Kabanata 6| Tagumpay ang naging operasyon ng ina

Labis ang tuwa ni Hiraya nang maging okay na ang kalagayan ng kan’yang ina, kahit na hindi pa tuluyang malakas ay nakahangos pa rin ng maluwag si Hiraya dahil hindi na ito mag-u-undergo ng chemotherapy since naoperahan na ito. 

May maintenance lamang na tini-take ang nanay at iyon ay ang gamot na binigay sa kan’ya ni Dr. Reyko. 

Isang buwan na ang nakalipas at hindi na nagpaparamdam ang binata sa kan’ya, hindi naman iyon big deal kay Hiraya dahil alam niyang simula noong binigyan siya ng lalaki ng pera at gamot ay iyon na ang huli nilang pagkikita. 

Tanggap naman niya iyon at hanggang ngayon pilit niyang kinakalimutan ang lalaki kahit na minsan ay na-mi-miss niya ang haplos at halik nito. 

Hanggang sa isang araw ay nakasalubong niya ang binata at may kasama itong dalaga. Balak sana niyang batiin ito subalit hindi man lang siya nito pinansin, dire-diretso ang lakad at nilamapasan lamang siya na para bang walang nangyari sa pagitan nilang dalawa. 

Nakaramdam ng paninikip ng dibdib si Hiraya subalit tinatagan niya ang sarili at taas noong naglakad din at hindi pinansin ang lalaki. 

Napailing si Hiraya at napahinto, hindi pwedeng gan’to. Hindi pwedeng hindi siya pansinin nito, hindi niya matanggap na sa lahat ng nangyari sa kanila ay eetsapwera lang siya ng lalaki. 

Kaya naman ang ginawa niya ay binalikan niya ang binata’t mabilis na tumakbo upang kausapin ito. 

“Hoy, Dr. Reyko!” sigaw niya sa binata kaya napatingin si Reyko sa kan’ya ng masama. Napataas din ng kilay ang babaeng kasama ni Reyko sa kan’ya. 

“What do you want? Do I know you??” malamig na tanong ni Reyko kay Hiraya. 

Natahimik ng ilang segundo si Hiraya ngunit agad namang nakabawi. “Hoy lalaki! Kung makaasta ka naman ay hindi mo ako kilala, nakalimutan mo na ba ang nangyari sa ating dalawa? Kinuha mo ang virgini—” 

“Honey, ang ingay naman ng babaeng ito, can we please leave na? Naiinip na ako eh, gusto na kitang matikman,” hagikhik na sabi ng babae na halos kunti na lamang ay ipakita na nito ang kaluluwa sa suot na damit. 

“Pwede ba, lubuyan mo na ako? Weirdo…” 

Kumuyom ang kamao ni Hiraya nang sandaling marinig ang sinabi ng lalaki. Matapos ang lahat ng nangyari sa kanila, sasabihan lamang siya nito ng weirdo!

Bobo ba ito? Itong weirdo-ng ito ay nakatalik ng lalaki ng dalawang beses!

“Weirdo? Hoy babae, hindi mo ba alam na ako ang girlfriend ng nilalandi mo!?” pagsisinungaling niya. 

Ayaw niya kasing makita ang lalaki na may ibang kinakalantari bukod sa kan’ya. Hindi niya matanggap na ang bilis-bilis nitong palitan siya. Sobrang taas ng pride niya, matatanggap sana niya kung tatlong buwan ang nakalipas subalit isang buwan pa nga lang ay nakahanap na ito ng iba! 

Malandi ang doktor na ito! Hindi siya papayag na may lintang dikit ng dikit dito. 

“Honey, come na!” hila ng babae kay Reyko ngunit kinuha niya ang braso ng lalaki at hinila rin. 

“Bitch! Bingi ka ba!?” inis na sabi niya sa babae. 

“Ikaw ang bingi, weirdo ka nga talaga, umalis ka na nga rito, napaka-desperada mo!” 

Kinuyom ni Hiraya ang kamao nang makitang umalis ang dalawa sa kan’yang harapan. Sa sobrang inis ay napapadyak-padyak pa siya. 

Mukhang hindi umubra ang plano niya, hindi niya na nga talaga maaakit ang lalaking iyon! Hangga’t hindi niya ito napapa-inlove sa kan’ya ay walang gamot siyang makukuha. 

Hindi pa rin sapat ang naipon niyang pera para makabili ng isang box. Isang buwan na ang nakalipas ngunit hindi pa kumakalahati ang naipon niya sa presyo ng gamot. Kung isang buwan pa ang gugulugin baka kahalati pa lang ng presyo ang maiipon niya. 

Ilang oras din siyang naghintay sa lalaki sa labas ng condo, hindi niya alam kung condo ba iyon ng babae o sa doktor subalit naalala niyang hindi gan’to ang building na pinasukan nila noong nag-sex sila sa kotse nito. 

Sa madaling salita, sigurado siyang sa babae ang condo na pinasukan ng dalawa. 

Napatayo siya sa pagkakaupo sa sahig nang sandaling bumukas ang pinto ng condo. Nakita niyang lumabas sa pintuan si Reyko at nagsindi ng sigarilyo. 

Huminga ng malalim si Hiraya at lumapit sa binata. “Dr. Reyko~ kanina pa kita hinihintay rito sa labas bakit ang tagal mo? Ilang linggo na tayong hindi nagkikita, hindi mo ba ako na-mi-miss?” malanding sabi niya sa binata at hinawakan ang braso ng lalaki at pinisil iyon. 

Sobrang nilambingan niya ang tono ng boses upang maakit sa kan’ya ang binata ngunit nanitili lamang na blangko ang ekspresyon nito. 

Tiningnan lamang siya ni Reyko mula ulo hanggang paa at binigyan ng masamang tingin. “Pinagsasabi mo? Hindi kita na-miss, b*tch!” 

Kinagat ni Hiraya ang kan’yang labi dahil sa sinabi ni lalaki. B*tch? Ni hindi nga siya pumapatol ng kung sino-sino! 

Nakaramdam din ng hiya si Hiraya nang ngumisi si Reyko sa kan’ya. Tiningnan siya nito ng may pandidiri na para bang may nakakahawang sakit siya. Subalit ngumiti siya ng pilit, “Bakit gan’yan ka naman makatingin, Dr. Reyko? Ayaw mo na ba sa akin?” 

Halatang-halata nga naman na nilalandi niya ang binata, sa uri ng boses niya at sa paghaplos ng braso nito, alam na alam ni Reyko ang galawan ng isang babaeng nilalandi ang lalaki. “Nagsawa na ako sa’yo Hiraya, hindi mo ba iyon maintindihan? O sadyang boba at tanga ka lang? Kahit ano pang gawin mo, hindi na ako makikipagtalik sa’yo. Hiraya, problema lang aabutin ko sa’yo.” 

Problema? Bakit? Ano naman ang ginawa niya para maging problema siya sa lalaki? 

“Problema? Paano ako naging problema sa’yo?” kunot-noong tanong ni Hiraya kay Reyko. 

“Hindi mo ba alam? Kinukulit ako ng ex-boyfriend mo? Tawag ng tawag sa akin at panay punta sa office ko sa university, kaya naman nag-request pa ako ng leave sa trabaho para lang maiwasan ka at ang lalaking iyon! Nakakainis! Pinagsisihan kong k******t pa kita!” inis na sabi ni Reyko sa dalaga kaya napangiwi ito.

Huminga ng malalim si Reyko at sinamaan ng tingin si Hiraya, “Kaya pwede ba, huwag mo na akong guluhin pa? Nagsawa na ako sa’yo, sawa na ako sa katawan mo kaya pwede bigyan mo naman ng kunting respeto ang sarili mo? Nakakahiya ka.” 

Napaawang ang labi ni Hiraya nang sandaling marinig niya ang sinabi ni Reyko. Gumuhit ang sakit sa kan’yang puso, para bang pinagtutusok iyon ng kutsilyo ng paulit-ulit. Napalunok siya ng mariin at hindi man lang makapagsalita. 

Yumuko na lamang si Hiraya dahil sa sobrang hiya, “Sorry…”  maluha-luhang bulong niya sa lalaki.