Chapter 6

[Her Regrets]

NAPASUNTOK sa hangin si Celine habang hatid-tanaw niya ang papalayong sasakyan. Mabuti na lang at bitbit niya ang kanyang handbag bago sumakay kanina. May ilang piraso rin siyang damit dito at personal na mga gamit. Pero lahat nang dokumento na gagamitin niya sa pag-aapply ng trabaho ay naroon sa loob ng maleta.

''Sa uri ng puso meron siya, siguradong ipapasunog niya iyon o ipapatapon. Haist! Kamalasan talaga! Ano nang gagawin ko?''

Nagngingitngit siyang napasalampak ng upo sa gilid nang kalsada. Malapit nang maghatinggabi. Mabuti na lang at ibinaba siya sa medyo matao pang lugar. Marahil ay nasa sentro o bayan siya. May mga tindahan pa kasing bukas. Lumapit siya sa isa sa mga ito at nagtanong kung may terminal o bumibiyahe ba roon na papuntang Manila. Meron daw bus na nadaan, pero matagal nga lang siyang maghihintay.

''Pinagsisisihan ko tuloy na nakisakay ako sa kanila. Lalo lang akong namroblema.''

Naghanap muna siya ng C.R. na puwede niyang pagpalitan ng basang damit. Saka siya pumuwesto sa gilid ng kalsada para sa daraan na bus. Mas mabuti nang maghintay roon kaysa ang makasama nang matagal ang isang lalaking mas malamig pa sa snow.

''Ano kayang pangalan ng aroganteng iyon? Para sa susunod na makita ko siya, maiwasan ko siya. Baka mahawaan pa ako ng negative aura niya. Teka. Noel ba? Parang iyon ang narinig ko na itinawag sa kanya ni Kuya Arnold. Whatever! Hindi ako interasadong malaman iyon. Ang sama ng ugali niya.''

''Miss, tricycle?''

Napatingin siya sa lalaking lumapit sa kanya. ''Hindi po, Kuya. Naghihintay ako ng bus.''

''Papunta ka ba ng Maynila?''

Tumango lang siya.

''Naghahanap ng kasabay ang kotse na iyon...''

Sinundan niya ng tingin ang itinuro ng lalaki.

''Carpool. Sayang daw ang gasolina. Dalawa na sila roon. Naghahanap pa nang isang kasama. Mura lang daw.''

Sandaling nag-alinlangan si Celine.

''Sige na. Para makaalis na rin sila.''

Tumayo na si Celine. Gusto na rin naman niyang bumiyahe. Marami nang oras ang nasayang sa kanya. Plano kasi niyang bukas na bukas din ay maghanap agad ng trabaho. May mga naka-save naman siyang soft copy ng mga dokumento niya sa cellphone niya. Dagdag-gastos nga lang iyon. Ilang copies na rin kasi ang napaimprenta niya na naroon sa loob ng maleta.

''Boss, nandito na siya.''

Naaninag niya sa loob na may isa nang sakay na babae sa likuran ng sasakyan. At mukhang natutulog ito.

''Pasakayin mo na.''

''Sandali. Magkano po ba? At puwede ko po bang makita ang ID niyo? Para makasiguro ako- ''

Hindi na natapos ni Celine ang ibang sasabihin dahil sa tela na tumakip sa bibig at ilong niya. Nanghina siya. Umikot ang kanyang paningin. Ramdam niya ang puwersahang pagtulak sa kanya ng lalaking nasa likuran. Pero wala siyang lakas na lumaban.

''Boss, maganda iyan. Kaya malaki dapat ang bayad ko riyan.''

Isang sobre ang inabot ng driver ng sasakyan sa nakangiting lalaki sa labas.

''Salamat, boss.''

Namumungay ang mga mata ni Celine. Nag-uulap din ang kanyang paningin. Pero naaninag niya ang mukha ng taong nag-alok sa kanya ng carpool. Pero ang driver, nakatalikod ito sa puwesto niya kaya tanging boses lang nito ang rumihestro sa kanyang utak.

''Sige na. Kontakin na lang ulit kita kapag kakailanganin ko ang serbisyo mo.''

''Areglado, boss.''

Alam ni Celine na nasa peligro ang kanyang buhay maging ang babaing katabi sa upuan. Hindi ito natutulog. Tulad niya rin ito na biktima nang panloloko.

''Panloloko na naman? Jeez! Ang malas ko!''

''Mukhang kaunting dosage lang ang ibinigay sa 'yo ng tarantad*ng iyon, ah?''

''Manong, sino ka ba?''

''Hindi mo kailangan na kilalanin ako.''

''Bakit ganyan kayong mga lalaki? Kung hindi niyo sinasaktan, binu-bully at pinapaiyak kaming mga babae ay inilalagay niyo naman sa kapahamakan. Ganoon ba talaga kababa ang tingin niyo sa amin?''

Natawa ang driver.

''Seryoso ako.''

''Ikaw lang ang naging pasahero ko na may lakas-loob pang magsalita pagkatapos ng gamot na pinalanghap sa iyo. Ibig sabihin, mahal ang presyo mo. Dapat na mapunta ka pala sa kostumer na galante.''

''Anong gagawin mo sa amin?''

''Malalaman mo mamaya.''

''Bakit hindi pa ngayon?''

Muling natawa ang lalaki. Ang totoo, Celine is just buying time. Kailangang makatakas siya. Hindi puwedeng matapos ang miserable niyang buhay sa kamay ng mga taong halang ang bituka.

Kinukurot niya ang itaas na bahagi ng kanyang pulsuhan sa braso. Mas mabuti kung masusugatan siya para manatiling gising ang kanyang katawan. Sa oras kasi na pumikit siya at matulog, siguradong iyon na ang katapusan ng lahat.

''Huwag kang mag-alala. Masisiyahan ka sa mangyayari sa 'yo mamaya. Baka nga magpasalamat ka pa.''

''Huh! Mukhang iba ang depinisyon mo ng kasiyahan. Siguradong malungkot ang buhay mo.''

''Manahimik ka na lang diyan. Matulog ka kung gusto mo. Para naman maayos kang haharap mamaya sa kliyente."

Hindi na umimik si Celine. Kailangang ipunin niya ang lakas na meron pa siya para sa planong pagtakas. Tumingin siya sa katabing babae na unti-unting gumagalaw.

''Ohhh,'' ungol nito.

Niyugyog niya ang babae. ''Gumising ka.''

''Ohhh,'' patuloy nitong ungol.

''Mukhang kailangan ko nang magpalit ng brand. Dapat 'yong 24 hours ang bisa.''

''Pakawalan mo kami!''

''At ano? Para makapagsumbong kayo sa pulis? Hawak namin ang karamihan sa hepe ng mga presinto.''

Napatiim-bagang si Celine. Parang gusto niyang pagsisihan na nagdesisyon siyang iwan ang pamilya. Baka hindi na sila muling magkita pa.

''Nasaan ako?''

Binalingan ulit niya ang katabing babae na tulad niya ay walang lakas na igalaw ang buong katawan. Sigurado na umiikot din maging ang paningin nito.

''Alam niyo ba kung ano ito?''

Dumako ang namumungay na mga mata ni Celine sa inilahad na facemask ng lalaki na bagama't nakatagilid sa posisyon nito sa harap ng manibela ay alam niyang nakangisi ito.

''Proteksiyon ko.''

Napakunot siya ng noo. Pero ang pagtataka niya nang makita ang pagsuot ng lalaki sa facemask nito ay nasagot nang lalo siyang nakaramdam nang pagkahilo. Ang nilika niyang sugat sa braso ay hindi na nakatulong upang malabanan iyon.

Her regrets won't be helpful para makatakas siya sa napasok na sitwasyon. At lahat nang pagsisisi niya ay nag-ugat kay Alvin. Kung maibabalik lang sana niya ang panahon, ibang lalaki na lang ang pipiliin niyang mahalin. At kung sakali mang mangyari iyon, hindi na siya magiging tanga pa.