LOGINMahigpit ang hawak ni Michael sa manibela—halos paliparin na niya ang sasakyan sa bilis. Paulit-ulit na sumasagi sa isip niya ang mukha ni Reign. Ang mga ngiti nito. Ang masasayang araw na magkasama sila. At ang huling beses na nakita niya ito. “Wait for me, baby…” nakangiti ngunit nanginginig ang boses niyang bulong. “Parating na ’ko.” Sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Kinakabahan— pero mas nangingibabaw ang pananabik. Pagdating sa ospital, halos takbuhin na niya ang pagpasok sa loob. Dire-diretso siya sa front desk. “Excuse me!” hingal niyang tawag. “Saan po ang room ni Leona… Leona Lucero?” Bahagyang napatingin sa kanya ang nurse. “Sir, walang Leona Lucero dito,” kunot-noong sagot nito. “Leona Del Pilar… pakicheck po,” kinakabahang sabi niya. “Relationship to the patient, sir?” “Son,” mabilis niyang sagot. “Please.” Tinitigan siya ng nurse sandali bago tumango. “Fourth floor. Room 308.” “Thank you.” Mabilis ang bawat hakbang niya papunta sa
Halos matumba si Michael nang itulak siya ng ama. Napaatras siya at muntik pang mawalan ng balanse. “Ginawa ko lang ’yon para punuan ang pagkukulang mo!” biglang sigaw ni David—pero maya-maya, humina ulit ang boses. “Mahal na mahal ka ni Cassandra… pero hindi mo siya pinapahalagahan… manhid ka na ba?” Napatawa ito. Hindi normal na tawa. Yung parang may halong sakit… at kabaliwan. “Tapos nung ibigay ko ang kailangan niya… kukuwestyunin mo ’ko?!” bigla na naman itong sumigaw. Halatang lasing. Magulo ang buhok niya, nakabukas ang butones ng long sleeve, at namumula ang mga mata. “Dad…” nanginginig ang boses ni Michael. “A-ano bang nangyayari sa ’yo… parang—parang hindi na kita kilala…” “TUMAHIMIK KA!” umalingawngaw ang sigaw ni David sa buong sala. Nanigas si Michael sa kinatatayuan. “Siguraduhin mo…” mariing dagdag nito, dahan-dahang lumalapit sa kanya, “na hindi kakalat ang scandal namin ni Cassandra.” Huminto ito sa harap niya. Titig na titig. “Dahil kung hindi…” bahagya
Parang binuhusan ng malamig na tubig si David. Nakatitig lang siya sa cellphone na hawak ni Reign. Nanlaki ang mga mata niya. “Isang click ko lang nito… kakalat na ang baho niyo!” mariing sigaw ni Reign, nanginginig ang kamay pero matatag ang boses. “Kaya kung gusto mo pang isalba ang kumpanya niyo at ang pinaka-iniingatan niyong pangalan… hahayaan mong makaalis kami sa pamamahay na ’to.” Biglang natahimik si David. “Akala mo matatakot mo ’ko sa ganyan? Guard!” sigaw nito. Agad namang lumapit ang guard at akmang aagawin ang cellphone. “Sige, subukan mo! Subukan mong lumapit,” matigas na sabi ni Reign. Agad namang umatras ang guard. “Delete it. Now.” mariing utos ni David, pero bahagyang pumiyok ang boses. Sa unang pagkakataon, nakitaan ng takot ang mukha niya. Hindi natinag si Reign. “Buburahin ko lang ’to kung hahayaan niyo kaming makaalis ni Mama,” diretso niyang sagot. “At kung mangangako ka na hindi niyo na kami guguluhin pa… kahit kailan.” Mariing nagkat
“Sigurado ka bang… hindi na kita sasamahan?” may pag-aalalang tanong ni William kay Reign habang nasa tapat sila ng mansyon ng mga Lucero. Kumakabog nang malakas ang puso ni Reign, pero pinilit niyang ngumiti. “Kaya ko ’to. Huwag kang mag-alala… hindi mo na kailangang madamay pa sa mga problema ko,” halos bulong na sagot niya. Saglit siyang napatitig kay William. Parang gusto pa niyang magsalita. Pero umatras siya. Tumalikod na siya at akmang hahakbang papasok. Ngunit bago pa siya tuluyang makapasok sa gate— agad siyang hinawakan ni William sa kamay. Napahinto siya. “I know… wala akong karapatang makialam,” mababa ang boses nito. “But please… make sure na okay ka. Na ligtas kayo ng mama mo.” Parang may kumurot sa puso ni Reign. Bahagya siyang napangiti. “Tatawagan kita kapag kailangan,” mahina niyang sagot. “Thank you, Wil.” Unti-unti niyang binitawan ang kamay nito. At tuluyan nang naglakad papasok ng mansyon. Ilang hakbang pa— napalingon siya. Nak
“Putáng ína!” malutong na mura ni Michael. Napahawak siya sa ulo at napaupo sa sahig. “Dad, ano ’to?!” basag ang boses na sigaw niya. “Bakit mo pa ako pinilit pakasalan ang babaeng ’yan kung gagawin niyo naman ’to!” sigaw niya. Ngumisi lang ang ama niya, saka nagsuot ng robe. “Don’t be serious, son. We’re just having fun here,” seryosong sabi nito. “Tíkmân mo man lang kasi ang asawa mo. Halimaw ’yan sa kama. Promise, mag-e-enjoy ka. Proven and tested ko na ’yan,” dagdag nito, sabay palo sa púwét ni Cassandra. “Daddy!” malambing na angal ni Cassandra. Nagsuot na rin ito ng robe saka lumabas ng silid. “Ang sabi mo, magbabago ka na. Pero heto ka na naman! Pati si Tita Leona, sinasaktan mo na rin… tulad ng ginagawa mo noon kay Mommy!” Humalakhak lang ito na parang isang demonyo, saka tumayo at dahan-dahang lumapit sa kanya. “Halimaw ka, Dad. Ha-li-maw ka!” mariing sabi ni Michael. “Hindi ba ito naman ang gusto mo?” nakangising sabi nito habang tinatapik ang balikat niya. “Gusto mo
Tahimik na naglalakad si Reign sa tabi ni William papasok sa condo. Bahagya niyang tiningala si William. “Maraming tao ang takot sa mga Martinez dahil kilala sila bilang makapangyarihan at maimpluwensya. They act like nobody—hindi mahilig sa presscon o makita in public—pero heto siya ngayon, tinutulungan ako kahit wala naman siyang mapapala sa ’kin. Mapagkakatiwalaan ko ba talaga siya?” bulong niya sa isip. “Ehemm…” tikhim ni William. Huminto na pala ito sa paglalakad at nakatitig na sa kanya. “Baka matunaw ako ha!” biro niya sabay mahinang tawa. Agad namang nag-iwas ng tingin si Reign at nauna nang naglakad. “Saan ka pupunta?” nakangising tanong ni William habang binubuksan ang pinto. Agad namang napakamot ng ulo si Reign at naglakad papalapit sa kanya. “Ito ang keycard,” sabi nito sabay abot kay Reign. “May pagkain diyan sa fridge. Pwede ka ring magluto kung gusto mo. Or pwede tayong kumain sa labas if you want, just call me.” “I-iiwan mo ’ko dito?” kunot-noong tanong
“Are you okay?” tanong ni William habang papalapit sa kanya. Walang ganang tumango si Reign. “P-pwede bang umalis na tayo?” nanginginig na bulong niya. Tumango lang siya, saka humarap kay David. “Mr. Lucero… thank you for inviting us. I hope you find your wife as soon as possible. We need to le
“A-anong ginagawa mo dito?” Parang nawala ang kalasingan ni William nang makita kung sino ang babaeng kaharap niya. Kanina lang, si Reign ang nasa isip niya—ngayon, kaharap na niya ito. Bahagya pa siyang lumapit kay Reign at marahang sinundot-sundot ang pisngi niya. “Totoo ka ba?!” tanong niya.
Madilim pa ang langit nang tahimik na lumabas ng mansyon sina Reign at Michael. Hawak ni Michael ang kamay niya habang mabilis silang naglalakad palabas ng main gate. Pagdating nila sa labas— Isang SUV ang naghihintay sa kanila. Bumaba ang naka-unipormeng lalaki at pinagbuksan sila ng pinto. “M
A/N: From this chapter onward, the story is in third-person POV. Narinig ni Reign ang pagtawag sa kanya ni Michael, pero hindi na siya lumingon. Mas binilisan niya ang paghakbang papasok ng mansyon. “Reign, anak!” tawag ng mama niya, pero ni hindi man lang niya ito nilingon. Isinara niya ang pi







