LOGINTitle: “I’m In Love With a Criminal” Love Story of Dick & Fleur“Daddy’s here!” Sabi ni Selina nang bumukas ang pinto at niluwa niyon si Eachen, karga niya ang anak na si Ella na magta-tatlong taon na. “Daddy!” Bulalas ni Ella. "Hello, my little sweetheart," nakangiting bati nito sa anak, lumapit ito sa kanya at hinalikan siya sa labi bago binuhat si Ella. "Hi Daddy! Ella wants to play!" sabi ni Ella, habang hawak sa magkabilang pisngi ang ama. Nakangiting hinalikan nito sa noo ang anak. "Alright, later we will play tea house okay?" sabi ni Eachen na masuyong pinisil ang pisngi ng bata. "Yay! Can Uncle Vinci join too?" Excited na tanong ni Ella, ang tinutukoy ay ang shadow guard na nakatalaga sa kanilang mag ina. "Of course, sweetheart!" Selina's heart swelled with gratitude as she thought about how Eachen had made them a priority over the years, always finding time for them despite his hectic schedule. "How's my sweetie? Are you taking a rest? Is our little pea ta
They stood there, their eyes locked intensely. Pola's heart was racing, but she found the courage to speak. "Morris, I've had feelings for you since college. I tried to brush it off, but it's been years and I still can't shake it off.” Pag amin niya, “Ang tagal kong nilihim ito, noong unang pagkikita pa lang natin sa waiting shed, nahulog na ang loob ko sayo,” sabi niya. Saglit siyang tumigil at tinitigan ito, searching his face for any sign of emotion. His gaze was steady, but she couldn't read him. "I know I shouldn't be telling you this, especially now, but I can't keep it in anymore. I want you to know, even if it changes nothing. Even if you don't feel the same way, I needed to be honest with you." Lumuluhang pag amin niya. "I know I might be risking everything, but I'd rather be honest and lose you than live with the regret of never telling you. I love you, Morris. I really do." Hindi kaagad ito nakaimik, nagsalubong ang mga kilay niya kahit na umiiyak siya. “Wala ka m
"Thank you, Brent," mangiyak-ngiyak na sabi ni Pola, "Kailangan kong makausap si Morris," patuloy niya, kinuha ang cellphone sa bag at sinubukang tawagan ang numero ng binata. Pero nagri-ring lang iyon, walang sumasagot. "Where could he be? He’s not answering his phone." nag-aalalang sabi niya, kanina lang ay nakita niya ang papalayong sasakyan nito. Saan kaya nagpunta ang binata? Dinukot ni Brent ang cellphone sa bulsa nang tumunog iyon. Saglit itong nakatingin sa screen bago tumingin kay Pola. "I think I know where Morris is right now," sabi nito. "Saan? Nasaan siya?" tanong niya. Pinakita ni Brent ang litrato ni Morris na may hawak na wine glass at mikropono. Tumahip ang dibdib niya, kahit sa litrato ay napakaguwapo pa rin nito, partida, hindi pa nakatingin ang binata. "Sinend ni Donnie ito. Naroon sila ngayon sa Han Mall," sabi nito. "Okay, pupuntahan ko siya," sabi ni Pola, determinadong tumango. Tumango rin si Brent. "Come on, let’s go," sabi nito. Maang na tum
Humigpit ang pagkakahawak ni Morris sa manibela, ang mga mata niya ay nakatutok sa salamin sa gilid ng kanyang sasakyan, kung saan nakita niya sina Pola at Brent na magkayakap sa loob ng sasakyan. His heart felt shattered into a million pieces, the pain he was feeling was greater than any pain he had ever felt before. Parang wala ng sasakit sa nararamdaman niya, malala pa yata iyon noong makita niya ang dating kasintahang si Selina na may ibang lalaking kasama. Ngunit ngayon, iba ang sakit, iba ang pait. Para bang inagawan siya ng isang mahalagang tao sa buhay niya, na tila ba nawala ang kalahati ng buhay niya. Noong mamatay ang pamilya niya nakaramdam siya ng kalungkutan subalit nalagpasan niya iyon dahil hindi niya naramdaman ang pag iisa, Pola's presence beside him was a familiar comfort, a steady heartbeat of support that had always been there. But now, the air was thick with change, and it felt like his own heart had flatlined, numbed by the crushing awareness that nothing wo
"Anong nangyayari?" takang tanong niya habang pinagpapalitan ang tingin sa dalawang lalaki na nakalapit na sa kanya, parehong may dalang pumpon ng mga bulaklak. Halos sabay na nagsalita at inabot sa kanya ang mga bitbit. "Pola, It's my birthday, remember," sabi ni Morris habang nakatingin sa mga mata niya, her heart skipped a beat at the mere sight of him. "Pola, it's our date. It's my proposal night, we talked about this last week," sabi naman ni Brent. Napaawang ang labi niya, hindi niya alam kung anong gagawin, kung kaninong bulaklak ang kukunin. Napansin niya ang pagtutop ng labi ng mga babaeng empleyado samantalang nagkakatinginan ang mga lalaki. Nahihiya tuloy siya, baka isipin ng mga ito ay nagche-cheat siya dahil dalawang lalaki pa ang niloloko niya. Hindi niya tinanggap ang mga bulaklak na binibigay ng mga ito upang maiwasan ang problema. Tumingin siya kay Brent at nagsalita. "Brent, I actually came here to talk to you about that," sabi niya, bago bumaling kay Morri
"Pola, hindi ka pa ba papasok?" tanong ng ina ni Pola, ang tinig nito ay may bahid ng pag-aalala, naroon siya sa silid habang nakaupo sa tabi ng bintana, "Ilan beses na nagpunta si Morris dito, tinatanong kung saan ka nagbakasyon, hindi ka daw nagpaalam sa kanya," dagdag pa nito, nakatingin ang mga mata nito sa kanya na tila ba hinuhulaan ang mga tinatago niyang lihim. "Hindi ko alam, Ma," sagot niya, ang tinig niya ay halos pabulong, habang ang isip ay naglalakbay sa mga alaala ng mga halik at haplos ni Morris. “Bakit hindi ka pumasok muna at sabihin sa kanya na gusto mo ng magresign sa trabaho,” suhestiyon ng ina. Umiling siya. “Wala pa ako sa mood pumasok ma,” sagot niya, “Nakaalis na po ba siya?" Pagkuwa’y tanong niya. Tumango ito. "Paalis pa lang siya, ang ama mo ang nakausap niya ngayon." Sagot nito, bahagya niyang hinawi ang kurtina at sinilip sa bintana ang naglalakad na pamilyar na bulto, nagsimulang tumibok ng mabilis ang puso niya. How she longed to see him right no
Nakahanda na si Selina para sa unang araw niya sa Royale Construction Corp. nang umagang iyon. Sinulyapan niya ang relong suot, may sapat na oras pa naman subalit kanina pa siya naroon sa sala at hinihintay ang paglabas ni Eachen. "Sir Han, matagal ka pa ba?" Tanong niya mula sa kinatat
"I'm sorry, nagusot ko ang damit mo," sabi ni Eachen habang binubutones ang suot niyang office dress."It's okay, kaya ko na to. You take care of yourself," saad ni Selina na sinulyapan ang nakabalandrang hubad na katawan nito."Nah, you're the one who undressed me, so you shoul
"Selina, Come on, Let's eat." Yakag ni Eachen kay Selina.Nasa terrace siya, nakaupo sa lounge chair habang nagbabasa.Saglit niyang itinigil ang pagbabasa, at tinapunan ito ng tingin.Lihim siyang humanga sa nakita.He wore a simple t-shirt and shorts. It's a
Ipinaalam niya kay Gerry ang sinabi ni Eachen na ihanda na ang sasakyan. Bago ito umalis ay nagsalita pa ulit siya. "Hindi ako sasabay sa pag uwi, may pupuntahan pa ako kaya huwag ninyo na akong hintayin," ani Selina na naglakad na patungo sa elevator. She didn't







