Share

Episode 2 : สักวัน

Penulis: ฺBlackStorm
last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-24 14:36:54

มะปราง

ฉันเดินตามพี่ติณณ์มานั่งรอที่โซฟาเพื่อรอเข้าไปดูหนัง ฉันชื่อมะปรางค่ะเป็นลูกสาวคนเล็กของคุณพ่อเธียเตอร์และคุณแม่มะนาวเป็นน้องสาวของพี่เฮคเตอร์ ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉันเป็นเพื่อนของพี่ชายฉันเองค่ะเพราะช่วงนี้พี่เฮคนิสัยไม่ค่อยดีเลยโดนพี่ชาดัดนิสัยอยู่ พี่เฮคก็เลยให้พี่ติณณ์มารับฉันแทนปกติก็จะเป็นคนขับรถของคุณพ่อที่มารับแต่หลังๆ มาพี่เฮคเป็นคนมารับแล้วก็พี่ติณณ์นี่แหละ

"อารมณ์ไม่ดีหรอคะทำไมทำหน้าแบบนั้น"ฉันถามพี่ติณณ์ที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ บึ้งสะจนฉันกลัวเลย

"รู้จักพวกนั้นมั้ย"พี่ติณณ์ชี้ไปทางเด็กนักเรียนที่ยืนคุยกันอยู่

"ปรางไม่มีเพื่อนต่างโรงเรียนค่ะ"ฉันบอกไปแค่เพื่อนในโรงเรียนที่เป็นผู้ชายก็โดนพี่เฮคเตอร์จัดการหมด

"มันมองปรางมานานแล้วนะ แล้วพี่ก็ไม่ชอบด้วย"พี่ติณณ์บอก

"ก็ช่างเขาสิคะ"ฉันเองก็ไม่ได้สนใจหรอก

ครืด ครืด

ฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนจะรับสายเพราะพี่กายโทรเข้ามา สงสัยจะโทรมาบ่นแน่เลยที่ไม่รอ

(ปรางไอ้ติณณ์ทำไมไม่รอพี่)

"พี่ติณณ์นั่งอยู่ข้างปรางนี่แหละพี่กายจะคุยมั้ยคะ"

(ไม่คุยมันแม่งใจร้ายให้พี่นั่งวินกลับบ้านเนี่ย)

"ปรางบอกพี่ติณณ์แล้วนะ"

(จำไว้เลย)

"พูดมากไอ้สัสกาย"

ฉันมองพี่ติณณ์ที่แย่งมือถือของฉันไปคุยก่อนจะโดนมองดุ ซึ่งฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าจะมองดุฉันทำไมกันฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ

"วางแล้วหรอคะ"ฉันถามเมื่อพี่ติณณ์คืนมือถือให้

"ไปดูหนังได้แล้ว"

ฉันกับพี่ติณณ์เดินเข้ามาในโรงหนังคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ก็ดีเหมือนกัน ที่มาดูหนังเพราะฉันเองยังไม่อยากกลับบ้าน กลับไปก็ไม่มีอะไรทำนอกจากดูทีวี

"ยังไม่อิ่มอีกหรอปราง"พี่ติณณ์ถามก่อนจะยกยิ้มให้ฉัน

"ชอบกินค่ะ"

"ข้าวไม่กินระวังเถอะจะปวดท้อง"บ่นเก่งก็พี่ติณณ์นี่แหละ

ติณณ์

ผมพูดดุคนที่นั่งกินขนมอยู่ข้างๆ คือตั้งแต่ออกจากโรงเรียนมามะปรางยังกินไม่หยุดปากเลยนะคือบ่นไปเถอะมะปรางไม่ฟังผมหรอก

"ที่บ่นก็เพราะเป็นห่วง"ผมบอก

"ขอบคุณค่ะที่เป็นห่วงกลับไปเดี๋ยวปรางจะไปกินข้าวทันที"

"ไม่กลัวอ้วน"ผมถามออกไป

"ไม่กลัวค่ะพี่ติณณ์กินด้วยกันมั้ย"มะปรางยื่นขนมมาให้ผม

"กินเถอะเดี๋ยวจะไม่อ้วน"ผมพูดประชด

"พี่ติณณ์ปรางไม่ได้อ้วนสักหน่อยเขาเรียกว่าอยู่ในช่วงกำลังโตไงคะไม่รู้จักหรอคนแก่ก็เงี้ย"

ผมหันมองมะปรางที่บ่นให้ผมยกใหญ่คือกูแก่หรอวะกูแค่ยี่สิบย่างยี่สิบเอ็ดเองนะเว้ยแก่ตรงไหนวะ

"ว่าใครแก่ไม่ทราบ"ผมถามเสียงดุ

"เอาไปเลยปรางจะดูหนัง"ผมยกยิ้มเมื่อโดนมะปรางงอนผมรับขนมมาแล้วนั่งกินพรางมองมะปรางไปด้วยดูสิจะอดได้นานแค่ไหน

"พี่ติณณ์ของปรางนะ"ว่าแล้วไงล่ะ

"ก็ให้พี่แล้วไม่ใช่"ผมถามกลับ

"จะฟ้องพี่เฮคเตอร์"แล้วคิดว่าผมกลัวไอ้สันขวานนั่นหรือไงกัน

"หนังมาแล้ว"ผมกระซิบบอกก่อนที่จะคืนขนมให้มะปรางไปที่จริงเรื่องนี้ผมดูมาสองรอบแล้วแหละ แต่ถ้าจะปล่อยให้มะปรางเข้ามาดูคนเดียวมันก็ไม่ใช่

สองชั่วโมงครึ่งกับการนั่งหลับในโรงหนังของผมส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ดูจะตื่นเต้นมาก็เขาใจนะว่าไอ้เฮคไม่เคยปล่อยมะปรางไปไหนมาไหนคนเดียวเลย

"กลับบ้านยัง"ผมถามขึ้นหลังเดินออกมา

"กลับก็ได้ค่ะวันหลังพี่ติณณ์พามาดูอีกได้มั้ยคะ"มะปรางหันมาถามผม

"อยากมาตอนไหนก็บอก"

ผมขับรถมาส่งมะปรางตอนนี้ติดไฟแดงอยู่ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างผมน่ะหรอนั่งยิ้มตั้งแต่ออกจากห้างมาแล้วผมเองก็ไม่รู้ว่าจะยิ้มอะไรนักหนา

"ปราง....."ผมเรียกก่อนที่น้องมันจะหันกลับมา

"คะ พี่ติณณ์เรียกปรางทำไม"

"มีแฟนหรือยังเราอ่ะ"ผมถามออกไป

"ไม่มีค่ะปรางยังเด็กอยู่หน้าที่ก็คือเรียนแล้วพี่ติณณ์ล่ะคะมีแฟนหรือยัง"มะปรางถามกลับผม

"ก็อยากจะมีแต่เธอเด็กอยู่นี่สิ"ผมบอกไป

"ก็รอให้เธอโตก่อนเนาะ"หึ....เด็กน้อยเอ้ย

"จำไว้นะมะปราง ความรู้สึกที่พี่มีให้ปรางมันไม่เหมือนที่พี่มีให้คนอื่น"ผมพูดเสียงดุจนมะปรางหน้าเสีย

"ปรางไม่เข้าใจที่พี่ติณณ์พูด"

"สักวันปรางจะเข้าใจเอง"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน   Episode 30 : รักแล้วห้ามไปไหน End

    มะปรางการใช้ชีวิตโดยมีอีกคนเข้ามาในชีวิต สำหรับฉันฉันว่ามันยากมากแต่มันก็ไม่ได้ยากเกินไปที่จะทำมัน ฉันกับพี่ติณณ์เองก็ยังต้องปรับตัวเข้าหากันอีกมาก"สวัสดีครับคุณคู่หมั้น"ฉันกับพี่ติณณ์หมั้นกันแล้วฉันเองก็ไม่รู้ว่าพี่ติณณ์จะรีบไปไหนเพราะฉันเองก็พึ่งเรียนอยู่ปีหนึ่ง แต่ฉันก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรหรอกนะเพราะยังไงฉันก็มั่นใจอยู่แล้วว่าพี่ติณณ์คือผู้ชายที่สามารถดูแลฉันได้และอีกอย่างฉันก็รักพี่ติณณ์มาก"ทำงานเหนื่อยมั้ยคะ"ฉันถามเพราะช่วงนี้พี่ติณณ์ทำงานหนักทุกวันเลย"แค่เห็นหน้าเมียก็หายเหนื่อยแล้วครับ"พี่ติณณ์เป็นผู้ชายที่ขี้หวงมากถึงมากที่สุด ขนาดทำงานหนักพี่ติณณ์ก็ต้องมารับฉันทุกวันแถมยังดุขึ้นเป็นเท่าตัวเลย"เดี๋ยวนี้ปากหวานนะคะ"ฉันเอ่ยแซว"ปรางก็ชิมอยู่ทุกวันที่ครับ"แล้วก็อีกเรื่องคือตั้งแต่เราสองคนหมั้นกันพี่ติณณ์ก็ขอให้ฉันมาอยู่ด้วยที่คอนโด และถ้าวันไหนฉันต้องไปนอนที่บ้านพี่ติณณ์ก็ต้องตามฉันไปด้วยซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำขนาดนี้"พี่ติณณ์มันใช่เรื่องที่ควรพูดมั้ยคะ"ฉันหันไปดุคนที่กำลังขับรถอยู่"ก็พี่พูดความจริงนี่ครับ หรือปรางจะเถียงว่าไม่จริง"พี่ติณณ์กับเพื่อนเขาก็ไม่ได้ต่างก

  • Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน   Episode 29 : เมีย NC++

    มะปรางฉันไม่น่ามาตั้งแต่แรกเลยถ้ารู้ว่าพูดมันออกไปแล้วฉันต้องโดนพี่ติณณ์รังแกแบบนี้ฉันไม่พูดดีกว่า ฉันเองก็พึ่งจะรู้ว่าพี่ติณณ์เป็นคนหน้ามึน"ปรางโกรธพี่ติณณ์"ฉันบอก"ฟอด อย่าโกรธพี่เลยครับ พี่รักปรางแค่ไหนปรางเองก็น่าจะรู้"พี่ติณณ์พูดแล้วกอดฉันแน่นขึ้นฉันรู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาของคนที่เป็นแฟนกัน แต่ฉันไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ไง พี่ติณณ์ไม่ปล่อยให้ฉันพูดหรือตั้งตัวเลยแม้แต่น้อย"ปรางไม่เข้าใจว่าพี่ติณณ์จะรีบไปไหน"ฉันถามเสียงดุ"ถ้ารีบปรางคงเสร็จพี่ตั้งแต่มอห้าแล้วแหละ ที่ถามนี่หายเจ็บแล้วใช่มั้ยครับ"อึก....ไอ้คำว่าหายเจ็บฉันรู้ว่ามันไม่ได้ถึงความเป็นห่วงหรอก"พอแล้วค่ะ ปรางเจ็บจนใจจะขาดพี่ติณณ์รังแกปรางหนักเกินไปรู้หรือเปล่าคะ"ฉันบอกพี่ติณณ์"ขอโทษครับ เจ็บมากมั้ย""มะ...ไม่ต้องดูค่ะปรางเจ็บแต่ปรางไม่ต้องการให้พี่ติณณ์ดู"ฉัรีบบอกเมื่อพี่ติณณ์ก้มมองตรงนั้นของฉัน"ก็ปรางเจ็บพี่ก็จะดูให้ไงครับ""พี่ติณณ์อย่ามาทำหน้าแบบนี้นะคะ ปรางไม่ไว้ใจพี่ติณณ์เลย"ฉันพูดเสียงดุ"มาครับเดี๋ยวพี่อุ้มไปอาบน้ำ ปรางเดินเองไม่ไหวหรอก"อย่าว่าแต่เดินเองเลยแค่ฉันจะพลิกตัวยังยากฉันพึ่งรู้ว่าครั

  • Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน   Episode 28 : ทำเพราะรัก NC+++

    ติณณ์ผมอุ้มแฟนตัวเองเข้ามาในห้องทันที ที่จริงผมไม่ต้องเล่นละครก็ได้แต่ผมเองก็ยังคิดไม่ถึงว่ามะปรางจะกล้าพูดมันออกมา และที่ผมบอกไปเมื่อกี้ผมทำจริงเว้ย มะปรางโตพอที่รับรู้ความรักของผมแล้ว"พะ....พี่ติณณ์จะทำอะไรคะปล่อยปรางลงก่อน"มะปรางบอกผมเสียงสั่น"ก็ทำหน้าที่แฟนไงครับ"ผมบอกไป"แล้วพาปรางเข้าห้องนอนทำไมคะ"หึ...มะปรางยังไงก็คือมะปราง"ปรางไม่รู้จริงๆ หรอครับว่าพี่จะทำอะไร ฟอด"ผมวางมะปรางนอนราบกับเตียงก่อนจะขึ้นคร่อมไว้"มะ...ไม่รู้ค่ะ พี่ติณณ์ไม่แกล้งปรางสิ"มะปรางพูดเสียงเบา"จุ้บ พี่ขอได้มั้ยปราง เราเป็นแฟนกันแล้วนะครับ"ผมพูดเสียงอ้อนจนมะปรางไม่กล้าสบตาผม"แต่ปรางยังเด็กอยู่เลยนะคะ ปรางว่า....."ถ้าคิดว่าผมจะยอม คิดผิดแล้วครับเพราะของไอ้พีตาร์เร็วกว่าผมสะอีกครืด ครืดผมมองมือถือของมะปรางที่ดังอยู่ในกระเป๋า สงสัยจะเป็นไอ้เฮคเตอร์แน่ไอ้เวรนี่แม่งหวงน้องจริงจัง ผมรีบหยิบมือถือของมะปรางมารับสายทันที"ว่าไงครับพี่เขย"(ไอ้สัสน้องกูยังเด็กอยู่นะเว้ย)"ไม่เด็กแล้วครับ แค่นี้นะเสียวเวลา"(ไอ้ติณณ์ ไอ้เชี้ย...ติณณ์)ผมกดตัดสายไอ้เฮคเตอร์ก่อนจะก้มมองหน้ามะปรางที่นอนอยู่ ผมแค่ลองใจมะปรางเท่านั้

  • Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน   Episode 27 : ทำตามหน้าที่

    ติณณ์ช่วงนี้ชีวิตผมก็ไม่มีอะไรมากและทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม รู้มั้ยตั้งแต่วันนั้นวันที่ผมอยู่โรงพยาบาลจนมาถึงตอนนี้มะปรางเข้ามหาลัยเรียบร้อยแล้ว ผมยังไม่ได้ฟังคำนั้นจากปากมะปรางเลยสักครั้งนะเว้ย คือทำทุกอย่างเหมือนแฟนแต่มันไม่ใช่แฟนไง"แย่เนาะ"เนี่ยแล้วผมก็โดนไอ้เวรกายแม่งพูดเหน็บอยู่แบบนี้"ไม่พูดก็ไม่มีใครว่าเป็นใบ้หรอกนะ แล้วที่มึงมานั่งเฝ้ากูเนี่ยเมียทิ้งหรือไง"ผมถามเพื่อนตัวเองรู้มั้ยว่าไอ้เวรเนี่ยแม่งปิดเรื่องเมียโคตรจะเก่งเลยนะ ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันจะปิดไปเพื่ออะไรในเมื่อทุกคนก็รู้หมดแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นคือเมียของมัน"พอดีเมียกูบอกง่ายครับ""งั้นมึงก็เชิญกลับ กูจะทำงาน"ผมไล่ไอ้กายแค่เรื่องมะปรางผมก็ปวดหัวจะตายห่าอยู่แล้ว ผมไม่รู้ว่ามะปรางรออะไรถึงไม่พูดมันออกมาสักที จะว่าลืมก็คงไม่ใช่เพราะมะปรางเป็นคนความจำดีมาก"ถ้าอยากฟังมึงก็แค่เล่นละครนิดๆ หน่อยแค่นั้นเอง แค่นี้ต้องให้กูสอนหรอติณณ์"ไอ้กายพูดขึ้นมา"เหมือนที่มึงชอบทำกับเมียมึงใช่มั้ย"ผมยกยิ้มใส่มัน"แต่มันก็ได้ผลตลอดมั้ยล่ะ หรือมึงจะรอให้มะปรางมีหนุ่มๆ มาจีบก่อนล่ะ อย่าลืมนะครับมหาลัยหนุ่มเยอะขนาดไหน"แล้วคิดว่าคนอย่างผมจะย

  • Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน   Episode 26 : หน้าที่ของแฟน

    ติณณ์ตอนนี้ผมกำลังโดนจ้องหน้าจากคนที่กระซิบข้างหูผมเมื่อกี้ ที่จริงผมตื่นตั้งนานแล้วแหละแต่เพราะผมอยากจะรู้อาการของมะปรางว่าเป็นยังไงผมก็เลยแกล้งนอนต่อ แต่เหมือนตอนนี้คนที่โดนผมแกล้งจะไม่สนุกกับผมด้วยเลย"ทำไมเอาเรื่องความเป็นความตายมาเล่นแบบนี้คะ"นั่นไงล่ะมะปรางเดินถอยหลังออกห่างจากผมแถมยังพูดเสียงสั่นอีก นี่ผมเล่นแรงไปใช่มั้ยวะที่จริงมันไม่ใช่ความคิดผมทั้งหมดหรอกนะ และอีกอย่างมันเป็นความคิดของไอ้เฮคเตอร์พี่ชายของมะปรางนั่นแหละ"ขอโทษครับ พี่ก็แค่อยากรู้"ผมพูดเสียงเบา"ถ้าพี่ติณณ์อยากฟังก็รอไปก่อนแล้วกันนะคะ ตอนนี้ปรางไม่อยากจะพูดอะไรทั้งนั้น"มะปรางพูดเสียงดุก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา"ปราง.................""ถ้าหายดีแล้วปรางควรจะกลับใช่มั้ยคะ"มะปรางถามผม"มะ..ไม่โอ๊ย..............."ผมรีบลุกแต่ดันลืมไปว่าตัวเองยังเจ็บอยู่"พี่ติณณ์เป็นอะไรคะ"อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมยิ้มได้เมื่อมะปรางรีบวิ่งเข้ามาหาผม ที่จริงผมไม่ได้อยากฟังสักเท่าไหร่หรอกเพราะผมรู้คำตอบอยู่แล้วแต่ถ้าได้ฟังผมคงยิ้มแก้มแตกแน่"เจ็บครับ"ผมบอก"เดี๋ยวปรางเรียกหมอนะคะ""ปราง พี่ขอโทษที่ทำไป ถึงปรางจะยังไม่พูดตอนนี้พี่ก็ไม่ได้

  • Don't go anywhere : รักแล้วห้ามไปไหน   Episode 25 : คำนั้น

    มะปรางปัง!!!เสียงปืนดังขึ้นพี่ติณณ์รีบกอดฉันไว้ทันที หลังจากนั้นเสียงปืนก็เงียบลงแต่พี่ติณณ์ก็ยังกอดฉันไว้แน่นจนฉันตกใจเสียงของพี่กายที่ดังอยู่ด้านหลัง"มึงได้ตายวันนี้แหละไอด้า มึงมากับกูครับ"ฉันรีบหันไปมองพี่กายที่รีบแย่งปืนจากพี่ไอด้าออกไปกรี๊ด กรี๊ด"เราจะไปอยู่ด้วยกันนะคะติณณ์"เสียงพี่ไอด้าตะโกนบอก"ไม่เป็นไรใช่มั้ยปราง"พี่ติณณ์ถามฉันเสียงสั่น"ไม่ค่ะ แล้วพี่ติณณ์ล่ะ"ฉันถามพี่เขา"พี่..............."พรึ่บ!!!"พี่ติณณ์ ฮึก พี่เฮคพี่ติณณ์ถูกยิง"ฉันรีบบอกพี่ชายตัวเองทันทีเมื่อพี่ติณณ์ทรุดลงนั่งกับพื้น"ทำไมทำแบบนี้คะ"ฉันถามพี่ติณณ์ทั้งน้ำตา"พี่ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องร้อง""พวกมึงพาไอ้ติณณ์ไปโรงพยาบาล ส่วนไอด้าถ้าอยากตายเดี๋ยวกูจัดให้"เสียงพี่กายตะโกนบอก"มึงห้ามหลับนะติณณ์"เสียงพี่ตาร์ดังขึ้นก่อนจะรีบพยุงพี่ติณณ์ไปที่รถ"ฮึก พี่ติณณ์จะปลอดภัยใช่มั้ยคะ"ฉันถามพี่ชายตัวเอง"มันไม่ตายหรอก มันยังไม่ได้ปรางเป็นแฟนเลยนะ"ตอนนี้ฉันกำลังนั่งรถไปที่โรงพยาบาล พี่ติณณ์เองตอนนี้เสียเลือดไปเยอะมากและฉันไม่รู้ว่ากระสุนมันโดนจุดสำคัญหรือเปล่า"เจ็บมั้ยคะ พี่ติณณ์ห้ามหลับนะ ฮึก"ฉันถามพี่ติณณ์"ไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status