Mga Lihim na Titig

Kabanata 3 – Mga Lihim na Titig

Tahimik ang buong opisina kinabukasan, ngunit hindi iyon dahil sa dami ng trabaho. Ang bawat sulok ay puno ng bulungan at mga sulyap, parang lahat ay may lihim na pinag-uusapan. At sa gitna ng katahimikang iyon, ramdam ni Elena na siya ang sentro ng lahat.

Pag-upo pa lang niya sa mesa, naramdaman na niya ang mga matang nakamasid. Ang ilang katrabaho ay kunwaring abala sa kanilang laptop, ngunit sa gilid ng kanilang mga mata, alam niyang sinusundan nila ang bawat kilos niya. Naiinis man siya, pinili niyang ituon ang atensyon sa mga dokumentong nakapatong sa kanyang mesa.

“Relax ka lang,” bulong ni Maris na umupo sa tabi niya. “Ganyan talaga kapag ikaw ang napansin ng bagong hari ng opisina.”

Napabuntong-hininga si Elena. “Maris, wala namang espesyal. Consultant siya, empleyado lang ako. Hanggang doon lang iyon.”

Ngunit alam niyang hindi iyon totoo. Sa bawat paglapit ni Adrian, sa bawat simpleng titig, may kung anong init na gumagapang sa kanyang dibdib—isang pakiramdam na pilit niyang itinatanggi ngunit hindi niya kayang kontrolin.

---

Habang abala siya sa pag-aayos ng reports, biglang dumaan si Adrian sa kanyang mesa. Walang salita, walang anunsyo—tanging malamig at matalim na titig na dumaan sa kanyang mga mata. Isang sandali lamang iyon, ngunit parang humaba ang oras.

Para kay Elena, hindi iyon simpleng tingin. Para bang may gustong iparating, ngunit hindi kayang isalita.

Nang makalayo na ito, naramdaman niyang mabilis ang tibok ng kanyang puso. Hinawakan niya ang ballpen nang mahigpit, pilit pinapakalma ang sarili. Ngunit kahit anong gawin niya, hindi mabura sa kanyang isipan ang mga matang iyon.

“Uy,” sabat muli ni Maris, “baka mahulog ka na d’yan.”

“Hindi nga,” mabilis niyang tanggi, pero ramdam niyang namumula ang kanyang pisngi.

---

Kinahapunan, inutusan siya ng kanilang manager na ihatid ang ilang dokumento kay Adrian sa conference room. Nag-aalangan man, wala siyang nagawa kundi sumunod.

Pagbukas niya ng pinto, tumambad sa kanya si Adrian na nakaupo mag-isa, nakasandal sa upuan at nakatingin sa malaking bintana. Ang liwanag ng hapon ay tumatama sa kanyang mukha, at sa sandaling iyon, lalo pang lumitaw ang kanyang presensyang parang hindi kayang lapitan.

“Pasensya na po, dala ko na ang mga hinihinging dokumento,” maingat na sabi ni Elena, iniabot ang folder.

Tinanggap iyon ni Adrian, ngunit hindi pa rin inaalis ang tingin sa kanya. “Elena,” mahinahon niyang sambit, na para bang sinasadyang namnamin ang bawat pantig ng pangalan.

Napatigil siya. “O-opo?”

“Ba’t parang iniiwasan mo ako?”

Halos mahulog ang folder na hawak niya. “Hindi naman po… busy lang ako.”

Ngumiti si Adrian, ngunit hindi iyon ngiting basta para lamang makipag-usap. May halong hamon, may halong pang-aakit. “Busy… o natatakot?”

Hindi alam ni Elena ang isasagot. Ramdam niya ang init sa kanyang pisngi, at upang itago ang kaba, ibinaling niya ang tingin sa mesa. Ngunit sa bawat segundo, nararamdaman niya ang mga matang iyon na tila sumisid sa kaibuturan ng kanyang pagkatao.

---

“Alam mo ba,” biglang wika ni Adrian, “na hindi lahat ng bagay nakikita sa ibabaw? Minsan, ang pinakamahalagang sikreto ay nasa mga matang hindi marunong magsinungaling.”

Napatingin si Elena, at doon siya muling nagtama ng tingin kay Adrian. At sa sandaling iyon, parang hindi na sila nasa loob ng conference room. Para silang dalawang nilalang na nagtatago ng kani-kanilang mundo, ngunit unti-unting bumubukas para sa isa’t isa.

“Sir—este, Adrian,” halos pabulong niyang sagot, “hindi ko po alam kung anong ibig mong sabihin.”

Tumayo si Adrian, marahang lumapit sa kanya. Hindi siya makagalaw. At nang tumigil ito sa harap niya, halos magkadikit na ang kanilang mga balikat, naramdaman niya ang kakaibang init at kuryente na dumadaloy sa pagitan nila.

“Makikita mo rin, Elena,” aniya, mababa ang tinig. “Darating ang araw na maiintindihan mo kung bakit ako nandito.”

At bago pa siya makapagsalita, lumakad na ito palayo, iniwan siyang nakatayo, hawak pa rin ang folder, at nanginginig ang mga daliri.

---

Kinagabihan, hindi mapakali si Elena. Habang nakahiga sa kanyang kama, paulit-ulit bumabalik sa kanyang isipan ang mga salitang iyon. Darating ang araw na maiintindihan mo…

Ano ang ibig sabihin ni Adrian? Ano ang mga sikreto niyang itinatago?

Mas lalong hindi siya mapakali nang maalala ang paraan ng pagkakatitig nito sa kanya—hindi lamang basta consultant, hindi lamang estranghero. May laman, may bigat, may kurot sa kanyang puso.

Bakit ako naaapektuhan ng ganito? tanong niya sa sarili. Hindi dapat. Hindi ako dapat madala.

Ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso, alam niyang nagsisimula nang may mabuo. Isang bagay na hindi niya inaasahan, at tiyak na magdadala ng kaguluhan sa kanyang buhay.

---

Kinabukasan, muling nagtagpo ang kanilang landas sa opisina. Sa gitna ng ingay at abala ng lahat, sapat na ang isang tingin mula kay Adrian upang muling bumilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi sila nag-usap, hindi sila naglapit. Ngunit sapat na ang kanilang mga titig upang magsimulang gumuhit ang isang lihim na koneksyon.

Isang koneksyon na sila lamang ang nakakaalam.

Sa elevator, hindi sinasadyang magkasabay sila. Tahimik, walang salita. Ngunit bawat segundo, ramdam ni Elena ang init ng presensya nito. Nang magdikit ang kanilang mga balikat, hindi sinasadya, halos napasinghap siya. At nang magtama ang kanilang mga mata sa salamin ng elevator, ramdam niya ang di maipaliwanag na hatak—isang tensyong hindi nila kayang ipaliwanag ngunit pareho nilang nararamdaman.

Paglabas nila, hindi siya makatingin nang diretso. Ngunit mula sa gilid ng kanyang paningin, nakikita niyang bahagyang nakangiti si Adrian, parang alam nitong siya ay naguguluhan.

---

Sa mga sumunod na araw, naging tahimik ngunit hindi natapos ang tensyon. Sa bawat pagpupulong, sa bawat pagkakataong nagkakasalubong ang kanilang mga mata, tila may lihim silang pag-uusap na hindi maririnig ng iba.

At sa mga matang iyon, alam ni Elena na nagsisimula na silang sumayaw sa isang sayaw na hindi niya kayang takasan. Isang sayaw na puno ng lihim, peligro, at tukso.

-Isang sayaw na tatawagin nilang "Dancing with Disaster"