LOGINBefore the encounter with Bryden...
Luna's POV
Habang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin.
"Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.
Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae.
"More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga u***g.
"I'm cumming... ughh... shit!"
Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon.
Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos.
Gayunpaman, hindi pa ako nakakatapos at nakakaraos ay naramdaman ko na ang bahagyang paglaki ng kanyang pagkalalaki at kasunod nito ay ang paglabas ng mainit init na likido mula rito.
"Ohhh..." ungol ng aking asawa bago ito napahiga.
"Ang sarap mo talaga, honey," humihingal na sabi nito sa akin habang hindi pa rin inaalis ang kanyang ari na nakapasok sa aking kuweba.
Hindi ko mapigilang ma-disappoint sa aking loob loob dahil hindi pa ako nakakatapos. Gayunpaman ay dumapa na lang din ako sa kanyang ibabaw at hinayaang nakapasok ang kanyang ari sa aking kuweba.
Ilang sandaling nakaganun ang aming p'westo at kusa nang dumulas palabas ang kanyang ari kasunod nito ang marahan at nakakakiliting pag agos ng mainit na likidong ipinutok niya sa aking kuweba.
Dahan dahan akong bumangon nang marinig ko ang marahang paghinga nito, tama nga ako. Nakatulog na si Bryan. Hindi niya alintana na ako'y hindi pa rin nilalabasan. Sumakit lang ang aking puson dahil sa naramdamang pagkabitin.
Mabilis kong kinuha ang aking nighties na nakakalat sa baba at agad na isinuot ito dahil ako'y lalabas upang kumuha ng tubig, hindi na ako nag abala pang magsuot ng underwears. Hating gabi na at tulog naman na siguro si Bryden, ang kapatid ng aking asawa na kararating lang dito sa Maynila kanina.
Marahan ang aking lakad na lumabas ng silid, madilim ang hallway ngunit kitang kita ko ang paglabas ni Bryden mula sa kanyang silid. Dahan dahan niya itong sinarhan, lbahagya kong inayos ang aking mahabang buhok upang takpan ang aking mga u***g na bumabakat sa manipis kong nighties bago lumapit sa kanya.
Dahil marahan ang aking lakad, hindi ito nag likha ng ingay. Nakita ko itong humarap ngunit hindi ko agad ito naiwasan.
"S-sorry…"
"Sorry!"
Sabay naming nasabi at saglit na nag tgapo ang aming mga tingin.
"Buti nagising ka na," mahinahon na sabi ko rito. "Nagugutom ka ba? Ipag-iinit kita ng ulam sa baba, tara."
Nakita ko ang bahagyang pagdaan ng hiya sa muka nito, napakamot pa ito sa kanyang batok kaya hindi ko maiwasang matawa.
"Huwag na, Ate. Ako na," nakangiting sagot niya sa akin.
"Hahaha, ano ka ba. ’Wag ka nang mahiya. Tara na sa baba," natatawang sabi ko sa kaniya. "Tulog na si Kuya mo. May kasabay ka sanang kumain."
Nauna ako ritong naglakad pababa, mabilis naman kaming nakarating sa kusina. Agad kong binuksan ang ilaw at lumapit sa refrigerator.
Kinuha ko rito ang ulam na adobo na tira kaninang hapunan, bigla namang bumalik sa isip ko ang nangyare kanina habang kumakain kami.
Flashback
"Honey, tawagin mo muna si Bryden," utos sa akin ni Bryan habang nakaupo at nag hihintay na ihain ang pagkain.
"Sige, sandali lang," sagot ko sa kanya at nag punas ng kamay saka ako nagmadaling umakyat.
Kinatok ko ang pinto ng silid ni Bryden.
"Bryden?" pagtawag ko rito, "Kakain na, baba ka muna."
Wala akong narinig na sagot kaya bumaba na rin ako.
"Mukang mahimbing ang tulog ni Bryden, Honey," sabi ko kay Bryan, "Mamaya na lang, tirhan na lang natin siya ng ulam."
Ngumti naman sa akin ang aking asawa, "Oo, sige baka pagod sa byahe."
Nag umpisa na akong maglagay ng pagkain sa hapagkainan, habang si Bryan naman ay nag umpisa nang kumain.
"Hon, parang ang tabang yata ng adobo mo," natatawang sabi ni Bryan.
Ngumiti na lang ako dito at nagpatuloy sa pagkain.
'Kung sana tinikman mo yung niluluto ko kanina noong pinatitikman ko sa'yo, edi sana nalaman ko kung may kulang,' nasabi ko na lang sa aking isipan.
FLASHBACK END
Hinanap ko ang liquid seasoning upang timplahan ito ng bago. Ngunit napansin ko na ubos na para ang laman ng bote. Tumingin ako sa taas dahil nasa itaas ng storage yung mga stocks.
"Bryden," dahil hindi ko abot, naisipan ko na itong tawagin. "P’wede mo bang iabot sa akin yung liquid seasoning? Ubos na pala ’tong nasa baba."
"Ah… oo," sagot niya sa akin at dali daling tumayo sa kanyang pwesto.
Nakatingin lang ako sa kanya nang makalapit siya sa aking p'westo, agad niyang kinuha sa taas ang seasoning at hindi ko naiwasang mapatingin sa kanyang boxer short nang tumaas bahagya ang kanyang suot na sandong puti.
Doon ay nakita ko ang kanyang pagkalalaki, bakat na bakat at tila galit na galit. Mabilis akong napaiwas ng tingin, ngunit sa pag iwas ng aking tingin ay siyang pagtama ng aming mga mata.
Bryden’s POV“Bryden, tapos ka na ba?”Dinampot ko ang wallet ko, pati cellphone na matagal ko nang hindi napapalitan. Napatingin pa ako sa salamin—hindi dahil arte ako, kundi dahil ayokong magmukhang bisita na walang direksyon sa buhay.“Palabas na,” sagot ko, saka lumabas ng kwarto.Nasa sala si Ate Luna, habang si Kuya Bryan naman ay abalang inaayos ang buhok niya sa maliit na salamin na nakapatong sa may kabinet. Maaliwalas tingnan ang bahay kapag silang dalawa ang nasa loob—parang may order ang lahat. Napansin ko ring pareho silang nakangiti, yung tipong hindi nila pinaparamdam na abala ako.“Tara na,” sabi ko, kaswal ang tono.Sabay-sabay kaming bumaba. Si Kuya ang unang lumabas, hawak ang susi ng sasakyan. Si Ate Luna naman ay sumunod, hawak ang cellphone, mukhang may chine-check na message. Saka ko pa lang napansin ang suot suot nito. Isang simpleng puting dress na siyang mas nagpalabas ng kanyang ganda, hindi man hapit sa kanyang katawan ay labas na labas pa rin ang hubog nit
Bryden's POV Tumango ako. “Maliit lang naman kumpara sa dati. Kukuha lang ako ng panggastos.”“Naks,” natawa si Kuya. Tapos biglang umiling. “Pero duda pa rin ako kung maghahanap ka ba talaga ng trabaho dito, o lumipat ka lang tapos bahay ko gagawin mong opisina.”“Maghahanap talaga ako, Kuya,” seryoso kong sagot. “Nakakaboring din naman kapag paulit-ulit ganito buhay ko.”Kahit sinabi ko ‘yon, may parte sa akin na kinakabahan pa rin. Hindi sa trabaho—kundi sa posibilidad na mabigo na naman. Pero hindi ko na pinakita. Ayoko na ulit marinig sa sarili ko yung salitang “pabigat.”Marahan niyang tinapik ang balikat ko.“Ikaw bahala. Basta kapag kailangan mo ng tulong, sabihin mo lang,” sabi niya bago tumayo at maglakad papasok sa bahay.Sumunod na rin ako. Matagal na nung huli kaming nagkita, pero ganun pa rin siya—maalaga, kahit minsan tinatago sa biro. Kaya kahit nasa iisang bubong ako ng babaeng… pilit kong hindi iniisip, pinangako ko sa sarili ko na hindi ko hahayaang sirain ako ng k
Bryden's POVMaaga akong lumabas ng silid ko dahil hindi pa naman ako nakakatulog nang maayos. Siguro nakaidlip lang ako nang saglit, pero halos buong gabi kasi akong abala sa trading. Pagbaba ko ng hagdan, hindi ko maiwasang mapangiti nang maalala ko ang isang daang libo na kinita ko. Kahit papaano, may napapatunayan ako sa sarili ko—kahit hindi pa ‘yun sapat para matawag na “maayos ang buhay.”“Good morning!” bati sa akin ni Ate Luna nang makita niya akong pababa.Nasa may sala siya, parang kagagaling lang sa kusina. Hindi siya maingay kumilos, pero ramdam mo lagi ang presence niya—yung tipong kahit simpleng walis lang ang hawak niya, parang ang linis-linis tingnan ng bahay. Napansin ko rin agad: parang wala lang sa kanya yung nangyari kagabi. Walang iwas-tingin, walang awkward na pagkilos. Kaya pinilit ko ring isantabi muna sa isip ko. Mali ‘yon. Hindi ko dapat inaalala, at lalong hindi ko dapat pinapaikot sa ulo ko.“Good morning, Ate,” bati ko pabalik. “Nasaan si Kuya Bryan?”“Na
Luna's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ko dala ng pagka-ilang. Kinuha ko agad yung seasoning at nag umpisa na sa pagluluto.Bumalik sa upuan niya si Bryden, habang tuloy tuloy lang ako. Nag iinit ang aking katawan, hindi ako mapakali. Nag halo halo ang pakiramdam dahil sa aking nakita o marahil dala na rin sa nangyare kanina na hindi ako nakatapos. Naging tahimik ang paligid, tanging tunog ng kumukulong ulam at ugong ng bentilador ang maririnig. At rinig na rinig ko rin ang malakas na tibog ng aking puso. Ramdam ko ang titig mula sa aking likuran, habang naghihintay ay pinilit kong gawing abala ang aking sarili. Punas dito, punas doon. Nang mapansin ko na ayos na ang ulam, pinatay ko agad ang stove. "Ayan… luto na," sabi ko at agad na kumuha ng plato. Nag sandok na ako ng ulam at ng kanina saka ito ibinigay kay Bryden. Halos mapailing ako, nasanay kasi ako sa asawa ko na ganito ang ginagawa sa tuwing nag rerequest itong kumain."Kain ka na," sabi ko na lang sa kanya at agad na
Before the encounter with Bryden...Luna's POVHabang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin. "Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae. "More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga utong. "I'm cumming... ughh... shit!" Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon. Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos. Gayunpaman, hindi pa ak
Third Person's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ni Luna, sabay kuha sa seasoning na parang iyon lang ang mahalaga sa sandaling iyon.Nanlalamig ang batok ni Bryden. Parang gusto niyang lumubog sa sahig sa sobrang hiya.'Tanga ka, Bryden… bakit ba kasi—' hindi na niya tinapos sa isip.Mabilis siyang bumalik sa upuan, halos madapa sa pagmamadali. Umupo siya nang mariin at inayos ang sando, pilit tinatakpan ang kung ano mang dapat takpan. Yumuko siya nang bahagya, kunwaring antok at walang malay, kahit ang totoo’y kabog na kabog ang dibdib.Tahimik.Tanging tunog ng kumukulong ulam at ugong ng bentilador ang maririnig. Si Luna naman, halatang nagmamadali sa mga galaw. Paulit-ulit nitong hinahalo ang ulam, binubuksan at sinasara ang takip ng kawali, tapos biglang kinapa ang sandok na para bang nawawala.Para siyang naghahanap ng pagkakaabalahan para hindi humarap kay Bryden.Si Bryden naman, nakatitig sa mesa, hindi malaman kung saan ipupwesto ang kamay. Hindi niya magawang tumingin k







