Share

CHAPTER 5

Penulis: Mayonaka_Kisaki
last update Tanggal publikasi: 2026-02-06 16:00:54

Before the encounter with Bryden...

Luna's POV

Habang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin. 

"Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.

Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae. 

"More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga u***g.

"I'm cumming... ughh... shit!" 

Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon. 

Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos. 

Gayunpaman, hindi pa ako nakakatapos at nakakaraos ay naramdaman ko na ang bahagyang paglaki ng kanyang pagkalalaki at kasunod nito ay ang paglabas ng mainit init na likido mula rito. 

"Ohhh..." ungol ng aking asawa bago ito napahiga. 

"Ang sarap mo talaga, honey," humihingal na sabi nito sa akin habang hindi pa rin inaalis ang kanyang ari na nakapasok sa aking kuweba. 

Hindi ko mapigilang ma-disappoint sa aking loob loob dahil hindi pa ako nakakatapos. Gayunpaman ay dumapa na lang din ako sa kanyang ibabaw at hinayaang nakapasok ang kanyang ari sa aking kuweba. 

Ilang sandaling nakaganun ang aming p'westo at kusa nang dumulas palabas ang kanyang ari kasunod nito ang marahan at nakakakiliting pag agos ng mainit na likidong ipinutok niya sa aking kuweba. 

Dahan dahan akong bumangon nang marinig ko ang marahang paghinga nito, tama nga ako. Nakatulog na si Bryan. Hindi niya alintana na ako'y hindi pa rin nilalabasan. Sumakit lang ang aking puson dahil sa naramdamang pagkabitin. 

Mabilis kong kinuha ang aking nighties na nakakalat sa baba at agad na isinuot ito dahil ako'y lalabas upang kumuha ng tubig, hindi na ako nag abala pang magsuot ng underwears. Hating gabi na at tulog naman na siguro si Bryden, ang kapatid ng aking asawa na kararating lang dito sa Maynila kanina.

Marahan ang aking lakad na lumabas ng silid, madilim ang hallway ngunit kitang kita ko ang paglabas ni Bryden mula sa kanyang silid. Dahan dahan niya itong sinarhan, lbahagya kong inayos ang aking mahabang buhok upang takpan ang aking mga u***g na bumabakat sa manipis kong nighties bago lumapit sa kanya.

Dahil marahan ang aking lakad, hindi ito nag likha ng ingay. Nakita ko itong humarap ngunit hindi ko agad ito naiwasan. 

"S-sorry…"

"Sorry!"

Sabay naming nasabi at saglit na nag tgapo ang aming mga tingin. 

"Buti nagising ka na," mahinahon na sabi ko rito. "Nagugutom ka ba? Ipag-iinit kita ng ulam sa baba, tara."

Nakita ko ang bahagyang pagdaan ng hiya sa muka nito, napakamot pa ito sa kanyang batok kaya hindi ko maiwasang matawa.

"Huwag na, Ate. Ako na," nakangiting sagot niya sa akin.

"Hahaha, ano ka ba. ’Wag ka nang mahiya. Tara na sa baba," natatawang sabi ko sa kaniya. "Tulog na si Kuya mo. May kasabay ka sanang kumain."

Nauna ako ritong naglakad pababa, mabilis naman kaming nakarating sa kusina. Agad kong binuksan ang ilaw at lumapit sa refrigerator. 

Kinuha ko rito ang ulam na adobo na tira kaninang hapunan, bigla namang bumalik sa isip ko ang nangyare kanina habang kumakain kami. 

Flashback

"Honey, tawagin mo muna si Bryden," utos sa akin ni Bryan habang nakaupo at nag hihintay na ihain ang pagkain.

"Sige, sandali lang," sagot ko sa kanya at nag punas ng kamay saka ako nagmadaling umakyat.

Kinatok ko ang pinto ng silid ni Bryden. 

"Bryden?" pagtawag ko rito, "Kakain na, baba ka muna."

Wala akong narinig na sagot kaya bumaba na rin ako. 

"Mukang mahimbing ang tulog ni Bryden, Honey," sabi ko kay Bryan, "Mamaya na lang, tirhan na lang natin siya ng ulam."

Ngumti naman sa akin ang aking asawa, "Oo, sige baka pagod sa byahe."

Nag umpisa na akong maglagay ng pagkain sa hapagkainan, habang si Bryan naman ay nag umpisa nang kumain. 

"Hon, parang ang tabang yata ng adobo mo," natatawang sabi ni Bryan.

Ngumiti na lang ako dito at nagpatuloy sa pagkain.

'Kung sana tinikman mo yung niluluto ko kanina noong pinatitikman ko sa'yo, edi sana nalaman ko kung may kulang,' nasabi ko na lang sa aking isipan. 

FLASHBACK END

Hinanap ko ang liquid seasoning upang timplahan ito ng bago. Ngunit napansin ko na ubos na para ang laman ng bote. Tumingin ako sa taas dahil nasa itaas ng storage yung mga stocks. 

"Bryden," dahil hindi ko abot, naisipan ko na itong tawagin. "P’wede mo bang iabot sa akin yung liquid seasoning? Ubos na pala ’tong nasa baba."

"Ah… oo," sagot niya sa akin at dali daling tumayo sa kanyang pwesto. 

Nakatingin lang ako sa kanya nang makalapit siya sa aking p'westo, agad niyang kinuha sa taas ang seasoning at hindi ko naiwasang mapatingin sa kanyang boxer short nang tumaas bahagya ang kanyang suot na sandong puti. 

Doon ay nakita ko ang kanyang pagkalalaki, bakat na bakat at tila galit na galit. Mabilis akong napaiwas ng tingin, ngunit sa pag iwas ng aking tingin ay siyang pagtama ng aming mga mata. 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 96

    Bryan’s POVHindi ko sinundan si Luna.Alam kong nasa labas siya kasama si Mara. Alam kong kailangan niya iyon, kahit may parte sa akin na gustong magmaneho papunta roon, hilahin siya pabalik, at sabihin sa kanya na dito siya dapat, sa bahay namin, sa tabi ko, sa buhay na pinili naming dalawa.Pero anong klaseng pagmamahal iyon kung kailangan kong bantayan para manatili siya?Kaya nanatili ako sa bahay.Mag-isa.Sa unang oras, naglinis ako. Hindi dahil madumi ang bahay, kundi dahil hindi ko alam kung saan ilalagay ang kamay ko. Inayos ko ang mesa, hinugasan ang isang basong malinis na, inayos ang unan sa couch, binuksan ang ref, isinara ulit. Para akong bisita sa sarili kong bahay.Doon ko lang napansin kung gaano karaming bahagi ng bahay ang may bakas niya.Hindi lang ni Luna.Ni Bryden din.May mug siyang naiwan sa pinakadulong shelf, yung kulay gray. May lumang resibo sa ilalim ng center table mula sa grocery na binilhan niya siguro noong wala ako. Sa kusina, may maliit na garapon

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 95

    Luna’s POVKinabukasan, kinuha ni Mara ang cellphone ko.Hindi niya ito inagaw na parang kontrabida sa teleserye. Iniabot lang niya ang palad niya habang nakatayo ako sa may maliit na dining table ng condo niya, hawak ang kape na hindi ko naman iniinom.“Phone,” sabi niya.Napatingin ako. “Bakit?”“Dahil mukha kang hinihintay mong tumunog ang mundo bago ka huminga.”“Hindi naman.”“Luna.”Ibinigay ko ang phone.Ngumiti siya, tagumpay ang itsura. “Good. Lalabas tayo.”“Ayaw ko.”“Mas lalong lalabas tayo.”Wala akong nagawa. Minsan talaga, ang pinsan ay hindi kamag-anak. Multo ng konsensya na may lipstick.Dinala niya ako sa isang maliit na weekend market malapit sa park. Hindi mall, hindi opisina, hindi bahay. Puro halaman, kape, tinapay, handmade soaps, at mga taong mukhang alam kung paano magpahinga. Sa totoo lang, nakakainis sila tingnan. Parang ang dali-dali lang sa kanila huminga.“Pumili ka ng halaman,” sabi ni Mara.“May halaman na ako.”“Hindi yung para sa ibang tao. Par

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 94

    Luna’s POVMahal din kita. I’ll wait until you’re ready, kahit masakit.Matagal kong tinitigan ang reply ni Bryden.Nasa guest room ako ng condo ni Mara, nakaupo sa gilid ng kama, habang sa labas ng bintana ay kumikislap ang mga ilaw ng lungsod. Hindi ito bahay namin ni Bryan. Hindi rin ito unit ni Bryden. Walang gamit na nagpapaalala sa dalawa. Walang bracelet sa side table. Walang folio sa mesa. Walang boses na magtatanong kung kumain na ba ako.Dito, walang ibang pangalan na nakadikit sa pader.Ako lang.At nakakatakot pala iyon.Kinatok ni Mara ang pinto bago pumasok. Pinsan ko siya sa mother’s side, mas matanda sa akin ng dalawang taon, at isa sa iilang taong hindi nanghuhusga agad kahit halatang may apoy ka nang dala sa kamay.“Tea,” sabi niya, inabot sa akin ang mug. “At huwag mong sabihing okay ka. Hindi ako si tita.”Tinanggap ko ang mug at napangiti nang mahina. “Hindi ako okay.”“Good. Progress. At least honest.”Umupo siya sa tabi ko, hindi masyadong malapit. Ganun si Mara

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 93

    Bryden’s POVTatlong araw kaming hindi nag-usap ni Luna.Hindi ko alam na kaya palang maging ganoon kahaba ang tatlong araw. Sa kalendaryo, maliit lang iyon. Tatlong kahon lang na puwedeng lampasan ng daliri. Pero kapag ang bawat umaga ay nagsisimula sa pagpigil na buksan ang chat niya, at ang bawat gabi ay nagtatapos sa pagtitig sa phone na walang ilaw, parang unti-unti kang nilalagari mula loob.Pumasok ako sa trabaho. Nag-ayos ng files. Sumagot sa utos. Uminom ng kape sa pantry kahit lasang karton na binasa sa lungkot. Si Marco, noong una, nagbiro pa. Noong ikatlong araw, tumahimik na rin siya.“Bro,” sabi niya habang lunch break, “hindi ko alam kung anong dinadala mo, pero mukha kang taong nanalo ng lotto tapos nawala yung ticket.”Napangiti ako, pero pagod. “Something like that.”“Hindi ako makikialam,” sabi niya, saka itinulak sa akin ang extra siomai niya. “Pero kumain ka. Hindi nakakagwapo ang suffering.”“Akala ko ba okay ako katrabaho?”“Okay ka katrabaho. Hindi ibig

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 92

    Luna’s POVOo. Sinabi kong mahal kita.Matagal akong nakatitig sa screen.Hindi ko alam kung ilang beses kong binasa ang mensahe. Hindi ko alam kung ilang segundo akong hindi huminga. Ang alam ko lang, sa pagitan ng tatlong salitang iyon, parang may buong mundong bumagsak sa kandungan ko.Mahal kita.Galing kay Bryden.Hindi pahaging. Hindi biro. Hindi sa pagitan ng linya. Hindi sa titig na kailangan ko pang hulaan.Malinaw.At ang pinakamasakit, huli.O baka ngayon lang talaga kami parehong napilitang humarap sa bagay na matagal nang nakatayo sa gitna namin.Nanginginig ang kamay kong nag-type.Bakit ngayon mo lang sinabi?Naghintay ako.Walang sagot.Isang minuto.Lima.Sampu.Wala.Doon ko naintindihan. Hindi siya sumagot hindi dahil wala na siyang sasabihin, kundi dahil kung sasagot siya, pareho kaming babalik sa apoy na pinipilit naming layuan.Napaupo ako sa gilid ng kama, hawak ang phone sa dibdib. Sa labas ng kwarto, tahimik ang bahay. Wala si Bryan. Siguro nasa daan na pauwi

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 91

    Bryden’s POVHindi ako natulog bago ang pagkikita namin ni Kuya.Maaga akong dumating sa café na sinabi niya. Maliit lang ang lugar, nasa gilid ng tahimik na kalsada, malayo sa bahay, malayo sa opisina, malayo sa kahit sinong makakakilala sa amin. Umorder ako ng kape, pero hindi ko ginalaw. Nakatitig lang ako sa tasa habang iniisip kung ilang klase ng kapatid ang puwedeng maging traydor kahit wala namang hinalikan, wala namang hinawakan nang sobra, wala namang nangyaring puwedeng ituro ng daliri.Pero may mga kasalanang hindi kailangan ng ebidensya.Minsan, sapat na ang laman ng dibdib.Dumating si Kuya makalipas ang ilang minuto. Nakasuot siya ng simpleng polo, hindi office clothes, hindi rin pambahay. Mukha siyang hindi natulog nang maayos. Pagupo niya sa tapat ko, wala siyang sinabi agad. Tinignan niya muna ako, parang sinusukat kung kapatid pa ba ang kaharap niya o ibang lalaking kailangan niyang kamuhian.“Kuya,” una kong sabi.Umangat ang kamay niya nang kaunti. “Ako muna.”Tuma

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status