Novels by EL Nopre

THEY had many ups and downs after getting into a relationship. Pero gaano man sila sinubok ng panahon, love can overpower any obstacles. And besides, normal lang sa isang relasyon na may hindi pagkakaunawaan."Alam niyo na ang gagawin?"Tumango ang mga babaing kausap ni Amira. It was her wedding day, but she wanted to share the happiness with the woman who's very dear to her and to her brother. Kahit maikling panahon pa lang silang magkakilala, their bond is special."Ma'am, ready na po?"Nakangiting tumango si Amira sa naging tanong ng kanyang wedding planner.Pinapuwesto na ang lahat ng mga single ladies para sa pagsalo ng bouquet. Hindi sumama si Jade. Because she is still in elation after reconciling with Miko. They have been separated for years dahil sa kagagawan ng kanyang pamilya."No, no," pagtanggi niya."Married ka na ba?" tanong ng isang babae.Napasulyap naman muna si Jade kay Miko na katabi niya. Ngumiti lang ito. "No. Wala pa akong asawa.""Tara na."Wala nang nagawa si

PAREHO silang napatingala sa makulimlim nang kalangitan. Nagsisimula na kasing magtago ang haring-araw sa kumakapal at nangingitim na mga ulap. Ayon sa forecast, it will rain within that day. At iyon ang pagkakataon na hinihintay ni Miko."Is this really safe?""Safe na safe," nakangiting tugon ni Miko."Gusto ko pang humaba ang buhay ko.""At 'yon din naman ang pangarap ko dahil gusto ko pang magkasama tayo nang matagal.""Is this what you really want?""There's no other way, sweetie. I have to face this fear na ikaw ang kasama ko. Hindi mo naman ako iiwan, 'di ba?"Umiling si Jade. "Never. I'll stick to you like a super glue.""Then, settled. Huwag kang matakot. Kasama mo ako."Mahinang hinampas ni Jade sa braso ang nobyo. "If you told me earlier, sana man lang ay naihanda ko muna ang sarili ko.""As long as you're with me, safe ka. Just trust me. Okay?"Naghawak-kamay ang dalawa matapos gawaran ng halik sa noo ng binata si Jade."Ready na po ba?" tanong ng isang lalaki."Yes," tugo

INILAPAG ni Jade ang dalang pumpon ng sariwang mga bulaklak sa harap ng isang puntod. Lumuhod siya sa lupa upang masindihan ang dalawang kandila na itinirik niya sa magkabilang gilid ng bagong pinturang nitso.Tinitigan niya ang pangalang nakaukit sa lapida. Nangilid sa luha ang kanyang mga mata nang idantay roon ang palad. She has a lot of regrets. Maraming SANA.Umusal ng taimtim na panalangin si Jade matapos pumikit. Inalala niya ang mga nakaraan. Kahit may bahagi na masakit, nagkaroon din naman sila ng sandali na puno ng kasiyahan. They created happy moments kahit sa maikling panahon."Rest in peace. I'm okay now. Salamat sa lahat."Hindi man niya inaasahan na magtatapos sa malungkot na wakas ang kanyang matagal na paghihintay, pinagaan din naman niyon ang dinadalang bigat sa dibdib dahil nabigyan pa sila ng huling pagkakataon na muling magkita.Saying goodbye is the hardest thing to do, pero ganoon ang buhay kaya kailangan na lang tanggapin. Ang mahalaga sa bawat pamamaalam, mayr

"J-JADE...""Doc, kailangan na agad niyang maoperahan! Marami nang dugo ang nawawala sa kanya!"Hindi nakasagot si Jade sa tinuran ng paramedic dahil pinigilan ang kamay niya ni Miko. His eyes, despite the situation, have some spark of happiness because he knows he kept the promise to her. "Everything will be fine. Just hang in there.""If this will be the last time -" "No, no! Stop talking! And don't talk anything!""Baka mawalan ako ng pagkakataon na masabi ito sa 'yo. I love you, Jade. I've loved you since the first time I saw you on that rainy night. I love you so much.""Mahal din kita. Mahal na mahal.""Is that true?""Hinihintay lang kita. Alam mong nangako ako sa 'yo na kahit anong mangyari, hihintayin kita. I'm here. And you came to me.""Hindi ka ba galit sa akin?""Hinding-hindi ako magagalit sa iyo. And I won't ever leave you again."Nakangiting ipinikit ni Miko ang mga mata. Sapat na iyon para mapanatag ang puso nito na ilang buwan ding nangulila at nalungkot.“Doc, buma

LUMIKHA ng ingay sa loob ng operating room ang scalpel na nabitiwan ni Jade nang iabot iyon sa kanya. Isang nurse na nakaantabay lang sa likuran ang mabilis na nagdala ng sterilize solution at inilubog doon ang nalaglag na surgical instrument."Doc, okay ka lang ba?" puna ng assistant.Natauhan si Jade sa biglang pagkawala ng isip sa trabaho. May naramdaman kasi siyang pagbundol ng kaba sa dibdib. "Y-yes. Sorry. Let's proceed."Ipinagpatuloy ng grupo ang pag-oopera sa nakahimlay na pasyente sa operating table. Binura muna ng dalaga ang mga sumisingit na alalahanin. Makalipas ang halos dalawang oras ay matagumpay rin silang natapos.“Good job, everyone!”“Isang buhay na naman ang nailigtas mo, doc.”“I’m not taking the credit alone. We are team here.”"Salamat, doc."Ibinilin na lang ni Jade ang huling proseso ng surgery sa assistant at lumabas na ng operatingroom. Agad na sumalubong sa kanya ang mga umiiyak na pamilya ng pasyente."Doc! Kumusta ang anak ko?""Lumalaban po siya. Kaya h

HINDI maiwasan ni Miko ang maya't mayang pagngiti sa tuwing napapasulyap siya sa cartoon plaster na itinapal sa kanyang sugat ng nakatabing babae kanina sa bench.Maganda at maaliwalas lang ang panahon kaya siguro para siyang nakalutang sa alapaap. Gumaan ang bigat na nararamdaman niya dibdib.“This is great,” usal niya na tiningala pa ang maulap na kalangitan.The weather forecast says that the rainy season is not yet over. Pero kahit na bumuhos pa ng malakas na ulan o tumirik ang araw, nothing can stop him. Gagawin niya ang lahat para maalala ang taong espesyal sa kanyang buhay.“I’ll come and find you. Pangako ko iyan.”Natuon uli ang mga mata ni Miko sa nakadikit na plaster sa braso. Pinasadahan niya iyon ng daliri. The warmth of it reminds him again of her. Pinagala niya ang tingin. Nararamdaman niya sa paligid ang pamilyar na presensiya. Para bang naroon si Jade at lihim na nakamasid sa kanya.If he can only remember her face, it won't be hard for him to recognize her. But if sh

TATLONG buwan ang matulin na lumipas at idinaos ang kasal namin ni Josh. Hindi natuloy ang double wedding namin dahil may namatay sa pamilya ni Emie. Bilang paggalang sa desisyon ng matatanda ay ipinagpaliban na lang nila sa susunod na taon ang kanilang kasal ni Hector. Wala namang problema sa dalawa. Mas pabor daw 'yon sa kanila dahil solo nila ang pinakamahalagang araw na iyon sa kanilang buhay. Pero bago ang nakatakdang petsa ng kasal namin ni Josh, marami munang nangyari. Nahatulan na ng korte sina Margarita at Renzo. Habangbuhay na sentensiya ang iginawad sa kanila sa patong-patong na mga kaso. Mabilis lang na umusad ang pagdinig dahil sa malakas na impluwensiya ni Chairman Myeharez. Siniguro talaga nitong hindi malulusutan ng mag-ina ang kanilang ginawang mga krimen. Chelsea was also sentenced 8 years for attempted murd*r. At kahit gumamit ng mga koneksiyon ang pamilya nito, hindi ito hinayaan ni Mama. Of course, her precious son almost got killed. Dapat lang managot ang may

SI GLAZE ang nagboluntaryong tumulak sa wheelchair ni Hector. Nakasunod lang kami ni Mama sa kanila hanggang sa van na naghihintay sa harap ng ospital. Mula nang magising siya, isang linggo pa ang inilagi niya rito bago siya pinayagan ng doktor na makalabas."Kaya ko na."Umalalay pa rin si Glaze sa kapatid sa pagsakay. Hindi ito halos humihiwalay kay Hector."Kahit noon pa man, gustong-gusto niya talagang magkaroon ng kapatid na lalaki kaya siya ganyan."Ngumiti ako sa pagbulong sa akin ni Mama. "Hindi nga masyadong halata na kapatid na lalaki lang ang gusto niya.""Anong pinag-uusapan niyo?" usisa ni Glaze."Wala," tugon ko. "Sa unahan ka na maupo.""Ayoko. Tatabi ako kay Kuya. Marami pa akong ikukuwento sa kanya.""Haist! Madali ka niyang mauubusan ng kuwento. At hindi mo ba napapansin na ayaw na niyang makinig sa kadaldalan mo?"Tumingin naman si Glaze kay Hector na kibit-balikat lang ang itinugon. "Kahit na ayaw niyang makinig, magsasalita pa rin ako. Bibig ko naman ang gagamitin

NAPATAYO ang lahat nang lumabas ng silid si Denise. Agad na lumapit dito si Helena na nasa mukha ang halo-halong emosyon."Kumusta siya?""Mabuti na ang pakiramdam niya. Huwag na po kayong mag-alala sa kanya.""Salamat naman," sabay halos na sambit nina Lita at Anita.Dumating din ang mga magulang ni Emie upang maghatid ng pagkain sa lahat."Gusto na ba niya akong makausap?" Napansin ni Helena ang ekspresyong lumarawan sa mukha ng anak. "I think kailangan niya muna nang pahinga. It's fine. Marami pa namang araw.""Tita, Tito..." Tumingin si Denise kina Anita at Lorenzo, "Gusto po kayong makausap ni Hector."Napatingin muna ang mag-asawa kay Helena na nag-aalinlangan pa sana na pumasok ng silid."Sige na po," pag-aapura ni Denise sa dalawa. "Hinihintay na po niya kayo sa loob."Tumalima na rin sina Anita at Lorenzo habang nababasa naman ng pamilya ni Emie ang atmospera kaya sandali muna silang nagpaalam na pupunta lamang sa chapel."Galit ba siya sa akin?"Inalalayan ni Denise na makab

NANG lumabas ang doktor na tumingin kay Hector ay pinili ko muna ang manahimik at makinig sa usapan. Hanggang sa bigyan din kami ng pribadong sandali ng ibang naroon.Naiintindihan ko ang nakikita kong pagkatuliro sa mukha niya. Because we're not that close to him. Baka nga iniisip niya na imposible na siya ang isa sa mga anak na nawawala ni Mama.Or maybe it's too unacceptable for him na ako ang kakambal niya dahil hindi nga naman naging maganda ang impresiyon namin sa isa't isa. We are like more than enemies. I despise him before. Pero ang pakikitungo ko sa kanya ay nabago nang maging nobyo siya ni Emie."Anak...""Wait. You might be mistaken. Baka nag-match lang kayo for my donor as coincidence.""Ma, sige na nga. Magsagawa na tayo ng DNA."Napatingin ako kay Glaze. He is a little impatient. "Hayaan muna natin siyang magpahinga. Lumabas na tayo."Hindi na nagmatigas pa si Mama kahit nakikita kong gusto pa niyang manatili roon. I know it's not the reunion she is expecting.Noon kasi

NAPANGITI siya habang hinahabol ng isang batang babae. Her laughter and bright smile are too familiar to him. It gives happiness and completeness in his life. Para bang matagal na siyang bahagi ng mundo nito."Tim! Bagalan mo naman ang pagtakbo! Hindi kita mahabol!"And he giggled. He likes that feeling. He likes being with her."Tim! Lily! Huwag kayong lalayo!""Opo, Mama!"The voice he heard, he longed for that. Matagal na panahon niya iyon na hindi narinig kaya tila lumukso ang kanyang puso sa saya."Mama!"Ngumiti siya at kumaway gayundin ang batang babae na kasama niya. At saka sila muling naghabulan sa puting buhanginan ng tabing-dagat."Habol pa, Lily!""Ang daya mo naman, Tim! Ang bilis mo kasing tumakbo! Napapagod na ako!""Sige! Babagalan ko! Habol! Habol!""Huli ka!"Humagik sila na nauwi sa malakas na tawa nang pareho silang bumagsak at magpagulong-gulong sa buhanginan."Tama na iyan. Umuwi na tayo.""Mama, bumalik po ulit tayo rito bukas.""Kahit araw-araw pa.""Yeheeyyy!

HINDI man lang tumayo si Renzo nang makita niya ang pagpasok ng ama sa visiting area. Umiwas pa siya rito ng tingin."Anong ginagawa mo rito?"Naupo si Rene. Pinalipas muna nito ang ilang segundo sa pagtitig kay Renzo na halos dalawang araw pa lang naroon sa Detention Centre, pero haggard na ang mukha na marahil ay dulot ng pagod at pag-aalala."Is this what you want?"Napangisi si Renzo. "Obviously, as I think you know well, this is far from what I truly want.""And surely, you're not happy with the result."Nag-angat ng tingin si Renzo mula sa pagkakatitig sa kamay na nasa ibabaw ng mesa. "Who would be happy for the downfall? I have crafted the whole plan. I sacrificed many things. But because of that piece of paper, I lost even the one person whom I think can save me from this mess.""You're expecting to be saved after committing so many crimes?""Kung totoo mo ba akong anak, hahayaan mo na lang akong makulong?""If Joshua made the same mistake that you did, I won't tolerate him, e

"NAKIKITA mo ba ang taong 'yon?"Sinundan naman ng tingin ni Amberlyn ang itinuro ng ina at saka tumango nang matanaw sa unahan ang isang lalaking nakatalikod habang nakatanaw sa malawak na karagatan."Ibigay mo ito sa kanya..."Nabaling ang mga mata ng bata sa singsing na iniangat ng ina sa harapan nito. "Are you going to marry him?"Buong paglalambing na ginulo ni Jamilla ang buhok ng anak. "You're really smart.""Ibig pong sabihin magiging daddy number two ko na siya?""He's going to be the best daddy in the whole world." Napansin ni Jamilla ang lumarawang lungkot sa mukha ng anak. "Why?""Daddy number one is still my best daddy from Pluto to Earth."Napipilan si Jamilla."Mommy?""Hmm?""Mommy has Daddy number two. Tito Gener has Tita Money. Me, I have Angel and Yaya Erin. But Daddy Jerry has no one."Muling natigilan si Jamilla. Hindi niya inilihim sa anak ang mga nangyari lalo na sa pamilya ng ama nito."Mommy, I want to live with Daddy.""Baby..." Iniharap niya ang anak sa kany

"MOMMY, I'm so happy today. Can we do this again?"Nakangiting sinulyapan ni Jamilla ang anak matapos maupo sa harapan ng manibela. "Sure, anak. Gagawin natin lahat nang makapagpapasaya sa 'yo.""Yeheyyy!" Natutuwa nitong itinaas ang yakap-yakap na manika. "Did you hear that, Angel? She's the best mommy in the world!"Pinaandar na ni Jamilla ang kotse. Nagsisimula na siyang bumawi sa ilang taon na nawala sa kanila ng anak. Pero mas makukumpleto ang kaligayahan niya kung masasabi na niya rito ang buong katotohanan sa relasyon nilang dalawa. At isasakatuparan na niya ang pagtatapat sa araw na iyon."Mommy, where are we going now?""Gutom ka na ba?""Opo.""Then, let's eat first.""You're also hungry, Angel?" Hinawakan nito sa ulo ang manika at pinatango. "We really are sisters."Inunat ni Jamilla ang braso at masuyong hinaplos ang pisngi ng anak. "I love you, baby.""I love you more, Mommy."Mula sa Enchanted Kingdom ay dumiretso ang dalaga sa Paseo de Santa Rosa. Noong isang araw pa si

"PUMUNTA ka sa mga tita at tito mo sa Amerika. Alam ko na hindi ka nila pababayaan doon.""No," salungat ni Jerry sa suhestiyon ng ina. "I want to stay here para lagi ko kayong madadalaw.""Forget about us."Napatingin si Jerry sa ama. "Dad, what are you saying?""Kalimutan mo nang may mga magulang kang tulad namin. Go on with your own life. Huwag mo lang uling tatahakin ang daan na nagdala sa amin sa buhay na ito."Pinatatag ni Jerry ang kanyang sarili kahit nakakaramdam siya ng awa sa ama't ina.Hindi man lamang pumasok sa isip niya minsan na makikita ang mga magulang niya sa ganoong sitwasyon.Nahatulan ng habangbuhay na pagkabilanggo sina Miguel at Amelita sa kasong murder, arson at kidnapping. No bail and parole. Sa loob ng selda na nila gugugulin ang ilang taon na natitira na lang sa kanilang buhay."Hindi ako naging mabuting anak. I'm sorry.""No." Ginagap ng ginang ang kamay ni Jerry, "Wala kang dapat na sisihin kundi kami ng papa mo. Pero tadaan mo lang lagi na hindi mababago

MABILIS ang naging usad ng pagdinig sa patong-patong na mga kasong isinampa sa pamilya Villar.Malakas ang nakalap na mga ebidensiya ni Gener. Idinawit nito ang mga dating opisyal at katrabaho na sangkot sa tampering ng Angeles Murder case.Mas lumakas pa ang pagdidiin ng kampo ni Jamilla sa pamilya Villar dahil sa CCTV footage na nakuha sa mismong Red Intel Manila na sinuportahan ng testimonya ni Aurora Pulatis.Isa sa mabigat na kaso na kinaharap nina Miguel at Amelita ay kidnapping. Tumayo bilang testigo sina Dra. Delda Ancheta at Zeraida Capisano.Natanggalan ng lisensiya ang direktor ng Miracle Hope na tumulong sa pag-kidnap kay Amberlyn at pinatawan ito ng pitong taon na pagkakabilanggo.Dumagdag ang kasong child abuse na nagdiin kay Corrie nang akusahan ito ni Erin ng labis na pagmamaltrato sa hindi naman pala nito anak. Sampung taon na sentensiya ang iginawad dito ng hurado at sampung taon naman sa naudlot na plano nitong pagtakas sa batas kasama ang kalaguyo nitong pulis.Mad

"KUKUHA lang ako ng mainit na tubig. Huwag kang lalabas ng silid, ha?"Hinawakan ni Amberlyn sa ulo ang nilalarong manika at pinatango iyon. "Opo," tugon niya sa maliit na tinig."Promise?"Muli niyang pinagalaw ang ulo ni Angel. "Promise, Tita Tere. I will be a good girl.""Okay. Babalik agad ako."Sinundan ng pagbangon ni Amberlyn sa higaan ang paglapat ng isinarang pinto ni Tere."Angel, ikaw ang nangako sa kanya kaya huwag na huwag kang lalabas ng silid.""Let's play and happy!" pag-iingay ng manika nang pindutin ni Amberlyn ang tiyan nito."Okay. Let's play and be happy when I come back. Sandali lang ako." Inihiga ni Amberlyn sa kama ang manika. "Miss ko na kasi si Yaya Erin kaya sisilipin ko lang siya.""Let's play and be happy!""I'll be back."Pinakiramdaman muna ni Amberlyn ang likod ng pinto bago marahang pinihit ang seradura at sumilip sa maliit na nilikhang siwang niyon. Natutulog sa hilera ng mga upuan ang dalawang bantay habang ang isang gising ay nakalikod at abala nama

"KAYA mo na ba uli silang harapin?""Kakayanin ko," tugon ni Jamilla sa naging tanong ni Jordan. "I've been waiting for this day.""Kung sigurado ka na at handa ka na, then go ahead. I'll be right here."Nag-iwan muna nang huling sulyap si Jamilla sa mga taong naroon sa loob ng interrogation room bago siya humakbang patungo sa pinto ng extension room.Sandali munang nakipagtitigan ang dalaga sa seradura at saka unti-unti 'yong pinihit.Marahan na tinapik ni Jordan sa balikat ang isang lalaki na nakaupo sa harapan ng control panel kung saan nakakonekta iyon sa loob ng silid na napapagitnaan lang ng malapad na kuwadradong one-way glass wall. "Please, start."Tumalima naman agad ang operator na pansamantalang tinanggal ang audio at video sa interrogation room.Wala mang naririnig na tinig o ingay sa labas, malinaw na malinaw naman na nakikita ni Jordan sa loob ng silid ang iisang reaksyon sa mukha ng pamilya Villar nang pumasok na roon si Jamilla."Masaya ka na ba?" asik na salubong ni C