로그인Ang makapal at maitim na usok ay agad na sumakop sa buong opisina. Amoy sunog na pulbura at nabasag na semento ang humalo sa malamig na hangin na nanggagaling sa mga nawasak na bintana. Literal na bingi ako sa lakas ng huling pagsabog, ang tanging naririnig ko lang ay ang matinis na ugong sa loob ng tainga ko. Super bilis ng tibok ng puso ko habang nakadapa sa sahig, pilit na inuubo para makahinga.“Tanya! Tatayo ka o iiwan kita rito?!” isang pamilyar at iritadong boses ang narinig ko sa gabi ng kaguluhan.Hinalos ko ang paningin ko. Si Aodhan. Basag ang labi niya at may galos sa noo, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling alerto habang nakatutok ang baril niya sa direksyon kung nasaan nakaupo si Thaddeus kanina. Sa lapag, narinig ko ang mahina ngunit galit na pagdaing ni Danford na tila nadagganan ng bumagsak na bookshelf.“Aodhan! You traitor!” bulyaw ni Danford mula sa ilalim ng mga gumuhong gamit. “Inuuna mo pa ang lason na ’yan kaysa sa sarili mong ama?! Drop the girl!”Hindi
Ang nakasisilaw na puting liwanag ng floodlight ay tila humiwa sa kadiliman ng gabi. Literal na napapikit ako nang mariin habang mabilis na hinila ni Aodhan ang hoodie ko para itago ang kalahati ng mukha ko sa likod ng malalaki niyang balikat. Super bilis ng tibok ng puso ko, halos marinig ko na ang sarili kong kaba sa tindi ng adrenaline. Huli na kami.Mula sa itaas ng balkonahe, isang pamilyar at matikas na pigura ang nakatayo habang hawak ang isang baso ng alak. Si Thaddeus. Kahit mula sa malayo at sa kabila ng malakas na ulan, ramdam na ramdam ko ang malamig at nakamamatay niyang aura. Sa tabi niya ay nakatayo si Danford, mahigpit pa rin ang hawak sa kanyang gintong baston habang may mapait na ngiti sa mga labi.“Aodhan,” umalingawngaw ang boses ni Thaddeus sa buong garden sa pamamagitan ng mega-speaker ng security system ng mansiyon. His tone was smooth, almost bored, pero may talim na hindi pwedeng balewalain. “I believe I told your father to have you secure the perimeter. I did
“…At ang dahilan kung bakit ka itinago ni Thaddeus sa mansiyong ‘yan ay hindi dahil sa awa. No, he wants to avenge Anthonia. Dahil ikaw lang ang naiwang buhay sa pamilya nyo.”Ang huling pangungusap ni Victoria ay tila isang malakas na kulog na sumabay sa kidlat sa labas. Literal na napatulala ako sa kawalan. Parang huminto ang ikot ng mundo ko habang ang utak ko ay paulit-ulit na nag-e-echo sa mga salitang narinig ko.*He wants to avenge Anthonia.*Ang lalaking tinatawag kong Uncle Thad, ang taong nagkukulong sa akin sa marangyang mansiyong iyon, ay hindi ako pinoprotektahan. He treats me like a ghost because he sees the blood of his sister’s killer in my veins. Kaya pala ganito na lang ang higpit ng seguridad sa paligid ko. Kaya pala tinawag ako ni Danford na *fruit of evil*. Ako ang natitirang piraso ng pamilyang pumatay sa babaeng pinakamamahal niya.Super bilis ng tibok ng puso ko, ramdam ko ang bawat hampas ng dugo sa aking sentido habang pilit kong hinahabol ang aking hinin
Ang liwanag mula sa screen ng phone ko ang tanging tumatanglaw sa madilim kong kwarto. Paulit-ulit kong binasa ang text mula sa unknown number, bawat salita ay tila may dalang kuryente na gumising sa bawat ugat sa katawan ko.*“I’m outside the back gate. Let’s talk about how Thaddeus ruined everything.”*Si Victoria. Hindi pa siya tuluyang lumalayo. Literal na kinuha niya ang pagkakataon na abala sina Thaddeus at ang tatay ni Aodhan sa loob ng opisina para kontakin ako. Alam kong trap ito, o baka isang mapanganib na laro kung saan gagamitin lang niya ako para makaganti, pero sa puntong ito? I didn’t care anymore. Mas malaki ang galit na namumuo sa dibdib ko kaysa sa takot na nararamdaman ko.Dahan-dahan akong lumapit sa bintana at sumulyap sa ibaba. Ang back gate ng estate ay napapalibutan ng matataas na pader at masukal na kakahuyan, pero dahil sa nangyari kanina, may dalawang armadong guards na pabalik-balik sa pagbabantay doon. Imposibleng dumaan sa pinto nang hindi gumagawa ng ing
Ang huling mga salitang binitiwan ni Danford ay tila nag-iwan ng yelo sa buong paligid. Ang sala na dati nang malamig dahil sa katatapos lang na bagyo ay mas lalong naging suffocating. Walang sinuman sa aming tatlo ang gumalaw. Nanatili akong nakatayo sa itaas ng hagdanan, habang sa ibaba naman ay ang tatlong lalaking tila may hawak ng bawat takbo ng buhay ko—si Uncle Thad, si Danford, at si Aodhan na nanatiling walang kibo sa likod ng kanyang ama.Dahan-dahang binitawan ni Uncle Thad ang pagkakasandal sa pinto ng kanyang opisina. Humakbang siya nang isa pasulong, sapat para harangan ang kalahati ng paningin ni Danford sa akin. Ang kanyang pamilyar na malamig at kalkuladong ngiti ay muling sumilay, ngunit ang kanyang tinig ay may banta na hindi pwedeng balewalain.“Cut it out, Danford. Do not intimidate my niece. She just got back from school and she is exhausted,” saad ni Uncle Thad, his voice was perfectly calm but every syllable carried an absolute command. “Tanya, go to your roo
Habang naglalakad ako sa marangyang hallway patungo sa aking silid, hindi ko mapigilang lingunin ang malalaking bintanang salamin ng mansiyon. Doon ko napansin ang pamilyar na pigura na nakatayo sa ilalim ng shade ng dambuhalang puno sa dulo ng driveway. Si Aodhan. Mula sa malayo, seryoso siyang nakatitig sa direksyon ko habang hawak ang kanyang radyo. Ang kanyang mga mata ay matalas at hindi umaalis sa bawat galaw ko. Alam kong kanina pa niya ako pinagmamasdan, tila ba sinusukat niya kung ano ang naging epekto sa akin ng marahas na pagpapakita ni Victoria.Pagkapasok na pagkapasok ko sa aking kwarto, agad kong isinara ang pinto at sumandal doon habang dahan-dahang napaupo sa sahig. Napahawak ako sa aking ulo na tila ba sasabog na sa bigat ng mga pangyayari. Literal na gusto ko munang magpahinga sa lahat ng mga rebolusyon na ito. Sunod-sunod ang plot twist ng buhay ko, at hindi na ito nakakatuwa.Ano ba talaga ang pakay sa akin ni Medusa—o ni Victoria? Bakit kailangan niyang pumunta
Naiwan akong nakatitig sa screen ng phone ko, tulala habang mabilis na binubura ng system ang tawag—isang “Call Ended” na tila naging hatol ng kamatayan para kay Cody. Ang boses ni Aodhan sa dulo… malamig, walang emosyon, at tila isang mangangaso na sa wakas ay nahuli na ang kanyang pinakahihintay
Isang buwan. Isang buwang lumipas na parang naging preso ako sa sarili kong kwarto rito sa mansiyon. Doon ko na tinapos ang mga gamot ko, at doon na rin ako pansamantalang hino-home school para hindi naman tuluyang ma-left behind sa mga lessons. Safe, kumpleto, at super luxury ng setup. Pero lowkey
Naiwan akong nakatitig sa kisame, habang pabalik-balik sa utak ko ang mga salitang nabasa ko sa tablet. *Cody is missing. The Emperials are gone.* Hindi ko alam kung gaano katagal akong tulala bago narinig ang marahang pagpihit ng doorknob. Agad kong ibinalik ang tablet sa side table at pumikit,
Kinaumagahan, tila bumalot ang makapal at madilim na ulap sa mansiyon ng mga Emperial. Ang marangyang sala na madalas ay puno ng tawanan at mga planong pampolitika ay napalitan ng nakabibinging katahimikan—isang katahimikan na bumasag sa buong pagkatao ni Cody.Nanlulumo siyang pumasok sa opisina n







