LOGINBefore the encounter with Bryden...
Luna's POV
Habang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin.
"Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.
Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae.
"More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga u***g.
"I'm cumming... ughh... shit!"
Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon.
Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos.
Gayunpaman, hindi pa ako nakakatapos at nakakaraos ay naramdaman ko na ang bahagyang paglaki ng kanyang pagkalalaki at kasunod nito ay ang paglabas ng mainit init na likido mula rito.
"Ohhh..." ungol ng aking asawa bago ito napahiga.
"Ang sarap mo talaga, honey," humihingal na sabi nito sa akin habang hindi pa rin inaalis ang kanyang ari na nakapasok sa aking kuweba.
Hindi ko mapigilang ma-disappoint sa aking loob loob dahil hindi pa ako nakakatapos. Gayunpaman ay dumapa na lang din ako sa kanyang ibabaw at hinayaang nakapasok ang kanyang ari sa aking kuweba.
Ilang sandaling nakaganun ang aming p'westo at kusa nang dumulas palabas ang kanyang ari kasunod nito ang marahan at nakakakiliting pag agos ng mainit na likidong ipinutok niya sa aking kuweba.
Dahan dahan akong bumangon nang marinig ko ang marahang paghinga nito, tama nga ako. Nakatulog na si Bryan. Hindi niya alintana na ako'y hindi pa rin nilalabasan. Sumakit lang ang aking puson dahil sa naramdamang pagkabitin.
Mabilis kong kinuha ang aking nighties na nakakalat sa baba at agad na isinuot ito dahil ako'y lalabas upang kumuha ng tubig, hindi na ako nag abala pang magsuot ng underwears. Hating gabi na at tulog naman na siguro si Bryden, ang kapatid ng aking asawa na kararating lang dito sa Maynila kanina.
Marahan ang aking lakad na lumabas ng silid, madilim ang hallway ngunit kitang kita ko ang paglabas ni Bryden mula sa kanyang silid. Dahan dahan niya itong sinarhan, lbahagya kong inayos ang aking mahabang buhok upang takpan ang aking mga u***g na bumabakat sa manipis kong nighties bago lumapit sa kanya.
Dahil marahan ang aking lakad, hindi ito nag likha ng ingay. Nakita ko itong humarap ngunit hindi ko agad ito naiwasan.
"S-sorry…"
"Sorry!"
Sabay naming nasabi at saglit na nag tgapo ang aming mga tingin.
"Buti nagising ka na," mahinahon na sabi ko rito. "Nagugutom ka ba? Ipag-iinit kita ng ulam sa baba, tara."
Nakita ko ang bahagyang pagdaan ng hiya sa muka nito, napakamot pa ito sa kanyang batok kaya hindi ko maiwasang matawa.
"Huwag na, Ate. Ako na," nakangiting sagot niya sa akin.
"Hahaha, ano ka ba. ’Wag ka nang mahiya. Tara na sa baba," natatawang sabi ko sa kaniya. "Tulog na si Kuya mo. May kasabay ka sanang kumain."
Nauna ako ritong naglakad pababa, mabilis naman kaming nakarating sa kusina. Agad kong binuksan ang ilaw at lumapit sa refrigerator.
Kinuha ko rito ang ulam na adobo na tira kaninang hapunan, bigla namang bumalik sa isip ko ang nangyare kanina habang kumakain kami.
Flashback
"Honey, tawagin mo muna si Bryden," utos sa akin ni Bryan habang nakaupo at nag hihintay na ihain ang pagkain.
"Sige, sandali lang," sagot ko sa kanya at nag punas ng kamay saka ako nagmadaling umakyat.
Kinatok ko ang pinto ng silid ni Bryden.
"Bryden?" pagtawag ko rito, "Kakain na, baba ka muna."
Wala akong narinig na sagot kaya bumaba na rin ako.
"Mukang mahimbing ang tulog ni Bryden, Honey," sabi ko kay Bryan, "Mamaya na lang, tirhan na lang natin siya ng ulam."
Ngumti naman sa akin ang aking asawa, "Oo, sige baka pagod sa byahe."
Nag umpisa na akong maglagay ng pagkain sa hapagkainan, habang si Bryan naman ay nag umpisa nang kumain.
"Hon, parang ang tabang yata ng adobo mo," natatawang sabi ni Bryan.
Ngumiti na lang ako dito at nagpatuloy sa pagkain.
'Kung sana tinikman mo yung niluluto ko kanina noong pinatitikman ko sa'yo, edi sana nalaman ko kung may kulang,' nasabi ko na lang sa aking isipan.
FLASHBACK END
Hinanap ko ang liquid seasoning upang timplahan ito ng bago. Ngunit napansin ko na ubos na para ang laman ng bote. Tumingin ako sa taas dahil nasa itaas ng storage yung mga stocks.
"Bryden," dahil hindi ko abot, naisipan ko na itong tawagin. "P’wede mo bang iabot sa akin yung liquid seasoning? Ubos na pala ’tong nasa baba."
"Ah… oo," sagot niya sa akin at dali daling tumayo sa kanyang pwesto.
Nakatingin lang ako sa kanya nang makalapit siya sa aking p'westo, agad niyang kinuha sa taas ang seasoning at hindi ko naiwasang mapatingin sa kanyang boxer short nang tumaas bahagya ang kanyang suot na sandong puti.
Doon ay nakita ko ang kanyang pagkalalaki, bakat na bakat at tila galit na galit. Mabilis akong napaiwas ng tingin, ngunit sa pag iwas ng aking tingin ay siyang pagtama ng aming mga mata.
Tahimik siya habang nakatitig sa mensahe. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin. “May pinagbigyan ka bang number mo kung kani-kanino?”“Wala, Kuya.”“Sure ka?”“Sigurado.”Narinig namin ang yabag ni Ate Luna mula sa kusina. Lumapit siya sa sala, hawak ang bimpo. “Bakit?”Tiningnan siya ni Kuya, tapos ang cellphone, tapos siya ulit.“Ano’ng nangyari?” tanong niya.Hindi agad sumagot si Kuya. Parang pinipili niya kung ipapakita ba o hindi. Pero bago pa siya makapagdesisyon, kinuha ko na sa kamay niya ang cellphone at iniabot kay Ate Luna.Pagkabasa niya, kitang-kita ko ang pagkaputla ng mukha niya.“Hindi ako nagbibiro kanina,” sabi ko, mababa ang boses. “May nakita talaga akong lalaki sa tapat.”Tahimik.Mabigat na tahimik.“Ako rin.”Sabay kaming napatingin kay Ate Luna.Mahigpit na ang hawak niya sa cellphone.“Ano?” tanong ni Kuya, biglang tuwid ang upo.Huminga siya nang malalim. “May napapansin na ako nitong mga nakaraang araw.”Nanigas ang buong katawan ko.“Bakit hindi mo sinabi?”
Bryden’s POVHindi na nawala sa isip ko ang lalaking nakita ko sa labas ng gate.Kahit pagkapasok namin sa bahay, kahit habang inilalapag namin ni Kuya ang mga pinamili sa mesa, kahit habang si Ate Luna ay deretsong nagtungo sa kusina para ayusin ang ilang gamit—nandoon pa rin sa isip ko ang anino ng taong iyon.Baka wala lang.Baka tambay lang.Baka napadaan lang talaga.Pero hindi ko alam kung bakit ayaw maniwala ng kutob ko.“Hoy,” tawag ni Kuya habang inaabot sa akin ang isa sa mga paper bag, “dalhin mo ’to sa kwarto mo. Baka mamaya may makalikot pa.”Tumango ako. “Sige.”Kinuha ko ang mga dala ko at umakyat sa taas. Pagkapasok ko sa kwarto, agad kong inilapag ang mga bag sa gilid ng kama. Nasa ibabaw pa rin ng maliit na mesa ang luma kong charger, pati ’yung ilang gamit na basta ko na lang hinulog doon kagabi.Tahimik sa kwarto.Pero hindi payapa.Lumapit ako sa bintana at bahagyang sumilip sa labas. Kita mula roon ang gate at bahagi ng kalsada. Wala na ang lalaking nakita ko kan
Pumasok ako sa fitting room dala ang mga damit.Pagkasara ko ng pinto, saka ako napabuntong-hininga.Mali.Maling masyado kong dinadala ang bawat salita niya.Maling naririnig ko ang kabutihan niya na parang may ibig sabihin pa.Asawa siya ng kuya ko.At kahit kailan, hindi dapat lumampas doon ang kahit anong iniisip ko.Paglabas ko ng fitting room, nakaayos na sa akin ang long sleeves. Pagharap ko sa salamin ay saglit akong natigilan. Hindi dahil sobrang gwapo ko bigla—kundi dahil mukhang mas presentable nga ako kaysa dati.Lumapit si Kuya at tiningnan ako mula ulo hanggang paa.“Ayan,” sabi niya. “Mukha ka nang puwedeng ipakilala sa matinong kumpanya.”“Tama na,” sabi ko, pero napangiti rin ako.Si Ate Luna ay ilang hakbang ang layo, tahimik na nakatingin. Tapos tumango siya nang kaunti.“Bagay sa’yo.”Awtomatikong napatingin ako sa kanya.At sa isang iglap, nawala sa isip ko ang suot kong long sleeves, ang mall, ang dami ng tao, at pati ang ingay sa paligid.Bagay sa’yo.Simpleng s
Bryden's POVTumango ako sa kanya at inilabas ang aking cellphone mula sa bulsa ng aking jogging pants.Luma na talaga ang itsura nito. May basag na ang gilid, manipis na rin ang tunog kapag may nanonood akong video, at minsan kusa pa itong namamatay kapag uminit.“Grabe,” natatawang sabi ni Kuya nang makita iyon. “Buhay pa pala ’yan.”“Matibay kasi,” sagot ko. “Parang ako.”“Parang tanga,” banat niya.Napailing na lang ako habang si Ate Luna ay natawa nang mahina sa tabi namin. Hindi malakas, hindi OA, pero sapat para mapatingin ako sandali sa kanya.Mali.Dapat hindi na ako sanay na mapatingin.Dapat hindi ko na rin pinapansin ang maliliit niyang ngiti, o kung paano siya tumawa na parang laging may kontrol sa sarili. Pero simula kagabi, pakiramdam ko kahit simpleng paglingon niya ay may kakaibang epekto na sa akin.Kaya agad akong nag-iwas ng tingin.Pagdating namin sa gadget section ay dumiretso kami sa isang kilalang stall. Agad kaming nilapitan ng saleslady.“Sir, anong model po a
Bryden’s POVPumasok kami sa isang restaurant.“Table for three,” dinig kong sabi ni Kuya sa waiter na sumalubong sa amin.“This way, sir,” sagot nito habang iniimbitahan kaming sumunod.Tahimik kaming naglakad hanggang sa isang mesa sa may gilid ng restaurant. Malinis ang ayos ng lugar—dim ang ilaw, may soft music sa background, at karamihan sa mga taong naroon ay mukhang mayayaman o may pinag-uusapang negosyo.Matapos kaming makaupo, binigyan niya kami ng tig-iisang menu.Agad naman akong tumingin sa mga pagkain, at nang makita ko ang mga presyo ay hindi ko maiwasang mapangiti.Grabe…Ang mahal ng mga pagkain.Pero sa totoo lang, sanay na rin naman ako sa ganitong presyo. Kahit sa probinsya namin, may mga ganito ring klaseng restaurant lalo na sa kabayanan. Madalas, kapag nagwi-withdraw ako ng pera, tinutreat ko rin ang sarili ko.Kaya hindi na bago sa akin ang ganitong mga presyo.“Pili na kayo,” nakangiting sabi ni Kuya Bryan habang nakatingin sa menu. “Ako na ang bahala.”Napatin
Bryden's POVHindi na siya sumagot pa. Ngumiti lang siya nang maliit at tumingin sa paakyat na numero sa ibabaw ng pinto.Pagdating namin sa taas, agad bumungad sa amin ang arcade. Makukulay ang ilaw, maingay ang paligid, at halo-halong tunog ng token machines, video games, at tawanan ng mga tao ang maririnig. Saglit akong napangiti dahil bigla akong parang bumata nang ilang taon."Tagal ko na ring hindi nakakapunta sa ganito," sabi ko habang naglalakad papasok."Talaga?" tanong ni Ate Luna.Tumango ako. "Sa probinsya, meron naman... pero hindi rin ako mahilig lumabas.""Nahalata ko nga," natatawa niyang sabi."Ano ibig mong sabihin sa nahalata mo?" kunwari'y offended kong tanong."Tingnan mo sarili mo," sagot niya, nakangiti. "Para kang ngayon lang ulit nakakita ng ganito."Napangiti na lang din ako. May punto naman siya.Lumapit kami sa counter para bumili ng game card. Nang ilalabas ko na sana ang wallet ko, agad niya akong pinigilan."Ako na," sabi niya."Huh? Huwag na, Ate.""Hay
CHAPTER 13Bryden's POVAgad kong binayaran ang mga pinamili ko habang sila Kuya Bryan naman ay nakatayo lang at nakatingin sa kanyang cellphone. "Okay na?" mahinhin na tanong ni Ate Luna nang lumapit ako sa kanya, bahagya akong ngumiti rito at saka tumango. "Let's go? Gutom na ba kayo?" tanong n
Luna's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ko dala ng pagka-ilang. Kinuha ko agad yung seasoning at nag umpisa na sa pagluluto.Bumalik sa upuan niya si Bryden, habang tuloy tuloy lang ako. Nag iinit ang aking katawan, hindi ako mapakali. Nag halo halo ang pakiramdam dahil sa aking nakita o marahi
Bryden's POVNapatingin ako sa kanya.“Ito na,” sabi niya ulit. “Mas bagay sa kulay mo. Mas malinis tingnan.”Tumango si Kuya. “Oo nga. Mas mukhang fresh. Yung puti, okay din, pero ito… mas ikaw.”“Mas ako?” ulit ko.“Oo,” sagot ni Ate Luna. “Hindi mo kailangang magmukhang sobrang pormal agad. Kail
Bryden’s POV“Bryden, tapos ka na ba?”Dinampot ko ang wallet ko, pati cellphone na matagal ko nang hindi napapalitan. Napatingin pa ako sa salamin—hindi dahil arte ako, kundi dahil ayokong magmukhang bisita na walang direksyon sa buhay.“Palabas na,” sagot ko, saka lumabas ng kwarto.Nasa sala si







