แชร์

02 ผนึก(2)

ผู้เขียน: Tiwa
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-20 21:47:10

‘นี่คือเพื่อนของจีน พวกนี้จะดูแลจีนระหว่างที่พี่ไม่อยู่ จะไม่มีใครทำร้ายจีนได้’

มันเป็นคำพูดของพี่ทิว เมื่อ 4 ปีก่อน พี่ทิวพาผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันกับฉันมาแนะนำให้ฉันรู้จัก จะมีที่ห่างกันก็คือปอง แต่เพราะปองเรียนเก่ง ปองจึงเรียนเทียบเท่ากับพวกฉัน

พี่ทิวบอกว่านี่คือเพื่อนที่ไว้ใจได้มากที่สุด และจะเรียนกับฉันไปตลอด ไม่ว่าฉันจะตัดสินใจเรียนที่ไหน

ปัจจุบันพวกนี้ก็เลยเป็นเพื่อนฉัน เกือบ 5 ปีได้แล้วมั้ง

เพื่อนที่ดี เพื่อนแบบที่ฉันไม่เคยมีมาในชีวิต

เมื่อ 3 ปีก่อนฉันเคยสงสัยว่าทำไมฉันถึงไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย ถามน้าจา หรือตายาย พ่อแม่ ปู่ย่า หรือแม้กระทั่งพี่ชายทั้งสอง ทั้งพี่เคลิ้ม และพี่ทิว ถามทุกคนก็ไม่มีใครตอบฉันได้

แต่แล้วความสงสัยของฉันก็ถูกคลี่คลายด้วยตัวของฉันเองเมื่อปีก่อนอีกเช่นกัน

ตั้งแต่นั้นมารอยสักก็เริ่มผุดขึ้นตามร่างกายของฉันทีละรูป ทีละรูป

และรูปกลางหลังคือรูปใหญ่สุด

และแน่นอนว่ามันคือผลงานที่ฉันภูมิใจมากๆ

ฉันอายุ 20 ปี เรียนวาดรูปที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ตอนที่เข้าฉันแค่ไม่รู้ว่าตัวเองอยากเรียนอะไร ก็เลยเลือกวาดรูป ไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่วาดออกมาตามจินตนาการของฉัน

ฉันอยากจะเรียนอะไร ครอบครัวของฉันไม่เคยห้าม ฉันเคยสงสัยว่าทำไมไม่ห้าม แต่ก็ไม่เคยคิดถาม เพราะคิดว่าถามไปก็ไม่มีทางได้คำตอบ

แล้วการเรียนวาดรูปของฉัน ก็ได้ทำประโยชน์ให้ฉันจนได้

ความทรงจำเลวร้ายที่ถูกผนึกไว้ หวนกลับเข้ามาหาฉันทีละนิด ทีละนิด จนครบทุกอย่าง เหมือนภาพจิกซอว์ค่อย ๆ ถูกถ่ายทอดจากความทรงจำสู่การวาดลงบนแผ่นกระดาษมากมาย

บอกตามตรงว่าเจ็บปวด และเกลียดตัวเองในอดีตมาก

สิ่งที่เยียวยาความเจ็บปวดของฉันได้คือทำให้ร่างกายที่น่ารังเกียจนี้เจ็บปวด

การสักจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด เมื่อไหร่ที่ผนึกความทรงจำถูกเปิด ฉันก็จะสร้างรอยสักบนร่างกาย มันเป็นแบบนั้นมาตลอดหนึ่งปี

กระทั่งความทรงจำถูกปล่อยออกมาจนครบ

และการเปลี่ยนไปของฉันทำให้ครอบครัวพากันแตกตื่น จะมีก็เพียงพี่ชายทั้งสองที่ยิ้มรับ และบอกว่า ‘ตามใจจีนเลย น้องอยากทำอะไรก็ทำ’

มันคือคำพูดของพี่ทิว และพี่เคลิ้มพี่ชายแท้ ๆ ของฉัน

ฉันจึงใส่เต็มที่ ไม่คิดเกรงกลัวอะไรทั้งนั้น

อ้อ! หนึ่งเรื่องที่น่าจะสำคัญ และฉันคงลืมบอกไป

ฉันมีคู่หมั้น คู่หมั้นที่เพอร์เฟค เพียบพร้อม เหมาะสมกับคุณหนูจิลลา ศิวะวานนท์

เขาใจดี น่ารัก และฉันตกหลุมรักเขา ตั้งแต่เขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า และบอกว่าเป็นคู่หมั้นของฉัน

แต่โลกนี้ ไม่มีอะไรที่จะสมบูรณ์เพอร์เฟคไปซะทุกอย่าง

เพราะคู่หมั้นของฉันไม่ได้รักฉัน ไม่เคยรักฉัน

ที่ทำดีก็แค่หน้าที่เท่านั้น หน้าที่ของคำว่าคู่หมั้น น่าเจ็บใจชะมัดที่ฉันรักคนใจด้านชาแบบนั้น

-END JINLA-

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   39 เรียบง่าย (จบ)

    หลายชั่วโมงต่อมา...“อุตส่าห์เรียนทันตะ สุดท้ายก็ได้มาทำงานบริหารควบคู่อยู่ดี เหนื่อยคูณ 2” ตอนนี้เรากำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ พี่หมอคีย์นอนหนุนที่ตักของฉันพร้อมอ่านศึกษาเอกสารที่จะต้องเข้าประชุมพรุ่งนี้ตอนบ่าย“ไม่บ่นสิคะ สู้ ๆ นะ พี่หมอคีย์ของหนูเก่งอยู่แล้ว น่ารักมาก ๆ ด้วย”“ก็พี่เหนื่อย ไม่อยากทำแล้ว ไม่คิดว่าลุงกล้าจะทำแบบนี้ อุตส่าห์ยกให้ ยังมาคืนให้อีก แค่ทำคลินิกอย่างเดียวก็พอแล้ว” ได้ทีบ่นยกใหญ่เลยค่ะ แล้วก็บ่นแบบนี้แทบทุกวันตั้งแต่เริ่มทำงานที่บริษัท“งื้ม เพื่ออนาคตของบริษัทไงคะ อดทนน้า สงสารคุณปู่ไง” ฉันเอาสองมือบดบี้ที่สองแก้มของพี่หมอคีย์ อยากให้กำลังใจ แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เขารู้สึกดีกว่านี้ เพราะฉันก็รู้นั่นแหละว่าเขาเหนื่อยมาก ๆ“พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้หนูเลย”“ไม่มีเวลาที่ไหน เราก็ได้อยู่ด้วยตลอดไงคะ” ฉันก้มลงไปจูบที่กลีบปาก “ไม่งอแงนะคะ โตแล้วคนเก่ง”“รู้แล้วครับ พี่ก็แค่อยากอ้อนเมียแค่นั้นเอง” พี่หมอคีย์ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงฉันลงไปนอนกอด“อ้อนอะไรดีคะ แค่นี้ก็รักมาก ๆ แล้วน้า”“รู้ครับ หนูน่ะรักพี่ที่สุดแล้ว ขอโทษ และขอบคุณนะครับที่รักพี่ พี่น่ะรักหนูที่สุดเลย” ระห

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   39 เรียบง่าย

    งานแต่งงานของฉันผ่านพ้นไปด้วยดีค่ะ นี่ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ในวันงานแต่งมีเพื่อนฉันมากันครบ ปลื้มก็มา นั่งรถเข็นมาเพราะยังเดินไม่สะดวก แต่ก็ฝืนสังขารมาเพื่อฉัน คนในครอบครัวมาเยอะเลยค่ะ มีคุณย่าไลลาคุณปู่คงคาที่ต้องออกงานร่วมกัน คุณย่าเก่ง วางตัวดี เหมาะสมแก่การเป็นนายหญิงใหญ่ของตระกูลศิวะวานนท์น่าเสียดายที่ความรักไม่ใช่สิ่งที่หยุดคุณปู่ได้ จากที่แม่ชอบแอบคุยกับยายเวลามาที่นี่ ฉันก็พอจะเข้าใจว่าคุณปู่อยู่ตัวคนเดียวมานานจึงไม่สามารถหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนเดียวงานแต่งงานในวันนั้นเป็นภาพความทรงจำที่ดีมากค่ะ แต่ญาติของพี่หมอคีย์มีแค่คุณปู่และลุงกล้านะคะ ที่เหลือหายหมดเลย ไม่ได้ฆ่านะคะ แต่พี่ทิวจัดการหาหลักฐานมาเอาผิดส่งตัวให้ตำรวจจัดการ ดำเนินการตามกฎหมายไปค่ะ เรื่องนี้คุณปู่ของพี่หมอคีย์ต้องรู้ค่ะ ความจริงไม่อยากให้รู้แต่เมื่อกลายเป็นเรื่องใหญ่คุณปู่จึงต้องรู้จากที่คาดการณ์ว่าคุณปู่จะตกใจ แต่กลับกลายเป็นว่าคุณปู่เฉย เหมือนท่านจะรู้อยู่แล้ว หลังจากงานแต่งจึงจัดการดำเนินคดีกับญาติของพี่หมอคีย์ค่ะทุกอย่างเรียบร้อยดี“มาแล้วค่า” ฉันเดินเข้ามาในห้องพักของพี่หมอคีย์

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   38 เชื่อ(2)

    “อยากให้ไปจริงอะ” เปรยพูดแหย่ฉัน พอเห็นว่าฉันเขินเมื่อพูดออกไปก็ได้ทีล้อเลียน“ไม่อยากจะพูดไหม” ฉันชักสีหน้า “ก็เพื่อนกันไหม หรือพวกมึงไม่คิดว่ากูเป็นเพื่อนแล้ว” นี่เริ่มเข้าข่ายน้อยใจเพื่อนแล้วนะคะ“อะไรกันไอ้จีน เดี๋ยวนี้มึงขี้น้อยใจเหรอวะ มึงรู้ไหมว่าพวกกูคิดถึงมึงมาก แต่โดนเฮียสั่งห้ามมาเจอมึง ถ้าไอ้ปลื้มยังไม่บริสุทธิ์ใจ พวกกูยังเป็นเพื่อนมึงเสมอ และจะคอยอยู่ข้าง ๆ มึงตลอดเหมือนเดิม มึงอะยังอยากเป็นเพื่อนกับคนอย่างพวกกูอยู่ไหม” ปิงอธิบาย“อ้าว พี่ทิวไม่ได้ทำร้ายพวกมึงเหรอ”“ทำร้ายอะไร เฮียรู้ว่ามึงรักพวกกู เฮียไม่ทำร้ายคนที่น้องสาวรักหรอก แต่ให้พวกกูสำนึกตัวเอง ให้พวกกูคิดว่าที่ได้มาอยู่ข้างมึงเพื่ออะไร ถ้าคิดไม่ได้ก็ไม่ต้องมาเจอมึง ความจริงพวกกูคิดได้ตั้งนานแล้ว แต่รอไอ้ปลื้มมันพร้อม เพราะเฮียบอกว่า ถ้าคนใดคนหนึ่งไม่พร้อมก็ไม่ต้องไปเจอสักคน” อันนี้เปรยว่าเสริมค่ะ“ขอกอดเพื่อนได้ไหมคะ” ฉันเงยหน้าขึ้นถามพี่หมอคีย์ เขาคือว่าที่สามี การที่ฉันจะไปแตะตัวผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา และไม่ใช่บรรดาญาติของฉัน ฉันก็อยากจะขออนุญาตก่อน แบบอยากให้เกียรติ“ครับ” พี่หมอคีย์ยิ้มให้ฉัน เหมือนจะพอใจท

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   38 เชื่อ

    “สรุปแล้วมันอะไรกันคะพี่คีย์ ทำไมมีคนมา…”“คนของป้าที่ลอบยิงเรา คนของลุงกล้าโดนคนของลุงเอกจัดการ มันฉุกละหุกหลายฝ่ายลุงกล้าจัดการไม่ทัน” สีหน้าของพี่หมอคีย์เครียดมาก ตอนนี้ปลื้มปลอดภัยแล้วค่ะ ส่วนพี่หมอคีย์รับสายไม่หยุด และได้คนของพี่ทิวมาช่วยคุ้มกันเพิ่มมันน่าหนักใจยิ่งกว่าเดิมที่จะต้องห้ามให้คุณปู่ที่อายุเยอะแล้วรับรู้เรื่องนี้เด็ดขาด เนื่องด้วยพี่หมอคีย์กลัวคุณปู่ตกใจจนอาการทรุดคิดแล้วก็เครียด คือมันเกินไปไหมอะ ฉันแค่จะแต่งงานเองนะ ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ อำนาจเงินทำคนใจกล้าขนาดนี้เชียวเหรอ“เป็นแบบนี้แล้วไม่อยากแต่งเลย” ฉันพูดออกมาตามที่ใจคิด นั่นทำให้พี่หมอคีย์ชะงัก ตอนนี้เราอยู่ที่ห้องพักฟื้น ซึ่งมีปลื้มนอนอยู่บนเตียง ปลื้มโดนยิงสองจุด แต่ไม่ใช่จุดที่สำคัญนัก อาจจะเป็นความโชคดีมั้งคะคิดภาพไม่ออกเลยว่าถ้าปลื้มไม่มาผลักพี่หมอคีย์ออก ป่านนี้ฉันกับพี่หมอคีย์จะเป็นยังไง“ไม่เอาสิ ไม่พูดแบบนี้ ลุงกล้ากำลังจัดการ ทุกอย่างจะเรียบร้อย” พี่หมอคีย์เขาเครียดมาก เครียดจนฉันรู้สึกสงสาร ทั้งที่ไม่เหลือพ่อแม่แล้ว แต่ยังโดนคนที่เป็นญาติแท้ ๆ คิดเอาชีวิตของเขาและชีวิตฉันด้วยน่าสลดใจที่สุดน่าสงส

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   37 อะไรกัน(2)

    ปัง ปัง!สองครั้งพร้อมร่างของฉันและพี่หมอคีย์ที่ล้มลงกับพื้นนี่เราโดนยิงเหรอ?แล้วต่อจากนั้นเสียงปืนก็ดังสนั่นไปหมด ผู้คนพากันแตกตื่น เสียงร้องดังลั่น พี่หมอคีย์ยังกอดฉันไว้แน่น แม้ว่าเราจะล้มลงมาแล้ว ฉันอยู่ด้านล่างของพี่หมอคีย์ โดนพี่หมอคีย์ทับไว้สักพักเสียงปืนสงบลง เหมือนกับฝั่งนั้นจะหนีไปได้“พะ พี่คีย์...” ฉันเรียกเสียงสั่น น้ำตาเอ่อคลอ พี่หมอคีย์จะทิ้งฉันไม่ได้นะ ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด“หนู เจ็บตรงไหมจีน หนูเจ็บตรงไหนรึเปล่า” พี่หมอคีย์ยังคงห่วงฉัน แทนที่จะห่วงตัวเอง เอาตัวมาบังกระสุนแทน บาดเจ็บรึเปล่าก็ไม่รู้ พี่หมอคีย์ค่อย ๆ พยุงตัวของฉันขึ้น“ไม่ ไม่เจ็บ จีนไม่ได้โดนยิง ละ...แล้วพี่คีย์อะ พี่คีย์โดนยิงใช่ไหม” ฉันเริ่มสำรวจพี่หมอคีย์ แต่ไม่มี ไม่มีแผลที่โดนยิง“ไม่ พี่ไม่ได้โดน หนูไม่เจ็บแน่นะจีน” พี่หมอคีย์ดูเหมือนจะกลัวว่าฉันจะเป็นอะไรไปมาก ๆ เมื่อฉันพยักหน้าว่าไม่เจ็บ พี่หมอคีย์ก็ดึงฉันเข้าสู่อ้อมกอดในระหว่างที่ฉันโดนพี่หมอคีย์กอดอยู่นั้น สายตาของฉันเหลือบเห็นใครคนหนึ่งกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่ที่พื้น ที่แผ่นหลังของเขามีเลือดไหลออกมา“พิ...พี่คีย์ พี่คีย์คะ ปล่อยจีนก่อน” เสียงข

  • Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น   37 อะไรกัน

    หลายวันต่อมา…การอยู่แบบคนไร้เพื่อนไม่ใช่เรื่องง่ายเอาซะเลย ฉันที่เคยมีเพื่อนรายล้อมตอนนี้เหลือตัวคนเดียวจริงอยู่ว่ามีพี่หมอคีย์ มีพี่ชายที่คอยเป็นห่วง และมีคนในครอบครัว แต่คนเคยมีเพื่อน เคยผูกพันยังไงก็ต้องคิดถึงกันอยู่แล้วถูกไหมคะฉันเชื่อว่าคุณเคยสูญเสียเพื่อน และถ้าเลือกได้คุณก็ไม่อยากสูญเสียใช่ไหมล่ะ“ยิ้มหน่อยสิหนู มะรืนก็งานแต่งของเราแล้วนะ” ฉันกับพี่หมอคีย์ออกมาทานข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารข้าง ๆ คลินิกค่ะ และแน่นอนว่าอีก 2 วันจะถึงงานแต่งงานของฉัน“หนูหน้าบึ้งเหรอคะ” ฉันรู้แหละว่าตัวเองหน้าบึ้ง เพราะวูบหนึ่งคิดถึงเพื่อนทั้ง 5 คนที่หายไปจากฉัน ก็แค่คิดว่างานแต่งงานของฉันความจริงแล้วต้องมี 5 คนนั้นร่วมด้วยพอมาคิดถึงหลักความจริงว่าจะไม่มีพวกนั้นมา ฉันก็เกิดอาการเศร้าใจไงคะ“ก็นิดหน่อยครับ”“ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะพี่คีย์” ฉันมองหน้าพี่หมอคีย์ด้วยความสำนึกผิด เพราะได้บอกไว้แล้วว่าจะไม่เอามาใส่ใจให้มากนัก แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้“พี่เข้าใจ พี่อยู่ตรงนี้นะ ไม่ไปไหนหรอก อยู่ข้าง ๆ หนู เดี๋ยวเรื่องนี้มันก็ผ่านไป เราจะผ่านมันไปด้วยกัน” พี่หมอคีย์กอบกุมมือของฉันไว้ เราสองคนส่งยิ้มให้กัน “

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status