Share

CHAPTER 5

last update publish date: 2026-02-06 16:00:54

Before the encounter with Bryden...

Luna's POV

Habang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin. 

"Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.

Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae. 

"More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga u***g.

"I'm cumming... ughh... shit!" 

Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon. 

Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos. 

Gayunpaman, hindi pa ako nakakatapos at nakakaraos ay naramdaman ko na ang bahagyang paglaki ng kanyang pagkalalaki at kasunod nito ay ang paglabas ng mainit init na likido mula rito. 

"Ohhh..." ungol ng aking asawa bago ito napahiga. 

"Ang sarap mo talaga, honey," humihingal na sabi nito sa akin habang hindi pa rin inaalis ang kanyang ari na nakapasok sa aking kuweba. 

Hindi ko mapigilang ma-disappoint sa aking loob loob dahil hindi pa ako nakakatapos. Gayunpaman ay dumapa na lang din ako sa kanyang ibabaw at hinayaang nakapasok ang kanyang ari sa aking kuweba. 

Ilang sandaling nakaganun ang aming p'westo at kusa nang dumulas palabas ang kanyang ari kasunod nito ang marahan at nakakakiliting pag agos ng mainit na likidong ipinutok niya sa aking kuweba. 

Dahan dahan akong bumangon nang marinig ko ang marahang paghinga nito, tama nga ako. Nakatulog na si Bryan. Hindi niya alintana na ako'y hindi pa rin nilalabasan. Sumakit lang ang aking puson dahil sa naramdamang pagkabitin. 

Mabilis kong kinuha ang aking nighties na nakakalat sa baba at agad na isinuot ito dahil ako'y lalabas upang kumuha ng tubig, hindi na ako nag abala pang magsuot ng underwears. Hating gabi na at tulog naman na siguro si Bryden, ang kapatid ng aking asawa na kararating lang dito sa Maynila kanina.

Marahan ang aking lakad na lumabas ng silid, madilim ang hallway ngunit kitang kita ko ang paglabas ni Bryden mula sa kanyang silid. Dahan dahan niya itong sinarhan, lbahagya kong inayos ang aking mahabang buhok upang takpan ang aking mga u***g na bumabakat sa manipis kong nighties bago lumapit sa kanya.

Dahil marahan ang aking lakad, hindi ito nag likha ng ingay. Nakita ko itong humarap ngunit hindi ko agad ito naiwasan. 

"S-sorry…"

"Sorry!"

Sabay naming nasabi at saglit na nag tgapo ang aming mga tingin. 

"Buti nagising ka na," mahinahon na sabi ko rito. "Nagugutom ka ba? Ipag-iinit kita ng ulam sa baba, tara."

Nakita ko ang bahagyang pagdaan ng hiya sa muka nito, napakamot pa ito sa kanyang batok kaya hindi ko maiwasang matawa.

"Huwag na, Ate. Ako na," nakangiting sagot niya sa akin.

"Hahaha, ano ka ba. ’Wag ka nang mahiya. Tara na sa baba," natatawang sabi ko sa kaniya. "Tulog na si Kuya mo. May kasabay ka sanang kumain."

Nauna ako ritong naglakad pababa, mabilis naman kaming nakarating sa kusina. Agad kong binuksan ang ilaw at lumapit sa refrigerator. 

Kinuha ko rito ang ulam na adobo na tira kaninang hapunan, bigla namang bumalik sa isip ko ang nangyare kanina habang kumakain kami. 

Flashback

"Honey, tawagin mo muna si Bryden," utos sa akin ni Bryan habang nakaupo at nag hihintay na ihain ang pagkain.

"Sige, sandali lang," sagot ko sa kanya at nag punas ng kamay saka ako nagmadaling umakyat.

Kinatok ko ang pinto ng silid ni Bryden. 

"Bryden?" pagtawag ko rito, "Kakain na, baba ka muna."

Wala akong narinig na sagot kaya bumaba na rin ako. 

"Mukang mahimbing ang tulog ni Bryden, Honey," sabi ko kay Bryan, "Mamaya na lang, tirhan na lang natin siya ng ulam."

Ngumti naman sa akin ang aking asawa, "Oo, sige baka pagod sa byahe."

Nag umpisa na akong maglagay ng pagkain sa hapagkainan, habang si Bryan naman ay nag umpisa nang kumain. 

"Hon, parang ang tabang yata ng adobo mo," natatawang sabi ni Bryan.

Ngumiti na lang ako dito at nagpatuloy sa pagkain.

'Kung sana tinikman mo yung niluluto ko kanina noong pinatitikman ko sa'yo, edi sana nalaman ko kung may kulang,' nasabi ko na lang sa aking isipan. 

FLASHBACK END

Hinanap ko ang liquid seasoning upang timplahan ito ng bago. Ngunit napansin ko na ubos na para ang laman ng bote. Tumingin ako sa taas dahil nasa itaas ng storage yung mga stocks. 

"Bryden," dahil hindi ko abot, naisipan ko na itong tawagin. "P’wede mo bang iabot sa akin yung liquid seasoning? Ubos na pala ’tong nasa baba."

"Ah… oo," sagot niya sa akin at dali daling tumayo sa kanyang pwesto. 

Nakatingin lang ako sa kanya nang makalapit siya sa aking p'westo, agad niyang kinuha sa taas ang seasoning at hindi ko naiwasang mapatingin sa kanyang boxer short nang tumaas bahagya ang kanyang suot na sandong puti. 

Doon ay nakita ko ang kanyang pagkalalaki, bakat na bakat at tila galit na galit. Mabilis akong napaiwas ng tingin, ngunit sa pag iwas ng aking tingin ay siyang pagtama ng aming mga mata. 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Desiring My Sister-In-Law   EPILOGUE

    Bryden’s POVIsang taon ang lumipas bago ko naisip na hindi pala lahat ng pag-uwi ay tungkol sa lugar.Minsan, tao.Minsan, sarili.Nasa maliit na café kami ni Luna sa Tagaytay nang araw na iyon, sa parehong lugar kung saan minsan niyang kinausap si Bryan tungkol sa mga bagay na hindi na nila kayang itago. Hindi iyon plano. Hindi namin sinadya. Pauwi sana kami galing sa probinsya matapos bisitahin si Nanay, pero biglang umulan, at si Luna ang unang nakakita sa signage.“Dito tayo,” sabi niya.Tumingin ako sa kanya. “Sure ka?”Tumango siya, hawak ang paper bag ng pasalubong ni Nanay. “Oo. Hindi naman multo ang lugar.”Hindi nga.Pero may mga lugar na marunong magtago ng lumang sakit sa ilalim ng magandang tanawin.Umupo kami sa may bintana. Sa labas, makapal ang hamog, halos lamunin ang kalsada. Si Luna ay nakasuot ng simpleng dress, may cardigan sa balikat, at nakasabit pa rin sa bag niya ang moon keychain na ibinigay ko noong birthday niya. Sa daliri niya, wala pa ring singsin

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 100

    Luna’s POVAnim na buwan ang lumipas bago ko muling natutunang tawaging payapa ang isang umaga.Hindi ibig sabihin naging madali ang lahat. Hindi ganoon kabait ang buhay. May mga papeles pa ring kailangang ayusin, mga pamilyang kailangang kausapin, mga matang kailangang tiisin, at mga gabing bigla na lang akong magigising na may bigat sa dibdib dahil may lumang alaala na dumaan nang hindi kumakatok.Pero hindi na ako tumatakbo.Hindi na rin ako nagtatago.Si Bryan at ako ay natutong mag-usap nang hindi laging may sugat na binubuksan. May mga araw na masakit pa rin, lalo na kapag napag-uusapan namin ang bahay, ang mga gamit, ang mga taon na hindi naman peke kahit natapos. Pero naging mabuti kami sa isa’t isa sa paraang kaya namin. Hindi perpekto. Hindi madali. Pero totoo.Noong huli kaming nagkita, iniabot niya sa akin ang isang folder ng papeles at isang maliit na paper bag.“Rice cooker?” biro ko, kahit may kaba sa dibdib.Napatawa siya. “Grabe ka. Hindi na ako uulit.”Nasa loob ang

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 99

    Bryan’s POVNakita ko sila.Hindi ko sinadya.At siguro, iyon ang mas masakit.Dapat hindi ako dumaan sa park na iyon. Dapat diretso na ako sa condo pagkatapos kong maglakad para palamigin ang ulo ko. Pero may mga gabing ang paa mo ang pumipili ng dadaanan bago pa makasunod ang isip. Nandoon ako sa kabilang side ng fountain, bahagyang natatakpan ng puno, nang makita ko si Luna.At si Bryden.Magkahawak ang kamay.Hindi sila nagtatago. Hindi rin sila nagpapakita. Parang dalawang taong pagod na sa dilim, pero hindi pa rin sanay sa liwanag.Nakita ko ang halik.Maikli lang. Hindi marahas. Hindi yung halik na puno ng kasakiman. Mas masakit pa nga dahil maingat. Parang pinangakuan muna nila ang mundo na hindi sila tatakbo bago nila hinayaang magdikit ang labi nila.Doon ko naramdaman ang huling piraso ng pag-asa ko na dahan-dahang bumitaw.Hindi siya sumabog.Hindi ako sumigaw.Hindi ko rin sila nilapitan.Tumalikod lang ako at naglakad palayo, habang sa dibdib ko may bagay na tahimik na n

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 98

    Bryden’s POVHindi ko alam kung gaano katagal kaming naglakad ni Luna sa park.Wala kaming malinaw na pupuntahan. Sinundan lang namin ang pathway na paikot sa fountain, dumaan sa ilalim ng mga punong may dahong kumakaluskos sa hangin, at paminsan-minsan, sabay na tumatahimik kapag may pamilyang dumadaan o batang tumatakbong halos sumalpok sa tuhod namin.Hawak ko ang kamay niya.Hindi mahigpit. Hindi rin alanganin. Sapat lang para maramdaman kong totoo siya. Sapat para malaman kong hindi ko siya guni-guni, hindi text sa screen, hindi lihim na binubulong sa dilim.Nandito siya.At pinili niyang lumapit.“Bryden,” sabi niya matapos ang mahabang katahimikan.“Hm?”“Kinakabahan ako.”Napatingin ako sa kanya. Hindi siya nakatingin sa akin. Nasa daan ang mata niya, pero ang daliri niya ay bahagyang humigpit sa kamay ko.“Ako rin,” amin ko.“Akala ko sasabihin mo, ‘huwag kang kabahan.’”“Hindi. Masama akong liar.”Doon siya napatawa, mahina, pero sapat para gumaan ang kabang nakahiga

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 97

    Luna’s POVTatlong linggo.Ganoon pala kahaba ang pagitan ng pagbitaw at paghinga.Sa loob ng tatlong linggo, hindi ako umuwi sa bahay namin ni Bryan. Minsan, dumadaan ako para kumuha ng gamit, pero hindi ako natutulog doon. Si Bryan naman ay nasa office condo niya. Hindi kami nag-away. Hindi rin kami biglang naging okay. Tuwing Linggo, nagkikita kami sa isang café na pareho naming hindi paborito, para walang alaala na madudumihan. Doon kami nag-uusap.Noong unang Linggo, puro iyak.Noong pangalawa, puro katahimikan.Noong pangatlo, doon namin unang nasabi ang salitang matagal naming kinatatakutan.“Separation.”Hindi legal muna. Hindi final sa papel. Pero totoo sa buhay.Kailangan naming humiwalay sa dating anyo namin para malaman kung may babalikan pa ba. At habang masakit sabihin, mas masakit aminin ang kasunod: hindi ko na hinahanap ang pagbabalik sa dating kami.Ang hinahanap ko ay sarili ko.At unti-unti, nahanap ko siya.Hindi buo agad. Hindi dramatic. Hindi yung tipong isang u

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 96

    Bryan’s POVHindi ko sinundan si Luna.Alam kong nasa labas siya kasama si Mara. Alam kong kailangan niya iyon, kahit may parte sa akin na gustong magmaneho papunta roon, hilahin siya pabalik, at sabihin sa kanya na dito siya dapat, sa bahay namin, sa tabi ko, sa buhay na pinili naming dalawa.Pero anong klaseng pagmamahal iyon kung kailangan kong bantayan para manatili siya?Kaya nanatili ako sa bahay.Mag-isa.Sa unang oras, naglinis ako. Hindi dahil madumi ang bahay, kundi dahil hindi ko alam kung saan ilalagay ang kamay ko. Inayos ko ang mesa, hinugasan ang isang basong malinis na, inayos ang unan sa couch, binuksan ang ref, isinara ulit. Para akong bisita sa sarili kong bahay.Doon ko lang napansin kung gaano karaming bahagi ng bahay ang may bakas niya.Hindi lang ni Luna.Ni Bryden din.May mug siyang naiwan sa pinakadulong shelf, yung kulay gray. May lumang resibo sa ilalim ng center table mula sa grocery na binilhan niya siguro noong wala ako. Sa kusina, may maliit na garapon

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status