บทนำ....คำขอ

@คอนโดส่วนตัวของทายาทรุ่งเรืองไพรกิจศาล....

กลางดึกในเมืองหลวง...

ครื้น...ครื้น...ครื้น....เสียงระบบสั่นของโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นต่อเนื่องทำคนนอนอยู่รู้สึกตัวทันที..

ว่าแต่เมื่อเช้าชายหนุ่มรู้สึกอาการไม่ค่อยจะดีพอกลับถึงห้องเขาเลยคิดว่าจะพักสายตาซักแป๊บ.,

แต่ทว่าเขากับนอนหลับเลยแถมยังนานมากจนสะดุ้งตื่นกับระบบสั่นของโทรศัพท์เครื่องหรูที่สั่นแรงยิ่งกว่าแผ่นดินไหว...

ธามใช้ความชำนาญคว้านหาโทรศัพท์ส่วนตัวพอจับได้ดึงขึ้นมาหรี่ตามองเพราะตาแพ้แสงชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือชื่อของแฟนสาว.."ญ่า..".

ชื่อนี้ทำให้สติเขากลับคืนรีบกดรับสายทันที..".ว่า.." พูดได้เพียงแค่นั้นเพราะปลายเสียงแทรกเข้ามา..

"ธะ..ธามช่วยญ่าด้วย...".. น้ำเสียงของคนรัก (แฟนสาว) บ่งบอกอะไรบางอย่างทำเขาถึงกับร้อนรน...

"ญ่าอยู่ไหนครับ..!'..

"ช่วยญ่าด้วยธาม"..

เขาถามเธอไปอยู่หลายครั้งก็ได้ยินอยู่แค่ประโยคเดียวที่ว่า ..."ช่วยญ่าด้วยธาม".. ชายหนุ่มปัดหน้าจอกดเข้าดู GPS ของแฟนสาวพิกัดใกล้มาก....ขยับขยายดู..

"ใต้ตึกเรางั้นเหรอ.."..ความไวกว่าแสงลุกขึ้นพรวดเดียวทำเขาถึงกับเซพอตั้งสติได้วิ่งออกจากห้องลงลิฟท์ไปยังล็อบบี้ทันที...

กวาดตามองไปทั่วเพื่อหาร่างบางที่คุ้นเคยมองจนสุดทางถึงเจอเธอรีบสาวเท้าก้าวยาวๆยิ่งเดินใกล้เท่าไหร่ดูออกเลยว่าเธอมีอาการสั่นเทาและดูเหมือนว่าเสื้อผ้าจะหลุดรุ่ยร่างกายเหมือนมีรอยฟกช้ำอยู่ไม่น้อย.. "ญ่าครับ"..ก้าวเท้าเดินตรงเข้าหาแฟนสาวทันที..

"กรี๊ด..ปล่อยฉันไอ..ไอ้บ้า!.." ก็อยู่ๆมีคนมาจับข้อมือเธอไม่ตกใจซิแปลกหลับตาและกรี๊ดร้องก่อนเลยพร้อมเรียกหาคนรัก..."กรี๊ด...ธามอยู่ไหนช่วยญ่าที" ร้องหาแบบเสียงหลงไม่กล้าลืมตามอง

"ญ่าครับญ่านี้ธามเองลืมตาเถอะครับคนดี.."..ชายหนุ่มรีบจับคนสวยที่มีอาการตกใจจนร้องเสียงหลงเรียกสติเธอโดยการเขย่าตัวคนรักเบาๆ..

น้ำเสียงของคนตรงหน้าทำให้เธอลืมตามองแววตาแห่งความดีใจ.."ธะ..ธามช่วยญ่าด้วย..ฮือ".. "...," ใบหน้าสวยๆลืมตาที่เปื้อนคราบน้ำตามองคนตรงหน้าพร้อมโผล่เข้าหาร่างสูงของแฟนหนุ่มพร้อมทั้งสะอื้นเบาๆ...

"เราไปข้างบนกันเถอะครับ"... เขาไม่อยากให้เป็นจุดเด่นมากกว่านี้

"หือ .ญ่าเจ็บข้อเท้าค่ะ.." "..." ...ที่จริงเธอมีคีย์การ์ดของคอนโดนี้แต่เธอหนีบางอย่างมาจนลืมทุกอย่างแต่ยังดีที่เอาโทรศัพท์มาด้วย..

ชายหนุ่มรีบก้มหน้ามองดูที่ข้อของเธอมันแดงมากๆเหมือนจะอักเสบ "ใครทำ!.."..เขาทั้งรักและถนอมเธอเอามากๆไม่ทำให้เธอเจ็บเลยแม้แต่ปลายเล็บ

ญาดา..ไม่ตอบคำถามพร้อมส่ายหน้าเบาๆ..

ตัวธามเองก็จนใจเลยช้อนตัวเธออุ้มในท่าเจ้าสาวและพาเดินขึ้นข้างบนก่อนที่จะเดินขึ้นกวาดสายตามองพนักงาน..

"เรื่องคืนนี้ห้ามพูดให้ใครได้ยินอีกนะครับจบที่ตรงนี้เท่าที่อยู่กันตรงนี้นะครับ!" ..เขาเน้นทุกคำแต่ชายหนุ่มไม่อยู่รอฟังคำตอบเพราะรีบพาแฟนสาวขึ้นชั้นส่วนตัวของเขา..

"อาบน้ำก่อนนะญ่า .."..เขาวางแฟนบนเตียงนอนมองดูแฟนเขามีแต่รอยช้ำและเสื้อผ้าคลุกฝุ่นมาแน่ๆเขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น..

"ธามอย่าทิ้งเรา".. ญาดารีบยกมือเรียวบางไข่วคว้าเพื่อจับต้นแขนหนาทันที..

"ธามแค่จะไปผสมน้ำให้ญ่าครับ.."...เขาเอี้ยวตัวมามองเห็นเธอน้ำตาไหลเป็นทาง..

"ธามอย่าไปนานนะ..." สายตาของเธออ้อนวอนเขาจนเขาให้เห็นใจ..

"งั้นไปข้างในพร้อมกัน.." เห็นหน้าแล้วโคตรสงสารและใจเจ็บที่เธอถูกใครทำร้ายมา..ย่อตัวอุ้มเธอเข้าด้านในห้องน้ำวางเธอข้างอ่างอาบน้ำ

ญาดานั่งมองความกระฉับกระเฉงในการเปิดน้ำผสมครีมอาบน้ำในอ่างจากุชซี่ทำเธอแอบยิ้ม..

"ธามของญ่าเก่งที่สุด"... ยิ้มทั้งๆที่นัยตาเธอเศร้ามาก

"ครับ..." เขาเป็นคนพูดน้อยมากแต่พอมีเธอคนดีเข้ามาในช่วงเข้าเรียนปีหนึ่งตอนนั้นเขาถูกทาบทามให้เป็นเดือนตอนแรกก็ปฏิเสธหัวชนฝา..

แต่สุดท้ายก็ต้องยอมเพราะบังเอิญ.. จริงแล้วบังเอิญมากบังเอิญที่ไปเห็นรอยยิ้มนี้เข้าและรู้เลยว่าเธอคือคนที่เขาอยากจะรักธามตกหลุมรักรอยยิ้มนั้นแบบถอนตัวไม่ขึ้นแถมยังรู้ว่าเธอลงสมัครดาวมหาลัยด้วยหลังจากชนะเป็นคู่ดาวเดือนของปีเขาเลยขอคบเธอเป็นแฟนตอนนี้สี่ปีแล้วนะจบแล้วด้วย..

ธามเตรียมสู่ขอแฟนมาเป็นภรรยาและพากันเรียนต่อโทด้วยวางแผนไว้แล้วรอแค่ฤกษ์...

"ธามอาบน้ำด้วยกันไหม.."... เอ่ยถามคนที่กำลังสนใจการผสมครีมอาบน้ำอยู่

คำถามนี้ทำเขาเลิกคิ้วสูงมากปกติญ่าเป็นคนถือตัวและหวงตัวมากมีแค่เขาที่สามารถกอดและหอมได้แต่ยังไม่ถึงขัั้นนั้น..

"ไม่ดีมั้ง.." กลัวใจตัวเอง.

"เถอะนะช่วยเราล้างรอยราคีนี้ที"...ประโยคนี้ทำแววตาเขาลุกวาวด้วยความโกรธเขาไม่เคยทำให้เธอเจ็บเลยแม้แต่ปลายเล็บ..

"ใครทำ..!!" สภาพเธอทำเขากำหมัดแน่นกว่าทุกครั้งอดสงสารร่างบอบบางที่เขาแอบทะนุถนอม..

"ไม่พูดได้ไหม ." มันเป็นแววตาที่อ้อนวอน..

"ครับ..." สายตาของเธอทำเขาใจอ่อนยวบจากที่อยากโกรธคนที่ทำร้ายเธอกับสงสารจับใจ..

"นะอาบน้ำด้วยกัน.."...เป็นคำชวนครั้งที่สองเขาไม่อยากปฏิเสธ..จับเธอถอดชุดมองร่างกายที่มีรอยช้ำยิ่งชัดเขากำหมัดแน่นอีกครั้งอยากจะต่อยไอ้คนชั่วกล้าดียังไงทำแฟนเขามีสภาพแบบนี้..

'อย่ามองเรามีแต่รอย"..

"เดี๋ยวธามทายาให้ครับ"...

จัดการเสื้อผ้าเธอและหันมาจัดการชุดของตัวเองทันทีเธอแอบเมินหน้าหนีในขณะที่ชายหนุ่มถอดชุด.

"หึ.." ชวนเองนะแต่เขินน่ารักจริงเลย

"อ๊ะ".. มือหนาช้อนตัวคนที่เมินหน้าหนีถ้าปกติก็ไม่เท่าไหร่หรอกเพราะมีเสื้อผ้ากั้นกลางแต่นี้เนื้อตัวสัมผัสกันเกิดจนกระแสไฟ..

"ญ่าครับ"...จากที่จะวางเธอนั่งและหันหน้าชนกันกลับวางเธอลงบนตักเหมือนโอบกอดจากด้านหลังแต่ยังเว้นระยะห่าง..

"ธามกอดญ่าทีค่ะ".. เธออยากให้เขาช่วยปลอบประโลมเธอวันนี้เจอเรื่องที่สาหัสมากๆ..

"ครับ.." เขารู้ว่าเธอจิตใจไม่ปกติกระชับวงแขนเข้ามาแผ่นหลังที่เรียบเนียนทาบกับอกแกร่งไออุ่นจากร่างกายคนอีกคนถ่ายทอดหากันและกัน..

"ธาม.." เธอเงยหน้ามองเขาผ่านคางสากมองทางไหนก็ดูดีแฟนเธอหล่อมาก

"แนะแอบมองธามหรือครับ".. ความรู้สึกบอกว่ามีคนแอบมอบแต่เขารู้แล้วเพราะเธอขยับตัวที่ทำตัวนิ่งๆเพราะเจ้าลูกชายมันตื่น..

"มองซิแฟนญ่าหล่อนี้".. มือเรียวบางแกะมือของคนตัวโตที่กอดเอวคอดของเธอออกพร้อมกับพลิกตัวเองเผชิญหน้ากับเขาคุกเข่าตรงกลางหระหว่างขายกมือลูบคางสากเบาๆและยิ้มหวาน "อย่าเมินเรา "ก่อนโน้มตัวไปจุ๊บที่ริมฝีปากหยักเบาๆ

"ญ่า...!! " ความขาวโอโมของคนในอ้อมกอดมันกระแทกสายตาแบบชนิดที่ว่าจำต้องเมินหน้าหนีเพราะเจ้าก้อนกลมที่ยังไม่วัดขนาดได้มันล่อตาล่อใจจนโดนเธอจุ๊บ..เสียงครางต่ำตกใจในสิ่งนี้

"ข้อหาเมินเรา.." ถอนเรียวปากบางออกหลังจากจุ๊บที่กลีบปากนุ่มสีแดง (ผู้ชายบ้าอะไรปากแดงสุดๆ)..

เขารวบตัวเธอเข้าหาอกแกร่งก่อนจะทาบปากหยักลงไปจูบบดเม้มสลับบนล่างก่อนปรับองศาพร้อมสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงหวาน ไม่ใช่จูบแรกของกันแระกันเพราะเป็นแฟนกันเขาจูบเธออยู่บ่อยครั้ง..

ความคุ้นเคยสัมผัสทำเธอยื่นมืโอบต้นคอคนรักและตามสู้กับบทจูบที่แรกดูอ่อนโยนเป็นความรุนแรงและดุดัน...

.",ฮือ..ธาม " จูบนี้ดุดันดีกระตุ้นความอยากมาก ลิ้นสากไล่ต้อนลิ้นน้อยอย่าเอาแต่ใจแต่เธอหาได้ถอยไม่ มือเรียวบางย้ายไปขยุ่มกลุ่มผมของคนรักเบาๆ

มือหนาเลื่อนลงจากท้ายทอยมาที่แผ่นหลังลูบไล่แผ่นหลังที่เรียบเนียนเบาๆ ฝ่ามืออุ่นของธามทำเธอสยิวได้ดีมาก.

"อือ..ธาม...ช่วยลบรอยตามตัวญ่าที.." เธอขี้เดียดกับรอยนิ้วมือของใครบางคนที่โดนตัวเธออ้อนวอนแฟนลบด้วยการจูบซ้ำๆตรงรอย..

ล่ะลิ้นและเลื่อนจูบพรมทั่วใบหน้าหวานพอได้ยินประโยค "อือ..ธาม...ช่วยลบรอยตามตัวญ่าที.." เขาเลื่อนริมฝีปากลงมาที่ซอกคอและร่องรอยดูดซับรอยช้ำเบาๆด้วยกลีบปากนุ่ม..

"ฮือ..ธามทำอีก.." เธอชอบสัมผัสนี้และเขาก็ชอบด้วยร่างกายนี้ต้องมีแค่เขาเท่านั้นที่จับจองได้ไล่พรมจูบรอยช้ำอีกครั้ง..

"ตรงอกมีรอยไหม .!" เป็นคำถามจากปากอิ่ม. "ถ้ามีจูบมันที.."

"ญ่า.." เสียงครางต่ำกว่าปกติเพราะตอนนี้เขาเตลิดแล้วต่อให้เธอไม่พูดอุ้งปากร้อนก็งาบเข้าที่เจ้าก้อนเต้าอวบทันทีใช้ลิ้นละเลงวนรอบหลายครั้งทั้งดูดทั้งขบเม้มส่วนยอดเบาทำให้เธอต่อสู้กับเสียวนั้น เธอแอ่นอกให้เขาได้สัมผัสเธอ..

"ธาม..เอากันไหม"... คำพูดที่ออกจากเธอตอนนี้มันเตลิดแล้วอยากมีผัวคนแรกคือแฟนคนแรกเช่นกัน..

ชายหนุ่มไม่ตกใจหรอกเพราะของขึ้นนี้แล้วต่อให้เธออ้อนวอนให้หยุดก็จะไม่หยุด.."อืม...!!" หูฟังแต่ปากยังครอบงำเต้าอวบเสียงครางคือคำตอบ..

"ธามไม่มีถุงนะ"...

"สดได้เราพร้อม.."...

จบที่คำนี้เขาจับเธอลุกขึ้นจากน้ำและเดินออกจากห้องน้ำตรงไปที่เตียง.. "ม่ะ ไม่เช็ดตัว..!!..' เธอกลัวที่นอนของเขาเปียกที่นอนแบบเตียงน้ำ..(เป็นยังไงหนอ)

"เอากันเดี๋ยวก็เปียกเหมือนกัน.." วางร่างบางลงเตียงนุ่มปรับอุณหภูมิให้เย็นเหมือนติดลบ...

"นะ..หนาว.." ร่างกายที่ชุ่มไปด้วยน้ำเจอความเย็นที่ติดลบทำร่างบางสะท้านแต่สายตาเจ้ากรรมมองดูสัดส่วนของอีกฝ่าย

เธอเป็นแฟนธามคบสี่ปีแล้วอย่างมากก็แค่แผงอกที่โชว์ผ่านสาปเสื้อแต่ตอนนี้มันไม่ใช่..

ร่างกายกำยำที่ไร้ไขมันซิกแพคแน่นเป็นลอนน่าสัมผัสแถมผิวขาวยังกว่าเธอมากเพราะเขามีเชื้อจีนไล่สายตาต่ำลงมาตรงนั้นขาวอมชมพูเอามากแต่..!! หือ..มันใหญ่อะไรขนาดนั้นแอบกลืนน้ำลายลงคอ.. 0o0

"แนะแอบดูเรา.." ใช่เขาเห็นเพราะสายตาคมกริปของเขาก็มองเธอผ่านแว่นเช่นกัน มองดูสัดส่วนที่เขาเป็นเจ้าของ อกฟู เอวคอดผิวขาวอมชมพู อย่าให้ถึงส่วนนั้นแพรไหมสีดำยังปิดความขาวที่ซ่อนอยู่ไม่มิด..

"...อย่าช้า..."

____

#ขอแนะนำตัวค่ะ ชื่อญ่า ญาดา พินิจการณ์ ตอนนี้อายุยี่เอ็ดปี นักศึกษาชั้นปีที่คณะ บริหารธุรกิจเอกเลขานุการ อดีตดาวมหาลัย (ลูกเลี้ยงของรัฐมนตรี)#

_____________

เปิดตอนว่าแซ่บตอนต่อไปแซ่บไปลูก

ใครชอบกดใจ..ใครไม่ชอบปล่อยผ่านนะคะ

มันคือจินตนาการล้วนๆ....