Pero may kaba akong naramdaman. "Val, describe mo nang maayos."
Nag-isip siya sandali bago sumagot. "Matangkad, matangos ang ilong, may mapuputing balat, at—oh my gosh, girl! Yung mata niya! Ang lalim ng kulay asul, parang may tinatagong lungkot." Napatayo ako bigla. "Holy shit." "Why? What’s wrong?" Huminga ako nang malalim at tinakpan ang mukha ko. "Val… sa tingin ko, nakita ko na siya kanina." "WHAT?!" sigaw ni Valerie. Mabilis kong binaba ang phone at napatingin sa malayo. Hindi ako makapaniwala. Kung tama ang iniisip ko… Ang lalaking sinampolan ko kanina sa mall… Siya si Arden Velasquez . "Zahara! Are you serious?!" sigaw ni Valerie sa kabilang linya. Huminga ako nang malalim at napahawak sa sintido ko. "Yeah, I think it was him. I mean, blue eyes? Matangkad? Mayaman? May attitude problem? Check, check, check!" "Wait, anong nangyari sa inyo? Bakit mo nasabi?" "Nag-away kami kanina sa mall.Tapos siya Yung naka one night stand ko huhu" "WHAT?! Ano na naman ginawa mo?" Napapikit ako, trying to recall everything. "I saw him slapping his ex-girlfriend. Siyempre, hindi ko matiis. Pero nagulat ako nung makilala ko siya " "OMG, Zahara!" may halong tili at frustration ang boses ni Valerie. "Wait, Di mo sinabi sakin na nakipag laplapan 'ka na pala sa isang rich daddy ! At bakit di mo inalam ang pangalan niya pag katapos niyo mag sex?!" Napakagat-labi ako. "Sorry nakalimutan ko, I'm so stress na. Paano ko siya haharapin.? parang ayaw ko na tanggapin ang kaso. " "Pero girl, isipin mo rin, this is a huge case. Isa pa, baka ito na yung pagkakataon mo para malaman kung bakit ganun siya!" Nanahimik ako sandali. She had a point. There was something in his eyes kanina—hindi lang puro yabang, kundi parang may sugat na tinatago. "Sige," sagot ko sa huli. "Pupunta ako bukas. Pero, Val, isang maling galaw lang ni Arden , I'm out!" "Fine! Pero admit it, curious ka rin sa kanya, di ba?" Umirap ako kahit hindi niya ako nakikita. "Yeah, right. Whatever. See you tomorrow." Binaba ko na ang tawag at humiga sa kama. Kung totoo nga na si Arden ang lalaking ‘yon… Then tomorrow is going to be very interesting. Habang iniisip ko ang lahat ng ito, hindi ko maiwasang maglaro ng iba't ibang posibilidad sa isipan ko. Kung tatanggapin ko ang kaso at maging lawyer ni Arden Velasquez , siguradong magiging challenging ang lahat. Isa siyang mayabang, dominant, at tila walang pakialam sa sasabihin ng iba. Hindi siya basta-bastang magpapasailalim sa sinuman—kahit sa abogado niya. Malamang na madalas kaming magtatalo. Ang pagiging matigas ng ulo ko at ang pagiging dominante niya ay isang kombinasyong parang langis at apoy. Ngunit sa kabila nito, naisip ko rin ang isa pang posibilidad—ang mas makilala siya. Bakit ganoon ang ugali niya? Ano ang dahilan sa likod ng kanyang malamig at walang emosyon na mga mata? At higit sa lahat, totoo nga kayang sinaktan niya ang ex-girlfriend niya, o may ibang kwento sa likod ng demanda? Kung tatanggapin ko ang kaso, mapapalapit ako sa kanya. At kung mapapalapit ako sa kanya… baka unti-unti kong matuklasan ang mga lihim niya. Pero kaya ko bang makisabay sa isang lalaking tulad niya? O baka naman ako mismo ang mahulog sa isang patibong na hindi ko inasahang papasukin ko? Napabuntong-hininga ako at pumikit. This case is either going to be my greatest challenge… or my biggest mistake. Kinabukasan, maaga akong nagpunta sa law firm. Napagdesisyunan kong tanggapin ang kaso ni Arden Velasquez , kahit na alam kong hindi magiging madali ang trabaho ko bilang abogado niya. Pagkapasok ko sa opisina, sinalubong ako ni Valerie na tila nag-aabang talaga sa akin. "So? Anong desisyon?" tanong niya agad, may halong excitement sa boses. Inilibot ko ang tingin ko sa paligid bago bumuntong-hininga. "I’m taking the case." Napaangat ang kilay niya. "Wow. So ready ka na bang makipagsagutan sa most arrogant billionaire in the country?" "As if may choice ako." Umupo ako sa harap ng desk ko at binuksan ang laptop. "Kailangan kong gawin ‘to. Besides, gusto kong malaman kung ano talaga ang totoo sa demanda laban sa kanya." Umiling si Valerie habang tinatawanan ako. "You’re really something, Zahara. Pero good luck na lang. By the way, pinatawag ka ni boss. Darating daw dito si Arden Velasquez anytime today." Napakunot-noo ako. "What? Ngayon agad?" "Yes, girl. So better prepare yourself." Huminga ako nang malalim. Alam kong hindi magiging madali ang pagharap sa kanya, lalo na’t nagkainitan kami kahapon sa mall. Ilang minuto pa lang ang lumipas nang bumukas ang pintuan ng opisina. Tumigil ang lahat ng tao sa ginagawa nila, at naramdaman ko ang tensyon sa paligid. And there he was. Arden Velasquez Nakatayo siya sa may pintuan, suot ang isang mamahaling itim na suit, may bahagyang gulo sa buhok na parang wala siyang pakialam sa mundo, at ang mga mata niyang bughaw ay nakatitig diretso sa akin—matigas, malamig, at puno ng awtoridad. Naglakad siya papalapit, hindi man lang nag-abala na bumati o ngumiti. Nang nasa harapan ko na siya, bahagyang yumuko siya upang pantayin ang tingin namin. "So, ikaw pala ang bagong abogado ko." Ramdam ko ang tensyon sa boses niya, pero hindi ako natinag. Tumayo ako at sinalubong ang tingin niya. "Yes. Zahara De Costello, your legal counsel. And just so you know, Mr. Velasquez " Ngumiti ako ng bahagya, hindi upang maging magiliw, kundi upang ipakita na hindi ako matatakot sa kanya. "Hindi mo ako matatakot ng tingin mo lang."As if naman papatalo ako sa mga tingin niya '
Tss'. Sarap kutusan.
Pasalamat siya pogi siya! Bad ka talaga self!!
"So feisty, I like it. Mas lalo akong gaganahan nito"
Bwiset talaga!
"I hate you!"
"The feeling is mutual dear, unless you want me again."
Aba ang kapal naman ng mukha nito.
"The audacity noh, Trip mo ba ako inisin?"
Nakakainit ng ulo!
"Maybe, Sabi ko naman sayo, pag nagkita tayo you will be mine."
Aba possesive yarn
"Ang kapal talaga, As if naman na gusto ko maulit yun!"
Never na talaga ako didikit sa taong to!
"Wag kang pakasigurado, Maybe soon you will beg for it."
"Beg my ass,Shut up or else iiwan kita!"
Pero bakit ganito ang narararamdaman ko.
Kaba at excitement.
Huh.?
Ayoko na isipin!
Si Valerie kasi!
Sana talaga matapos na tong kaso!
SPG MATURE CONTENT FOR adults only .not suitable for young readers 🖊️Zahara’s Point of ViewTahimik ang gabi, pero hindi tahimik ang isip ko. Sa paligid, puro high-class na pasahero—nakaupo nang tuwid, naka-cross legs, nagbubulungan na parang may tinatagong sikreto. Ang mga alahas nila kumikislap sa ilalim ng malamlam na ilaw ng eroplano, parang bituin na pilit na dinadala rito sa loob ng cabin. Ako? Para akong hindi kabilang dito. Pero sanay na akong mabalewala, sanay na rin akong hindi sila pansinin.Mabilis ang takbo ng eroplano, parang tumatakas sa lahat ng iniwan sa lupa. Pakiramdam ko, bawat segundo ng paglipad ay isa pang layer ng katahimikan na tinatabon sa puso kong gulong-gulo.I leaned back, isinandal ang ulo, ipinikit ang mga mata. Hinayaan kong lamunin ako ng kadiliman sa likod ng eye mask. Baka sakali, kahit ilang minuto, makalimutan ko ang lahat.Ngunit biglang dumampi ang malamig na kamay na gumapang sa hita ko.Napasinghap ako, mabilis kong inalis ang mask.Si
Spg R18-not suitable for young readers 🌹📌New BeginningsZahara Point of view Pagkatapos ng mahabang paghihintay…I gave birth to my twins.Dito sa isang private hospital sa New York.Malakas ang buhos ng ulan habang nakikipaglaban ako sa sakit.It's my first time to be in this situation.Mabuti na lang at nandito si Donya Victoria.“1, 2, 3! Congratulations! It’s a healthy baby boy and baby girl. Date of birth: July 29, 2025. Time: 12:41 PM,” masayang ani Doctora Kaye.I'm teary-eyed. Lalo na nang inilagay nila ang kambal sa aking dibdib.Ang saya ko. Kahit alam kong mag-isa kong palalakihin sila.Nakatulog ako sa sobrang pagod.Nagising ako nang marinig ko ang mga munting iyak.“It’s time to give them milk, Mommy. Pero kumain ka muna,” paalala ni Donya Victoria habang karga ang isang sanggol.Tipid akong tumango at inumpisahang kumain.Hmm… Carrot express soup.Tamang-tama ang timpla. Super sarap. May pastries din—pastrami on rye at bagels.May fresh milk pa.Pagkatapos kong kuma
Zahara’s Point of ViewPagdilat ng mga mata ko, sinalubong ako ng amoy ng alcohol at malamig na hangin ng ospital. Kumirot agad ang dibdib ko. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa sa galit at panghihinayang.Bakit pa siya bumalik?Para guluhin na naman ako? Sirain ulit ang buhay ko?FlashbackThat night, akala ko masaya ako. Isang gabi lang—isang gabing naging mahina ako at nakipag-one-night stand sa isang estranghero.Pero kinabukasan, para akong sinampal ng konsensya.Pakiramdam ko nagtaksil ako kay Arden.Hanggang sa makita ko ang sobre. Nilamon ako ng kaba habang pinupunit ko ito.“I hide my identity just to be with you again, amore. I tell you one day. Hindi ako naghanap ng iba. Ayoko lang na malaman mo ang totoo kasi baka kamuhian mo ako.”Parang binuhusan ako ng malamig na tubig.Mixed emotions—gusto kong magalit, gusto kong umiyak.Dumi-dumi ng pakiramdam ko. Nakipagpatol ako sa ex ko. Ex na kasal na sa iba!Bigla kong naramdaman ang kakaiba sa tiyan ko. Kumirot. May m
HOT Bodyguard. (Scream Until You Can) SPG Mature Content. Not suitable for young readers. R-18 Someone's POV Habang naghahanda ako ng pagkain para sa amin, napansin kong bigla siyang nawala. Nasaan na naman kaya ‘yung babae na ‘yun? I take care of her not because I was forced by my mother— Kundi dahil gusto ko. I am a highly trained bodyguard of Familia Congrego. Sanay ako sa kahit anong laban. Pero sa tuwing siya ang nasasangkot, parang nawawala lahat ng training ko. Agad kong tinungo ang maliit na kwarto kung saan siya natutulog. Her brothers sleep upstairs with me. Nang marating ko ang pinto, bumungad sa akin ang katahimikan… There she was—tulala habang nakayuko, mahigpit ang pagkakayakap sa kanyang sarili. The hell is happening? "Mi lady, what's wrong? Come here," mahinahon kong sambit. Pero hindi siya kumibo. Lumapit ako at marahang umupo sa tabi niya. Dahan-dahan ko siyang niyakap. I need to hide my feelings… and my true identity—just to keep her safe. And our
Deeper WoundsZahara’s Point of ViewNagising ako sa isang kwarto na ni minsan ay ‘di ko pa napuntahan. Hindi pamilyar ang paligid.Pero mas lalo akong napatigil nang makita ko ang lumang litrato ni Mama sa lamesita.Bago pa ako makagalaw, isang malamig pero magalang na boses ang bumasag sa katahimikan.“You are already awake, mi lady. Uminom ka muna ng tsaa. Your brothers are already awake. Early training for next month war.”Napakunot ang noo ko.War? Anong pinagsasabi nito?“Who the hell are you? And why are we here?” sarkastiko kong tanong. Wala ako sa mood makipag-plastikan.“I’m a servant of Donya Victoria. For now, no more questions about my identity. Ang mahalaga, you’re safe now... and the babies.”Bigla akong napalingon.Bakit niya alam?!Ramdam kong humigpit ang hawak ko sa kumot.Huminga ako nang malalim.Naagaw ng gutom ko ang atensyon ko nang makita ang tray ng pagkain sa lamesita. Bacon cheese egg sandwich with fresh milk. Mainit-init pa.Lumapit ako sa bintana. Mahangi
Zahara Point of viewThis is not my dream life.Lumayo na nga ako para mabuhay ng payapa pero bakit si Lawrence pa!Dahan dahan akong lumapit.At parang mawa-walan ako ng hangin sa katawan"Kent! Kevin! Help me!" I shouted in pain.Yes pain. This is not the first time I lose someone.Una si mom! Now Yung best friend ko pa?The man who sacrificed for me?Agad lumapit ang dalawa kong kapatid.I can't bear the pain.Hanggang kailan ba ako paparusahan ng langit?Fast forward.We are here sa hospital.Naghihintay sa announcement ng doctor.Tulala ako. Pero ang isip ko ay nasa lalaking bumaril kay Lawrence kanina.Hindi ako pwedeng magkamali.Hinahayaan ko ang mga luha sa mata ko.Nang biglang bumukas ang operating room."I'm sorry miss De Costello, we did our best to save him pero hindi niya kinaya."The world stop. Fuck!No! Hindi pwede.I run inside the operating room.Niyakap ko siya ng mahigpit at niyugyog ang katawan niya."Popcake! Wake up! You promised me na hindi mo ako iiwan, Hul