I SOLD MY VIRGINITY TO MY POSSESSIVE BOSS
May isang araw na lang si Iris Celeste Delgado para bayaran ang utang ng kanyang ama—kapag hindi, mareremata ang tanging tahanan nila.
Bilang isang utility staff, wala siyang sapat na pera, kaya sa isang desperadong hakbang, pumayag siyang ibenta ang kanyang pagkabirhen sa isang matandang mayamang kliyente.
Ngunit nagkamali siya ng silid.
Pagkagising, hindi matanda ang nasa tabi niya—kundi si Alexander Corañez Jr.: ang gwapong, tahimik, at misteryosong CEO ng kumpanyang pinagtatrabahuhan niya.
At sa halip na kalimutan ang nangyari, inalok siya nito ng isang kasunduan—isang pekeng kasal. Walang emosyon. Walang tanong. Pero may isang kondisyon:
Bawal siyang mapalapit sa kahit sinong lalaki... maliban kay Alexander.
Habang pinipilit niyang itago ang damdamin, hindi niya alam na ang lalaking ito ay hindi lang basta umaarte.
Dahil para kay Alexander—lahat ng ito ay totoo.
At sa pagbabalik ng ex nitong si Brigitte, magagawa pa ba ni Iris na panindigan ang kasunduan—kahit posible siyang masaktan?
Read
Chapter: EPILOGUE Nakangiti si Iris habang nakatitig sa repleksyon niya sa salamin. Nangingilid ang luha niya dahil sa magkahalong kaba at tuwang nararamdaman. Mahigpit niyang hinawakan ang laylayan ng damit at huminga ng malalim. “Grabe…” mahina niyang sambit, “…ikakasal na ba talaga ’ko?” Tumawa si Veronica habang inaayos ang belo niya. “Oo, anak. At sana, maging masaya ka — iyon lang naman ang gusto namin ng Daddy mo. Maging masaya ka, at magkaroon ng maayos na pamilya.” Mahigpit na niyakap ni Iris ang kanyang ina. “I love you, Mommy,” lumuluhang sambit ni Iris. “Mahal na mahal din kita, anak,” sabi nito, sabay haplos sa pisngi ni Iris. “Ang ganda-ganda mo, anak!” nakangiting sabi ng kanyang ina. “Syempre naman, Mommy. Kanino pa ba ako magmamana kundi sa ’yo!” Natawa naman si Veronica. “Ay sus! Bolera!” Ngumiti si Iris, pero ramdam ang kaba sa dibdib. “Kinakabahan ako, Mommy. Parang hindi pa rin ako makapaniwala.” “Normal lang ’yan,” sagot ng isang pamilyar na boses. Napalingon sila
Last Updated: 2025-11-14
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED SIXTY ONEMaagang nagising si Iris. Napangiti siya nang makita ang singsing sa daliri niya. "Parang panaginip lang!" nakangiting bulong niya habang dahan-dahang bumabangon. Binuksan niya ang window glass sa silid para pumasok ang liwanag ng araw. Ngunit halos mapaatras siya nang makita si Alexander sa tapat mismo ng bintana—nakatayo ro’n, nakangiti, at kumakaway pa. “Alex?” gulat pero natatawang sambit ni Iris. “Good morning, sweetheart!” sigaw nito mula sa ibaba. Bumaba ang tingin ni Iris. Napakunot ang noo niya, sabay takip ng kurtina. Naka-sando lang kasi si Alexander, at kitang-kita ang hubog ng katawan niya. “Ang aga mo naman mangapitbagay!” nakangising sigaw ni Iris. Narinig niya ang mahinang tawa ni Alexander. “Pinagtimpla kasi kita ng coffee!” nakangiting sigaw ni Alexander. Hindi mapigilan ni Iris ang mapangiti. Pagbaba niya ng hagdan, naamoy agad niya ang aroma ng kape at tinapay na inilapag ni Alexander sa mesa. “Hindi ka pa natutulog, no? Mukhang excited masyado,”
Last Updated: 2025-11-13
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED SIXTY Napaupo si Iris sa hallway sa tapat ng swimming pool. Bigla niyang pinatay ang tawag dahil sa takot. Kumakabog nang malakas ang puso niya habang palinga-linga sa paligid. Nanginginig siya, takot sa posibleng gawin ni Congressman sa kanya at sa pamilya niya. Agad siyang nilapitan ni Veronica nang mapansing namumutla si Iris. “Hija? Anak, may problema ba?” nag-aalalang tanong ng kanyang ina. “Wala po, Mommy.” Tipid siyang ngumiti para takpan ang takot. Niyakap siya ni Veronica nang maramdaman ang panginginig ng katawan ng anak. “Okay lang, anak. Okay lang… hindi na niya tayo masasaktan ulit,” bulong ng kanyang ina. Hanggang sa tuluyan nang napahagulgol si Iris. “Takot na takot ako, Mommy! Paano kung isa na naman sa atin ang kunin niya?” umiiyak na sambit nito. “Shhhh…” awat ni Veronica habang hinahaplos ang likod ni Iris. Lumapit na rin si Doña Conchita at niyakap siya. Ilang sandali pa ang lumipas bago magpahid ng luha si Iris. “Thank you po,” halos bulong lang na sambit niy
Last Updated: 2025-11-12
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY NINEMaaga pa lang, umalingawngaw na ang balita tungkol kay Congressman Armando Rodriguez — sa TV, sa radyo, at maging sa iba’t ibang social media platforms. Marami ang nagulat at natakot nang ibalitang buhay pa si Congressman, at kasalukuyang pinaghahanap ng mga awtoridad dahil sa samu’t saring kasong isinampa laban sa kanya — kabilang na ang kidnapping at attempted murder kina Iris Celeste Delgado at Conchita Corañez. “Sabi ko na nga ba, buhay pa ‘yang si Congressman!” ani ng isang ale sa kanto habang nanonood ng TV sa tindahan. “Akalain mo, pati anak niyang si Brigitte, hindi napansin na hindi pala ‘yung tatay niya ang kinulong noon? O baka naman kasabwat siya?” “Eh sino pa nga ba ang magkakasabwat kundi sila-sila rin!” sagot ng isa habang nagpapaypay gamit ang lumang dyaryo. “Talaga nga palang ang mga masasamang damo, hindi agad namamatay,” sabay lagok ng kape ng matandang lalaki sa gilid. “Kung sino man ang makakapagturo sa kinaroroonan ni Congressman Armando Rodriguez,” dag
Last Updated: 2025-11-11
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY EIGHT Kumakabog ang dibdib ni Alexander nang pindutin niya ang green button ng cellphone. “Hello, sino—” Hindi na niya natapos ang sasabihin nang marinig niya ang tinig at mala-demonyong tawa ni Congressman Armando Rodriguez. “Sino kaya ang una mong ililigtas? Ang mommy mo… o ang pinakamamahal mong si Iris?” seryosong tanong nito. “Try to touch them and I’ll kill you,” malamig ngunit may diing sambit ni Alexander. “Ahhh, takot ako!” tila nang-aasar pang sagot ng Congressman sa kabilang linya, sabay halakhak. Napasalampak sa sahig si Alexander, sabay sapo sa ulo. Samu’t saring emosyon ang nararamdaman niya—takot, galit, kaba. Napabuntong-hininga siya, saka muling tiningnan ang cellphone. “Pero dahil may pinagsamahan naman tayo noon, okay na siguro ’yung fifty million. Cash. Kapalit ng mommy mo at ni Iris,” patuloy ni Congressman. Nakuyom ni Alexander ang kamao. Kalmado, pero halata sa mga mata ang labis na takot na baka may mangyaring masama sa dalawa. “Fine! Fifty million,
Last Updated: 2025-11-10
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY SEVENNapamulat ng mata si Iris nang bigla siyang sabuyan ng malamig na tubig. Napasinghap siya sa gulat at mabilis na nag-angat ng tingin. Nasa harap niya si Congressman Rodriguez—nakaupo, kalmado, parang aliw na aliw sa nakikita. “Ibig sabihin... totoo ngang buhay siya?” bulong niya sa isip. Nanginginig ang katawan ni Iris sa ginaw, pero hindi niya iyon iniinda. Hindi siya makagalaw sa kinauupuan niya. Gusto niyang sumigaw at murahin ito, pero hindi niya magawa dahil may duct tape ang bibig niya. Ginalaw-galaw niya ang kamay, pero nakatali iyon sa likod. Napangiwi siya sa higpit ng tali at halos mapaiyak nang mapansin niyang may kadena rin ang paa niya. Para bang kahit anong gawin niyang pagpupumiglas, hindi na siya makakatakas. “Mabuti naman at gising ka na, Ms. Delgado. Akala ko kailangan ko pang gamitin sa ’yo ’to para magising ka.” Sabay himas ni Congressman sa hawak niyang stun gun. Napangisi ito nang makita ang takot sa mga mata ni Iris. “Finally, nagkita rin tayo. Face to face
Last Updated: 2025-11-09
Chapter: CHAPTER NINETY THREETahimik lang na nakatingin si Elena sa kanya. Tinakwil at hinusgahan siya ng mga tao sa paligid niya. Wala na siyang ibang mapuntahan. Mabigat man sa loob niya, napilitan siyang sumama kay David. Para sa batang nasa sinapupunan niya. Makalipas ang ilang buwan, pinakasalan siya ni David Lucero. Pero hindi na bumalik ang dating Elena. “Elena! Elena ano ba! Lumabas ka diyan!” mariing sigaw ni David, pero hindi man lang ito nag-effort tumayo para pagbuksan siya ng pinto ng silid. Madalas siyang nakakulong sa kwarto. Hanggang sa isilang niya si Michael. Buong akala ni David, babalik na ang dati nitong sigla kapag nakapanganak na siya, pero hindi. Ni minsan ay hindi man lang nito hinawakan o inalagaan si Michael. Palagi siyang may hawak na bote ng alak at sigarilyo, madalas tulala lang habang lumuluha ang mga mata. At sa tuwing maririnig nitong umiiyak si Michael dahil gusto nitong magpabuhat o magpalambing— “Tumahimik ka nga!” “Manang! Patahimikin mo nga ’yan!” mariing hiyaw n
Last Updated: 2026-05-16
Chapter: CHAPTER NINETY TWOPaulit-ulit na pinipindot ni David ang screen ng phone habang nakaupo sa gilid ng kama. Isa. Dalawa. Tatlo. Wala pa ring sagot. Humigpit ang panga niya bago marahas na ibinaba ang phone sa mesa. “Damn it… bakit ba ayaw niyang sumagot?!” Napahilamos siya sa mukha saka mabilis na tumayo at naglakad palabas ng kwarto. “Cassandra!” malakas niyang tawag. Pero walang sumasagot. “Manang Sabel?!” Tahimik pa rin ang buong mansyon. “Damn it! Nasaan ba sila?!” Unti-unting bumigat ang dibdib ni David nang marealize niyang mag-isa na lang siya sa bahay. — Bahagya siyang napatingin sa baba ng hagdan. Parang nakikita pa rin niya si Michael na may hawak na kutsilyo. At si Elena… Nakahandusay sa sahig. Duguan. Wala nang buhay. Mabilis siyang umiwas ng tingin saka agad naglakad palabas ng mansyon. Napayakap siya sa sarili nang biglang humangin nang malakas. “Fúck… bakit ba mag-isa na lang ako?!” gigil niyang bulong. Habang naglalakad papunta sa garden, mabigat ang bawat hakbang ni
Last Updated: 2026-05-16
Chapter: CHAPTER NINETY ONEHindi man lang nasindak ang doktor sa sinabi ni Michael. Tahimik lang itong nakikinig habang nagsusulat, na para bang sanay na sa mga ganitong usapan. “Doc…” mahina niyang tawag habang nakatitig sa kisame. Napatingin sa kanya ang psychiatrist. “Posible bang maging normal pa ’ko?” Huminga nang malalim ang doktor saka marahang isinara ang folder na nakapatong sa mesa. “Michael…” kalmado nitong sabi. “Hindi ko masasabi kung magiging ‘normal’ ka balang araw.” Bahagyang kumunot ang noo ni Michael habang nakatingin pa rin sa kisame. “Pero hindi rin ibig sabihin no’n na wala ka nang chance magbago,” dugtong ng doktor. “May mga taong natututo, hindi dahil bigla silang nagiging maayos… kundi dahil pinipili nilang harapin ’yung mga ugali at desisyon na paulit-ulit na sumisira sa kanila at sa ibang tao.” Unti-unting dumiin ang hawak ni Michael sa cube na nasa kamay niya. “Sa ’yo…” sandaling tumigil ang doktor bago muling nagsalita. “May napapansin akong pattern. Kapag nasasaktan ka o na
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: CHAPTER NINETYNang matapos magsalita si Leona, agad na umalingawngaw ang malalakas na palakpakan at hiyawan sa buong venue. Sunod-sunod ulit ang flash ng camera habang nakangiting yumuyuko si Leona sa harap ng mga tao. Pababa na sana siya ng stage nang may isang gwapong lalaki na naka-black suit ang lumapit sa kanya dala ang bouquet ng pulang rosas. “Congratulations, Mrs. Leona…” nakangiti nitong sabi habang iniiaabot ang bulaklak. Bahagyang nagulat si Leona pero nakangiti rin siyang aabutin sana iyon nang biglang may kamay na marahas na tumulak sa lalaki. Napaatras ito sa gulat. Agad namang natigilan ang buong venue. “D-David?!” gulat na sabi ni Leona. Mariing nakatitig si David sa lalaki bago ito malamig na tiningnan. “She’s mine.” Bahagyang natigilan pati ang MC sa stage. “I-Is everything okay?” alanganing tanong nito habang pilit na nakangiti. Biglang ngumiti si David saka nag-thumbs up sa audience. “Everything’s fine!” natatawa niyang sabi pero halatang pilit. Nagbulungan agad an
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: CHAPTER EIGHTY NINEDahan-dahang lumapit si Cassandra kay David saka siya niyakap nang mahigpit mula sa likod. “Hindi ba’t ito naman talaga ang gusto mo?” malambing niyang bulong habang marahang hinihimás ang dibdib nito. “Ang makasama ako… kami ni Manang Sabel… Ngayong wala na sina Michael at Tita Leona… kami na ang bahalang mag-alaga sa ’yo.” Bahagya pa siyang ngumiti habang nakasandal sa likod nito. “Cassandra—” “Bakit ba parang wala ka sa mood?” kunot-noong putol niya habang umiikot sa harap nito. Napabuntong-hininga si David saka umiwas ng tingin. “Nothing…” tipid niyang sagot. “Just a nightmare.” Tahimik na napatingin si Cassandra sa mukha niya bago bahagyang ngumiti. Maya-maya, marahang lumapit si Manang Sabel dala ang maliit na towel. “Sir…” mahina nitong sabi habang inaakay si David papunta sa upuan. Marahan nitong minamasahe ang likod ni David. “Huwag ka nang mag-alala, aalisin ko ’yang bad mood mo.” Napapikit si David habang bahagyang nakasandal sa upuan. Unti-unting gumaan ang pagh
Last Updated: 2026-05-13
Chapter: CHAPTER EIGHTY EIGHTPagkatapos ng party, tahimik na nakaupo si Reign sa tabing dagat habang pinagmamasdan ang alon. Mahina ang ihip ng hangin. Naririnig pa rin sa di kalayuan ang tawanan ng mga staff habang nagliligpit ng mesa. “Ehem.” Napalingon si Reign nang umupo si William sa tabi niya saka iniabot ang isang baso ng wine. “Okay ka lang?” kalmadong tanong nito. Tahimik na tinanggap ni Reign ang baso bago bahagyang ngumiti. “Oo naman…” mahina niyang sagot. “Wala naman nang dahilan para hindi ako maging okay.” Bahagyang natawa si William habang umiinom. “You’re not good at lying, you know?” Napabuntong-hininga si Reign saka tumingin sa dagat. “Hmm… curious lang ako,” seryoso niyang sabi. “Yung first meet ba talaga natin… sa bar?” Bahagyang napangiti si William. “Hindi.” Napalingon si Reign. “Una kitang nakita…” mahina niyang sabi habang nakatingin rin sa alon. “Umiiyak ka habang palabas ng restaurant… parang two years ago.” Bahagyang natigilan si Reign. “And honestly?” natawa siya nang m
Last Updated: 2026-05-12
LOGIN
