LOGINNapahawak sa dibdib si Leona. Mabilis niyang inabot ang isa pang picture pero bahagya siyang natigilan nang makita si David. Kasama no’n ang medical records niya. X-ray results. Mga larawan ng sugat at pasa sa katawan niya, at dokumentong may nakasulat na mayroon siyang repeated head trauma. Unti-unting nanginig ang kamay niya. Napalunok siya saka marahang inabot ang tablet. Pagkabukas niya— Isang video agad ang bumungad. Nasa hospital bed siya habang hawak ni Michael ang braso niya. “Mommy, trust me…” mahinang sabi nito sa video. Biglang nanlamig ang buong katawan ni Leona nang makita niyang sinuntok siya nito sa sikmura. Sunod-sunod na eksena ang biglang pumasok sa isip niya. May sumisigaw. May humihila sa kanya. May dúgo. May lalaking galit na galit. “Dapat ka nang mámatay.” Mariin siyang napahawak sa ulo. “Ahh—” napayuko siya habang hinihingal. Biglang bumukas ang pinto. “Tita?” mabilis na lumapit si William. “Ayos lang po ba kayo?”Hindi agad nakasagot si Leona
Mabilis na binuhat ni William si Reign. “Reign! Reign, gising!” Halos mag-panic ang boses niya habang pinupunasan ang umaagos na dúgo sa katawan nito. “Call the doctor!” agad niyang utos sa nurse. “Now!” “Tinawagan ko na po,” sagot ng nurse habang nagmamadaling kumuha ng gamit. “On his way na po siya.” Maingat na ibinaba ni William si Reign sa kama. “Pressure,” utos ng nurse habang mabilis na tinatapal ang tela sa sugat. “Kailangan nating pigilan ang pagdurugo.” Hindi umalis si William sa tabi ni Reign. Mahigpit niyang hawak ang kamay nito. “Tsk! Bakit mo ba kasi ginawa ’yon?!” may inis sa boses niya. “A-ako dapat ang poprotekta sa ’yo, hindi ikaw!” mariing sabi niya. Bahagyang ngumiti si Reign. “A-ano ka ba… malayo sa bituka ’to.” Tipid siyang ngumiti. “S-si Mama… bantayan mo siya, ha.” Parang nahihirapan ang boses nito. Sa kabilang gilid, nakatayo si Leona. Nanlalaki ang mga mata niya habang nanginginig ang buong katawan. Hindi niya maalis ang tingin sa dúgo… s
“Tama na!” malakas na hiyaw ni Leona. “Nasasaktan na ’ko, ano ba?!” pilit siyang kumakawala, pero unti-unti na siyang nauubusan ng lakas.Mas humigpit ang pagkakahawak nito sa buhok niya—sabay ug!—muli siyang inuntog sa matigas na bagay.“Ngayong alam mo na ang sikreto ko… dapat ka nang mamatay…” malamig na bulong ng boses ng lalaki sa tainga niya.Dinukot nito ang baríl sa bulsa at mariing itinapat sa noo niya.Dahan-dahan nitong pinipindot ang gatilyo.“Tama na!” basag ang boses na sigaw niya.Bigla siyang napabalikwas ng bangon.Nanlalabo ang paningin niya habang pilit hinahabol ang hininga. Mariin siyang napapikit, pilit inaalala kung sino ang lalaki sa panaginip—pero kahit anong isip niya, wala siyang maalala.“A-ano ba ’yon… panaginip ba ’yon? O totoong nangyari?” bulong niya.Bahagya siyang napasandal sa headboard ng kama. “Diyos ko…” lumuluhang bulong niya. “Ano ba itong nangyayari sa buhay ko?”Unti-unti siyang nagmulat ng mata. Marahan niyang pinunasan ang luha at pilit nag-
Sa loob ng isang pribadong silid sa hospital, nakahiga pa rin si Leona at mahimbing ang tulog. Napatingin ang doktor sa kanya nang biglang gumalaw ang daliri niya, parang anumang oras ay magigising na. “Sigurado ba kayo rito?” mahinang tanong ng doktor, halatang kinakabahan. “Ilang oras na lang, baka magising na siya.” Napatingin si Reign sa ina niya. Bahagyang nanginig ang labi niya bago siya sumagot. “Opo, doc. Nakahanda na po ang lahat.” Basag ang boses niya. “Kung mananatili pa dito si Mama… mas lalo lang siyang mapapalapit sa mga taong gumugulo sa isip niya.” Sandaling natahimik ang doktor. “Salamat sa tulong,” mahinang sabi ni William. Bahagyang ngumiti ang doktor. “Wala ’yon. Hindi rin naman ako mapupunta dito kung hindi ako natulungan ng pamilya mo noon.” “Huwag mo nang banggitin ’yon,” sagot ni William. “Nandiyan ka dahil magaling ka.” Hindi na sumagot ang doktor. Tumingin na lang siya kay Leona. Sa labas ng pinto, may isang tauhan ni David na nakasandal sa pader, a
Pagdating sa hospital, agad na isinugod si Leona sa emergency room. Naiwang nakatayo sa labas sina Reign, William, at ang mga pulis. Bukas-sara ang pinto, sunod-sunod ang pasok ng nurse at doctor. Amoy antiseptic ang paligid, pero hindi ’yon ang napapansin ni Reign. Hindi niya maalis sa isip niya ang nangyari. ’Yung pagtulak sa kanya. ’Yung tingin ni Leona. Parang wala siyang halaga. Sa kabilang gilid, nakaupo si David. Nakasandal, naka-cross ang paa, at may bahagyang ngiti sa labi. Para bang wala lang ang lahat. Napatingin si Reign dito. Unti-unting nag-init ang dugo niya. “Hayop ka!” mariing sigaw niya habang papalapit. “Kasalanan mo ang lahat ng ’to!” Napatingin ang ilang tao sa hallway. Pero hindi siya tumigil. “Anong ginawa mo sa mama ko?!” nanginginig ang boses niya sa galit. Bahagyang napailing si David, saka tumayo. Maayos pa rin ang postura, parang hindi apektado. “Ano ka ba, hija…” malumanay niyang sabi, pero may bahid ng pang-aasar. “Mahal na mah
“Ma’am! Ma’am!” sunod-sunod na tawag ng medic habang hinahawakan ang pulso ni Leona. “Ma’am, naririnig n’yo ba ’ko?” tanong nito, pero walang response si Leona. Agad siyang sinalo ng dalawang tauhan at maingat na inihiga sa sahig. Kumalat ang tensyon sa loob ng mansyon habang nag-uunahan sa paglapit ang mga tao. “Move back! Give her some space!” utos ng pulis, sabay taas ng kamay para paatrasin ang lahat. “Mommy!” mabilis na lumapit si Michael, pero agad siyang hinarang ng isang pulis. “Sir, please. Let the medic do their job.” “Damn it!” mariing mura ni Michael habang kinukuyom ang kamao, nanginginig sa inis. Sa kabilang banda, nakatayo lang si Reign—parang napako sa kinatatayuan. Hindi niya maalis ang tingin sa nakahandusay na katawan ng ina. Para bang may humihila sa kanya palapit, pero may pumipigil din. “Ma…” halos bulong na lumabas sa labi niya. Akmang hahakbang siya— “Miss, please step back,” harang ng pulis. Natigilan si Reign. Unti-unting bumagsak ang mga luha niya
REIGN’S POV “Ikaw ang may problema, Michael. Hindi ako.” Huminga siya nang malalim. “Fine. Then answer me. Bakit ka pumayag maging Lucero?” “Sino bang nagsabing pumayag ako?” balik ko. Tahimik lang siya. “Pagkatapos nating mahuli, dumating si Dad para sa interview. I was shocked, Michael—”
REIGN’S POV Huminga ako nang malalim. “Proud po. Siyempre. Malaking bagay ang maging bahagi ng pamilyang ito.” Bahagyang dumidiin ang kamay ni Michael sa likod ko. “Single ka ba ngayon, Miss Reign?” Biglang tumahimik ang buong sala. Ramdam ko ang mga camera na nakatutok sa mukha ko. Mariin kong
MICHAEL’S POV “Reign…” Lumapit ako at hinawakan siya sa magkabilang balikat. “Hindi ko siya mahal.” Mahina ang boses ko, pero buo ang bawat salita. Wala siyang reaksiyon. Para bang hindi niya ako narinig. Diretso siyang umalis—ni hindi man lang lumingon. Pumasok ako sa mansyon at huminto sa t
REIGN’S POV “Cassandra?! Anong ginagawa mo dito?” tanong ko. Pero parang hindi niya ako nakikita. Tumakbo siya papalapit kay Michael. Ilang minuto silang nagyakapan, hanggang sa nagdampi ang mga labi nila—para bang sabik na sabik sila sa isa’t isa. Akala ko pa naman, ako ang sadya niya. Mali pala







