2. Bölüm

Bradley ve Jenna sanki dünyada sadece ikisi kalmış gibi birbirlerine sımsıkı sarıldılar. Hatta bir ara tutkulu bir şekilde öpüştüler.

Bradley kollarını Jenna'nın beline dolamış, Jenna da ellerini Bradley'nin kollarına koymuştu. Bradley'nin benimle olduğu zamankinden çok daha fazla karı koca gibi duruyorlardı.

Diğerleri olan biteni keyifle izliyordu. Hatta bazıları duyacağımı bile bile aralarında fısıldaşıyorlardı.

"Ben Julia olsam yerin dibine girerdim de kimse beni göremezdi."

"Ne kadar yüzsüzmüş. Nişanlısıyla kız kardeşi sarmaş dolaş olurken hâlâ burada öylece dikilebiliyor."

Bu insanların benim kendimi rezil etmemi beklediklerinin gayet iyi farkındaydım. Sırf Bradley'nin bana bakması için eskiden yaptığım gibi histerik bir şekilde bağırıp çağırmaya başlayıp başlamayacağımı görmek istiyorlardı.

Tam o sırada Bradley bana baktı. Aşırı tepki vermediğim için açıkça memnun bir şekilde alaycı bir kahkaha attı.

Bir şey söyleyecekti ama ona fırsat vermedim. Arkamı dönüp ön kapıdan dışarı çıktım.

Şoförümü aradım. Arabamı beklerken yakınlarda siyah bir araba durdu.

Cam aşağı indi. İçerideki Bradley'di.

"Bin."

Tam teklifini reddedecektim ki ön koltukta oturan Jenna'yı gördüm. Bradley bakışlarımın yönünü fark etti. Kaşlarını çatarak, "Ön koltuğa oturamazsın." dedi.

Ben daha tek kelime etmemişken Jenna'nın gözlerinin kenarları kızardı.

"Julia, Bradley sadece benim için endişeleniyor... Özür dilerim Julia. Hemen arabadan iniyorum."

Öyle söylemesine rağmen Jenna'nın koltuktan kalkmaya niyeti yoktu.

Gözlerinde endişeli bir ifadeyle Bradley, Jenna'nın elini tuttu. Sonra bana bir bakış attı. "Jenna'yı zor durumda bırakmayı bırak. Arkada oturmak istemiyorsan defolup gidebilirsin."

Sessizliğimi korudum ve arka kapıya doğru yürüdüm.

Hiçbir şey söylemediğimi gören Jenna, elleriyle Bradley'nin yüzünü okşadı. "Bradley, kullandığım el kreminin kokusunu beğendin mi?"

Narin parmakları Bradley'nin yüzüne hafifçe dokundu. Hatta durduğum yerden Bradley'nin yutkunma sesini bile duyabiliyordum.

Bradley ve Jenna'nın nefesleri ağırlaştı ve düzensizleşti. Gözleri adeta birbirlerine kilitlenmişti.

Tam dudaklarını birbirine bastıracaklarken yüksek bir çarpma sesi duyuldu.

Bradley arka koltuğa baktı ama kimse yoktu. Sonunda duyduğu sesin benim araba kapısını kapatma sesim olduğunu fark etti.

Son derece öfkelenmişti. Bradley arabadan indi ve arkamdan seslendi: "Nereye gidiyorsun?"

Bir an ona baktım, sonra az önce gelen arabayı işaret ettim. "Arabanıza ihtiyacım yok. Benim arabam orada."

Bradley her zamanki gibi tepki vermediğimi fark etmiş görünüyordu. Yine de kendince, bunun benim yeni bir "başkaldırı" yöntemim olduğuna emindi.

Kolumu tuttu ve cebinden bir yüzük çıkardı. Yüzüğü zorla elime tutuşturdu.

"Kes şu çocukça numaraları. Sen benim karımsın. Evliliğimiz sırf göstermelik bile olsa, bunu yaparak beni yine de rezil ediyorsun."

Ona baktım ve düz bir sesle, "O zaman asıl karın kim? Jenna mı?" dedim.

Tahminim doğru çıkınca Bradley hem memnun oldu hem de sinirlendi.

"Hıh! Ağzını sıkı tutsan iyi olur. Jenna senin gibi değil. O nazik, uysal ve saf. Senin gibi biri onunla asla kıyaslanamaz. Eğer büyüklerimize ondan şikayet etmeye veya ona zarar vermeye kalkarsan, sonunda sadece düğünde kendini gülünç duruma düşürürsün."

Bu sözleri duyunca neredeyse kahkahalara boğulacaktım.

Bradley kötü adam olmak istemiyordu. Aynı zamanda Jenna'yla olan ilişkisinden de vazgeçemiyordu. Tek yapabildiği, sanki affedilmez bir günah işlemişim gibi suçu üzerime yıkmaktı.

Onu görmezden gelip arabama bindim.

Eve giderken Jenna'nın sosyal medya sayfasındaki son paylaşımını gördüm. Parmağındaki pembe elmas karanlıkta parlak bir şekilde parlıyordu.

Yaklaşık on karatlık pembe elmas yüzüğü tanıdım. Yakın zamanda bir müzayedede 5 milyar liranın üzerinde bir fiyata satılmıştı. Meğer müzayede sırasında yüzüğü satın alan isimsiz kişi Bradley'miş.

Az önce Bradley'nin bana verdiği minik elmas yüzüğü düşündüm. Bu yüzden onu çıkarıp daha yakından inceledim.

Beklediğim gibi, Bradley'nin bana verdiği yüzük, pembe elmas yüzüğü satın aldığında müzayede evinin verdiği promosyon hediyesiydi.

Yüzüğü cebime geri tıkıştırırken telefonum çaldı. Ekranda görünen isme baktım ve telefonu açtım.

"Bradley, seninle resmi nikah işlemlerini yaparsak... Julia ne olacak..."

"Jenna, sevdiğim tek kişi sensin. O asla benim eşim olamaz."

Bir anda ıslak öpücük sesleri duyuldu. Tiksinerek telefonu kapattım.

Kısa bir süre sonra Jenna'nın mesajı geldi.

'Julia, bir ilişkide sevilmeyen kişi sadece bir fazlalıktır. Senelerce Bayan Garvin unvanını taşıdın. Artık sıra bende olmalı, sence de öyle değil mi?'