2 - Lia.

“Lia...” napalunok siya nang mariin, nakatingin sa ibang lugar maliban sa mukha ko. Naramdaman ko ang mahigpit na babala sa tono niya, pero hindi ko ito pinansin. “A-Anong ginagawa mo?”

“Ano ba ang hitsura ng ginagawa ko, hm?” humuhuni ako, umuungol habang matagumpay kong hinuhubad ang kurbata niya, pagkatapos ay pinupunasan ang aking mga pilikmata habang sinusuklay ko ang seda pababa sa pagitan ng aking mga suso, sa wakas, narating ko na rin ang kanyang mga mata. Naramdaman ko ang init na nagmumula sa kanya, isang kalamnan ang tumatalon sa kanyang pisngi nang bahagyang i-arko ko ang aking likod.

“Nag-eenjoy lang ako, Daddy,” mapang-akit na bulong ko, binitawan ang kurbata at pinatag ang aking palad, dinama ito sa harap ng kanyang mabango at maayos na suit.

“Napakasipag mo sa trabaho. Dapat minsan ay mag-alis ka ng singaw. Makakabuti ito sa iyong kalusugan...mababawasan ang iyong pagka-masungit.”

Sa Diyos ko, hindi ako nagsisinungaling. Hinding-hindi.

Si Tristan ay gumugugol ng anim sa pitong araw ng linggo sa pagtatrabaho. Noong huling araw, Linggo, ginugol niya ito kasama si Eric — at ilang oras lang iyon. Pagkatapos, ikinulong niya ang sarili sa kanyang pribadong opisina sa buong araw, habang si Eric ay walang ibang pagpipilian kundi imbitahan ako para sa isang sleepover.

Talagang nag-aalala ako sa kanyang antas ng stress. Nag-aalala ako na kapag, sa huli, handa na siyang magpahinga at magsaya, huli na ang lahat. Hindi iyon dahilan para mapalapit ako sa kanya, pangako ko.

Palagi siyang palaging nasa buhay ko simula nang lumipat siya sa tabi namin. Ang anak niya ang matalik kong kaibigan — isa na labis kong pinasasalamatan, at mas mahalaga sa akin silang dalawa kaysa sa sarili kong ama. Nakikita ko sila bilang aking tunay na pamilya.

“Hindi ako masungit, Lia. At ayos lang ako. Talagang ganoon,” bumuntong-hininga siya, nakakuyom pa rin ang kanyang panga. “Hindi ka dapat nakatayo nang ganoon kalapit sa akin...” ang kanyang tingin ay bumagsak sa aking kamay na nasa kanyang dibdib. “At ang mga kamay mo...hindi dapat — ”

Napahinto siya sa pagsasalita nang buksan ko ang unang butones, nakita ko ang kanyang hubad at maskuladong dibdib na nag-iinit sa pagitan ng aking mga binti.

“Naku,” sabi ko, habang inosenteng kumukurap. “Sigurado akong gumaan ang pakiramdam mo. Paano ka nakakahinga sa damit na ito? Ang sikip. Masyadong kasya. Masyadong...perpekto, kahit sigurado akong mas ganda ka kapag naka-T-shirt ka na lang.”

“Dapat mo nang itigil ito ngayon. Bakit ka laging nagsusuot ng mga damit na nagpapakita ng katawan? Wala ka bang palda na natatakpan ang puwet mo, maliit na binatilyo? Bata ka pa rin, Lia.”

Nagmamadaling lumabas ang tanong. Tumalikod siya, pumikit at umiling. “Alam mo ba? Kalimutan mo na ang sinabi ko. Hindi ko dapat tinanong 'yan sa'yo. Hindi ako interesado sa kung ano ang isusuot mo.”

Halos hindi ako makapag-isip nang maayos. Ito ay...ito ay higit pa sa hiniling ko. “Diyos ko. Napansin mo...napansin mo. Napapansin mo nga ang suot ko.” Hindi maipaliwanag ang tuwa ko, parang gusto kong sumigaw. “Ang kilos mo minsan — ”

“Hindi dapat tayo nag-uusap nang ganito. Napaka-hindi naaangkop,” itinali niya ang butones ng kanyang damit at itinupi ang kanyang malalaking braso sa kanyang dibdib. “Bumalik ka na kay Eric. Dito, walang nangyari. Hindi pa tayo nag-usap tungkol dito. Naiintindihan mo?”

Alam kong hindi ako magkakaroon ng pagkakataong kasing ganda nito nang kahit man lang matagal, sinuway ko ang kanyang mga salita, inilabas ang aking dila habang tumatalon sa counter, hinihila ang aking puwet paatras, nasasabik nang hindi masabi nang sinundan ng mga mata ni Tristan ang paggalaw ng aking tumatalbog na mga suso, ang kanyang lalamunan ay tumatalbog, na parang awkward na gumagana nang ibinuka ko nang kaunti ang aking mga binti. Pang-aasar lang.

Sapat na para masulyapan niya kahit man lang ang aking puting thong. “Si Eric ay malamang na abala sa kanyang mga video game at hindi niya kailangan na naroon ako para istorbohin siya. Isa pa, mas nag-eenjoy ako rito.”

Sumandal ako sa aking mga kamay at itinuloy ang paggalaw ng aking kanang tuhod, itinatago ang aking panty mula sa kanya, ipinapakita ang mga ito, itinatago. "Relaks ka lang, Big Daddy. Relaks lang ang kaba mo. Magsaya ka kasama ko."

"Hindi. Ito...ito ay kabaliwan."

Sabay kaming tumingin sa ibaba, sa kanyang nakaumbok na pundya, pagkatapos ay bumalik sa isa't isa. Ngumisi ako nang matagumpay.

Napakasama niyang sinungaling.

"Hindi...hindi ibig sabihin nito...putek..." Hinila niya ang isang palad sa kanyang mukha at pinagdikit ang aking mga binti nang may maligamgam na determinasyon, ang kanyang paghawak ay nagpapasabog sa aking mga circuit, na naglalabas ng kuryente sa aking katawan. "Hindi pa ako nakakasama ng babae simula nang mamatay si Sherry. Ilang dekada na ang nakalipas, at hindi mo ako maaaring husgahan. Ibig kong sabihin, normal na reaksyon ang maging madali..."

"Nasubukan? Tinutukso kita, tama ba?" Yumuko ako, hinawakan ang lapels ng kanyang damit sa aking mga kamay, hinila siya palapit sa kabila ng kanyang pag-aatubili.

Sa kabila ng paraan ng pagtitig niya sa akin gamit ang walang magawa at seksing titig. Sa kabila ng paraan ng paglabas ng pangalan ko sa lalamunan niya bilang isang mahinang ungol. Isang babala. Itinapat ko ang aking bibig sa ibabaw ng kanyang matigas na labi, nakapikit. Huminga, huminga, huminga. Napakaperpekto ng pakiramdam.

“Gusto mo ako, 'di ba? Hindi mo na kailangang sabihin pa. Ramdam ko. Ramdam kung paano sumasakit ang titi mo para sa akin. Tigilan mo na ang pagpapahirap sa sarili mo, Big Daddy.”

Umiling siya, ngunit bumalik ang mga labi na iyon sa akin, hindi ako hinahalikan nang maayos, ngunit pinapalakas pa rin ang aking pag-asa.

“Ikaw ang matalik na kaibigan ng anak ko, Lia. Wala pang kalahati ng edad ko. Kasama ko ang tatay mo halos gabi-gabi. Putek, parang ama mo na ako.” Sa sobrang bilis, pinisil niya ang aking mga tuhod, hinayaan ang kanyang mga daliri na dumampi sa aking sensitibong loob. Bahagyang mas mataas sa aking mas mataas na mga hita.

Kasabay ng isang naghahabol-ng-hiningang sumpa, umikot siya nang marahan, kumuha ng panyo mula sa kanyang bulsa sa dibdib at pinunasan ito sa kanyang noo. “Hindi ko alam kung ano ito. Hindi ko alam kung ano ang sinusubukan mong gawin, pero tapos na ang lahat, anak. Susundan mo ang mga taong kasing-edad mo. Wala akong pakialam kung makipag-date ka kay Eric.”

Dapat ay naiinis ako. Dapat ay nadismaya ako, pero sa halip, ang mga salita niya ay lalo lang akong pinagdiinan. Pinatigas niya ang ulo ko.

Umamin siya. Inamin na napapansin niya ako. Napapansin niya ang katawan ko. Hinayaan niyang magdikit ang mga labi namin. Hinaplos ang mga hita ko. Mas malayo pa sana ang narating, kung hindi niya lang pinigilan ang sarili. Halos manginig ako sa tuwa sa pangyayaring ito. Kung alam ko lang na ganito siya ka-responsive kanina, mas maaga ko pa sana siyang natulak. Kung ganito ako ka-matapang noong una, mas maaga ko pa sana siyang nasira. Ang lalaking minahal ko nang husto, ay na-inlove na. Naaakit siya.

Pero isa pa, nakapagtayo siya ng nakakagulat na limampung talampakang pader sa pagitan namin.

Masaya na akong akyatin ito sa pagkakataong ito. Para ipakita sa kanya na higit pa ako sa maliit at m*****g na batang babae na iniisip niya. Para ipakita sa kanya kung gaano ko siya kamahal. Kung gaano ako kahanda na maging tapat.