ログインหญิงสาวในชุดคลุมท้องยืนมองรถยนต์คันหรูที่กำลังวิ่งเรียงแถวกันเข้ามายังคฤหาสน์ส่วนตัวของรัชทายาทลำดับที่หนึ่ง ทันทีที่รถจอดนิ่งสนิท ประตูก็ถูกเปิดออกเด็กหญิงตัวเล็กในวัยเข้าใกล้สามขวบก้าวเท้าลงจากรถด้วยตัวเอง เธอโบกมือไปมาเป็นการปฏิเสธความช่วยเหลือของเหล่าผู้ดูแล อีวานที่ลงมาจากอีกฝั่งเดินมาหยุดรอลู
(เจ้านายคะ น้องคาร่ามาแล้วค่ะ)เสียงเลขาดังขึ้นจากโทรศัพท์บนโต๊ะทำงาน เขามีหน้าที่เพียงรับรู้เท่านั้น เพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งปี เธอมาที่นี่เกือบทุกวัน แต่ไม่ได้พบเขาเป็นการส่วนตัว เธอมาเพื่อ...กริ๊ก!ประตูห้องทำงานเปิดออก พร้อมกับหญิงสาวเจ้าของใบหน้าน่ารักที่เดินตรงมาหยุดยืนตรงหน้าเขา โฮชิอยู่ในท่าก
“อีวาน” เสียงหวานเอ่ยกระซิบ มือก็พยายามดันตัวเขาออก แต่ทำแรงไม่ได้เดี๋ยวกระทบถึงแผล“พูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้ได้ไง” การทวงบุญคุณระหว่างพี่น้องเริ่มขึ้นแล้วถึงปากจะพูด แต่มือก็ไม่หยุด เขายังวุ่นวายกับร่างกายและพรมจูบไปตามซอกคอ ซุกใบหน้าสูดดมกลิ่นหอม แขนทั้งสองกอดคนตัวเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย “จะมีพระคุณกว
วันต่อมาณ ห้องพักโรงพยาบาล“ขออนุญาตเปลี่ยนเสื้อผ้าค่ะ” เสียงหวานของพยาบาลดังขึ้น“เปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอคะ” ดวงตากลมไล่มองทีละคน พยาบาลเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีวาน...ผู้หญิงล้วนเลย“ใช่ค่ะ” เพราะเขาเพิ่งตื่นขึ้นมา นี่น่าจะเป็นการเปลี่ยนชุดครั้งแรกในรอบหลายวันเลย“ให้เธอเปลี่ยนให้ได้มั้ยครับ” อีวานถามขึ้น
“....” อีวานก้มหน้าหลบสายตา ที่ใช้ยานอนหลับ เพราะรู้ตัวเองว่าต่อจากนี้อาจจะไม่ได้นอนอีกเลยงั้นเหรอ“นายผิดข้อตกลงของฉันนี่อีวาน นายใช้อำนาจทำให้ฉันกลับมา”“ครับ...”“....” มือเล็กกำแน่น สายตายังมองแค่เขา“ทำทุกอย่างด้วยความเห็นแก่ตัว เอาคาริสม่าเข้าอยู่ในความไม่ปลอดภัย เพราะคิดว่าคาริสม่าจะรับแรงกดด
“เดี๋ยวคาริสม่า” เสียงพี่โฮชิดังขึ้น ทำให้ฉันกลับไปมอง เขาเปิดประตูรถออกแล้วลงมายืนเต็มส่วนสูงนอกรถ“คะพี่โฮชิ”“ฝากขอโทษเจ้าชายด้วย”“ไม่มีใครผิดจากเรื่องนี้หรอกค่ะ พี่ไม่ต้องกังวลนะ แต่ยังไงคาริสม่าจะบอกให้ค่ะ”“ฝากความเป็นห่วงด้วยนะครับ”“ขอบคุณนะคะ” แล้วพี่โฮชิก็ขับรถออกไปทันที ส่วนฉันเดินเข้ามา
“เอาชุดนอนที่ฉันให้มามั้ย ของเล่นล่ะ!” ยังไม่หยุดพูดอีก!ครืด! ปึง!ทันทีที่ดันตัววีนัสออกพ้นประตู มือเล็กก็ดึงประตูเลื่อนปิดทันที ภายในห้องครัวเข้าสู่ความเงียบฉันหันหลังกลับมาก็พบอีวานเองที่ยืนมองทุกอย่าง เขาพยายามกลั้นขำ และปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้“ถ้านายหัวเราะ ฉันจะเอาอาหารเทท
ชีวิตตัวเองในตอนนี้ ได้เข้าใจมันอย่างถ่องแท้แล้ว...ฉันมันคนที่พระเจ้าไม่รัก!“ทำตัวตามสบายนะคะ ไม่เห็นเลยค่ะ เมื่อกี้ไม่เห็นอะไรเลย ~” วีนัสเดินเข้ามาในห้องครัว ด้วยอาการร่าเริงเกินคน“พี่วีนัส เราไปกันเถอะ” คาร่าพยายามดึงแขนเพื่อนฉันให้ออกไปจากห้องครัว แต่วีนัสยังคงใช้ความสามารถเฉพาะตัวในการหลบหลีก
อีวานไม่ชอบน้ำมัน เพราะฉะนั้นอาหารที่ทำเองจะใช้การผัดด้วยน้ำแทนกึก! มือที่กำลังวางขวดน้ำมันในมือ หยุดนิ่งอีกครั้งแล้วจะไปจำเรื่องของเขาทำไม กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็ทิ้ง ฉันเทน้ำมันลงบนกระทะยืนมองกระทะที่กำลังร้อนขึ้นทีละนิด จนในที่สุดก็ยกกระทะไปล้างใหม่ เอาคราบน้ำมันออกทุกอย่างถูกเริ่มขึ้นใหม่ โดย
“ยัง ถามอีกแล้วนะ” อยากให้ฉันได้ลองมากเลยยายนี่“ได้กินแล้วมันก็ดีนะ” วีนัสขยิบตาให้ฉัน ริมฝีปากบางยกยิ้มเจ้าเล่ห์“ในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้ ยายบ้า”“ก็อยากแนะนำให้เพื่อนได้ลอง”“เออ” หมดหนทางจะต่อปากต่อคำ“ถ้าเขาไม่ได้ดื่มหรือกินอะไรขม ๆ มาก็กลืนได้นะ” วีนัสกระซิบข้างหู แล้วตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคัก



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



