Masukหญิงสาวในชุดคลุมท้องยืนมองรถยนต์คันหรูที่กำลังวิ่งเรียงแถวกันเข้ามายังคฤหาสน์ส่วนตัวของรัชทายาทลำดับที่หนึ่ง ทันทีที่รถจอดนิ่งสนิท ประตูก็ถูกเปิดออกเด็กหญิงตัวเล็กในวัยเข้าใกล้สามขวบก้าวเท้าลงจากรถด้วยตัวเอง เธอโบกมือไปมาเป็นการปฏิเสธความช่วยเหลือของเหล่าผู้ดูแล อีวานที่ลงมาจากอีกฝั่งเดินมาหยุดรอลู
(เจ้านายคะ น้องคาร่ามาแล้วค่ะ)เสียงเลขาดังขึ้นจากโทรศัพท์บนโต๊ะทำงาน เขามีหน้าที่เพียงรับรู้เท่านั้น เพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งปี เธอมาที่นี่เกือบทุกวัน แต่ไม่ได้พบเขาเป็นการส่วนตัว เธอมาเพื่อ...กริ๊ก!ประตูห้องทำงานเปิดออก พร้อมกับหญิงสาวเจ้าของใบหน้าน่ารักที่เดินตรงมาหยุดยืนตรงหน้าเขา โฮชิอยู่ในท่าก
“อีวาน” เสียงหวานเอ่ยกระซิบ มือก็พยายามดันตัวเขาออก แต่ทำแรงไม่ได้เดี๋ยวกระทบถึงแผล“พูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้ได้ไง” การทวงบุญคุณระหว่างพี่น้องเริ่มขึ้นแล้วถึงปากจะพูด แต่มือก็ไม่หยุด เขายังวุ่นวายกับร่างกายและพรมจูบไปตามซอกคอ ซุกใบหน้าสูดดมกลิ่นหอม แขนทั้งสองกอดคนตัวเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย “จะมีพระคุณกว
วันต่อมาณ ห้องพักโรงพยาบาล“ขออนุญาตเปลี่ยนเสื้อผ้าค่ะ” เสียงหวานของพยาบาลดังขึ้น“เปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอคะ” ดวงตากลมไล่มองทีละคน พยาบาลเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีวาน...ผู้หญิงล้วนเลย“ใช่ค่ะ” เพราะเขาเพิ่งตื่นขึ้นมา นี่น่าจะเป็นการเปลี่ยนชุดครั้งแรกในรอบหลายวันเลย“ให้เธอเปลี่ยนให้ได้มั้ยครับ” อีวานถามขึ้น
“....” อีวานก้มหน้าหลบสายตา ที่ใช้ยานอนหลับ เพราะรู้ตัวเองว่าต่อจากนี้อาจจะไม่ได้นอนอีกเลยงั้นเหรอ“นายผิดข้อตกลงของฉันนี่อีวาน นายใช้อำนาจทำให้ฉันกลับมา”“ครับ...”“....” มือเล็กกำแน่น สายตายังมองแค่เขา“ทำทุกอย่างด้วยความเห็นแก่ตัว เอาคาริสม่าเข้าอยู่ในความไม่ปลอดภัย เพราะคิดว่าคาริสม่าจะรับแรงกดด
“เดี๋ยวคาริสม่า” เสียงพี่โฮชิดังขึ้น ทำให้ฉันกลับไปมอง เขาเปิดประตูรถออกแล้วลงมายืนเต็มส่วนสูงนอกรถ“คะพี่โฮชิ”“ฝากขอโทษเจ้าชายด้วย”“ไม่มีใครผิดจากเรื่องนี้หรอกค่ะ พี่ไม่ต้องกังวลนะ แต่ยังไงคาริสม่าจะบอกให้ค่ะ”“ฝากความเป็นห่วงด้วยนะครับ”“ขอบคุณนะคะ” แล้วพี่โฮชิก็ขับรถออกไปทันที ส่วนฉันเดินเข้ามา
หนึ่งชั่วโมงต่อมา“ไม่ชอบเลย ชุดนอนแบบนี้” เสียงทุ้มบ่นพึมพำจังหวะที่ฉันเดินผ่าน คนตัวสูงกอดอกยืนมองชุดนอนที่ไม่ถูกใจ แต่ฉันเลือกที่จะใส่เพราะหมั่นไส้คนเจ้ากี้เจ้าการ“บ่นอะไร อย่าต้องให้ฉันดุนะ” ริมฝีปากบางเม้มแน่น เป็นการอาบน้ำที่วุ่นวายมากที่สุดในโลกแล้วอาบน้ำที่มากกว่าแค่อาบน้ำ แต่ก็ว่าเขาฝ่ายเ
“ให้พูดแบบเข้าใจง่ายขึ้นก็คือ อาการดีขึ้นตั้งแต่ที่คุณคาริสม่ากลับมา แล้วช่วงนี้ก็เริ่มใช้ยานอนหลับอีกครั้งแล้วครับ” คุณบาเอลร่ายยาวให้ฉันได้รู้ทุกอย่าง สมแล้วที่เป็นคนสนิทที่สุด“พูดมากเกินไป” เสียงดุขัดขึ้น ทำให้ฉันหันไปมองที่อีวานทันที“ขอบคุณมากค่ะคุณบาเอล ไปพักผ่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวต่อจากนี้คาริสม่
อีวานเป็นฝ่ายจับมือฉันไปทาบไว้ข้างแก้ม เขาเอียงใบหน้าซบลงบนฝ่ามือ สายตาช้อนขึ้นมองใบหน้าหวาน“อยากให้คาริสม่าโดนตัวตลอด ไม่อยากให้ห่างไปแม้แต่วินาทีเดียว”“....”“ถ้าคาริสม่าต้องเป็นของคนอื่น ก็ไม่สามารถมองได้อีก และนั่น...ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องอยู่” เข้าใจแล้ว แผลข้างในของเขาน่ะ...หมับ!ร่างบางสวมกอ
“เขาให้จูบที่ดีกับคาริสม่าหรือเปล่าครับ” อีวานละสายตาจากริมฝีปาก เปลี่ยนมาจ้องตาฉัน“....” ฉันจะรู้ได้ไง อันนั้นไม่ได้จูบ มันแค่แตะปากกัน แล้วคนเดียวที่จูบด้วยก็มีแค่เขา“มันดีเหรอครับ ถึงไม่ตอบ”“ไม่รู้สิ”“ทำไมไม่รู้”“ก็แค่จูบ จำเป็นต้องจำด้วยเหรอ” เราไม่ละสายตาออกจากกัน“ก็ต้องแล้วแต่คาริสม่า”“







