Chapter 9

[Super Tonic]

HINDI pa rin nawawala ang pagkahilo ni Noel kahit nakatulog na siya sa biyahe. Nang magising siya ay nakahinto na sila sa driveway ng kanyang villa.

Sinulyapan muna niya si Celine na nahihimbing pa rin sa tabi niya. Saka siya bumaba nang sapo ang ulo.

''Sir, kumusta po ang pakiramdam niyo?''

''I still feel dizzy. But I can handle this. No worries. Bumalik ka na lang agad ng Manila. Imbestigahan mo ang nangyari. Hindi basta-basta makakakilos si Mariano nang mag-isa lang. Alamin mo ang mga taong tumulong sa kanya.''

''Yes, sir. Pa'no siya?'' tukoy nito kay Celine.

''Dalhin mo siya sa kuwarto ko.'' Napansin na naman niya ang kakaibang tingin ni Duke. ''Sa ibang kuwarto ako matutulog. You know there are ten rooms inside, right?"

''Yes, sir.''

Nang makapasok ng bahay si Noel ay dumiretso siya sa ref. Puno ito ng laman. Madalas kasing nagpapadala roon ng mga tauhan ang kanyang lola para maglinis at mag-grocery. Alam nito na ang lugar na iyon ang pinupuntahan niya kapag gusto niyang mapag-isa, mag-relax at lumayo muna sa ingay ng siyudad.

He's not hungry. Ang gusto niya lang ay maibsan ang kanyang pagkahilo at panghihina. Maybe a drink will do. Nadako ang tingin niya sa wine area. May nakita siyang ilang botelya na nasa isang bilog na basket at nakapatong sa ibabaw niyon.

Isinara ni Noel ang ref. Nang makalapit siya roon ay napansin niya ang nakadikit doong sticky note. Handwritten iyon ng kanyang abuwela.

''Super Tonic,'' pagbasa ng binata kahit nag-uulap pa rin ang mga mata sa pagkahilo.

Nang sipatin niya ang kabuuan ng isa sa mga botelya ay walang anumang label doon. Saka niya lang naalala na mahilig ang lola niya sa lahat nang klase ng mga food supplements, vitamins, minerals, and the likes. Health conscious kasi ito.

''Fine. Let me try this one. Baka sakaling makatulong sa akin.''

250ml lang ang laman ng isang botelya kaya dalawa ang ininom ni Noel sa pag-aakalang doble rin ang ibibigay niyon na resulta sa kanya.

''Let's wait. Kapag walang epekto, itatapon ko kayong lahat.''

Tumalikod na siya at tinungo ang living area. Pasalampak siyang naupo sa mahabang sofa. Pipikit na sana siya nang marinig niya ang mga yabag ni Duke na pababa ng hagdan.

''How is she?''

''Nahihimbing pa rin.''

''Good. She's loud and annoying.''

''Ano bang nangyari?''

Detalyado namang ikinuwento ni Noel kay Duke ang nangyari. Makakatulong iyon para sa inutos niyang pagpapaimbestiga rito.

''Sa tingin niyo may kinalaman ang Celine na iyon?''

''We had a brief encounter bago ang nangyaring insidente. Hindi ko alam kung kasama ba iyon sa plano ni Mariano. I remember, may naiwan siyang maleta sa kotse ko. Ipadala mo rito kay Arnold at baka may makita tayo roong mga clue.''

''Are you safe with her?''

Tumingin siya kay Duke. ''Ano na naman ba ang ibig mong sabihin? Parang kanina ka pa naglalagay ng malisya sa aming dalawa.''

''No, sir. Baka kasi isa siyang trained ass*ssin na naghahanap lang nang pagkakataon para atakakehin ka.''

''Ilang minuto rin kaming magkasama sa silid ng hotel. At wala naman siyang ibang ginawa sa akin kundi halikan ako.''

Huli na para mabawi ni Noel ang sinabi. Nakita na niya ang kakaibang tingin sa kanya ni Duke.

''I was just saying that she is harmless. At nakita mo naman, 'di ba? Nasa ilalim din siya ng impluwensiya ng gamot o dr*ga."

Umiwas ng tingin si Duke at nagpatay-malisya na lang sa pagiging defensive ng amo.

"Sige na. Ano pang hinihintay mo? Umalis ka na.''

''Yes, sir.''

Nang makaalis si Duke ay ibinalik ni Noel ang pagkakalapat ng likod sa sofa. Pero bigla rin siyang napaupo nang tuwid. Itinaas niya ang mga braso.

''Mukhang effective ang super tonic, ah?'' Isinuntok-suntok pa niya sa hangin ang mga kamao. Tumayo rin siya. Nagpalipad siya nang ilang sipa. ''Parang mas malakas ako ngayon kaysa sa ordinaryo. Lola, the best ka talaga! Alam na alam mo ang kailangan ko!''

Biglang napatigil sa ginagawa si Noel. May tila kuryente kasi na gumagapang sa kanyang katawan. Hindi niya alam kung kinikiliti ba siya o nanginginig. He can still feel his strength, but it's odd.

''Nasaan ba ako?''

Natuon ang tingin ni Noel kay Celine na hindi na niya namalayan na nakababa na ng hagdan. Paika-ika ito. At namumungay pa rin ang mga mata. Hindi na nito suot ang jacket kaya tanging ang spaghetti strap ng puting panloob lang ang nakatakip sa katawan nito na humubog pa sa fitted cotton pants nito.

''Kaninong bahay ba 'to?''

Napaatras si Noel nang humakbang palapit sa kanya si Celine. And that's strange. He don't usually reacted that way. He's kind of fearless when it comes to women. Sinisiguro niya na ang mga ito ang matatakot sa kanya. But he is acting differently.

''Dahil ba sa super tonic? Lola, anong ipinainom mo sa akin?!''

''Sino ka?''

''Ako ang may-ari ng bahay na ito!''

''Sir- ''

''Huwag kang lalapit!''

Pero humakbang pa rin paabante si Celine habang paatras naman si Noel hanggang bumangga ang likod niya sa pader.

''Sinabi nang huwag kang lalapit!''

''Okay.''

Nakahinga nang maluwang si Noel nang tumalikod si Celine. Tinungo niya ang pinagpapatungan ng landline phone para itanong sa abuwela kung anong klaseng tonic ang dinala nito sa kanyang villa. Pipindutin na sana niya ang huling numero sa dina-dial niya nang makita ang oras sa grandfather clock na nakatayo malapit sa kanya. Lagpas hatinggabi na. Sigurado na nahihimbing na ang kanyang lola. Ayaw niya itong istorbohin lalo na't alam niyang mahihirapan na itong makabalik uli sa pagtulog kapag nagising na.

''Nauuhaw ako...''

Napalingon si Noel. At nanlaki ang kanyang mga mata nang makita na tinutungga na ni Celine ang isang botelya ng super tonic na nasa wine area.

''Noooo!''

Huli na ang malakas na sigaw ni Noel. Nasaid na ng dalaga ang laman ng botelya. At akto sanang magbubukas pa ito ng isa. Mabilis niya itong tinakbo saka maagap na pinigilan.

''Huwag ka ngang madamot. Nauuhaw ako.''

''Tubig ang inumin mo.''

''Ito ang gusto ko. Masarap ang lasa.''

''No!'' Kinuha niya ang basket at ipinasok iyon sa isa sa mga kabinet. ''May ibang inumin sa ref.''

Biglang itinulos sa posisyon si Noel nang pagharap ulit niya kay Celine ay nakatayo ito sa may likuran niya. Muntikan pa nga sana niya itong mabunggo dahil sa lapit nito sa kanya. Aatras sana siya. Pero hinila siya nito sa necktie niya kaya napasubsob siya rito na eksakto nitong itinapat mismo sa labi nito.

For some insane seconds ay hindi siya nakagalaw. Pero pagkatapos niyon ay kumilos na ang buong katawan niya na tila may mga sariling isip at mukhang alam kung ano ang papel na gagawin.

Ang isang kamay niya ay hinapit sa beywang ang dalaga. Ang kabila ay sinuportahan ang batok nito habang ang kanyang labi ay diniinan ang pagkakalapat niyon sa labi ni Celine.

Pakiramdam niya ay matutumba na sila kaya isinandal niya ito sa pinakamalapit na malapad na kabinet.

His strenght as he said awhile ago that is odd, now he understand. Ang lakas na iyon ay nakalaan pala upang magpaligaya ng isang babae.