LOGINPero may kaba akong naramdaman. "Val, describe mo nang maayos."
Nag-isip siya sandali bago sumagot. "Matangkad, matangos ang ilong, may mapuputing balat, at—oh my gosh, girl! Yung mata niya! Ang lalim ng kulay asul, parang may tinatagong lungkot." Napatayo ako bigla. "Holy shit." "Why? What’s wrong?" Huminga ako nang malalim at tinakpan ang mukha ko. "Val… sa tingin ko, nakita ko na siya kanina." "WHAT?!" sigaw ni Valerie. Mabilis kong binaba ang phone at napatingin sa malayo. Hindi ako makapaniwala. Kung tama ang iniisip ko… Ang lalaking sinampolan ko kanina sa mall… Siya si Arden Velasquez . "Zahara! Are you serious?!" sigaw ni Valerie sa kabilang linya. Huminga ako nang malalim at napahawak sa sintido ko. "Yeah, I think it was him. I mean, blue eyes? Matangkad? Mayaman? May attitude problem? Check, check, check!" "Wait, anong nangyari sa inyo? Bakit mo nasabi?" "Nag-away kami kanina sa mall.Tapos siya Yung naka one night stand ko huhu" "WHAT?! Ano na naman ginawa mo?" Napapikit ako, trying to recall everything. "I saw him slapping his ex-girlfriend. Siyempre, hindi ko matiis. Pero nagulat ako nung makilala ko siya " "OMG, Zahara!" may halong tili at frustration ang boses ni Valerie. "Wait, Di mo sinabi sakin na nakipag laplapan 'ka na pala sa isang rich daddy ! At bakit di mo inalam ang pangalan niya pag katapos niyo mag sex?!" Napakagat-labi ako. "Sorry nakalimutan ko, I'm so stress na. Paano ko siya haharapin.? parang ayaw ko na tanggapin ang kaso. " "Pero girl, isipin mo rin, this is a huge case. Isa pa, baka ito na yung pagkakataon mo para malaman kung bakit ganun siya!" Nanahimik ako sandali. She had a point. There was something in his eyes kanina—hindi lang puro yabang, kundi parang may sugat na tinatago. "Sige," sagot ko sa huli. "Pupunta ako bukas. Pero, Val, isang maling galaw lang ni Arden , I'm out!" "Fine! Pero admit it, curious ka rin sa kanya, di ba?" Umirap ako kahit hindi niya ako nakikita. "Yeah, right. Whatever. See you tomorrow." Binaba ko na ang tawag at humiga sa kama. Kung totoo nga na si Arden ang lalaking ‘yon… Then tomorrow is going to be very interesting. Habang iniisip ko ang lahat ng ito, hindi ko maiwasang maglaro ng iba't ibang posibilidad sa isipan ko. Kung tatanggapin ko ang kaso at maging lawyer ni Arden Velasquez , siguradong magiging challenging ang lahat. Isa siyang mayabang, dominant, at tila walang pakialam sa sasabihin ng iba. Hindi siya basta-bastang magpapasailalim sa sinuman—kahit sa abogado niya. Malamang na madalas kaming magtatalo. Ang pagiging matigas ng ulo ko at ang pagiging dominante niya ay isang kombinasyong parang langis at apoy. Ngunit sa kabila nito, naisip ko rin ang isa pang posibilidad—ang mas makilala siya. Bakit ganoon ang ugali niya? Ano ang dahilan sa likod ng kanyang malamig at walang emosyon na mga mata? At higit sa lahat, totoo nga kayang sinaktan niya ang ex-girlfriend niya, o may ibang kwento sa likod ng demanda? Kung tatanggapin ko ang kaso, mapapalapit ako sa kanya. At kung mapapalapit ako sa kanya… baka unti-unti kong matuklasan ang mga lihim niya. Pero kaya ko bang makisabay sa isang lalaking tulad niya? O baka naman ako mismo ang mahulog sa isang patibong na hindi ko inasahang papasukin ko? Napabuntong-hininga ako at pumikit. This case is either going to be my greatest challenge… or my biggest mistake. Kinabukasan, maaga akong nagpunta sa law firm. Napagdesisyunan kong tanggapin ang kaso ni Arden Velasquez , kahit na alam kong hindi magiging madali ang trabaho ko bilang abogado niya. Pagkapasok ko sa opisina, sinalubong ako ni Valerie na tila nag-aabang talaga sa akin. "So? Anong desisyon?" tanong niya agad, may halong excitement sa boses. Inilibot ko ang tingin ko sa paligid bago bumuntong-hininga. "I’m taking the case." Napaangat ang kilay niya. "Wow. So ready ka na bang makipagsagutan sa most arrogant billionaire in the country?" "As if may choice ako." Umupo ako sa harap ng desk ko at binuksan ang laptop. "Kailangan kong gawin ‘to. Besides, gusto kong malaman kung ano talaga ang totoo sa demanda laban sa kanya." Umiling si Valerie habang tinatawanan ako. "You’re really something, Zahara. Pero good luck na lang. By the way, pinatawag ka ni boss. Darating daw dito si Arden Velasquez anytime today." Napakunot-noo ako. "What? Ngayon agad?" "Yes, girl. So better prepare yourself." Huminga ako nang malalim. Alam kong hindi magiging madali ang pagharap sa kanya, lalo na’t nagkainitan kami kahapon sa mall. Ilang minuto pa lang ang lumipas nang bumukas ang pintuan ng opisina. Tumigil ang lahat ng tao sa ginagawa nila, at naramdaman ko ang tensyon sa paligid. And there he was. Arden Velasquez Nakatayo siya sa may pintuan, suot ang isang mamahaling itim na suit, may bahagyang gulo sa buhok na parang wala siyang pakialam sa mundo, at ang mga mata niyang bughaw ay nakatitig diretso sa akin—matigas, malamig, at puno ng awtoridad. Naglakad siya papalapit, hindi man lang nag-abala na bumati o ngumiti. Nang nasa harapan ko na siya, bahagyang yumuko siya upang pantayin ang tingin namin. "So, ikaw pala ang bagong abogado ko." Ramdam ko ang tensyon sa boses niya, pero hindi ako natinag. Tumayo ako at sinalubong ang tingin niya. "Yes. Zahara De Costello, your legal counsel. And just so you know, Mr. Velasquez " Ngumiti ako ng bahagya, hindi upang maging magiliw, kundi upang ipakita na hindi ako matatakot sa kanya. "Hindi mo ako matatakot ng tingin mo lang."As if naman papatalo ako sa mga tingin niya '
Tss'. Sarap kutusan.
Pasalamat siya pogi siya! Bad ka talaga self!!
"So feisty, I like it. Mas lalo akong gaganahan nito"
Bwiset talaga!
"I hate you!"
"The feeling is mutual dear, unless you want me again."
Aba ang kapal naman ng mukha nito.
"The audacity noh, Trip mo ba ako inisin?"
Nakakainit ng ulo!
"Maybe, Sabi ko naman sayo, pag nagkita tayo you will be mine."
Aba possesive yarn
"Ang kapal talaga, As if naman na gusto ko maulit yun!"
Never na talaga ako didikit sa taong to!
"Wag kang pakasigurado, Maybe soon you will beg for it."
"Beg my ass,Shut up or else iiwan kita!"
Pero bakit ganito ang narararamdaman ko.
Kaba at excitement.
Huh.?
Ayoko na isipin!
Si Valerie kasi!
Sana talaga matapos na tong kaso!
Wagas na Pag-ibigZAHARA DE COSTELLO — Point of ViewSa bawat yugto ng buhay natin, hindi natin hawak ang tadhana.Marami na kaming pinagdaanan ni Arden. Akala ko tapos na ang mga unos, pero heto ako ngayon — nakahiga sa malamig na operating room, hawak ang tiyan na may apat na himala.I’m carrying quadruplets. Pero sabi ng OB ko, may fetal abnormality. She told me to stay home, magpahinga, wag masyado gumalaw. Pero ngayong naririnig ko ang tunog ng mga machine, parang nasa hukay na ako.“Mrs. Velasquez,” sabi ng doktor, “we need to remove the four babies para maiwasan ang pagdurugo sa loob ng matres mo.”Isang patak ng luha ang pumatak sa pisngi ko. Ang sakit. Kailan ba namin makukuha ang happy ending na gusto namin?Tumango ako — tanda ng pagpayag. At sa isang iglap, nilamon ako ng katahimikan ng anesthesia.Three hours later.Nagising ako sa mahinang tunog ng oxygen. Nang ibalik ko ang paningin ko, naroon si Arden — nakaupo, hawak ang kamay ko.“Wife, the babies are safe. Kaila
Spg mature content. Not for young readers 🥵📌ARDEN VELASQUEZ POVSa dami ng pinagdaanan namin ni Zahara.I thank God that we survived.And here we are in the middle of the night.Sharing every touch and desires.Not for lust but for future we're building.Kinabukasan.Pansin kong balisa siya.So I held her hand and kiss it."what's wrong amore? Ano ba ang iniisip mo?" my tone full of anxious.She smiled softly. Bago ako niyakap ng mahigpit."Wala naman, May kailangan tayo puntahan diba?"Tila iniba nya ang usapan.I nooded and help her prepare her clothes.Pumasok ang kambal sa loob ng suite.As we start our brekfast. - 1 Egg- Toast- 1 Lumberjack Pancake- Double Smoked Bacon (3), Italian Sausage, Ham- American Fries, Hash BrownsWith hot coffee and chocolates. Nang matapos kami. We ride on a van.. Sa byahe palang. May kaba na sa aking dibdib. I can't define. I hope hindi tugma ang naiisip ko. Until we reach the airport. Agad kaming bumaba. Headed inside.May mga tao
Spg mature content included in this chapter. I use some lyrics of Musika by dionela. Permission to use this song. It's Inspired my writing. Not for young readers. Read at your own risk📌Zahara POVI saved him again.Ako ang pumatay kay Zion.And now here I am… sitting beside the man whose life almost slipped away.He left a letter—saying that if he ever died, his organs would be donated.That’s the kind of man he is.Today was supposed to be for food tasting… but instead, I’m here.Waiting. Hoping. Counting every second.It’s been two weeks since the gunshot—since Zion tried to end everything.I’m not a doctor, so I let Kurt handle the body of the traitor.I didn’t hesitate to shoot.Not because I wanted to kill…but because I refused to lose him.My future husband.Then a faint sound—his breathing shifted.His fingers twitched.And when his eyes slowly opened, my world moved again.“Glad you’re awake, hon. I have a surprise for you,” I whispered with a trembling smile.He flinch
Napatakbo ako sa sala. Mabigat ang amoy ng bakal sa hangin—dugo kumalat sa sahig, kumikislap sa ilaw. What the fuck is going on? “Shit! Sino gumawa nito? Fuck.” Halos lumaglag ang boses ko, nanginginig ang mga daliri habang tinitingnan ang mga sugatan. Hinawakan ko si Ash at binuhat, inihiga agad sa sofa—malambot na unan, nanginginig ang dibdib niya. Sumabay ang pagpasok ng medical team; mabilis at sistematiko ang galaw nila, parang well-rehearsed na ritwal. Tumawag si Kurt—alam kong siya ang nag-alarm—kaya mabilis silang dumating. Abala sila sa pag-asikaso sa dalawa: pressure sa sugat, tourniquet dito, malamig na kamay sa noo ni Lucas. Nakatingin ako, nakikipag-uwa sa bawat galaw nila. Hindi ako umiiyak—hindi normally. Pero si Ash, mas malalim pa sa dugo ang koneksyon namin; hindi lang siya pinsan. Batang mag-kaibigan kami. Kasama ko sa mga laro, sa mga plano, sa mga tahimik na gabi. Kaya habang ina-stabilize siya, parang may tumutuklaw sa ilalim ng dibdib ko—hindi k
Chapter 52: Arden Velasquez POVAbala kami sa celebration ng pagkawala ni Don Felipe.May musika, may halakhakan, pero sa loob-loob ko, may kakaibang bigat na bumabalot sa paligid. Parang may paparating na unos.At hindi nga ako nagkamali.Biglang bumukas ang pinto.Ang tawanan ay naputol. Lahat ng mata ay napunta sa lalaking pumasok.Si Kevin.Kapatid ni Zahara.Halata ang galit sa kanyang mga mata. Namumula ang mukha, nanginginig ang panga, at bago pa ako makapagsalita—“May kinalaman ang nanay mo sa nangyari sa kapatid ko!”Malakas ang sigaw niya, kasabay ng hampas ng hangin sa mukha ko.At bago pa ako makagalaw, sumabog ang kamao niya sa panga ko.Ramdam ko ang alat ng dugo sa bibig ko, ang kirot na parang sumabog ang buong sentido ko.Napasinghap ang lahat.“The fuck, Kevin!” sigaw ko habang hinawakan ang neckline niya. “Hindi namin alam! Show me a proof!”Ang titig niya, punô ng poot. At sa gitna ng kaguluhan, may kutob akong totoo ang sinasabi niya.Bakit parang may mga lihim
Ashlee Congrego POVHays, sa wakas. Tapos na rin ang training.Abala ako sa paglinis ng hand pistol, bawat galaw ay automatic na parang parte na ng katawan ko. Naamoy ko pa ang halong oil at bakal. Tahimik ang paligid—hanggang sa may malakas na katok na pumunit sa katahimikan.I frowned. Seriously? It’s too early for this.“Kuya! It’s just seven a.m. Bakit ka ba katok nang katok—”Naputol ang sasabihin ko. When I opened the door. bumungad sa akin ang isang lalaki.May hawak siyang baril. Itinutok niya ito sa ulo ko.“Don’t you dare shout, or else—”Hindi na niya natapos. Isang putok lang, sabay bagsak ng katawan niya sa sahig.Nalagutan ako ng hininga sa gulat, pero agad ding bumalik ang composure ko nang makita kong si Kuya Arden ang nasa likod niya, hawak ang still-smoking gun.“Thank God,” I whispered bago ko pa man mapigilan ang sarili kong ngisi.Kinuha ko ang patalim sa mesa, kinwelyuhan ang walang-malay na lalaki, at sinipa pa pababa.“If he thinks he can get me, he’s dead wr







