ko nang may tumunog. Tumayo si daddy. "Stay here," utos niya at muli siyang bumalik sa pinanggalingan niya kanina. Cellphone yata niya iyong tumunog. Kinuha ko ang bag ko at muling isinarado ang zipper. "Cancel my remaining meetings for today. I'm busy," rinig kong pagka-usap niya sa kung sino. "I'll just send it. Probably later by five. Yeah. I'll just see her tomorrow." Huminga ako ng malalim at isinandal ang likuran sa sofa. Napahawak pa ako sa tiyan dahil kumalam iyon. Nagugutom pa rin ako! Marami kayang pagkain si daddy rito? Tumayo ako nang makabalik na si daddy. Ramdam na ramdam ko tuloy ang lamig ng tiles sa paa ko. Hawak niya ang phone niyang kuminang sa repleksyon ng ilaw at parang bago. Napakagat ako ng pang-ibabang labi, nag-aalangan sa sasabihin ko sa kanya. "Daddy, kumain ka na po?" lakas loob na tanong ko dahil hindi ko na kaya ang gutom. Mula sa gadget ay lumihis saglit ang tingin niya sa akin. "Are you hungry?" "Opo!" Mabilis akong sumagot at tumango pa kahit ang atensyon niya ay nasa cellphone niya. "Okay, come with me," utos niya at ibinaba ang phone niya. Mabilis akong lumapit sa kanya nang titigan niya lang ako, mukhang hinihintay niya ako. Napangiti ako at tiningala siya bago ko hinawakan ang kamay niya. Kaagad kong naramdaman ang init ng palad niya. Napakurap kurap ako nang titigan niya lang ako. "Daddy?" tawag ko sa atensyon niya. Ramdam ko ang pagpisil niya ng kamay ko bago siya nag-iwas ng tingin at lumakad kaya sumunod ako sa kanya. Lumawak ang ngiti ko nang makitang awtomatikong bumukas ang ilaw at lalo na nang makita kung gaano rin kalawak at kalinis ang kitchen sa bahay ni daddy. Walang kalat at parang bago dahil kumikinang ang mga gamit. May malawak na Island counter sa gitna kung nasaan ang mga prutas at tissue. Mataas din ang mga upuan. "Sit," muling utos ni daddy kaya lumapit ako roon sa pinaka-unahan. Akmang bu-buwelo ako para umakyat nang maramdaman ko ang kamay niya sa magkabilang bewang ko at walang hirap niya akong inupo roon. "Thank you po!" sinserong sambit ko at pinanood siyang kalasin ang butones ng puting polo niya na longsleeve. Kaagad akong nag-iwas ng tingin nang hubarin niya ang suot na pang-itaas at nakita ko pa saglit ang malapad at makisig na likuran niya. Ang ganda ng katawan ni daddy! Nakakalula! "Lalala~" kumanta na lang ako at ibinaling sa kulay grey na refrigirator ang mga mata. Naririnig ko ang pagkilos ni daddy pero nang makita ko ulit siya dahil lumapit siya sa refrigerator, na dalawa ang pintuan, ay naka-suot na siya ng itim na apron. Bumaling ako sa kabilang dako para hindi makita ang katawan niya. Nakakahiya kasing tignan iyon! "What are you doing?" kuryosong tanong niya. Nilingon ko ang direksyon niya pero sa gilid ng mukha niya ako tumingin para 'di ko makita ang lantad na katawan niya. "W-wala po," nauutal pa na sagot ko at tumingin sa mga bagay na nasa likuran niya. Hindi ko talaga kayang tumingin ng katawan ng mga lalake! "Tss!" rinig kong asik niya pero hindi ko na lang siya pinansin. Narinig ko ang yabag niya, hudyat na kumilos na siya at umalis sa pwesto kung saan ako nakatingin. Pero halos atakihin na ako sa puso nang biglang may humawak sa magkabilang balikat ko. "Hey!" biglang sigaw niya sa likuran ko. Dahil sa gulat ay napaatras ako at dahil pabilog at walang suporta sa likuran ang upuan ay halos malaglag na ako. Mabuti na lang ay nahigit niya ang payat na braso at nauntog pa ako sa matigas na dibdib niya dahil sa lakas niya. Humugot ako ng malalim na hininga nang manatili sa ilong ko ang presko at panlalakeng pabango niyang nasinghot ko. "Tsk! You're so clumsy!" puna niya at inayos ako ng upo. "Are you okay?" may bahid ng pag-aalalang aniya. Nanatili akong nakatitig sa apron niya pero gamit ang hintuturong daliri niya ay inangat niya ang baba ko para patingalain ako sa kanya. "Look at me when I'm talking to you," maawtoridad na utos niya at lumalim ang mga matang nakatingin sa akin dahil naningkit ang mga mata niya habang nakasalubong ang kilay. "Do you understand me?" Bumilis ang tibok ng puso ko, bigla akong natakot na magalit ko siya. "Opo..." mahinang sagot ko at tumango ng dalawang beses. "I can't hear you!" mas tumapang ang boses niya kaya napakagat labi ako nang mas patingalain niya ako sa kanya. "Oo na po, daddy," mas nilakasan ko ang boses at ibinaba ng kaunti ang ulo dahil nakakangawit siyang tingalain habang naka-upo ako at malapit siya. Masyado siyang matangkad! "Good," blankong aniya bago siya lumakad. "Now, watch me cook," utos pa niya kaya sinundan ko siya ng tingin at hindi inalis ang mga mata sa kanya gaya ng gusto niya. Halos mamemorya ko na tuloy ang bawat anggulo ng mukha niya. Parang hindi tumanda si daddy kahit lampas isang dekada na iyong picture na ibinigay sa akin ni mama. O mas bumata pa nga siya dahil sa gupit niya! Gano'n siguro ang mga mayayaman, tulad ng mga artista. Habang mas tumatanda ay mas gumaganda ang itsura nila! "Daddy, wala ka pa po bang ibang asawa?" hindi ko maiwasang maitanong nang tikman niya ang nakakagutom na niluluto niya. Pero bigla siyang naubo. "What the fuck?!" matigas na sigaw niya na nasundan ng muling pag-ubo. "Napaso ka po ba?" hindi ko mapigilang bumaba sa upuan para lapitan siya. "I'm fucking shock because of your stupid question, woman!" halatang galit siya pero 'stupid' lang ang naintindihan ko dahil mariin ang pagkakabanggit niya roon. Padabog pa niyang tinapon niya pa ang kutsara sa sink na malapit. Bigla tuloy akong napayuko dahil sa pagsisisi. Nagalit ko siya! "Sorry po," mahinang paumanhin ko at tumalikod na para bumalik sa pwesto. "Damn it!" hindi ko nanaman maintindihan ang binubulong niya. Basta tunog iritado siya kaya hindi na ako nagsalita. Ayaw ko nang dagdagan ang galit niya sa akin. Tahimik lang akong nakayuko habang naka-upo. Tanging mga tunog ng gamit pang-kusina lang ang naririnig ko. "Let's eat," baritonong anyaya ni daddy. Dahan-dahan akong tumingala at sinilip ang ekspresyon niya. Nakaguhit ang isang linya sa pagitan ng labi niya, para pa ring galit. Mariin akong napalunok dahil nakakakonsensya. "Sorry po, daddy," ulit ko at pinanood siyang kunin ang plato na nasa harap ko at nilagyan niya iyon ng bagong lutong kanin. "I have no plan of getting married," sagot niya sa naging dahilan ng paghingi ko ng tawad ko sa kanya. Napatango na lang ako at hinaplos ang babasaging plato nang ibalik niya iyon sa harap ko. May laman na iyong kanin at ulam na adobong manok. "Thank you po," sinserong sambit ko at nilakasan ang boses bago ko kinuha ang kutsara at tinidor na nasa ibabaw ng placemat. Nang hindi siya sumagot ay nagsimula na rin akong sumubo ng pagkain. Sobrang tahimik na ulit. Nauna pa siyang umalis sa kitchen nang matapos siyang kumain at iniwan ako roon. Iniligpit ko ang pinagkainan at piniling hugasan na ang mga pinagkainan at pinaglutuan niya para makatulong naman ako kahit papaano. Marunong naman kasi ako sa gawaing bahay. "Do you want me to find a girl to be your new mother?" Kaagad akong napatalikod sa sink na may rumaragasang tubig nang marinig ang boses ni daddy mula sa likuran ko. Sobrang lapit niya sa akin kaya tiningala ko ma naman siya. Isinandal pa niya ang kamay sa sink kaya nakulong ako sa braso niya na nasa magkabilang gilid ko. "Yes or no?" tila nainip na siya at yumuko pa. "I'll find one if you want," rumahan ang boses niya. Napatitig ako sa kulay abong mga mata niya. Ang ganda, nakakalula! Bagay na bagay ang makapal na pilik matang nakapalibot roon. Dahan-dahan akong umiling para sagutin ang tanong niya. Hindi pa ako nagsasalita para magpaliwanag nang umarko ang sulok ng labi niya. "Good!" puri niya at umayos siya ng tayo. Nagpakawala ako ng malalim na hininga dahil parang nakalimutan kong huminga dahil sa lapit niya kanina. "Finish what you're doing then I'll show you my room where you will be sleeping every night," utos niya kaya muli akong bumalik sa sarili at hinarap ang mga hugasin pagkatapos ng mahabang pagkatulala.CHAPTER 149: MAN "What the ef, Rei!" malakas na sigaw ni Kiko nang makita niya ako. Itim na hoodie, puting shorts at sneakers ang suot niya. "Where's your brunette hair? Bakit nagpa-color ka ng black?" dagdag niya nang tumakbo siya palapit sa akin. Sinalubong ko ang yakap niya. Ngumiti rin ako kay Lei na nakasunod kay Kiko. Brown leather jacket sa ibabaw ng puting plain t-shirt at denim pants na straight cut ang suot niya. May chain necklace pa sa leeg niya. "Hi, Lei!" bati kong medyo hindi sigurado. Kasi woah! Si Lei ba talaga 'to? I mean, ang cool niyang tignan! Wala na siyang salamin at hindi na nakababa ang manipis na bangs niya. Naka-side na ang mga iyon kaya kita ang noo niya. Nag-iba ang ayos niya! Hindi na siya soft boy tignan! "Nice to see you again, Rei," sinsero at simpleng bati niya sa akin bago gumilid ang tingin niya sa lalakeng nasa likuran ko. Inangat ko ang kamay para tapikin ang likuran ni Kiko dahil sa higpit ng yakap niya. "Ang OA mo na!" reklamo ko sa kanya
CHAPTER 148: TIRED "Reina, where have you been?!" dama ko ang pag-aalala sa malakas na boses ni Vladimir nang maka-uwi ako. Wala rin naman kasi akong ibang mapupuntahan kahit gusto kong lumayas saglit. I have... nothing. Naka-suot siya ng suit at tie. Kaka-uwi niya lang yata. Lumapit siya sa akin at akmang yayakap pero nilampasan ko siya. "Lintek, salamat naman at umuwi ka pa, ha?!" pagsali pa ni mama na kumakain ng chips doon sa massage chair pero wala akong sinagot sa kanilang dalawa. Dumiretso ako sa kwarto para makapaglinis ng katawan at makapagbihis. Gusto ko nang matulog. Wala akong gana sa lahat ng bagay ngayon. Naghahanap ako ng damit ko sa closet nang pumasok din si Vladimir. "Reina? What's the problem?" nagtitimpi ang boses niya. Parang ayaw niyang sumigaw kahit naiinis na siya sa nangyayari. Inignora ko pa rin siya at pumasok sa bathroom pero humarang siya. "Ano ba?!" iritadong sigaw ko sa kanya. Tinitigan niya ako. Halatang nagulat at naguguluhan siya. Umawang pa an
CHAPTER 147: REGRET "M-medyo masama lang 'yong pakiramdam ko, Vlad," sagot ko na kalahating katotohanan at pagsisinungaling. Masama talaga ang pakiramdam ko roon sa babae. Pero ayaw ko namang mag-assume at i-report siya dahil lang sa titig niya sa akin. Kawawa naman kung mawalan ng trabaho kasi kung ano-ano na lang ang iniisip ko. Napa-paranoid lang siguro ako! "Galit ka sa akin?" sunod na tanong niya at lumapit lalo. Napayuko ako at hindi na umangal nang yumakap siya sa bewang ko at isinandal pa niya ang ulo sa balikat ko. "Reina, did I do something that makes you upset? Please, tell me..." pagmamakaawa niya at mas humigpit ang yakap sa akin. "Mababaliw na ako!" halatang nahihirapan din siya. Biglang bumalik lahat ng nangyari kagabi. Iyong pag-aalala ko, 'yong paghihintay ko ng ilang oras sa kanya, 'yong pinatayan niya ako ng tawag kasi may iba siyang babaeng kausap. Inangat ko ang braso para yakapin siya pabalik. "Vlad, nagtatampo lang ako sa 'yo," pag-amin ko at hinaplos ang l
CHAPTER 146: UNIFORM"Taga-office 'yon, ma. Gano'n uniform nila," pagki-kwento ko sa kanya nang masilip ko ang peephole bago maka-alis 'yong naka-uniform na babaeng nag-doorbell kanina. Pamilyar na kulay maroon na polo ang damit. Gano'n 'yong uniform ng mga Office staff na nakilala ko noon.Baka may gustong sabihin kay Vladimir kasi bagong lipat ulit kami? Pero hindi naman sila ganito sa akin dati no'ng ako 'yong may ari nitong unit. Kapag may kailangan sila, ako 'yong pinapapunta nila sa Office para maka-usap. Hindi 'yong ganito na sila mismo 'yong aakyat sa unit namin."Lintek, akala ko naman kung sino! Ang tahimik dito!" reklamo niya kaya natawa ako."Wala kang ka-chismisan, ma?" biro ko sa kanya at inalalayan si River habang nakadapa siya sa sofa.Nandito kami sa living room at nanonod si mama sa flaatscreen TV. Inaalagaan ko naman si River at hinahayaang maglikot. Nakaka-upo at nakaka-baliktad na siya ng higa. Nakaka-proud! Ang bilis niyang lumaki at matuto."Ma!" biglang sigaw n
CHAPTER 145: PENTHOUSE "Ang laki naman pala ng bahay mo!" manghang bulalas ni mama nang makapasok kami sa Penthouse ni Vladimir. Nabalik sa kanya 'yong titulo nito at masaya ako roon! Sobrang dami naming memories dito. Kung papipiliin ako kung saan ko gustong tumira, dito ang isasagot ko. Dito ako pinaka-komportable. Dito ako inalagaan ni Vladimir no'ng pakiramdam ko wala akong kakampi. Dito ako natutong magmahal. Dito ako umiyak noong mag-isa lang ako kasi iniwan ko si mama doon sa mansyon ni Daddy Dmitri kasi kasama niya si Tito Noel. Pero 'di bale na. Good and bad memories, ang mahalaga, nakalipat na kami! Grabe, na-miss ko talaga rito! "Ma, dito po ako tumira dati!" excited na kwento ko sa kanya habang buhat ko si River na bumibigat na. Si Vladimir kasi ang may dala ng mga gamit namin kanina. "Talaga? Ay, oo nga pala! Siya nga pala ang kumopkop sa 'yo noon! Lintek na 'yan!" Umiling-iling siya at tumingin sa malawak na glass wall nang buksan ko ang makapal na kurtina para mak
CHAPTER 144: BABY "I know... I'll send the report tonight. Give me until midnight. Yeah, Philippine time, ofcourse!" Napakagat-labi ako habang pinapakingggan si Vladimir habang problemado at may kausap siya sa phone niya. Sa kanang braso, buhat niya si River nang nakapahiga at umiiyak. Napatingin ako sa orasan. Alas dies na ng gabi. Nagising ako dahil sa gutom imbes na sa ingay ni River. Pero iyon nga, gising siya at umiiyak na naman. Kailangang patahanin. "Vlad..." tawag ko sa kanya at yumakap agad ako sa bewang niya. Tumiklay pa ako para humalik sa pisgi niya nang makita ang inaantok na mga mata niya. Hinaplos ko ang medyo magulong buhok niya at 'di ko mapigilang ngumuso. Pagod na siya! Kawawa naman 'yong mahal ko! Simula no'ng nakalabas kami sa Hospital, siya lang ang halos nag-alaga kay River. Ako kasi, pinagpapahinga niya lang. Si mama, tumutulong kapag naka-uwi na siya galing sa trabaho. Kami lang tatlo ang halos nandito sa bahay buong araw. Iyong trabaho ni Vladimir, sa







