LOGINKayang-kaya niyang magpalaki ng isang dosenang mga bata kung iyon lang ang magpapanatili sa kaligtasan ng health ni Luna…"Ako nga 'yon," sagot ni Luna, ayaw sumuko; tutal, ang kanyang dignidad ay matagal nang nadurog ilang taon na ang nakalilipas. Kumukurap ang kanyang malilinaw na mata, at sumagot nang totoo, "Pero hindi dahil hibang ako sa pag-ibig kay Ralph, Hunter. Kundi dahil gustong-gusto ko lang makakuha kahit isang pagkakataon na makahinga nang malaya mula sa mga Montenegro.""Freedom?" Sa mismong segundong lumabas ang tanong sa mga labi ni Hunter, pumasok sa kanyang isip ang masakit na katotohanan ng mga salita nito. Parang may isang tinik na sapilitang isinaksak sa kanyang lalamunan, dahilan para ma-speechless siya.Isang matinding pagsisisi ang nagpatigil sa kanya, pero swerte na lang, ang mga anino sa loob ng kotse ay nagtago sa biglang emosyon na lumitaw sa kanyang mga mata.Noong panahong iyon, naniwala talaga siya sa mga sinabi nito. Inakala niya talaga na patay na pat
Iniisip ni Luna kung gawa-gawa lang ba ito ng malawak niyang imagination, pero ang paraan ng paghalik ng lalaking ito ay mas magaling at mas matindi kaysa sa mga unang halikan nila noon.Ang galing nito... ay parang isang nakakatakot na pwersa. Palagi itong may likas na galing sa anumang bagay na mahawakan nito...Habang lumalalim ang halik, ang gulo sa kanyang isip at katawan ay unti-unting napalitan ng isang malalim at tahimik na kapayapaan.Ang tanging natitirang panalangin sa kaluluwa niya ay para sa mga lihim ng nakaraan niya... kailangan niya ng patunay na ang mga tunay niyang magulang ay hindi mga masasamang drug leaders. Kung lalabas sa imbestigasyon na mga halimaw sila, ang lahat ng pinaglalaban niya ngayon ay siguradong magiging abo lang.Tahimik siyang nakiusap sa Diyos na bigyan pa siya ng awa kahit isang beses na lang.Pero sa sandaling ito, pinilit niyang alisin ang mga madidilim na isipin, at pinili na lang na magpatangay sa mainit na halik ng lalaki, hinahayaan itong k
Matagal bago naintindihan ni Luna ang matindi at seryosong kahulugan ng mga sinabi ni Hunter.Dahil sa sobrang talim ng tingin nito sa kanya, bigla siyang nakaramdam ng kakaiba at nakatutunaw na guilt sa kanyang dibdib… parang siya pa ang lumalabas na kontrabida o may nagawang napakalaking kasalanan ngayon…Mabilis niyang ibinaba ang kanyang mga mata para iwasan ang tingin ng lalaki. "Balak ko naman talagang sabihin sa'yo."Nanliit ang mga mata ni Hunter, bakas ang matinding pagdududa sa kanyang mukha. "Kailan?""..." Sa tono pa lang ng boses nito, halatang-halata na wala itong pinaniniwalaan kahit isang salita sa sinabi niya…Natigilan si Luna, at biglang bumalik ang kanyang depensa. Pinilit niyang tumingin nang diretso sa lalaki para bawiin ang kontrol sa usapan. "Well, anong klaseng malaking paliwanag ba ang ibibigay mo sa akin? Gagawin mo ba ulit ang ginawa mo kagabi? Noong umalis ka na lang nang walang man lang iniwang kahit isang salita para palubagin ang loob ko?" diretsahan
Pagkalipas lang ng labinlimang minuto, huminto ang kotse sa tabi ng kalsada. Nang makita ni Enzo ang lalaking walang galang na nagbukas ng pinto sa unahan at umupo sa passenger seat, nagdilim ang gwapo niyang mukha dahil sa matinding inis at galit.Ngumiti nang matamis si Dani sa lalaking nagsusuot ng seatbelt sa unahan, sabay turo sa likod nang walang paki. "Enzo, magkasama naman kayo sa iisang circle noong college, hindi ba?"Nagtaas ng kilay si Clark, umingon para tumango nang pormal at may paggalang. “Enzo, it’s been so long. I am—”"Long time no see. Let's keep it that way." Marahas itong pinutol ni Enzo sa gitna ng pagsasalita nito, sabay baba ng bintana para tumingin sa mga ilaw ng lungsod sa labas. Namutla ang kanyang mukha, at nag-igting ang kanyang panga sa tindi ng inis… Para siyang lalaki na katatapos lang malaman na niloloko siya ng kanyang girlfriend.Ang lalaking nakaupo sa unahan ay hindi na kailangan pang magpakilala; kilalang-kilala ni Enzo ang nakaiinis nitong mu
Isang babaeng malapit nang mag-animnapung taong gulang, pero ang tingin sa buhay ay mas bata at mas baliw pa kaysa sa isang bente anyos.Bakit naman ang isang lalaking katulad ni Enzo Padilla ay papayag na itali ang sarili sa isang pamilyang kasing gulo at kasing dumi ng sa kanya? Lalo na ang isang lalaking tulad ni Enzo. Galing siya sa tanyag na pamilya Padilla.Ang magiging asawa ni Enzo sa future ay hindi naman kailangang maging isang makapangyarihang politiko para itaas ang kanyang estado, pero hinding-hindi ito pwedeng maging pabigat na hihila sa kanya, at sa buong pamilya nito, sa putikan ng publiko.Ilang taon na ang nakalilipas, noong nasa university pa sila, nang unang lumapit sa kanya ang ate nitong si Eve para ipamukha ang totoong estado ng pera, tuluyang nadurog ang pride ni Dani. Dahil bata at walang alam noon, hindi maintindihan ng sarili niya sa college kung bakit ang simpleng pagkakaiba sa pamilya ay pwedeng mag-iwan ng permanenteng harang sa pagitan niya at ng lalakin
"Mali ka," seryosong pagtatama ni Dani, na kalmadong-kalmado pero may talim ang boses. "Mayaman sila… di-hamak na mas mayaman sa akin."Habang nakatitig ang kalbong lalaki na litong-lito, muling itinuro ni Dani ang kanyang daliri sa mismong bahay."Kahit hindi ganoon kalaki ang lupang ito ng mga Santos, ang presyo nito sa merkado ay higit pa sa sapat para mabayaran ang lahat ng utang ng kapatid ko."After all, isa itong lumang looban na nasa loob ng isang makasaysayang eskinita sa Manila. Kung ibebenta ito ngayon, napakalaking halaga ang makukuha rito. O kahit i-sangla lang ito sa isang malaking bangko para sa mabilisang loan, kayang-kaya nitong mabayaran ang mga debt collector.Nilakasan nang kaunti ni Dani ang kanyang boses para umalingawngaw ang kanyang mga salita sa tahimik na eskinita. Hindi lang ang kalbong lalaki ang nakarinig nang malinaw, kundi pati ang mga magulang niya na mabilis ang paghinga sa likod ng bintana sa ikalawang palapag.Bago pa man mapag-isipan ng collector ang
Dumaan ang tingin ni Luna sa suit jacket na hawak nito, at nakaramdam siya ng kaunting guilt. “Okay.”Pareho silang nakainom. Si Nathan, na sa malapit lang nakatira, ay sumakay na ng taxi pauwi, habang si Luna ay nag-book na lamang ng driver.Masyadong mahaba’t mahimbing ang tulog niya sa tanghali,
Napaka-sarkastiko talaga ni Hunter noon sa kanya.Napailing si Luna, kinuha ang cellphone mula sa kama, at napahinto nang makita ang pitong oras na haba ng call.Makalipas ang ilang sandali, naalala niya ang pangakong nabitiwan niya sa lalaki bago siya nakatulog.Napalunok siya at napatikhim ng lala
“Kasama mo pala ang kinakapatid mo. Hindi mo man lang sinabi sa akin!”“Kailangan ko bang sabihin sa iyo?” malamig na balik ni Hunter.Kaswal siyang umupo sa sofa at nagsindi ng sigarilyo. Agad na kumalat ang nakakatakot niyang aura sa buong sala. Hindi naman nasindak si Enzo sa aura ni Hunter. Nap
Natigilan si Luna at tumingala kay Hunter. “Ano ang sinabi mo? Aslan rin ba ang pangalan niya?”Lumapit si Hunter, balak sanang haplusin ang ulo ng aso, ngunit nakapulupot na ito sa mga bisig ni Luna at tuluyang binalewala siya.Ang munting suwail.Marahan siyang ngumiti, kalmado ang tinig. “Aslan.







