Mag-log in[Achilles Heel]
''IS this how you handle matters at hand?'' ''Bakit? Natatakot ka ba, Mr. Crisologo?'' Napangisi si Noel. Mula sa pagkakaupo, in-ekis niya ang mga hita. At saka isinandal ang likod sa backrest. Ang isa niyang braso ay nakapatong sa armrest habang ang mga daliri niya roon ay marahang itinatapik ng baba-taas na tila may ritmo ang paggalaw. ''You know very well that I'm the kind of man na walang kinatatakutan. Have you forgotten, Mr. Benetez? ''Then fight fairly.'' He sneered to the person sitting infront of him. Isa ito sa mga business rival niya na laging nagiging hadlang sa lahat nang proyekto ng kanyang kompanya. He's supposed to meet the client, pero inunahan siya nito. At talagang itinaon pa nito ang pagpunta niya sa abuwela sa Pangasinan na tila may inatasan itong sumubaybay sa bawat kilos niya. ''The audicity of you to say about being fair. I don't know who helped you to change the time of our meeting. But let me tell you this, AGAIN.'' Nilagyan niya ng diin ang huling binigkas na kataga. ''I really hate losing. At maraming beses ko na iyan na napatunayan sa iyo, hindi ba?'' ''What I know is that I have a different definition of being fair. Whoever stands after the battle ay siya lang ang maidedeklarang panalo.'' ''Mukhang siguradong-sigurado ka na mananalo ka sa pagkakataong ito.'' ''Of course. Siniguro ko talaga.'' Inabot ni Noel ang wine glass na nakapatong sa center table at marahang inalog ang laman niyong alak. Kasalukuyan sila na nasa isa sa mga VIP room ng Shangri-La Hotel. ''I made the reservation in this place, pero may nauna nang gumamit. And I really hate it kapag pinakikialaman ang mga bagay na akin. It irritates me just a while ago, pero ngayon ay napalitan na iyon ng curiosity.'' Tumingin siya sa kausap. ''Ano ang dirty tricks na ginawa mo upang makasiguro na mananalo ka sa pagkakataong ito?'' ''I didn't do much. Just this and that.'' Kinuha rin nito ang sariling wine glass at iniangat. ''Cheers?'' Ngumiti siya. ''Cheers.'' Uminom muna ang dalawa. Halos sabay rin nilang ibinaba ang kanilang mga wine glass. ''So, how's your meeting?'' usisa ni Noel na muling sumandal sa kinauupuan. ''Did you convinced them to start business with the Achilles?'' banggit niya sa kompanya ng kausap. ''No.'' Natawa si Noel. ''You're so straightforward. But I like your honesty. Alam ko naman na mas kumbinsido sila sa may matatag nang pundasyon tulad ng Olympus,'' tukoy niya sa sariling kompanya. ''Right, right. They really mentioned a few times about the exceptional reputation of your company.'' ''Palitan mo na kasi ang pangalan ng kompanya mo. It sounds like Achilles heel.'' Ang binanggit niya ay isang terminolohiya na nangangahulugan ng kahinaan. ''Make it big and fearless like my mighty Olympus.'' Napangisi ulit ito. ''Makakapagyabang ka pa kaya after tonight?'' ''Why?'' Nabura ang malapad niyang ngiti sa pagmamalaki sa kanyang kompanya. ''What are you planning tonight?'' ''I struck you right in the achilles. And it was executed at this very moment.'' Napakapit sa armrest si Noel nang makaramdam siya ng pagkahilo. ''What have you done?'' ''The thing I should did a long time ago.'' ''You, jerk!'' ''I am.'' Pinilit niyang tumayo. Pero lalong umikot ang kanyang paningin. Gusto sana niyang hatakin ang kausap, pero mabilis itong nakaiwas. ''Save your strenght dahil mapapalaban ka mamaya.'' Inalog ni Noel ang kanyang ulo. Hanggang maalala niyang kapain sa bulsa ng pantalon ang cellphone. Pero wala iyon doon. ''I took it.'' Inilapag niya pala ang cellphone sa center table. ''Give it to me, Mariano.'' ''I used your reservation for the meeting, so I extended the hours for you to enjoy the place. Goodluck.'' ''Hey!'' Halos mawalan nang balanse si Noel matapos niyang subukan na habulin si Mariano. He heard the 'click' of closing the door. Napakuyom na lang siya ng kamao. Sisiguraduhin niya na magbabayad nang mahal ang lahat nang mga kasabwat sa nangyari at mangyayari sa kanya sa araw na iyon. ''Darn!'' pagmumura niya nang makaramdam ng kakaibang init sa katawan. ''Anong dr*ga ang ipinainom niya sa akin?'' Napalingon si Noel nang makarinig ng komosyon sa likurang direksiyon. Pinilit niyang humakbang palapit doon. Saka niya lang nalaman na may isa pang pinto roon. And it's not locked. Nang pumasok siya, unang bumungad sa nag-uulap niyang paningin ang malaking kama. Ang tanawin na iyon ay lalong nagpasiklab sa init na kanyang nararamdaman sa buo niyang katawan. Tiniis niya ang pagkahilo at hinanap ang banyo. Maybe a cold shower can help him. Pero nagulat si Noel. Mayroon siyang naaninag na katawan na nakahandusay sa sahig. ''T-Tulong...'' ''Hey, who are you?'' ''Tulungan mo ako.'' ''I also need help.'' Itutuloy na sana ni Noel ang paghakbang patungo sa namataan niyang isa pang pinto na marahil ang banyo, pero napatigil siya dahil sa paghawak ng isang kamay sa kanyang paa. ''Let me go.'' ''Bakit pamilyar sa akin ang boses mo?'' ''Don't flirt with me. And let go!'' sabay sipa niya pakawala sa kamay na nakahawak pa rin sa kanya. ''Let me tell you this, I promised to myself that I won't touch any woman ever again. Do you understand? So, stay away from me.'' ''May kumidnap sa akin...'' Napahinto sa paghakbang si Noel. Malinaw niyang narinig ang sinabi ng babae. It was Mariano's plan-- to destroy his reputation. ''Darn! That bastard knows my achilles heel.'' Itinulos sa posisyon si Noel nang may bigla na lamang yumakap sa kanyang likuran. ''Ang init ng pakiramdam ko. Hindi ko maintindihan ang sarili ko.'' Napapikit si Noel na para bang ang pagkakabigkas ng babae sa kanyang likuran sa mga sinabi nito ay tila musika na lalong nagpapaapoy sa bawat himaymay ng kanyang kalamnan. Gusto sana niyang alisin ang mga braso na nakayakap sa kanya, pero sa halip na gawin iyon ay masuyo pa niya iyong hinaplos. And it gives him a jolt of excitement. Whatever dr*gs was used to him, it was too strong that he can't control himself.[Who's The Real Boss?]''BOSS! Boss!''Nabaling ang atensiyon ng apat na nasa loob ng meeting room sa kahabaan ng glass wall kung saan ay sinundan nila ng tingin doon ang sumisigaw at tumatakbong lalaki na ilang beses nang muntik sumubsob sa sahig dahil sa pagmamadali nito sa pagtakbo.''Boss! Boss!''Marahas na bumukas ang pinto at habol sa paghinga ang lalaki na napatukod pa ang dalawang kamay sa mga tuhod nito.''Ano ba, Albert?'' asik ni Lucio. ''Hindi mo ba nakikita na may meeting kami rito?''''Boss...'' Sumagap muna ito ng hangin, ''May malaking problema tayo.''''Sino bang walang problema, ha? Lumabas ka nga rito!''''Boss, importanteng marinig niyo ang dala kong balita. Kailangang- ''''Labas!''''Pero, boss...''''Gusto mong tanggalin kita sa trabaho at huwag na uling patapakin sa kompanyang ito?''''Nandito si Mr. Villamerez!'' deretsong anunsiyo ni Albert bago pa man muling putulin ang pagsasalita nito.Napakunot ng noo si Lucio. ''Sino?''''Ang 'big shot' nating kliyente.
[The Rescue]HINDI nahirapan sa paghahanap ng lugar sina Noel at Arnold. Tulad nga nang sinabi ni Dex, may naghihintay na sa kanila sa gilid ng kalsada. Naroon na rin ang isang ambulansiya.''Huwag ka nang sumama.''''Hintayin ko ba kayo rito, sir?''Napasuyod sa paligid si Noel. ''Siguraduhin mo na nailigaw mo ang mga nakasunod sa atin. Kung ako ang tinawagan ni Dex at hindi ang mga pulis, then may hinala siya na mayroong involve rito na mataas na tao.''''Pero -''Sinundan ng tingin ni Noel ang pagtukoy ng mga mata ni Arnold sa nakahimpil na ambulansiya. ''Matalino si Dex. He knows whom he should trust. Sige na. Umalis ka na. Bumalik ka sa ospital. Pero huwag mo munang sabihin ito kay Celine. Kapag sigurado na, ako na mismo ang tatawag sa kanya.''''Sige, sir.''Bumaba na ng sasakyan si Noel. Sinalubong siya ng isa sa tatlong lalaki na naghihintay. Gumanti muna siya sa pagbati nito. ''Dalhin niyo ako kay Dex.''''Medyo malayo-layo ang lalakarin natin.''Bumaba ang tingin ni Noel sa
[And They Survived]''BAKIT hindi ka na lang umuwi sa bahay para makapagpahinga ka roon nang maayos?''''Ate, hindi rin naman mapapanatag ang isip ko sa pag-aalala kina Nanay at Tatay.''Nakaalalay si Celine kay Jeff habang patungo sila sa silid ng kanilang ina na mula sa ICU ay inilipat na ito recovery room hanggang sa private ward.''At saka wala naman akong dadatnan sa bahay. Malulungkot lang ako. Wala ring mag-aasikaso sa akin doon.''Kaka-discharge lang ni Jeff nang araw na iyon. Halos isang linggo lang itong naka-confine. Maayos na ang kondisyon nito. Pero kailangan nitong gumamit ng saklay dahil nang mangyari ang aksidente ay naipit ang kanang paa nito sa likuran na bahagi ng upuan ng sasakyan.''Marami tayong kamag-anak at kapitbahay roon na puwedeng kong paghabilinan sa iyo.''''Ayokong makaabala sa iba. Busy rin ang mga iyon sa trabaho nila. Hayaan mo na muna ako rito. Gusto ko na kapag nahanap si Tatay ay malalaman ko kaagad.''Hindi na sumalungat ulit si Celine. Nanahimik
[The Mafia Boss]SINUNDAN ng tingin ng ilan sa mga pasahero sa eroplano ang pagpasok sa business class ng apat na matitipunong lalaki. Nangunguna ang isa rito na nababalot ng tattoo ang kahabaan ng kaliwang braso, paakyat sa maliit na parte ng nakahantad na dibdib mula sa suot na pulang polo shirt hanggang sa kalahati ng leeg paikot sa likurang bahagi ng kanang tainga.His looks are fierce and intimidating. Kaya naman kahit ang mga stewardess at travel attendant sa aisle ay napapaiwas sa halip na magiliw na bumati, tulad ng laging ginagawa ng mga ito.He is Dominico Villamerez. The New York underground mafia society knows him as a notorious person. Dapat lang talaga na ilagaan siya because he's not in a good mood.Flying long distances may be his favorite part of being a businessman, but collecting debts isn't really his job. It is always his men who do the collection. Ibang klaseng utang lang ang sisingilin niya sa pagkakataon na iyon kaya siya mismo ang kailangang pumunta. And that
[A Foe or An Ally]"HOW bold!"Umalingawngaw sa katahimikan ng bahay ang malakas na boses ni Doña Betina na sinabayan pa niya nang marahas na paglapag sa hawak na tasa ng tsaa na ang ilan sa natitirang laman niyon ay tumapon pa sa ibabaw ng mesa.Kasalukuyan pa rin silang nasa loob ng kusina. Doon na nila sinimulan ang pag-uusap. Hinintay lang niya na matapos si Manolo sa pagkain bago ginamot ang mga sugat nito lalo na sa parte ng mga braso at paa na may bakas nang matagal na pagkakakadena rito. He greatly suffered from the hands of her enemies."Gusto talaga nilang magdeklara ng giyera!""Mukhang wala na nga silang takot sa iyo.""I know. They are even fearless enough to show their faces to you."Isa nga sa mga inilahad na kuwento ni Manolo ang ilang ulit na pagpunta sa warehouse nina Gemma at Jomar. They wanted his confession para sa mga plano niya."Dahil siguradong-sigurado sila na hindi na ako mabubuhay pa sa oras na sabihin ko sa kanila ang lahat. Mali ang naging hakbang nila. I
[One After Another]PABALIK-BALIK sa pagsilip sa bintana si Doña Betina. Tumawag kasi sa kanya kanina si Dex. At maganda ang balitang inihatid nito sa kanya. Pero nag-aalala pa rin siya. Posible kasi na may iba pang mangyari sa lilipas na segundo o minuto. The enemies are cunning and vigilant. Hanggang may nakikita ang mga ito na pagkakataon para gumawa ng masama ay susunggaban ng mga ito. Kaya kahit gaano pa sila katuso o kagaling, there's always a possibility that the table will turn against their side.Mula sa pagkakatanaw sa labas ay napapitlag ang matanda nang marinig ang tunog ng cellphone. Agad niyang tinungo ang center table sa living area na pinaglapagan niyon.Napakunot ng noo si Doña Betina nang rumihestro sa screen ang pangalan ni Noel. He don't usually call her unless it's an important matter.Dinampot niya ang cellphone. At hindi pa man niya naririnig ang boses ng apo sa kabilang linya ay ramdam na agad niya sa paghinga nito na may hindi magandang nangyari. She knew him
[Super Tonic]HINDI pa rin nawawala ang pagkahilo ni Noel kahit nakatulog na siya sa biyahe. Nang magising siya ay nakahinto na sila sa driveway ng kanyang villa.Sinulyapan muna niya si Celine na nahihimbing pa rin sa tabi niya. Saka siya bumaba nang sapo ang ulo.''Sir, kumusta po ang pakiramdam
[Cold & Painful Night]NANGINGINIG ang mga kamay ni Celine. Gusto na niyang sumabog sa galit. Pinipigilan lang niya ang emosyon dahil ayaw niyang mag-alala ang mga magulang lalo na't iyon ang araw ng kanyang pag-alis."Anak?"Ipinasok ni Celine ang hawak na cellphone sa bag nang tumingin sa tumawag
[Rise and Fall]HINDI alam ni Celine kung papaano siyang nakasakay ng jeep. Kung hindi dahil sa kalabit ng katabi niya na nagpapaabot ng pamasahe ay baka nakalagpas na siya sa kanyang bababaan.Nakapa niyang tuyo na ang kanyang mga luha. Pero ramdam niya sa mga mata ang tila pamamaga niyon. Ibig sa
[Betrayal]''HANGGANG kailan ka magtatanga-tangahan, ha? Matagal ka nang niloloko ni Alvin!''Napapikit si Celine habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang mga sinabi ng kaibigan.Ilang beses na ring nakarating sa kanya ang akusasyong iyon ni Marie, pero mas pinipili niya na paniwalaan







