Chap 4

Kabanata 4: Ang Laro ni Chase

Pagkatapos ng tawag at ng biglaang pagkakataon na ibinigay ni Chase, hindi mapakali si Emma. Hindi siya sigurado kung dapat ba siyang matuwa o mas lalong kabahan. Binigyan siya ng huling tsansa, pero nangangahulugan din ito na isang pagkakamali lang ay tuluyan na siyang babagsak.

Nakapangalumbaba siya habang nakaupo sa isang tahimik na coffee shop, nakatitig sa kanyang laptop at sa mga profile ng mga babaeng maaari niyang i-recruit. Isa-isa niyang tinignan ang mga ito—matatalino, magaganda, may matagumpay na karera mula sa mga kilalang pamilya—pero wala pa rin siyang kasiguraduhan.

"Ano ba talaga ang pamantayan ng lalaking 'yun?" Napabuntong-hininga siya, sabay hilamos sa sariling mukha. Ang totoo, hindi lang ito tungkol sa trabaho. May bahagi siya na gustong patunayan sa sarili niyang kaya niya ito—na hindi siya basta na lang mapapatalsik ng isang aroganteng CEO na tila hindi marunong tumingin nang maayos sa mga tao.

Habang abala sa pag-iisip, biglang tumunog ang kanyang cellphone. Napangiti si Emma nang makita ang pangalan ng tumatawag—si Mia Santos, ang matalik niyang kaibigan na palagi niyang takbuhan.

"Hello, Mia?" sagot niya.

"Girl, nasaan ka? Balita ko bumalik ka sa Donovan Enterprises? Ano'ng balita?" sunod-sunod na tanong ng masiglang boses ni Mia sa kabilang linya.

Nagbuntong-hininga si Emma. "Andito ako sa coffee shop malapit sa kumpanya nila, nag-aayos ng listahan. Binigyan ako ng huling pagkakataon ng aroganteng CEO na 'yun, pero kailangan ko ng tatlong premium matches bukas na bukas din."

"Aba, gipitan pala ang laban!" sagot ng kaibigan. "Huwag kang aalis diyan. Susunod ako, mag-usap tayo. May alam akong pwedeng irekomenda sa'yo."

Ang Pagdating ni Mia at ang Unang Kandidata

Ilang minuto lang ang lumipas, dumating si Mia na may dalang dalawang box ng doughnuts para pawiin ang stress ni Emma. Umupo ito sa harap niya at agad na sinipat ang mga profiles sa laptop.

"Seryoso, Emma, sa ganda at talino mong 'yan, bakit hindi na lang ikaw ang mag-apply na maging asawa niya?" biro ni Mia sabay siko sa kaibigan.

Halos mabilaukan si Emma sa iniinom na iced coffee. "Ano ka ba, Mia? Trabaho ang pinunta ko roon, hindi landi. Saka napakasungit at napakalamig ng lalaking 'yun. Ni hindi ko nga alam kung marunong ba siyang ngumiti."

Natawa si Mia. "Sabi ko nga. Pero seryoso, dahil kailangan mo ng elite background, may kakilala akong swak sa criteria niya. Si Isabelle Dela Vega. Isang sikat na fashion designer na galing sa lumang mayamang pamilya. Maarte nga lang, pero powerful woman ang dating."

"Maarte gaano?" Napataas ang kilay ni Emma, medyo nag-aalala.

"Sobra," aminado ni Mia, hindi na nag-abalang itago pa. "Pero swak siya sa hinahanap mo—may pangalan, may pera, may confidence na hindi matatalo ni Chase Donovan mismo. Kung ayaw niya rito, wala nang aasahan pa."

Agad na nakipag-appointment sina Emma at Mia kay Isabelle nang gabing iyon sa isang high-end restaurant.

Nang dumating si Isabelle, hindi muna ito nakipagkamay kay Emma. Sa halip, tinignan muna siya nito mula ulo hanggang paa, na tila sinusuri ang kalidad ng kanyang suot na blazer. "Ikaw ba ang matchmaker ng mga Donovan?" may bahid ng pagmamataas sa boses nito.

Napangiti si Emma, pinipigilan ang inis dahil kailangan niya ang babaeng ito. "Yes, Miss Dela Vega. Ako ang inatasang humanap ng karapat-dapat na makasama ni Mr. Chase Donovan."

Umirap si Isabelle sabay cross-arms. "At bakit ko naman gugustuhing makilala ang isang Chase Donovan? Hindi ako desperada sa lalaki, kahit bilyonaryo pa siya."

Sumingit si Mia na may pilyang ngiti. "Well, Isabelle, alam naman nating lahat na si Chase ay hindi lang basta bilyonaryo—he's the most powerful bachelor in the country right now. At sa taas ng standards mo sa lalaki, siya lang ang pwedeng pumantay sa'yo.

Napatigil si Isabelle, tila tinamaan ang ego. Bahagya itong ngumiti. "You have a point. Sige, set up the meeting tomorrow. I'll show him what a real woman looks like.

Habang naglalakad palabas ng restaurant, hinablot ni Emma ang braso ni Mia. "Sigurado ka ba dito, Mia? Kung mapahiya ako bukas dahil kay Isabelle—

"Relax," Mia squeezed her hand. "Kahit anong mangyari, may dalawa ka pang ibang kandidata. Hindi mo kailangang umasa lang sa isa.

Ang Ikalawa at Ikatlong Kandidata

Kinabukasan ng umaga, dalawa pang kandidata ang nakuha ni Emma matapos ang mabilisang pananaliksik at pakikipag-ugnayan sa iba't ibang koneksyon niya sa negosyo. Si Patricia Yulo, isang batang CFO ng isang malaking financial firm—matalino, seryoso, at may sariling katayuan sa mundo ng negosyo. At si Diane Reyes, anak ng isang senador, kilala sa kanyang charisma at galing makipag-usap sa publiko.

Habang inaayos niya ang mga detalye ng kanyang tatlong kandidata, hindi niya namalayang may bumabalik na tanong sa kanyang isipan—ano kaya talaga ang gusto ni Chase Donovan? Hindi lang tungkol sa katangian ng babae, kundi ano ba talaga ang hinahanap ng lalaking iyon sa isang kapareha? O baka wala talaga siyang planong hanapan ng kapareha, at ito lang ay isa pang paraan para siya matalo?

Itinaboy niya ang kaisipang iyon. Wala siyang panahon para pag-isipan ang ganoon. Ang kailangan lang niya ngayon ay tapusin ang trabaho.

Ang Unang Paghaharap sa Opisina ni Chase

Kinabukasan, magkakahalong kaba at pag-asa ang nararamdaman ni Emma habang dala ang tatlong babaeng napili niya—kabilang si Isabelle—sa malawak na opisina ni Chase.

Nakatayo sa isang gilid si Emma habang nakahanay ang tatlong mararangyang babae sa harap ng malaking mesa ng CEO. Si Chase naman ay nanatiling nakaupo, malamig ang ekspresyon, at walang emosyong pinapasadahan ng tingin ang mga kandidata.

Lumapit si Isabelle nang may matamis na ngiti at naglahad ng kamay.

"Nice to meet you, Mr. Donovan. I'm Isabelle.

Tumingin si Chase sa nakalahad na kamay nito, ngunit hindi niya ito inabot. Sa halip, dahan-dahan niyang inilipat ang kanyang matatalim na mata kay Emma na nasa gilid.

"This is your best selection, Miss Sinclair?" malamig at may halong insultong tanong ni Chase.

Nag-panic si Emma. Lumapit siya nang kaunti upang ipaliwanag ang portfolio ng tatlo. "Uh… yes, Mr. Donovan. Sila ay mga highly accomplished, independent, at nagmula sa mga respetadong pamilya—

Hindi na siya pinatapos ni Chase. Tumayo ang CEO mula sa kanyang swivel chair, nilagpasan ang tatlong babae na parang mga hangin lang, at dinala ang kanyang mabigat na presensya sa mismong harap ni Emma.

Dahan-dahan itong yumuko upang magpantay ang kanilang mga mukha. Sa sobrang lapit nila, muling nasinghot ni Chase ang pamilyar na amoy ng lavender at kape mula kay Emma. Mas lalong nanalantay ang tensyon sa kanyang katawan.

Ganito na naman. Bawat pagkakataong malapit siya rito, bumabalik ang parehong hinala. Pero hindi pa rin niya masabing sigurado—baka nga lang siya ang nagpaparanoid sa sarili niya, baka nga lang common ang klaseng pabango na iyon. Ilang beses na niyang sinubukang ipaliwanag ito sa sarili niya nang walang emosyon, ngunit sa bawat pagkakataong titigan niya si Emma nang ganito, lumalabo ang linya sa pagitan ng lohika at hinala.

"Kung wala na kayong ibang ipapakita, maaari na kayong umalis. Maliban sa'yo, Miss Sinclair," utos ni Chase, sabay tingin sa kanyang assistant para ihatid ang tatlong kandidata sa labas.

Nainsulto at nagdadabog na lumabas si Isabelle at ang dalawa pang babae. Naiwan si Emma sa loob ng opisina na mag-isa, nanginginig ang mga tuhod sa ilalim ng matalim na titig ng bilyonaryo.

"Mr. Donovan, may mali ba sa kanila?" frustrated na tanong ni Emma nang magsara ang pinto. "Lahat ng hinahanap mo, nasa kanila na!"

"Hindi sila ang kailangan ko," simpleng sagot ni Chase habang dahan-dahang naglalakad paikot sa kanya, na parang isang leon na sinusuri ang kanyang biktima.

"Then ano? Sino ba talaga ang gusto mo?!" Lumabas na ang galit sa tinig ni Emma.

Tumingin si Chase nang diretso sa kanyang mga mata, may mapanganib na ngiti sa mga labi. "Ikaw ang matchmaker, Emma. Dapat alam mo na ang sagot.

Kinilabutan si Emma sa tono ng boses nito. Hindi niya alam kung dapat siyang matakot o magalit—pero isang bagay ang malinaw, hindi normal ang paraan ng pagtingin nito sa kanya, at hindi rin normal ang epekto nito sa kanyang sariling pulso.

"Ano ba talaga ang pinaglalaruan mo, Chase?" mahina niyang tanong, hindi na alam kung galit pa rin ba siya o may ibang bagay na nagsisimula nang tumubo sa dibdib niya.

Hindi na sumagot si Chase. Sa halip, tinitigan lang niya ito nang matagal, tila may gustong sabihin ngunit pinipigilan ang sarili.

Ang seryosong laro ng matchmaking ay biglang nagbago ng direksyon, at pakiramdam niya, siya na mismo ang nakataya sa lamesa.