MasukShare
ตอนที่...3....ความทรงจำ
Tanggal publikasi:
2026-06-12 02:18:46(ย้อนไปวันที่มาถึง)..
ก่อนที่ตัดสินใจจะเดินทางมาที่นี่เธอเลือกเมืองที่จะเดินทางมาอยู่แล้วพร้อมกับหาที่อยู่เลือกมหาวิทยาลัยที่อยู่ไม่ไกลกันและเมื่อมาถึงเธอเริ่มหางานก่อนเลยเพราะคิดว่าเงินที่ได้มาใช้ไปก็ต้องหมดอยู่ดี.. แทบหมดหวังในการหางานเพราะเธอพึ่งจบใหม่แถมยังไม่ได้รับใบปริญญาเลยแต่แวะไปยื่นเรื่ิองให้มหาลัยส่งเอกสารทางอีเมล์ของจริงฝากไว้ก่อน..(ไม่รู้จะได้กลับไปตอนไหนอีกต่างหาก).. ในระหว่างทางเดินกลับที่พักเธอได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือดังไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดที่ยืนอยู่.. "ช่วยด้วย.." เสียงของใครบ้างคนขอร้องความช่วยเหลือแต่เป็นภาษาอิตาลีเธอฟังไม่ถนัดแต่พยายามฟังอีกครั้งจนรู้ว่าเขาพูดอะไรเสียงมาจากไหน.. "ใครค่ะ" เธอตอบไปเป็นภาษาอิตาลี "ฉันช่วยด้วย.." เสียงนี้เธอตามเสียงนี้จนเจอคนนอนล้มคว้ำอยู่เป็นผู้ชายที่เธอคิดว่าน่าอายุเยอะแล้วนะผมหงอกแล้วด้วย.. แต่เธอไม่คิดจะละล้าละลังเลยเดินเข้าหาคนที่นอนคว้ำหน้าเธอรีบเดินเข้าหา .แต่ยังดีที่เขาหันออกมาญาดารวบรวมพลังงานที่เหลืออยู่จับร่างพลิกขึ้นแบบทุลักทุเล... "คุณลุงหนักมาก" บ่นได้แค่นั้น "คุณลุงค่ะ".. รีบเรียกสติก่อนที่จะกวาดสายตามองหาตัวช่วย.. "แม่หนูช่วยลุงที.." เสียงที่แหบแห้งของชายวัยหกสิบอัพเอื้อนเอ่ยขอความช่วยเหลือ.. _________ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง.. เป็นเพราะพึ่งมาถึงก็เลยไม่รู้ว่าจะต้องพาไปที่โรงพยาบาลไหนเธอจึงเลือกโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดและส่งผู้ป่วยให้กับพยาบาลว่าจะกลับเลยแต่ก็นะนั่งรอฟังเสียหน่อยก็ยังดีถ้าได้รู้ว่าคนที่เธอมาส่งปลอดภัยเธอก็จะกลับทันที "คุณค่ะ.." เสียงของพยาบาลสาวเดินมาทักเธอ.. "ค่ะ คุณพยาบาล".. "คุณเอดิสันขอเชิญคุณด้านในค่ะ" ญาดาได้แต่เลิกคิ้วเธอไม่รู้จักคนนี้เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่พยาบาลพูด. "คนป่วยที่คุณพามาส่งค่ะชื่อคุณเอดิสันท่านเชิญคุณด้านในค่ะ.." เพราะเธอยังไม่ได้บอกชื่อแซ่กับใครก็เลยไม่มีใครเรียกเธอถูก. "ค่ะ.." เธอจำใจที่ต้องตอบรับเพราะอย่างน้อยก็จะได้เห็นคนที่ตัวเองมาส่งปลอดภัย ก๊อก ก๊อก ก๊อก ... "ขออนุญาตนะคะพาคุณเขามาแล้วค่ะ" เธอทำตามมารยาททั่วไป "เชิญเขาเข้ามาเลยครับ.." น่าจะเป็นเสียงหมอมากว่า.. ใช่เลยเธอเดินเข้ามาคุณลุงนอนบนเตียงมีหมอที่อายุน่าจะใกล้เคียงคนนอนป่วย.. "สวัสดีค่ะคุณลุงเรียกหนูเหรอคะ" "เข้ามาที่นี่ก่อนครับ..," คุณหมอหันมาเรียกเธออีกครั้ง.. "เอ่อหนูแค่แวะมาดูว่าคนที่หนูช่วยปลอดภัยแล้วหนูก็จะกลับแล้วค่ะ..".. "อยู่คุยกับลุงก่อนซิ"..คนป่วยเอ่ยขึ้น. "ค่ะ..' คนไทยมารยาทดีงามอย่างเธอจะกล้าปฏิเสธเหรอ "คุณลุงดีขึ้นแล้วใช่ไหมคะ.." มันเป็นความห่วงใยจากใจจริงๆ "ขอบใจนะที่ยังช่วยคนที่ไม่รู้จัก" หันมายิ้มแบบอ่อนแรงให้คนที่ช่วยเขา "ไม่เป็นไรค่ะถือว่าเรายังมีวาสนาที่ดีต่อกัน".. ยิ้มบางๆให้ผู้สูงวัยถ้าเธอเจอคนอื่นเธอก็ช่วยเช่นกัน "ขอบคุณที่แวะผ่านมานะ".. "คุณลุงดีขึ้นแล้วญ่าขอตัวนะคะ..".. "ถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือไปตามนามบัตรนี้นะครับ"...หันไปหยิบนามบัตรส่งให้เธอรู้สึกถูกชะตาแปลกๆ "ขอบคุณนะคะ.." รับมาและอ่านชื่อแบบออกเสียง "มิสเตอร์เอดิสัน คลาส.." เธอแต่บริษัทที่อยู่บนนามบัตรก็ไม่อ่านและเงยหน้ามองและยิ้มรับรู้ " หนูชื่อญ่าค่ะชื่อจริงว่าญาดา พินิจการณ์ " เธอแค่อยากบอกให้รู้จักชื่อแซ่แค่นั้นเอง "คุณเป็นคนไทย.." เอดิสันชอบหน่วยก้านของสาวเจ้า "ใช่ค่ะเป็นคนไทย.." ตอบเพราะภูมิใจในความเป็นคนไทย "คุณมาทำอะไรที่นี่.." มันเป็นเพียงคำถามที่แอบสงสัย.. "หนูมาเรียนต่อและหางานทำค่ะ.." ตอบในสิ่งที่เธอตอบได้เท่าที่จะตอบได้ "คุณเรียนด้านอะไร.." เผื่อช่วยได้หรือหางานในบริษัทให้ได้.. "จบบริหารเอกเลขานุการค่ะ,." เพราะเธอหางานทางด้านนี้อยู่ "คุณจบเลขางั้นหรือ.." มันเป็นคำถามที่ซ้ำๆเพื่อให้แน่ใจ "จบค่ะแต่ยังไม่ได้รับใบเพราะเดินทางมาก่อนแต่ว่าทางมหาลัยได้ส่งทางเมลมาแล้วนะคะ.." อธิบายให้ชัดเจนเพราะว่าบางบริษัทจะเรื่องเยอะกับใบประกาศนี้ "อืม.." เอดิสันกำลังคิดอยู่ว่าเขาอยากยื่นมือช่วยเหลือเธอ " เราพักที่ไหน.." เป็นคำถามที่สงสัยอยู่ว่าทำไมเธอถึงอยู่ย่านนั้นได้ "จากจุดที่เจอคุณลุงก็ไปอีกตึกหนึ่งค่ะ..' เธอกล่าวถึงเรื่องจริง วันนี้เขาแค่อยากเดินสำรวจตึกที่เขาอยากจะทำธุรกิจอะไรบางอย่างแต่เผอิญเจ้าโรคหัวใจดันกำเริบและยาก็ไม่ได้พกถือว่าเป็นความโชคดีของเขาเช่นกันที่สาวน้อยตรงหน้าเดินผ่านมาไม่อย่างนั้นเอดิสัน คาร์กคงสิ้นชื่อแถวตึกนั้นแน่ๆ "เห็นนามบัตรฉันไหม.." "ค่ะ.." ก็เธอยังถือค้างบนมืออยู่ไม่เห็นก็แปลกแล้วแหละ "ไปติดต่อคุณแมทธิวเลขาของฉันบอกเขาว่าฉันให้เธอมาทำงานเป็นผู้ช่วยของแมทธิว.." เพราะอยากช่วยเลยไม่คิดอะไร "คุณลุงรับหนูทำงานหรอคะ"..ดวงตากลมโตดีใจที่อยู่ๆได้งานเฉย "ก็เราหางานอยู่ไม่ใช่.." "ขอบคุณนะคะขอบคุณ..". ชีวิตของญาดาเริ่มต้นได้ดีมาเรื่อยๆจนสามเดือนต่อมาเธอรู้สึกถึงความแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในตัวเองจนได้รู้ว่าความสัมพันธ์ในคืนนั้นได้ก่อเกิดสายใยขึ้นมาแล้วเธอจะไม่ทำร้ายเขาเพราะเขาคือความรัก.. ___________ ปัจจุบัน.... "ใครเสียงดังนี้..." เสียงของเอดิสันวัยหกสิบดังขึ้นหลังจากได้ยินหลานชายเรียกหามารดา.. "กลับมาแล้ว.." เอดิสันเอ่ยทักลูกบุญธรรมทันทีเมื่อเดินออกมาดูว่าหลานชายวิ่งไปไหนผ่านหน้าห้องอ่านหนังสือ. "ค่ะแด๊ด"...ตอนนี้เธอเป็นผู้ช่วยเลขาของเอดิสัน "คุณตา ฮับ.." ไทม์ไลน์จากที่จะวิ่งไปกอดแม่หันไปทาง Grandpa แทนเขาชอบให้ตาอุ้ม. "อ้าว.." เธอรู้ว่าลูกชายสนิทกับพ่อบุญธรรมมากๆ "รักตาแบบนี้เป็นลูกตาดีไหมครับ.." แค่แซวลูกชาย "ม่ายโทม์เปง..ลูกม่ามี้นี้แระ".... "ไงเราเหนื่อยไหม.." เขาได้รับรายงานจากแมทธิวว่าลูกสาวบุญธรรมพึ่งเสนอให้บริษัทเปิดตลาดรองรับงานเอเชียด้วย.. "เหนื่อยแต่สนุกค่ะแด๊ดได้ตอบแทนแด๊ดและกลับเจอพ่อหน้ามนก็หายแล้ว.."..ยืนมือบีบแก้มลูกชายเบา.. เขาเหมือนธามมากตอนเห็นครั้งแรกโขลกกันมาอย่างกับแกะตอนที่รู้ว่าท้องร้องไห้อยู่สองวันเพราะคิดถึงเขามาก.. "เจ็บฮ่ะ".. ใช่เธอลืมตัวบีบแรง "อุ้ย..ม้ามี้ขอโทษครับ"... เปลี่ยนเป็นลูบเบาๆ "เราไปอาบน้ำเถอะให้ไทม์อยู่กับแด๊ด.." อาการของลูกสาวบุญธรรมเขารู้ได้ว่าเธอกำลังคิดถึงพ่อของเจ้าตัวน้อยคนนี้อยู่แววตาเธอมันฟ้อง "ค่ะแด๊ด.." คุยกับพ่อบุญธรรมเสร็จกันมาหาลูกชาย "เดี๋ยวม้ามี้มานะคะ .".. "ฮับ.."..รับคำแม่ไทม์ไลน์เป็นเด็กว่านอนสอนง่ายมาก.. "เราอ่ะคิดอยากเจอพ่อบ้างไหม.." คล้อยหลังลูกสาวเขาเลยถามหลาน... "พ่อธามหรือฮ่ะ".. เพราะแม่ของเขาไม่ปิดกั้นเด็กชายเลยรู้ว่าพ่อชื่ออะไร.. "เจ้ามีพ่อแค่คนเดียวเผื่อลืม".....เขาได้ยินจากปากหลานตัวน้อยรู้ได้เลยว่าลูกสาวไม่ได้ปิดกั้นพ่อลูกแต่เธอมีอะไรที่ต้องปกปิดถึงไม่บอกทางโน้น "ไทม์ก็อยากเจอฮ่ะ"... คนเป็นตากำลังคิดว่าเขาควรเป็นกามเทพให้ลูกสาวสักครั้งอยากเห็นเธอยิ้มเหมือนตอนเจอครั้งแรกที่เจอก่อนที่จะรู้ตัวว่าท้องแววตาสดใสกว่านี้.. พาร์ท...ญ่า อยู่ๆก็เผลอคิดถึงเขาขึ้นมาเฉยเลยว่าจะไม่คิดแล้วนะแต่เจ้าก้อนของเธอได้เขามาเต็มๆ... ห้าปีแล้วป่านนี้เขามีครอบครัวแล้วหล่ะมั้งเธอแอบสมัครแอคหลุมเพื่อส่องเฟสแต่ไม่เห็นความเคลื่อนไหวอะไรเลยมีแค่ครบรอบวันเกิดที่มีคนมาอวยพรแต่ไม่มีการรับจากเจ้าของวันเกิดเลย.... ในส่วนลึกเธอรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยเลย.."อย่าโกรธญ่าเลยนะคะ" ตลอดห้าปีเธอให้เบอร์ติดต่อกับน้องชายต่างสายเลือดเอาไว้คุยกันถ้ามีเรืี่องสำคัญจริงๆจนเมื่อสองปีทักมาบอกว่าเขาคนนั้นสิ้นฤทธิ์แล้วกลายเป็นคนพิการสิ้นอำนาจเป็นตาแก่ที่ต้องนั่งรถเข็ญทำร้ายใครต่อไปไม่ได้แล้วเธอก็ได้แต่อโหสิกรรมให้.. พระราม..: คิดถึงพี่ญ่าครับ ญาดา..: สบายดีไหม พระราม..:เรื่อยๆครับ ญาดา..: เรามีอะไรไหม.. พระราม..: อ่านที่ส่งไปนะ.. (พระรามส่งภาพ).., เธอรีบกดดูและอ่านข่าวที่น้องส่งมาก่อนจะตอบ ญาดา..:พี่ไม่คิดอะไรแล้วเราหล่ะ".. พระราม..:ใช้กรรมในสถานะลูก.. ญาดา..: ดีแล้ว เธอเข้าใจน้องถึงจะเกลียดเขาขนาดไหนน้องยังดรอปเรียนเพื่อมาดูแลเพราะสุดท้ายเขาก็คือพ่ออย่างน้อยก็ทำหน้าที่ลูก อยู่ๆก็คิดถึงมารดา "คิดถึงแม่จัง"...แม่ของเธอหลังจากเธอมาท่านเอาแต่ไปนั่งวิปัสสนาจนติดใจเลยบวชชีรักษาศีลนี้แถมติดใจในรสพระธรรมห้าปีแล้วนะแม่บวชชียาวเลยแม่คงถึงทางธรรมของจริง.. เธอแล้วแต่แม่เลยไม่ขัดขว้างเพราะท่านเลือกแล้ว "เหลือแค่เราแล้วที่ปลงไม่ลง.." ___________ ก๊อก ก๊อก ก๊อก ..เสียงเคาะประตูทำให้คนที่กำลังคิดอะไรเพลินได้สติกลับมา "ม้ามี้ฮับ".. "ครับลูก . ญาดารีบขานตอบลูกชายพร้อมกับเดินมาเปิดประตูให้... แกร๊ก เอี๊ยด..!!.. ยังไมทันจะพูดเด็กดช.ณดลก็แสดงตัวก่อนเลยโดยการเข้ามากอดขาเธอพร้อมเงยหน้าขึ้น "คุณตา..เรียกทานข้าวฮับ"... อมยิ้มให้กับความน่ารักของลูกชายเวลาเจอเรื่องแย่ๆแค่เห็นแววตาของเขาก็ผ่อนคลายลง "ครับไปกัน.." เธอคิดอะไรเพลินเกินไปใช่ไหมนี้..พร้อมทั้งย่อตัวอุ้มไทม์ไลน์ทันที.. "ม้ามี้..เป็นอะไร"...ใบหน้าสวยของแม่ดูไม่สดใสเลยเด็กน้อยจับความรู้สึกได้.. "ไม่ได้เป็นอะไรครับ"..เอียงคอมาตอบลูก..."ม้ามี้แค่เหนื่อยครับ'.. พร้อมจุ๊บเหม่งสุดที่รักของเธอเบา.. "กอดฮะ" คนตัวเล็กเอียงตัวใช้มือป้อมโอบต้นคอแม่พร้อมเอียงหัวชนหัวแม่ "น่ารักที่สุดครับ.." เธอยกมือลูบหลังลูดชายเบาๆ จ๊อก จ๊อก จ๊อก.. กำลังซึ้งแต่พยาธิไม่เป็นใจเอาเสียเลย "อุ้ย..." ไทม์ไลน์แอบเขินที่พยาธิในท้องประท้วง.. "ไปทานข้าวกัน.. __________ ...อยากโชว์แน่ว...น้องไทม์ไลน์.. #โทษทีที่หายไปค่ะ...ไรท์ล็อคอินเข้าไม่ได้คร้า...ต่อไปจะมาอัพทุกวันนะคะ
Bab terbaru
Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า ตอนที่...3....ความทรงจำ
(ย้อนไปวันที่มาถึง)..ก่อนที่ตัดสินใจจะเดินทางมาที่นี่เธอเลือกเมืองที่จะเดินทางมาอยู่แล้วพร้อมกับหาที่อยู่เลือกมหาวิทยาลัยที่อยู่ไม่ไกลกันและเมื่อมาถึงเธอเริ่มหางานก่อนเลยเพราะคิดว่าเงินที่ได้มาใช้ไปก็ต้องหมดอยู่ดี..แทบหมดหวังในการหางานเพราะเธอพึ่งจบใหม่แถมยังไม่ได้รับใบปริญญาเลยแต่แวะไปยื่นเรื่ิองให้มหาลัยส่งเอกสารทางอีเมล์ของจริงฝากไว้ก่อน..(ไม่รู้จะได้กลับไปตอนไหนอีกต่างหาก)..ในระหว่างทางเดินกลับที่พักเธอได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือดังไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดที่ยืนอยู่.."ช่วยด้วย.." เสียงของใครบ้างคนขอร้องความช่วยเหลือแต่เป็นภาษาอิตาลีเธอฟังไม่ถนัดแต่พยายามฟังอีกครั้งจนรู้ว่าเขาพูดอะไรเสียงมาจากไหน.."ใครค่ะ" เธอตอบไปเป็นภาษาอิตาลี"ฉันช่วยด้วย.." เสียงนี้เธอตามเสียงนี้จนเจอคนนอนล้มคว้ำอยู่เป็นผู้ชายที่เธอคิดว่าน่าอายุเยอะแล้วนะผมหงอกแล้วด้วย..แต่เธอไม่คิดจะละล้าละลังเลยเดินเข้าหาคนที่นอนคว้ำหน้าเธอรีบเดินเข้าหา.แต่ยังดีที่เขาหันออกมาญาดารวบรวมพลังงานที่เหลืออยู่จับร่างพลิกขึ้นแบบทุลักทุเล... "คุณลุงหนักมาก" บ่นได้แค่นั้น"คุณลุงค่ะ".. รีบเรียกสติก่อนที่จะกวาดสายตามองหาตัวช่วย.."แม
Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า ตอนที่...2 ไปไม่ลาเพราะจำเป็น
ร่างบางของญาดาลากกระเป๋าเดินทางขนาดหย่อมสองใบเดินทางออกไปยังจุดหมายที่ตั้งใจจนครบและตบท้ายคือสนามบินเธอต้องไปจากที่ตรงนี้...ใช่ซิเธอต้องบินออกจากประเทศบ้านเกิดเมืองนอนแล้วและไม่รู้ว่าอีกนานไหมถึงได้กลับมาเยือน...(ห้วงความทรงจำ) วลีแม่ของญาดาเป็นคนสวยมากตอนนั้นเธอเป็นถึงดาราแถวหน้าของวงการแต่แม่ดันท้องเลยจำใจหันหลังให้วงการแถมพ่อแท้ๆของเธอกับไม่ใยดีเลยถือว่ายังดีที่แม่ไม่คิดจะทำลายเธอ..เพราะความสวยของแม่เข้าตาผู้มีอิทธิพลที่ได้ฉายาว่านักบุญเธอและแม่ถูกพาเข้าไปอยู่บ้านหลังโตในฐานเมียคนใหม่กับลูกเลี้ยง...ตอนแรกเขาดูเป็นใจดีเอามากๆแต่เบื้องลึกเบื้องหลังเธอไม่เคยรู้มาก่อนจนวันหนึ่งได้ยินกับหูเขาเลี้ยงดูปูเสื่อเธอไม่ใช่ในฐานลูกเลี้ยงแต่เขาอยากได้เธอเป็นเมียคนหนึ่งซึ่งเธอรับไม่ได้ในจุดนี้เลย.. "ญ่าไม่เอาคนแก่คราวพ่อทำผัวหรอกแม่นะ"... ในคืนหนึ่งที่ปลอดผู้ชายคนนั้นเธอแอบเข้าหาแม่เพื่อนั่งคุยกับมารดาที่นานๆทีอยู่บ้าน."แกต้องหนีไปนะญ่า"... เธอไม่สามารถช่วยอะไรลูกได้เพราะทะเบียนสมรสมันค้ำคอเธอไม่ได้รักเขาแต่ที่ยอมแต่งเพราะไม่อยากให้ลูกมีปมเธอรับรู้ทุกเรื่องแต่พยายามอ้อนวอนให้ทำเลิกล้มความต
Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า ตอนที่...1 ...คำอ้อนวอน..NC..++
ธามไม่ตอบประโยคนั้น..แต่ก้มตัวลงไปทาบร่างบางทันที....เนื้อแนบเนื้อแค่ทาบกันมันเหมือนกระแสไฟก็วิ่งผ่านร่างเธอมันสะท้านไปทั้งตัว.. "รักเราหน่อยนะ".. มันคือคำอ้อนวอนและช้อนตามองมองคนบนร่าง.. "อือ.." กลีบปากนุ่มทาบลงอีกครั้งแต่ครั้งนี้แลดุดันมากๆเขาบดจูบขยี้จูบแบบว่าโลกนี้จะดับแสงในอีกไม่กี่นาที ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานก่อนที่คว้านหาลิ้นน้อยเพื่อเกี่ยวก้อยดูดดันกันเพียงครู่หนึ่ง"อือ.." เสียงครางจากในลำคอบ่งบอกว่าเธอกำลังคลั่งจากสัมผัสนี้มือหนาโอบสัมผัสเต้างามที่หมายตาอย่างมันมือ..ขยี้ขย้ำก่อนที่จะงาบด้วยอุ้งปากร้อน..."อ่ะ!"...ความร้อนที่ได้สัมผัจทำเธอแทบละลาย..ยิ่งจังหวะละเลงลิ้นกับยอดเต้าอวบเธอกระสันมากมันสู้ลิ้นจนยอดอกอวบตั้งแข็งเป็นไต๋ ญาดาแอ่นอกให้คนบนร่างซุกไซและลงลิ้นอย่างพอใจ.."อือ..ธามขา..."..ยกมือมาจับกลุ่มผมและขยุ้มเบาๆ.."ชะ ช่วยเอาญ่าที".....ธามเลื่อนตัวลงหว่างขาของคนสวยและขาเธอตั้งฉากกลีบกุหลาบที่ถูกปกปิดด้วยแพรไหมมันอวบอูมน่าสัมผัสมากเขาลากเรียวนิ้วของตัวเองกรีดตรงกลางและแยกมันพร้อมใช้ลิ้นแทรกเข้าไปสัมผัสแทน..." อ๊ะ!" ร่างกายที่ถูกรุกล้ำถึงกับสั่นสะท้านจากการโ
Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า บทนำ....คำขอ
@คอนโดส่วนตัวของทายาทรุ่งเรืองไพรกิจศาล....กลางดึกในเมืองหลวง...ครื้น...ครื้น...ครื้น....เสียงระบบสั่นของโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นต่อเนื่องทำคนนอนอยู่รู้สึกตัวทันที..ว่าแต่เมื่อเช้าชายหนุ่มรู้สึกอาการไม่ค่อยจะดีพอกลับถึงห้องเขาเลยคิดว่าจะพักสายตาซักแป๊บ.,แต่ทว่าเขากับนอนหลับเลยแถมยังนานมากจนสะดุ้งตื่นกับระบบสั่นของโทรศัพท์เครื่องหรูที่สั่นแรงยิ่งกว่าแผ่นดินไหว... ธามใช้ความชำนาญคว้านหาโทรศัพท์ส่วนตัวพอจับได้ดึงขึ้นมาหรี่ตามองเพราะตาแพ้แสงชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือชื่อของแฟนสาว.."ญ่า..".ชื่อนี้ทำให้สติเขากลับคืนรีบกดรับสายทันที..".ว่า.." พูดได้เพียงแค่นั้นเพราะปลายเสียงแทรกเข้ามา.."ธะ..ธามช่วยญ่าด้วย...".. น้ำเสียงของคนรัก (แฟนสาว) บ่งบอกอะไรบางอย่างทำเขาถึงกับร้อนรน..."ญ่าอยู่ไหนครับ..!'.."ช่วยญ่าด้วยธาม".. เขาถามเธอไปอยู่หลายครั้งก็ได้ยินอยู่แค่ประโยคเดียวที่ว่า ..."ช่วยญ่าด้วยธาม".. ชายหนุ่มปัดหน้าจอกดเข้าดู GPS ของแฟนสาวพิกัดใกล้มาก....ขยับขยายดู.."ใต้ตึกเรางั้นเหรอ.."..ความไวกว่าแสงลุกขึ้นพรวดเดียวทำเขาถึงกับเซพอตั้งสติได้วิ่งออกจากห้องลงลิฟท์ไปยังล็อบบี้ทันที...กวาดตามอง
Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า คำโปรย และแนะนำเรื่อง อารัมภบท
คำโปรย#คุณกลับมาทำไม..ญ่า#ญ่ามีเหตุผลค่ะ...ธามแนะนำเรื่องนิยายเซ็ทรุ่งเรืองไพรกิจศาลรุ่นลูก..1.Deceive Love...ลวงรักนายศศิน.. สกาย ศศิน& พราวฟ้า-รจนาฉไน (จบแล้ว)2.ขอเลื่อนสถานะจากเพื่อนเป็นแฟนเธอได้ไหม..พระนาย-รพิชา& ยี่หวา -หวันยี่หวา (จบแล้ว)3.Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า ธาม -ณฟ้า & ญ่า -ญาดาเรื่องนี้4. ยังไม่ได้ชื่อ.🤣 Coming soon (ภูมิ-ธนากร&ไอวา-ยาฎนภา)5.Whisper of Loveยัยหนูพาย...Coming soon (ภัทร-ธนาภัทร & หนูพาย- รัมภากร)6. Just Familiar สถานะแค่คนคุ้นเคย Coming soon (ไฟ -อคิณ& น้ำฟ้า- ศิริมันตรา)7. อย่าคิดจะรัก.. Coming soon (พระราม & แตงไทย-ปิยวดี)อารัมภบท➡️ยามรักน้ำต้มผักก็ยังว่าหวาน...🪶ระหว่างเธอกับเขายังไม่ได้เลิก...แต่แต่แต่จะรักกันอยู่ไหม....🔖💥อยู่ๆเธอก็หายไป...💥ข้อความถึงรี๊ด..แวะเวียนคุยกันนิดหนึ่ง....นิยายเรื่องนี้ที่จริงเป็นพาร์ทต่อ ยัยหนูพายหรือพระพายแต่ไรท์ดันตกหลุมรักพระเอกเฮียธาม..🤣..อ่ะหยอกๆ..#พอดีพล๊อตนี้ผุดขึ้นมาพร้อมกับอีกเรื่องหนึ่งแต่ปกยังไม่เสร็จเลยจับคู่นี้มาลง..#Ex-lover สถานะแค่แฟนเก่า..📌ชื่อเรื่องตรงๆตัวเลยญาดากับณฟ้าเป็นแฟนก
Anda juga akan menyukai
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน100.4K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย318.0K Dibacaหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา314.2K Dibacaนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.4K Dibacaเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_56 Dibacaท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา136 Dibacaหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก52 Dibacaใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex31 Dibaca
