I SOLD MY VIRGINITY TO MY POSSESSIVE BOSS
May isang araw na lang si Iris Celeste Delgado para bayaran ang utang ng kanyang ama—kapag hindi, mareremata ang tanging tahanan nila.
Bilang isang utility staff, wala siyang sapat na pera, kaya sa isang desperadong hakbang, pumayag siyang ibenta ang kanyang pagkabirhen sa isang matandang mayamang kliyente.
Ngunit nagkamali siya ng silid.
Pagkagising, hindi matanda ang nasa tabi niya—kundi si Alexander Corañez Jr.: ang gwapong, tahimik, at misteryosong CEO ng kumpanyang pinagtatrabahuhan niya.
At sa halip na kalimutan ang nangyari, inalok siya nito ng isang kasunduan—isang pekeng kasal. Walang emosyon. Walang tanong. Pero may isang kondisyon:
Bawal siyang mapalapit sa kahit sinong lalaki... maliban kay Alexander.
Habang pinipilit niyang itago ang damdamin, hindi niya alam na ang lalaking ito ay hindi lang basta umaarte.
Dahil para kay Alexander—lahat ng ito ay totoo.
At sa pagbabalik ng ex nitong si Brigitte, magagawa pa ba ni Iris na panindigan ang kasunduan—kahit posible siyang masaktan?
Read
Chapter: EPILOGUE Nakangiti si Iris habang nakatitig sa repleksyon niya sa salamin. Nangingilid ang luha niya dahil sa magkahalong kaba at tuwang nararamdaman. Mahigpit niyang hinawakan ang laylayan ng damit at huminga ng malalim. “Grabe…” mahina niyang sambit, “…ikakasal na ba talaga ’ko?” Tumawa si Veronica habang inaayos ang belo niya. “Oo, anak. At sana, maging masaya ka — iyon lang naman ang gusto namin ng Daddy mo. Maging masaya ka, at magkaroon ng maayos na pamilya.” Mahigpit na niyakap ni Iris ang kanyang ina. “I love you, Mommy,” lumuluhang sambit ni Iris. “Mahal na mahal din kita, anak,” sabi nito, sabay haplos sa pisngi ni Iris. “Ang ganda-ganda mo, anak!” nakangiting sabi ng kanyang ina. “Syempre naman, Mommy. Kanino pa ba ako magmamana kundi sa ’yo!” Natawa naman si Veronica. “Ay sus! Bolera!” Ngumiti si Iris, pero ramdam ang kaba sa dibdib. “Kinakabahan ako, Mommy. Parang hindi pa rin ako makapaniwala.” “Normal lang ’yan,” sagot ng isang pamilyar na boses. Napalingon sila
Last Updated: 2025-11-14
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED SIXTY ONEMaagang nagising si Iris. Napangiti siya nang makita ang singsing sa daliri niya. "Parang panaginip lang!" nakangiting bulong niya habang dahan-dahang bumabangon. Binuksan niya ang window glass sa silid para pumasok ang liwanag ng araw. Ngunit halos mapaatras siya nang makita si Alexander sa tapat mismo ng bintana—nakatayo ro’n, nakangiti, at kumakaway pa. “Alex?” gulat pero natatawang sambit ni Iris. “Good morning, sweetheart!” sigaw nito mula sa ibaba. Bumaba ang tingin ni Iris. Napakunot ang noo niya, sabay takip ng kurtina. Naka-sando lang kasi si Alexander, at kitang-kita ang hubog ng katawan niya. “Ang aga mo naman mangapitbagay!” nakangising sigaw ni Iris. Narinig niya ang mahinang tawa ni Alexander. “Pinagtimpla kasi kita ng coffee!” nakangiting sigaw ni Alexander. Hindi mapigilan ni Iris ang mapangiti. Pagbaba niya ng hagdan, naamoy agad niya ang aroma ng kape at tinapay na inilapag ni Alexander sa mesa. “Hindi ka pa natutulog, no? Mukhang excited masyado,”
Last Updated: 2025-11-13
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED SIXTY Napaupo si Iris sa hallway sa tapat ng swimming pool. Bigla niyang pinatay ang tawag dahil sa takot. Kumakabog nang malakas ang puso niya habang palinga-linga sa paligid. Nanginginig siya, takot sa posibleng gawin ni Congressman sa kanya at sa pamilya niya. Agad siyang nilapitan ni Veronica nang mapansing namumutla si Iris. “Hija? Anak, may problema ba?” nag-aalalang tanong ng kanyang ina. “Wala po, Mommy.” Tipid siyang ngumiti para takpan ang takot. Niyakap siya ni Veronica nang maramdaman ang panginginig ng katawan ng anak. “Okay lang, anak. Okay lang… hindi na niya tayo masasaktan ulit,” bulong ng kanyang ina. Hanggang sa tuluyan nang napahagulgol si Iris. “Takot na takot ako, Mommy! Paano kung isa na naman sa atin ang kunin niya?” umiiyak na sambit nito. “Shhhh…” awat ni Veronica habang hinahaplos ang likod ni Iris. Lumapit na rin si Doña Conchita at niyakap siya. Ilang sandali pa ang lumipas bago magpahid ng luha si Iris. “Thank you po,” halos bulong lang na sambit niy
Last Updated: 2025-11-12
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY NINEMaaga pa lang, umalingawngaw na ang balita tungkol kay Congressman Armando Rodriguez — sa TV, sa radyo, at maging sa iba’t ibang social media platforms. Marami ang nagulat at natakot nang ibalitang buhay pa si Congressman, at kasalukuyang pinaghahanap ng mga awtoridad dahil sa samu’t saring kasong isinampa laban sa kanya — kabilang na ang kidnapping at attempted murder kina Iris Celeste Delgado at Conchita Corañez. “Sabi ko na nga ba, buhay pa ‘yang si Congressman!” ani ng isang ale sa kanto habang nanonood ng TV sa tindahan. “Akalain mo, pati anak niyang si Brigitte, hindi napansin na hindi pala ‘yung tatay niya ang kinulong noon? O baka naman kasabwat siya?” “Eh sino pa nga ba ang magkakasabwat kundi sila-sila rin!” sagot ng isa habang nagpapaypay gamit ang lumang dyaryo. “Talaga nga palang ang mga masasamang damo, hindi agad namamatay,” sabay lagok ng kape ng matandang lalaki sa gilid. “Kung sino man ang makakapagturo sa kinaroroonan ni Congressman Armando Rodriguez,” dag
Last Updated: 2025-11-11
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY EIGHT Kumakabog ang dibdib ni Alexander nang pindutin niya ang green button ng cellphone. “Hello, sino—” Hindi na niya natapos ang sasabihin nang marinig niya ang tinig at mala-demonyong tawa ni Congressman Armando Rodriguez. “Sino kaya ang una mong ililigtas? Ang mommy mo… o ang pinakamamahal mong si Iris?” seryosong tanong nito. “Try to touch them and I’ll kill you,” malamig ngunit may diing sambit ni Alexander. “Ahhh, takot ako!” tila nang-aasar pang sagot ng Congressman sa kabilang linya, sabay halakhak. Napasalampak sa sahig si Alexander, sabay sapo sa ulo. Samu’t saring emosyon ang nararamdaman niya—takot, galit, kaba. Napabuntong-hininga siya, saka muling tiningnan ang cellphone. “Pero dahil may pinagsamahan naman tayo noon, okay na siguro ’yung fifty million. Cash. Kapalit ng mommy mo at ni Iris,” patuloy ni Congressman. Nakuyom ni Alexander ang kamao. Kalmado, pero halata sa mga mata ang labis na takot na baka may mangyaring masama sa dalawa. “Fine! Fifty million,
Last Updated: 2025-11-10
Chapter: CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY SEVENNapamulat ng mata si Iris nang bigla siyang sabuyan ng malamig na tubig. Napasinghap siya sa gulat at mabilis na nag-angat ng tingin. Nasa harap niya si Congressman Rodriguez—nakaupo, kalmado, parang aliw na aliw sa nakikita. “Ibig sabihin... totoo ngang buhay siya?” bulong niya sa isip. Nanginginig ang katawan ni Iris sa ginaw, pero hindi niya iyon iniinda. Hindi siya makagalaw sa kinauupuan niya. Gusto niyang sumigaw at murahin ito, pero hindi niya magawa dahil may duct tape ang bibig niya. Ginalaw-galaw niya ang kamay, pero nakatali iyon sa likod. Napangiwi siya sa higpit ng tali at halos mapaiyak nang mapansin niyang may kadena rin ang paa niya. Para bang kahit anong gawin niyang pagpupumiglas, hindi na siya makakatakas. “Mabuti naman at gising ka na, Ms. Delgado. Akala ko kailangan ko pang gamitin sa ’yo ’to para magising ka.” Sabay himas ni Congressman sa hawak niyang stun gun. Napangisi ito nang makita ang takot sa mga mata ni Iris. “Finally, nagkita rin tayo. Face to face
Last Updated: 2025-11-09
Chapter: CHAPTER THIRTY FOURMICHAEL’S POV “I said get out!” Umalingawngaw ang boses ko sa buong sala. Pero kahit nakalabas na si Reign, hindi pa rin kumakalma ang dibdib ko. Kung ito lang ang paraan para maging maayos ang lahat, gagawin ko. Huwag lang siyang ilayo sa ’kin. Mariin kong naikuyom ang kamao ko. Para ’kong na-trap sa isang sitwasyon na kahit anong piliin ko… masasaktan ako, at ang babaeng pinakamamahal ko. “Babe…” marahan akong hinawakan ni Cassandra sa braso. “You did the right thing.” Hindi ako sumagot. Inalis ko ang kamay niya sa braso ko. “Finish what you’re here for. Then leave.” “But babe—” “You heard me, Cassandra. Let’s not make this harder than it needs to be.” Iyon lang ang nasabi ko at tumalikod na. Hindi na ako lumingon kahit ramdam kong nakatayo pa rin siya sa likod ko. Dire-diretso akong naglakad papunta sa silid ko. Pagpasok ko, agad kong isinara ang pinto. Sumandal ako sandali, pinikit ang mga mata, saka dahan-dahang huminga. Bakit ba naging komplikado ang
Last Updated: 2026-03-27
Chapter: CHAPTER THIRTY THREEREIGN’S POV “Expecting someone else?” malamig niyang tanong. Ngumiti lang ako nang tipid at tumayo. Ako? Mag-e-expect? Hays… Nakaka-disappoint. Tama siya. Umasa ako na si Michael ang kasama ko, pero hindi. At malabong mangyari ’yon. “Wait!” Hinawakan niya ang braso ko. “Join me for breakfast.” Huminga ako nang malalim. “Close tayo?” sarkastiko kong tanong. “Ganyan ka ba magpasalamat sa lalaking nagligtas sa ’yo?” Napakunot ang noo ko. “Shít,” bulong ko nang maalala ang nangyari sa bar kagabi. “How much?” Napakagat ako sa labi ko. Tama bang alukin ko ng pera ang isang bilyonaryo? Ngumiti siya at tinapik ang braso ko. “I don’t want anything from you. But I need you—” Ibubuka ko pa lang ang bibig ko nang ipatong niya ang daliri niya sa labi ko. “Be my wife.” “Sirauló ka ba?!” sigaw ko. Itinulak ko siya nang bahagya, pero agad niyang kinuha ang mga kamay ko at itinaas. Humakbang siya palapit sa ’kin kaya napaurong ako—hanggang sa dumikit ang likod ko sa malamig
Last Updated: 2026-03-21
Chapter: CHAPTER THIRTY TWOREIGN’S POV “Ikaw ang may problema, Michael. Hindi ako.” Huminga siya nang malalim. “Fine. Then answer me. Bakit ka pumayag maging Lucero?” “Sino bang nagsabing pumayag ako?” balik ko. Tahimik lang siya. “Pagkatapos nating mahuli, dumating si Dad para sa interview. I was shocked, Michael—” “So what now?” putol niya. “Are you happy that you’re now a Lucero?” “No. Michael, hindi mo naiintindihan. I didn’t sign that paper!” mariin kong tanggi. “Liar.” Tumigas ang panga niya. “Nakita ko—at ng buong mundo—na pumirma ka sa papel na ’yon, but you’re still denying it. Oh, come on.” “Exactly!” Halos mapasigaw ako. “Nakita ng lahat na pumirma ako during the interview. But did you actually see the papers?” Umiling lang siya. “Then go and look for it!” Napangiti ako nang mapait. “Kaya ka pala galit na galit.” “No need,” malamig niyang sagot. “Hindi mo na kailangang ipamukha sa ’kin na hindi mo ’ko kayang piliin.” “Michael—” “Let’s break up.” Parang binuhusan ako ng ma
Last Updated: 2026-02-25
Chapter: CHAPTER THIRTY ONEREIGN’S POV Huminga ako nang malalim. “Proud po. Siyempre. Malaking bagay ang maging bahagi ng pamilyang ito.” Bahagyang dumidiin ang kamay ni Michael sa likod ko. “Single ka ba ngayon, Miss Reign?” Biglang tumahimik ang buong sala. Ramdam ko ang mga camera na nakatutok sa mukha ko. Mariin kong naikuyom ang kamao ko habang saglit na tumingin kay Michael. Bahagya siyang tumango. Ito na siguro ang pagkakataon ko. Bumuka ang bibig ko para sumagot— “Single ang anak ko.” Malamig at kontrolado ang boses ni Daddy. Nakangiti pa rin siya sa camera. “Focused siya sa pamilya at sa responsibilities niya. Hindi pa priority ang romantic distractions.” May ilang reporter na natawa. “Pero paano kung may gustong manligaw sa kanya, Sir?” biro ng isa. Tumayo si Daddy. “Then they go through me,” sagot niya. “At kung sino man ang lalapit, dapat malinaw ang intensyon. We protect our family.” Napilitan akong ngumiti. “Family first,” dagdag ni Daddy. “Lahat ng desisyon—kasama ang puso—pinag-ii
Last Updated: 2026-01-04
Chapter: CHAPTER THIRTYREIGN’S POVKusang bumaling ang mukha ko ng lumagapak sa mukha ko ang palad ni Mama. “Kahit kailan talaga hindi ka nag-iisip eh ‘no?” Nanggagalaiting aniya. “Kung hihiwalayan ko siya, tingin mo? Makakapag stay pa tayo dito sa mansyon?” Mariin niyang hinatak ang buhok ko. “Malamang hindi na ‘di ba? So paano mo pa pakakasalan si Michael? Bobá!” “Ma—”“Tumigil ka na! Hindi ka magiging katulad ko, naiintindihan mo?! At isa pa, kung mag-aasawa ka rin lang naman, pumili ka nang lalaking walang fiancee, at mas mayaman pa sa mga Lucero! Maliwanag?!” Walang ganang tumango na lang ako at tumalikod. “I’m sorry Ma!” bulong ko. Sorry dahil si Michael ang mahal ko at gusto kong makasama habang buhay.Habang umaakyat ako sa hagdan, ramdam ko na may sumusunod sa akin. Pero hindi ako lumingon. Pagdating ko sa itaas ng mansyon, bigla akong hinila ni Michael papasok sa silid ko. Mabilis niyang tinakpan ang bibig ko bago pa ako makagawa ng kahit anong ingay. “Shhh,” bulong niya sa mismong tainga
Last Updated: 2026-01-02
Chapter: CHAPTER TWENTY NINEREIGN’S POVNapailing ako. “Ano pa bang dapat nating pag-usapan?” Tumingin siya sa akin—diretso. “Nakipag-date ka na sa kanya, ’di ba?” basag ang boses ko. “Hindi mo ba alam kung gaano kasakit para sa akin ’yon?” Napayuko ako habang sapo ang dibdib. “Bakit? Sa tingin mo ba hindi rin ako nasaktan nang itanggi mo ako sa parents natin? Reign, nandun na tayo—pero binawi mo pa lahat ng sinabi mo!” Lumapit siya at humawak sa magkabilang balikat ko. “Gusto mong maging official tayo, ’di ba?” mahinahon niyang tanong. “Pinaglaban kita, Reign, pero—” “I’m sorry,” putol ko sa kanya. “Sorry kung naduwag ako.” Mahigpit niya akong niyakap. “Pero mas pinili mo akong saktan kaysa intindihin,” garalgal kong sabi habang nakasubsob ang mukha ko sa dibdib niya. “It’s not my intention.”“Hindi mo intensyon, pero nasaktan pa rin ako.” Nanginginig ang boses ko. “Sabi mo mahal mo ’ko, pero nakipag-date ka pa rin sa kanya. Michael, gusto kong maniwala na mahal mo ’ko. Pero sa tuwing nakikita kitang k
Last Updated: 2026-01-02
LOGIN
