LOGINNakulong sa elevator sa loob ng kalahating oras ang kababata ng asawa ko. Sa galit niya, ipinasok niya ako sa loob ng isang maleta at ikinulong ako sa loob. “Doble ang pagbabayaran mo sa lahat ng pagdurusang pinagdaanan ni Grace.” Napilitang mamaluktot ang katawan ko. Nahirapan akong huminga. Umiyak ako habang humihingi ng tawad, pero ang napala ko lang ay ang malamig na tugon ng asawa ko. “Pagdaraanan mo ang buong parusang ‘to. Kapag natutunan mo na ang leksyon mo, magtatanda ka na.” Pagkatapos ay kinandado niya ang maleta sa aparador. Sumigaw ako sa desperasyon at nagpumiglas para makawala. Tumagos ang dugo ko sa maleta at bumaha ang sahig. Makalipas ang limang araw, naawa siya sa akin at nagpasyang wakasan ang parusa. “Hayaan mong maging babala sa’yo ang parusang ‘to. Sa pagkakataong ito, pakakawalan na kita.” Hindi niya alam na inaagnas na ang katawan ko sa loob ng maleta.
View More四回目の結婚記念日。
その夜、夫は初恋の女を連れて帰ってきた。
テーブルの上の料理は、すっかり冷めていた。
優が好きだったレストランの味を再現した料理。
小さな白い花束。
栓を開けないままのワイン。
四時間前に送ったメッセージには、「既読」の二文字だけが残っている。
返信は来ない。
それ自体は、もう珍しいことではなかった。
慣れてしまったことが、一番嫌だった。
私は諦めきれずに、もう一度時計を見る。
午後十時を過ぎていた。
本当なら、七時には帰ってくるはずだった。
料理を温め直す気にもなれず、スマホを手に取る。
何気なく開いたSNSで、指が止まった。
『今年もありがとう♡』
投稿者は、白川咲子。
——優の初恋の人だ。
そして、今も関係の続いている恋人。
写真に顔は写っていない。
けれど、画面の端に映り込んだ腕時計を見た瞬間、呼吸が止まった。
見間違えるはずがない。
結婚祝いに、私が優へ贈った時計だった。
胸の奥が、すうっと冷えていく。
ああ。
今日も、そっちなんだ。
結婚記念日よりも。
妻よりも。
咲子と過ごす時間を選んだんだ。
……知っていた。
この結婚が、父親同士の事情から始まった、期限付きの契約だということも。
結婚する前、優は私にはっきり言った。
「誤解しないでほしい」
「咲子との関係は終わらない」
「結婚は五年だけ。お互い、割り切ろう」
それでも、私は優が好きだった。
頭が良くて。
自信に満ちていて。
誰に対しても堂々としている。
冷たく見えるのに、ときどき不意に優しい。
そんな優を、いつか私だけが知ることができるのではないかと思っていた。
時間を重ねれば。
ほんの少しでも、私を妻として見てくれる日が来るかもしれない。
そんな期待を、四年間も捨てられなかった。
午後十時半。
玄関のロックが外れる音がした。
ようやく帰ってきた。
そう思って立ち上がった瞬間、身体が凍りつく。
「ただいま」
優の隣には、当たり前のように咲子が立っていた。
「こんばんは、綾香さん」
咲子は、まるで自分の家へ帰ってきたような顔で笑っている。
綺麗で、可憐を絵に描いたような人。
昔から何も変わらない。
優がずっと好きな女。
「……なんで」
喉が詰まり、うまく声が出なかった。
優はネクタイを緩めながら、当然のように言う。
「咲子が終電逃したら困るし、今日も泊まらせる」
一瞬、意味が理解できなかった。
今日は結婚記念日だ。
たとえ形だけだったとしても、私たち夫婦の記念日であるはずなのに。
愛人を堂々と家へ連れて帰り、そのうえ泊まらせるというの?
「……今日」
声が震えた。
「今日、結婚記念日なんだけど」
優は少しだけ眉を上げた。
本当に、不思議そうに。
「だから?」
空気が凍りついた。
咲子が小さく笑う。
「あ、ごめんね。気を遣わせちゃった?」
悪びれる様子もなく、優へ顔を向けた。
「優、あの台湾で買った紅茶ある?」
——あの紅茶。
私は知らない。
この家に、咲子がいつも飲んでいる紅茶が置かれていることを。
優は迷うことなく棚を開けた。
「これ?」
「そう、それ」
二人のやり取りは、驚くほど自然だった。
四年間ここで暮らした私の方が、余計な人間に思えるほどに。
気づけば、笑っていた。
もう、笑うしかなかった。
「……すごいね」
自分のものではないような声が出る。
「結婚記念日に、愛人を連れて帰ってくるんだ」
一瞬、空気が止まった。
けれど、優は怒りもしなければ、悪びれもしなかった。
少し困った顔をしただけだった。
まるで、本気で私の言葉が理解できないように。
「最初に言ったよね?」
その声は、残酷なほど平静だった。
「これは期間限定の結婚なんだからさ」
「俺、咲子と別れるなんて言ってないし、責められる筋合いもない」
「綾香に変な期待させた覚えもない」
「プロジェクトも、あと半年もかからず終わる見込みだし」
その瞬間。
何かが、ぷつんと切れた。
ああ、そうか。
この人は、最初から一度も私を妻だと思っていなかったんだ。
私は妻ではない。
優が体裁を保つために置いている、肩書きだけの道具だった。
「ごめん、私……」
静かにバッグを掴む。
「少し、外に行ってくる」
優は一度だけこちらを見た。
けれど、止めようとはしなかった。
「遅くなりすぎるようなら連絡して」
それだけ。
まるで、私がどこへ行っても構わないみたいに。
玄関の扉を閉めた瞬間、涙が落ちた。
悔しかった。
こんな扱いを、四年間も当たり前のように受け入れてきた自分が。
けれど、何よりも辛かったのは。
——まだほんの少しだけ、優に期待していたことだった。
スマホが震える。
親友のみかからのメッセージだった。
『生きてる? 今日どうだった?』
数秒迷ってから、私は返信した。
『最悪。今から会えない?』
数分後、すぐに返事が届く。
『青山駅前のカフェいる。おいで』
顔を上げる。
街灯が、涙で滲んで見えた。
この時の私は、今夜が自分の結婚生活のどん底だと思っていた。
けれど、まだ知らなかった。
この家を出た一歩が。
優が私を失い始める、最初の一歩になることを。
Lumipas ang kalahating buwan. Hindi na naitago ni Xander ang baho ng nabubulok kong bangkay. Dumating ang mga pulis at nakita si Xander na nakayuko sa tabi ng katawan ko na tulala.Matapos nilang imbestigahan ang kaso, inaresto si Xander. Nang ihatid siya palabas ng gusali ng kumpanya, patuloy siyang nagpupumiglas at lumalaban. “Walang makakapaghiwalay sa akin kay Susan!”Kahit na nakaladkad na siya sa sasakyan ng pulis, patuloy pa rin siya sa pagsigaw. Sa totoo lang, wala akong ginawa. Pinakita ko lang sa kanya ang patunay ng pagmamahal ko sa kanya.Iyon lang ang kaya kong gawin bilang multo.Isang linggo ang nakalipas, nakita niya ang pregnancy test kit.Habang pinagmamasdan siya ni Grace na parang baliw siya, nawalan ito ng pasensya sa kanya at nagpasya na sumuko sa kanya. Kaya naman, nagnakaw ito ng mga lihim ng kumpanya at sumali sa karibal niyang kumpanya.Galit na galit si Xander, ngunit hindi siya pinayagan ng kanyang pagmamataas na magpakumbaba.Patuloy ko siyang pina
Ang katotohanang nalaman ni Xander mula sa kanyang pagsisiyasat ay ikinagulat niya at nagparamdam sa kanya ng lubos na kalungkutan.Noong araw na bumalik si Grace, inilagay ko ang pregnancy test kit sa banyo at nag-post ng tweet.[Kalahating taon na akong nagbibigay ng supplement kay Xander, at sa wakas ay gumana ito! Sa wakas may baby na ako sa kanya!]Nang mag-post online ang picture nina Xander at Grace na magkasama, gumamit na lang ako ng alternatibong account para magreklamo tungkol dito.[Huwag mo akong kakalimutan!]Nung tinulungan niya si Grace sa mga lakarin nito sa ibang bansa, saka ako nag-post ng tweet na ito. [Sobrang bait ng lalaking pinakasalan ko. Hindi niya kayang makitang may dumaan sa anumang paghihirap, tulad ng pagtulong niya sa akin noon.]Merong higit sa apat na libong mga tweet, at lahat ng mga ito ay resulta ng panloloko ko sa aking sarili.Kasabay nito, nalaman ng pribadong detective na kinuha niya na hindi pinutol ni Grace ang pakikipag-ugnayan sa da
Sa ilalim ng madilim na liwanag, ang maletang may dugong tumutulo mula rito ay tumindig na parang namamagang hinlalaki sa gitna ng kwarto.Kakaibang tanawin ito. Sa totoo lang, medyo natakot ako tungkol dito.Ngunit pagkatapos ng ilang pag-iisip, bakit ako matatakot? Ako dapat ang may pinakamalaking sama ng loob sa kwartong ito. Oh, buweno. Palagi akong mahiyain. Dahil ako ay namatay sa nakakatakot na paraan, natagpuan ko ang aking sarili na likas na natatakot sa aking sariling patay na katawan. Pumunta si Xander sa gitna ng kwarto at tumayo sa harap ng maleta ko.Lumutang ako sa paligid niya at napansin kong nanginginig ang mga paa niya. Sa ilang kadahilanan, bigla ko siyang gustong takutin. Kaya hinipan ko ang leeg niya. Bumigay agad ang mga paa niya, at nahulog siya sa maleta.Natagpuan ko ang aking sarili na medyo nagsisisi sa aking mga aksyon. Bumagsak siya sa katawan ko, kaya mas lalong lumalala ang itsura ng bangkay ko.Agad na lumayo si Xander at kinakabahang t
Sa mga sumunod na araw, hindi pinansin ni Xander ang presensya ko.Nag-abala siya para sa pagdiriwang sa kaarawan ni Grace at matagal itong pinaghirapan. Nakuha niya ang sikat na banda sa pamamagitan ng kanyang mga koneksyon upang tumugtog sa kaarawan nito at kinuha pa ang mang-aawit na gusto nito. Tone-toneladang pera ang ginastos niya sa kaarawan nito para lang mapangiti niya ito.Pero kung tutuusin, lahat ng perang ginamit niya ay ninakaw galing sa akin.Noong pinakasalan niya ako, malapit nang malugi ang kanyang gaming company. Tinulungan ko siya at binigay ang lahat ng pag-aari ko para sa kanya. Ibinenta ko pa ang bahay ng mga magulang ko.Nang magkaroon na siya ng pera, sinimulan niyang pamahalaan ang kanyang kumpanya nang hindi na nag-aalala pa. Ang kanyang kumpanya ay bumalik mula sa pula, at pagkatapos nilang ilunsad ang kanilang laro, mabilis itong sumikat at naging usap-usapan sa internet.Siya ay naging mayaman sa mundo ng negosyo kung saan maraming tao ang gustong mak
”Sino ang naglagay ng bagay na ‘to dito? Sinusubukan ba nilang takutin ako? Nasaan si Susan? Dalhin siya rito! Sa tingin ba niya makakatakas siya sa paglalagay ng dummy dito? Hindi ako tanga! Dalhin siya sa akin!”Tawa ako ng tawa kaya napaiyak ako. Bakit siya nagkukunwaring ignorante? Nakahiga a
Minahal ko si Xander sa loob ng sampung taon.Minahal ko siya sa loob ng tatlong taon sa hayskul, apat na taon sa unibersidad, at tatlong taon pa pagkatapos ng graduation, kung saan nagsimula kaming mag-date at nagpakasal kinalaunan.Hindi ko alam na palagi niya akong tinatrato bilang salot.Sinu
”Pakawalan mo na si Susan. Iutos mo sa kanya na maglinis bago humingi ng tawad kay Grace. Ayokong mag-amoy ihi at dumi siya. Mandidiri lang si Grace,” malamig na sabi ni Xander habang naiilang na umungol si Lucas.“Xander, kapag nakalabas na si Susan, dapat aluhin mo siya. Huwag ka nang magalit sa
”Hindi dumating ang selosang babaeng iyon para manggulo. Natutunan na ba niya ang kanyang leksyon at sa wakas ay sumusunod sa mga patakaran ko? “Sabi na nga ba. Siya ang tipong kailangang parusahan bago niya malaman ang kanyang lugar.”Ngunit biglang nanigas si Lucas, ang assistant ni Xander.“M






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.