Skylei

Malamig na tumingin si Dominic kay Lera ng ilang sandali.

Si Lera ay kalmado na pinipisil ang kanyang palad, natatakot na baka may masabi siyang mali.

"Siguraduhin mong totoo iyang sinasabi mong wala kang ginawa sa batang iyon o sinabi man lang!"

Pagkalipas ng ilang sandali, umiwas ng tingin si Dominic at tumingin kay Henry, na nakatayo sa tabi. "May balita na ba mula sa pulis?"

Ang tono ni Henry ay seryoso, "Wala pa."

Pagkasabi nito, tiningnan niya si Dominic nang may kaba at nagtanong ng may pag-aalala: "Posible bang na-kidnap si Sky Sir?"

Ang batang si Skylei ay paborito ng kanyang ama at may mataas na katayuan sa pamilya Villafuerte. Sa mga nakaraang taon, ilang beses na ring may nagtangkang manmanan siya. Minsan nga ay muntik na siyang ma-kidnap.

Ngayon, hindi nila makita ang bata kahit saan, at wala pang balita mula sa pulisya, kaya't napilitan si Henry na isipin ang posibilidad ng pag-kidnap.

Nang marinig ito, biglang dumilim ang mata ni Dominic at seryosong sinabi, "Magpadala ng mas maraming tao at palawakin ang paghahanap. Kailangan nating makita ang bata ngayong araw din!"

"Opo!”

Halos mababalot ng galit ang buong pagkatao ni Dominic. Kinabahan si Henry at mabilis na tumugon bago umalis.

Habang papalabas na si Henry, biglang nag-ring ang cellphone ni Dominic.

Hindi siya naka-focus sa pagsagot sa telepono sa mga oras na iyon. Inis na kinuha niya ito at handa na sanang i-end ang tawag, ngunit nang makita niyang hindi pamilyar ang number, napaisip siya.

Naalala niya ang sinabi ni Henry tungkol sa posibleng pag-kidnap, kaya agad niyang sinagot ang tawag nang may seryosong mukha.

Pagkasagot niya, isang malambing na boses ng babae ang narinig, "Hello."

Nang marinig ang boses na iyon, bahagyang kumurap ang mga mata ni Dominic, at may sumagi sa kanyang isip na kakaibang hinala.

Ang boses na ito... kaparehas ng boses ng babaeng iyon!

Bumalik sa isip niya ang imahe ng isang babae na nakita niya sa airport kaninang hapon...

"Hello? May nakikinig ba?" muling tanong ni Avi nang walang marinig na tugon.

Dahan-dahang iniayos ni Dominic ang kanyang mga iniisip at sumagot ng maikli, "Oo."

Hindi sapat ang maikling tugon para maramdaman ni Avi ang anumang bagay.

Nang marinig niyang may sumagot sa kabilang linya, bahagya siyang nabunutan ng tinik. "Hello, ganito kasi. May nakita akong maliit na batang babae dito at binigay niya sa akin ang number na ito. Ikaw yata ang kanyang ama, tama ba? Pwede mo ba siyang sunduin ngayon?"

Habang nagsasalita ang babae, lumalalim ang tingin ni Dominic at ang kanyang mga mata ay nag-iba na ng lamig.

Siya nga ito!

Kahit gaano man katagal ang lumipas, hinding-hindi niya makakalimutan ang boses na ito!

Si Avigail Suarez!

Nandito ka na muli!

Habang kinakagat niya ang likod ng kanyang mga ngipin, bumulong siya nang mababa, "Nasaan kayo?"

Walang pag-aalinlangan na sumagot si Avi, "Nandito kami sa ayala mall parking area. Maghihintay kami dito kasama ng bata. Pwede mo siyang sunduin sa restaurant?"

"Sige, parating na ako," mabilis na sagot ni Dominic bago agad ibinaba ang tawag at sinabihan si Henry, "Ihanda ang sasakyan. Pupunta tayo sa Ayala Mall."

Agad sumunod si Henry, ngunit hindi maalis sa isip kung saan nagmumula ang galit ng kanyang amo.

Habang pinagmamasdan ni Avigail ang kanyang cellphone matapos ang tawag, hindi niya maiwasang maramdaman ang biglang pagkirot ng puso.

Ang boses ng lalaki kanina... parang pamilyar...

Subalit hindi niya matukoy kung saan niya ito narinig, kaya pinilit na lang niyang kalimutan ito.

"Nagugutom ka na ba?" tanong ni angel, "Ako'y gutom na gutom na. Tara na sa loob at kumain. Darating naman na siguro yung ama ng bata, pwede na natin siyang iabot kapag nandiyan na."

Ngumiti si Avigail at tumango. "Sige, pasok muna tayo."

Lumuhod siya muli at tumingin sa mata ng bata, "Nagugutom ka ba? Pwede ka bang isama ni Tita sa loob para kumain muna tayo? Papunta na ang tatay mo, at kapag dumating siya, dadalhin kita ulit palabas, okay lang ba?"

Tumingin ang maliit na bata sa kanya nang ilang segundo, nagdadalawang-isip sa kanyang malalaking mata.

"Kung ayaw mo, dito lang ako maghihintay kasama ka," malumanay na aliw ni Avigail.

Bigla namang sabay na sumigaw sina Dane at Dale, "Dito rin kami maghihintay kasama si Mommy!"

Si Angel ay napahawak na lang sa noo, "Ako lang ba ang nagugutom? Kung totoo kaming masama, hindi naman sana kami kakain sa napakagandang restaurant. Sumama ka na sa amin, hindi ka namin pipilitin."

Pagkatapos niyang magsalita, lahat ng mata ay napunta sa maliit na bata.

Pati na rin sina Dane at Dale ay gutom na, kaya't hindi mapigilang tumingin nang may pag-asa sa kanilang maliit na babae.

Nang makagat ng maliit na batang babae ang kanyang ibabang labi, humakbang siya ng dalawang beses papunta kay Avigail, hinawakan ang kanyang manggas at tumango.

"Kung ayaw mo, okay lang." ngumiti si Avigail at hinawakan ang maliit na kamay ng bata habang sila'y naglakad papasok ng restaurant.

Si Angel naman, kasunod ni Dane at Dale, ay hindi mapigilang magbiro, "Akala ko ba takot na takot siya sa atin kanina, pero ngayon bigla na lang siyang sumama sa atin."

Natawa na lang si Avi habang hinawakan ang kamay ng bata at hindi na niya pinansin ang biro ng kaibigan.