ENEMIES WITH BENEFITS: THE CEO'S MATCHMAKER STRIKES-

Kabanata 1: Ang Huling Pag-asa

"FINAL NOTICE."

Napanganga si Emma Sinclair habang nakatitig sa dokumentong hawak niya. Para itong matalim na kutsilyong tumarak sa kanyang dibdib. Kung hindi siya makakabayad sa loob ng tatlumpung araw, tuluyan na siyang mawawalan ng bahay—ang tanging natitirang alaala ng kanyang pamilya.

Napasinghap siya. Lumabo ang kanyang paningin dahil sa nagbabadyang mga luha. Inulit niyang basahin ang dokumento, pilit na naghahanap ng kahit anong butas o loophole. Baka naman may mali lang siya ng intindi. Baka may paraan pa.

Ngunit malinaw at malamig ang nakasulat:

"We regret to inform you that due to your failure to settle the remaining balance, the property located at Lot 23, Greenfield Subdivision, Quezon City, will be foreclosed within thirty (30) days."

Kasunod nito ang eksaktong halaga ng kanyang pagkakautang—isang numerong imposibleng kitain o makuha ng isang ordinaryong tao sa loob lang ng isang buwan.

Nanghina ang kanyang mga tuhod. Napaupo si Emma sa lumang sofa, nanginginig ang mga kamay. "Hindi... Hindi puwedeng mawala sa akin ang bahay na ito," bulong niya sa kawalan.

Inilibot niya ang paningin sa paligid. Kahit medyo luma na ang istruktura, bawat sulok ay buhay na buhay sa kanyang alaala. Naroon pa rin ang piano ng kanyang ina, ang mesang kahoy kung saan palaging nagbabasa ng dyaryo ang kanyang ama tuwing umaga, at ang retrato ng kanilang pamilya na nakasabit sa dingding. Iyon ang isa sa iilang bagay na hindi niya ibenenta kahit noong dumaan siya sa pinakamatinding kagipitan.

Bumigat ang kanyang dibdib, at tuluyan nang humulagpos ang mga alaala ng nakaraan...

Noon, masaya pa ang lahat.

"Emma, halika rito! Mainit pa ang bibingka!" Masayang tawag ng kanyang ina habang inilalatag ang bagong lutong kakanin sa hapag-kainan.

Agad siyang sumugod sa kusina, kung saan nakangiti ang kanyang ama habang hinahalo ang mainit na tsokolate. "Sweetheart, gusto mo bang maglaro sa labas pagkatapos mong kumain?" tanong nito sabay gulo sa kanyang buhok.

"Opo, Daddy!" nakangiting sagot ng batang Emma, habang ang kanyang ina naman ay mahinang humagikgik. "Basta 'wag kang lalayo, ha? Baka mapagalitan ka na naman ng lola mo!"

Tawanan. Saya. Pagmamahal. Iyon ang pamilya niya noon. Buo at walang inaalalang problema, dahil mayroon silang matatag na negosyo—ang Monte Sinclair Café, isang sikat na chain ng restaurant sa Maynila na itinayo ng kanyang mga magulang mula sa wala.

Lumaki si Emma sa loob ng café. Doon siya natutong magbilang gamit ang mga resibo, natutong mag-analisa ng ugali ng tao habang pinapanood ang mga customer, at doon din nalinang ang kanyang talento sa pagkilala ng personalidad ng mga tao—isang kakayahan na nagtulak sa kanya para maging part-time matchmaking consultant noon para sa mga kakilala at kliyente ng café. Alam niyang balang araw, sa kanya ipapasa ang negosyo.

Ngunit sa isang iglap, gumuho ang lahat.

Nagsimula ang pagbagsak nang madawit ang café sa isang malaking food poisoning scandal sa social media. Kahit napatunayang pekeng sabotahe lang ito ng mga kalaban, huli na ang lahat. Unti-unting nalugi ang negosyo.

Hindi alam ni Emma noon, pero ang bulung-bulungan na sumira sa pangalan ng Monte Sinclair Café ay hindi basta-basta nagsimula sa social media. May isang malaking kumpanya ang tahimik na naghain ng reklamo laban sa kanilang supplier ilang linggo bago pumutok ang eksklusibong "food poisoning" na balita—isang kumpanyang kilala sa taktikang pagbagsak ng maliliit na negosyong nakikipagkompetensya sa kanilang mga subsidiary. Ang pangalan nito, hindi niya na muling naalala hanggang sa isang araw, matagal pagkalipas nito.

At ang pinakamasakit na dagok ay dumating isang gabing maulan. Nagpaalam ang kanyang mga magulang para sa isang emergency business trip upang isalba ang kumpanya. "Magdasal bago matulog, anak," ang huling bilin ng kanyang ina.

Kinabukasan, ang bumubulrat na balita ng isang malubhang aksidente sa kalsada ang nagpabago sa buhay niya habambuhay. Patay ang kanyang mga magulang. Nawala ang kanyang pamilya, nalugi ang negosyo, at naiwan sa kanya ang mga naglalakihang utang.

"Hindi ko papayagang mawala pati ang bahay na ito," determinadong bulong ni Emma, pilit na pinatutuyo ang luha habang bumabalik ang kanyang wisyo sa kasalukuyan.

Pero paano? Tatlong buwan na siyang walang permanenteng trabaho mula nang tuluyang magsara ang café. Sinubukan niyang mag-apply sa kung saan-saan, nagpasa ng resume online, at pumila sa mga job fair gamit ang kanyang karanasan sa customer relations at matchmaking. Ngunit palagi siyang narereject.

"I'm sorry, Miss Sinclair, but we need someone with more high-profile experience."

"We'll just call you."

Habang nakaupo sa sala at tila nawawalan na ng pag-asa, biglang sumigaw sa ingay ang kanyang cellphone. Isang hindi pamilyar na numero ang nakarehistro sa screen.

Dali-dali niya itong sinagot. "Hello, this is Emma Sinclair speaking."

"Good evening, Miss Sinclair," sagot ng isang malalim, baritono, at pormal na boses sa kabilang linya. "I received your application for the VIP Matchmaking position. Are you available for an interview tomorrow at 9:00 AM at Donovan Enterprises?"

Nanlaki ang mga mata ni Emma.

Donovan Enterprises?! Ang pinakamalaki at pinakamakapangyarihang conglomerate sa bansa!

Napakapit siya nang mahigpit sa telepono. Hindi niya alam kung ano ang eksaktong ugali ng mga bilyonaryong kliyente doon, pero isa lang ang sigurado niya—ito na ang kanyang huling pag-asa para mailigtas ang kanilang tahanan. At wala siyang balak mabigo.