CHAPTER 7

Dianne's tears can't stop from falling. Basa na ang unan niya dahil kanina pa siya umiiyak. Hindi pala ganoon kadali ang muling makaharap 'yung lalaking dati nang nagpaikot ng mundo niya. Paano nga ba nagsimula ang lahat, at paano nangyari ito sa kanila? Pumikit siya at kahit masakit ay pinilit niyang alalahanin ang nakaraan.

Malungkot na niyakap ni Dianne ang kanyang human-sized teddy bear habang nakatingin sa labas ng bintana ng eroplanong sinasakyan.

Dumadaan sa isang malaking problema ang kompanyang pagmamay-ari ng mga magulang niya at posibleng ma-bankrupt iyon. Her parents are experiencing death threats from their company's rival, kaya't inilayo nila ang mga anak para hindi madamay ang mga ito.

She was really jealous of her Ate Clarisse and her Kuya Rafael, dahil pareho nang nasa Boston ang mga ito. Kung college na rin sana siya ay sumama na siya sa dalawa.

Papunta siya sa probinsya kung saan nakatira ang kanyang Tita Monique na nag-iisang kapatid ng kanyang Daddy. Sakitin siya at kailangan siyang maalagaan ng kanyang Tita habang abala pa ang mga magulang.

Iniisip niya pa lang na kakain siya ng mga pagkain na galing sa palengke ay sumasakit na ang tiyan niya. Galing siya sa isang elite school at ga-graduate lang siya sa isang public school. Naluluha siya sa mga isiping iyon. Wala kasi siyang magawa kung hindi ang sumunod sa mga magulang dahil iyon ang tama at mas nakabubuti. Iniisip lang nila ang kapakanan niya.

Dianne was mistaken, hindi naman pala ganoon kasama ang manirahan sa isang probinsya. Kaagad niyang nakasanayan ang pamumuhay doon lalo na nang makapasok siya sa school. She met a lot of good friends, na naiiba sa mga kaibigan niya sa dating school. She knew that Charice and Megan were just close to her because of their company's rank in the business industry. Kinakaibigan lang siya ng mga ito dahil sa pera nila. Pero naiiba sina Jane at Lenny, ngayon niya lang naintindihan ang tunay na ibig sabihin ng best friends.

Tatlong araw pa lang ng pasukan at napakarami nang gustong makipagkaibigan sa kanya, marami raw kasing natutuwa sa kanya dahil kakaiba ang ganda niya sa lahat ng mga babaeng naroon sa eskwelahang iyon. Ayaw niyang malaman ng mga ito kung saan siya galing, at kung gaano sila kayaman. Magkakaroon pa rin naman pala siya ng mga tunay na kaibigan kahit hindi niya ipagsigawang marami siyang pera.

“Oh, ano? Pumayag na ba ang Tita mo?” tanong ni Lenny, pertaining to those group works na kailangan na raw nilang isagawa mamayang gabi.

“H-hindi pa, e, pero alam kong papayag 'yun.”

“Sige, sunduin ka na lang namin mamaya, ah. Bye, Dianne.” Paalam sa kanya ni Jane at kumaway na rin si Lenny. Nasa iisang subdivision lang ang mga bahay nila pero mas unang madadaanan nila ang bahay ng kanyang Tita Monique.

Nadatnan niyang nagluluto ang kanyang Tita, nagpaalam siya at pinayagan naman siya nito, basta't huwag daw masyadong gagabihin.

Sinundo siya ni Jane at naglakad lang sila papunta sa bahay ni Lenny na hindi naman kalayuan sa bahay nila. Papasok na sila nang mahagip ng paningin niya ang iilang mga lalaking nakaupo sa cottage sa tabi ng bahay nila Lenny. May group work din daw ang Kuya ni Lenny kaya't naroon din ang mga classmates nito.

“Wow, pare, oh! Nandito ang magandang chiks ng Section A.” Narinig niyang sabi ng lalaking naka-checkered.

“Hoy, ikaw, Badong, ah! Huwag na huwag mong hihingian ng number 'tong classmate namin, dahil alam kong hihingian mo lang din naman ng load, timawa ka!” wika ni Jane, at naramdaman niya ang pagsukbit ng kamay nito sa braso niya.

“Naku, selos ka lang, e! O, 'di sige, pahingi na lang ng number mo.” Naghiyawan ang mga lalaking naroon at pati siya ay nakitawa na rin.

“Neknek mo! Halika na, Dianne. Huwag mo nang pansinin iyang mga kumag na 'yan,” wika ni Jane at hindi pa rin tumigil sa pang-aasar sa kanila ang mga lalaki roon. Hindi niya alam kung ano ang namamagitan kina Jane at doon sa Badong na 'yon, but she can smell the scent of love floating in the air.