Chap 3

Kabanata 3: Ang Hamon ng Isang CEO

Matapos ang gabing iyon, parang pinagsakluban ng langit at lupa si Emma. Hindi niya maintindihan ang sarili—paano siya napunta sa ganoong sitwasyon? Isang gabing puno ng init at misteryo, ngunit ang iniwan sa kanya ay panibagong bigat sa puso.

"Bakit ko hinayaan mangyari iyon?" paulit-ulit niyang tanong sa sarili habang nakaupo sa maliit niyang sala. Ang kanyang tahanan, na dating nagbibigay sa kanya ng kapanatagan, ngayon ay tila naging kulungan ng kanyang pagsisisi. Ang lalaking hindi niya man lang nakilala ang kumuha ng kanyang puri—isang bagay na iniisip niyang maibibigay lamang niya sa lalaking tunay niyang mamahalin.

Ngunit wala nang oras para malugmok sa pagsisisi. Kailangan niyang bumangon at kumilos. Kung hindi, tuluyan siyang mawawalan ng tahanan sa loob ng tatlong linggo.

Sa kabila ng pagod at emosyonal na bigat, napagdesisyunan niyang bumalik sa Donovan Enterprises. Hindi pa tapos ang laban niya. Kung na-reject siya sa pormal na interview ng mga executives, susubukan niyang makuha ang atensyon ng mismong CEO. Lakas-loob ang kailangan niya ngayon.

Ang Pagbabalik sa Donovan Enterprises

Maagang nagbihis si Emma. Kahit mabigat ang katawan mula sa puyat at stress, pinilit niyang magmukhang propesyonal sa kanyang simpleng corporate attire.

Pagdating niya sa itaas na palapag ng Donovan Enterprises, muli niyang naramdaman ang bigat ng lugar. Lumapit siya sa front desk ng executive suite at huminga nang malalim.

"Good morning. Nandito ako para makipag-usap kay Mr. Chase Donovan. Tungkol ito sa VIP Matchmaking position," pormal na pakiusap ni Emma.

Mabilis siyang sinukat ng secretary bago sumagot nang mataray. "May appointment po ba kayo, Miss Sinclair? Kasi kung wala, hindi po kayo pwedeng basta pumasok. Napakahigpit ng schedule ng CEO."

Napakagat-labi si Emma. Alam niyang hindi siya basta makakapasok, pero hindi siya aatras. "Pakisabi na lang kay Mr. Donovan na may mahalaga akong ipapakita sa kanyang portfolio—"

"Miss Sinclair, hindi po talaga maaari—"

"Hayaan mo siyang pumasok."

Nagulat ang secretary, pati na rin si Emma. Ang boses na iyon… pamilyar. Malamig, matigas, ngunit may bahid ng awtoridad.

Nilingon niya ang pinagmulan ng boses. Doon nakatayo ang isang lalaki, nakasuot ng plantsadong gray suit, maayos ang buhok, at may matatalim na matang nakatitig sa kanya.

Si Chase Donovan. Ang bilyonaryong CEO.

Ang Pagharap kay Chase Donovan

Pagpasok niya sa opisina ni Chase, para siyang napadpad sa ibang mundo. Malawak ang espasyo, moderno ang mga muwebles, at may presensya ng kapangyarihan sa bawat sulok. Umupo si Chase sa likod ng kanyang malaking mesa, hawak ang isang tasa ng kape, habang si Emma naman ay nanatiling nakatayo sa harap nito.

Malamig ang mga mata nitong nakatutok sa kanya. "Ano na naman ang kailangan mo, Miss Sinclair? Sabi ng mga executives ko, wala kang elite connections para sa posisyong ito."

Diretso ang boses nito, puno ng inis. Walang emosyon.

Pero habang nagsasalita si Chase, bigla siyang natigilan. May kung anong amoy na humaplos sa kanyang pang-amoy mula sa direksyon ni Emma. Isang pamilyar na scent ng lavender at kape.

'Ang pabangong ito...' Isang matinding alaala ng kagabi ang biglang sumagi sa isip ni Chase. Ang init, ang mga ungol, at ang mantsa ng dugo sa kama.

Naningkit ang mga mata ni Chase habang pinagmamasdan si Emma mula ulo hanggang paa. 'Imposible. Siya ba 'yon? Ang wild ng babae kagabi, habang ang isang 'to ay mukhang pormal at mahiyain.' Nilabanan ni Chase ang hinala niya. Baka nagkataon lang na pareho sila ng pabango.

Samantala, hindi napansin ni Emma ang pagbabago sa ekspresyon ng CEO. Inilapag niya ang kanyang portfolio sa mesa nito. "Maaari nating subukan, Mr. Donovan. May listahan ako ng mga kwalipikadong babae na maaari kong ipakilala sa iyo. Alam kong mapapasa ko sila sa panlasa mo kung bibigyan mo lang ako ng tsansa."

Kinuha ni Chase ang papel, sinulyapan saglit nang walang gana, saka inilapag muli. "Hindi ko na kailangang tingnan ito. Hindi kita kailangan, Miss Sinclair."

Parang isang sampal iyon kay Emma. Pero dahil sa desperasyon sa pera at sa kanyang bahay, hindi siya pwedeng sumuko. "Please… Bigyan mo ako ng pagkakataon. Kahit isang linggo lang. Patutunayan ko sa’yo ang galing ko bilang matchmaker."

Tahimik si Chase sa loob ng ilang segundo, tinitigan siya nang matagal bago bumuntong-hininga. "Alam mo, Miss Sinclair, nakakainis ang pagiging makulit mo."

Bago pa makasagot si Emma, biglang tumunog ang personal na telepono ni Chase sa ibabaw ng mesa. Nang tingnan ng CEO ang screen, rumihestro ang pangalan ng kanyang Lolo—ang patriarch ng pamilya Donovan.

Mabilis niya itong sinagot, hindi alintana ang presensya ni Emma. "Yes, Lolo?"

"Chase! Kailan mo ba ako bibigyan ng apo sa tuhod?!" Diretsahan at umalingawngaw ang matigas na boses ng matanda mula sa speaker ng telepono. "Wala akong pakialam sa mga dahilan mo. Kailangan mo nang mag-asawa sa lalong madaling panahon! Kung hindi ka pa magse-settle down sa loob ng isang buwan, ibibigay ko sa pinsan mo ang posisyon mo bilang CEO!"

Bumigat ang pakiramdam ni Chase. Naramdaman niya ang matinding presyon. "Lolo, sandali—"

Toot... toot... toot...

Binabaan siya ng kanyang Lolo. Napapikit si Chase sa matinding inis at napasapo sa kanyang sentido. Isang buwan. Iyon na lang ang natitira niyang oras bago mawala ang kumpanyang pinaghirapan niya.

Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata at tumingin kay Emma na tahimik na nakasubaybay sa kanya. Isang ideya ang biglang pumasok sa utak ni Chase habang pinagmamasdan ang determinasyon sa mga mata ng babae. Kung magaling itong matchmaker, bakit hindi niya subukan ang kakayahan nito sa isang buwan? At kung pumalpak ito... may iba pa siyang plano.

Muling ibinalik ni Chase ang atensyon sa listahan na dala ni Emma. "Bibigyan kita ng isa pang pagkakataon, Miss Sinclair," malamig ngunit matigas na sabi ni Chase. "Magdala ka ng tatlong pinakamahusay na kandidata sa opisina ko bukas. Siguraduhin mong may papasa sa panlasa ko. Kung hindi... huwag ka nang magpapakita sa akin kahit kailan."

Napasinghap si Emma, mahigpit na napakapit sa kanyang bag. May halong kaba at malaking pag-asa ang sumibol sa kanyang puso. "Makakaasa ka, Mr. Donovan. Hindi kita bibiguin."

Mabilis na lumabas si Emma ng opisina, hindi alam na ang pagtanggap niya sa hamon na ito ang magiging simula ng isang mas malaking laro.