Mag-log inHindi na bumalik sa ospital si Rafael noong gabing iyon. Amoy alak pa siya at ayaw niyang makita siya ni Destiny sa ganoong kalagayan.
Kinabukasan, muling dumating ang mga pulis sa kwarto ni Destiny.
“Ms. Destiny, matapos ang imbestigasyon, napag-alaman naming si Bianca, ang assistant ni Mr. Buenavist
Hindi na bumalik sa ospital si Rafael noong gabing iyon. Amoy alak pa siya at ayaw niyang makita siya ni Destiny sa ganoong kalagayan.Kinabukasan, muling dumating ang mga pulis sa kwarto ni Destiny.“Ms. Destiny, matapos ang imbestigasyon, napag-alaman naming si Bianca, ang assistant ni Mr. Buenavista, ang pangunahing suspek sa pagdukot sa inyo. Sumuko na rin siya sa mga pulis.”Natigilan si Destiny. Nagulat siya sa narinig, pero agad ding nagduda.Ipinaliwanag ng pulis, “Sa imbestigasyon, nalaman naming ninakaw ni Bianca ang ilan sa mga alahas ninyo at ibinenta. Ayon sa kanyang salaysay, iyon ang naging dahilan kung bakit niya kayo ipinadukot.”
“Hinding-hindi kita pipilitin na bumalik kay Rafael. Bigyan mo lang siya ng kaunting panahon. Kung ganoon pa rin ang pasya mo pagkatapos, ako na mismo ang haharap sa kanya kapag ginulo ka pa niya.”Sandali itong tumigil bago idinagdag, “At anuman ang mangyari, mananatili sa iyo ang mga shares na ibinigay ko.”Hindi agad sumagot si Destiny. Alam niyang maaaring mas mapabilis ang paghihiwalay kapag naayos ang usapin sa ari-arian, pero sa tindi ng pakiusap ng matanda, hindi niya ito kayang tanggihan.Bahagya siyang tumango. “Sige po… pero hindi ko pa rin matatanggap ang shares, Lola. May trabaho ako at kaya kong buhayin ang sarili ko kahit wala si Rafael.”Higit sa lahat, ayaw niyang isipin ng iba na pera lang a
“Huwag mo munang isipin si Rafael. Magpagaling ka muna. Hindi mo kailangang intindihin ang lahat ngayon.”Napatingin si Rafael sa kanilang dalawa.Parang nagbago ang kilos ni Destiny nitong mga nakaraang araw. Mas matapang na itong magsalita at hindi na basta nagpaparaya.Lalo na kay Celeste at sa ina nito. Hindi na rin nito itinatago ang galit at patuloy na inilalayo ang sarili kay Rafael. Hindi niya maintindihan ang biglang pagbabago ni Destiny, kaya lalo siyang nagtaka kung ano ang nasa isip nito.“Rafael.”Napatingin siya kay Lola Amalia.“Lumabas ka muna. Huwag kang babalik hangga't hindi kita tinatawag.”
Kinuha iyon ni Rafael at agad niyang napansin ang isang medical record mula pa noong nakaraang buwan.Multiple soft tissue contusions, mild concussion, at sugat sa kaliwang balikat dahil sa aksidente.Kumunot ang noo niya.Ilang sandali niyang tinitigan muli ang mga record, pero wala talaga siyang maalalang ganoong nangyari kay Destiny. Sa naunang record, nakita niyang isang taon na ang nakalipas nang maoperahan ito dahil sa acute appendicitis. May iba pa itong record para sa insomnia, anemia, at mild anxiety. Pero ni isa sa mga iyon, hindi kailanman sinabi ni Destiny sa kanya.Maliban sa appendicitis, wala siyang ibang maalalang pagkakataong nagkasakit o naospital.Naalala niya ang nangyari isang
Kinabukasan, dalawang pulis ang dumiretso sa kwarto ni Destiny . Isa-isa nilang tinanong ang mga nangyari bago at pagkatapos ng pagdukot. Maingat namang sinagot ni Destiny ang bawat tanong, kahit ramdam pa rin niya ang sakit ng mga sugat sa katawan.Maya-maya, nagbago ang tono ng isa sa mga pulis.“May naiisip ka bang tao na posibleng may dahilan para gawin ito sa ’yo?”Isa lang ang pumasok sa isip niya.“Si Celeste.”Nang marinig ang pangalan ni Celeste, nagkatinginan ang dalawang pulis."Ano ang dahilan?" tanong ng isa.Bahagyang kumunot ang noo ni Destiny. “May hinala akong may relasyon siya sa asawa ko,” mahinahon niyang sagot. Maingat na isinulat ng pulis ang sinabi niya bago sila tumayo.
Dahan-dahang nagkamalay si Destiny nang may naamoy na matapang na disinfectant. Pagdilat niya, malabo at tila umiikot pa ang paligid bago unti-unting lumiwanag ang lahat.Aba, buhay pa pala ako?Napapikit siya nang mariin. Pakiramdam niya ay bugbog ang buong katawan niya. Matindi ang kirot ng ulo niya at halos isuka niya ang laman ng sikmura dahil sa tindi ng pagduwal."Nagising ka na?"Kumaway si Celine sa harap ng mukha niya. "Nakikilala mo ba ako? Malinaw na ba ang paningin mo? Sabi ng doktor, matindi ang tama mo sa ulo at nagkaroon ka ng concussion."Pero nang subukan niyang magsalita, paos na hangin lang ang lumabas sa kanyang lalamunan. Tumingin siya sa paligid.







