LOGINตอนพิเศษ NC+คำขอของเขาทำให้ทั้งร่างเธอร้อนวูบ ทุกจุดที่ฝ่ามือเขาลากผ่านคล้ายว่ามีกองไฟเล็ก ๆ โหมไหม้ไปทั่วเส้นประสาท ลมหายใจของปัญทิตาสะดุด“เฮีย...” ร่างเล็กถูกอุ้มยกด้วยมือข้างเดียวก่อนจะมาทุ่มทิ้งบนเตียงนอน เกื้อกูลใช้แขนเดียวถอดเสื้อยืดที่ตนเองสวมใส่ปัญทิตาใช้ข้อศอกดันร่างตัวเองขึ้นมาจากฟูกเตี
บทส่งท้าย ก๊อก! ก๊อก!เสียงขานรับอนุญาตดังมาจากห้องนอนชั้นสองของบ้าน เกื้อกูลยังไม่เปิดประตูเข้าไปในทันที เพราะเขาต้องแน่ใจก่อนว่าหูไม่ได้ฝาด“เข้ามาเลยค่ะ” ชัดแล้วว่าได้ยินไม่ผิด เกื้อกูลจึงเปิดประตูห้องนอนของปัญทิตาเข้าไปบริเวณชั้นสองของบ้านหลังนี้ไม่ใช่ที่ที่เกื้อกูลจะถือวิสาสะขึ้นมาได้ เพราะม
บทที่ 28 พิสูจน์ตัวเองเกื้อกูลก็ยังคงดูแลเธอกับลูกเหมือนเดิม เขาไม่ได้เรียกร้องอะไรอื่นใดนอกจากการเป็นพ่อของลูกมันเหมือนกับว่าเขาก็พยายามชดใช้และไถ่บาปในสิ่งที่เคยทำกับเธออยู่“น้องนีนจะสองขวบแล้ว ข้าวปั้นยังไม่หายโกรธเฮียอีกเหรอ?” น้อยลุ้นไปกับความรักของทั้งสองคนความห่วงใยที่มองจากดาวอังคารก็รู้
“ม่ายยย แม่! แม่!” เด็กหญิงพอเจอแม่ก็ไม่เอาใครทั้งนั้น สุดท้ายปัญทิตาก็ต้องอุ้มลูกสาวขึ้นมาแนบอก“พอดีรถเสี่ยเขายางแตกรอเปลี่ยนยางอยู่ เฮียก็เข้าครัวไปเคี่ยวกระดูกหมูซ้ำอีกรอบ กลัวมันจะเหนียวแล้วข้าวปั้นกินจะท้องอืด เสี่ยเขาก็แก่จับหลานไม่ทันแน่ เฮียเลยฝากลูกไว้กับแม่แทน” ปัญทิตาไม่ได้ว่าอะไรสักคำแ
เกื้อกูลคิดว่านี่คือการชดใช้ให้เขาและชดเชยให้แม่ จึงไม่คิดจะโกรธแค้นพ่อที่เคยไม่ไยดีพวกเราต่อไปอีกแต่จะให้ไปสนิทชิดเชื้อเกื้อกูลก็ทำไม่ได้ ทุกอย่างก็คงต้องใช้เวลา เมื่อคิดถึงตัวเองเขาก็เข้าใจปัญทิตาขึ้นมาคำพูดของเสี่ยกำธรไม่อาจจะเรียกความสนใจของปัญทิตาได้นาน เพราะร่างเล็กที่เธอเบ่งคลอดออกมาในห่อผ้
บทที่ 27 รับกรรม“พอได้แล้วเลิกเถียงกัน ไม่อยากจะเชื่อว่าน้องข้าวปั้นจะเพิ่งคลอดลูกมา ด่าเพื่อนพี่ซะมีสภาพเหมือนหมาตกคลองประปามาสามวันเลย”“แล้วมันไม่ขึ้นอืดเลยเหรอวะสามวัน” “มันใช่เรื่องมาล้อกันเล่นไหม ข้าวปั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน ตอนนี้อย่าเพิ่งแยกลูกยังเล็ก ไว้น้องนีนรู้เรื่องสักหน่อยค่อยมาตกลงกัน







