LOGINELISSE POV
Eksaktong alas-diyes ako dumating sa Ledesma Holdings. Nasa Makati ang pangunahing opisina nila, at aminado akong medyo kinakabahan ako habang nakatayo sa harap ng reception desk. Hindi ito ang unang job interview ko, pero apat na taon na ang nakalipas mula nang huli akong humarap sa ganitong sitwasyon. May ilang bahagi pa rin ng dating trabaho ko na kabisado ko, pero hindi ko maiwasang isipin kung sapat pa ba ang experience ko para makipagsabayan sa mga bagong aplikante. “Miss Montemayor?” tawag ng receptionist. “Oo.” “Please follow me. Hinihintay na po kayo ni Mr. Ledesma.” Dinala niya ako sa isang conference room. May tatlong taong nakaupo sa loob, kabilang si Zavier na nasa dulo ng mesa. Nakasuot siya ng navy suit at abala sa pagbabasa ng ilang dokumento. Nang pumasok ako, saka niya iniangat ang tingin. “You're on time.” “Sinabi ninyong alas-diyes.” “Good. Please, have a seat.” Umupo ako sa bakanteng upuan at inilapag ang folder na dala ko. Nagsimula ang interview sa mga karaniwang tanong tungkol sa dati kong trabaho, mga proyektong nahawakan ko, at kung paano ako humaharap sa mahihirap na kliyente. Sinagot ko ang bawat isa nang maayos, kahit kailangan kong mag-isip muna bago magsalita. Isa sa mga interviewer ang tumingin sa résumé ko. “Your last employment was four years ago. Why did you leave?” “Dahil nagpakasal ako at pinili kong mag-focus muna sa pamilya namin.” “And now?” “Ngayon, gusto ko nang bumalik sa career ko. May mga bagay akong gustong gawin para sa sarili ko, at handa akong magsimula ulit.” “Hindi ka ba nahihirapang bumalik pagkatapos ng mahabang break?” “May adjustment, siyempre. Pero hindi naman nawawala ang mga natutunan ko dahil lang tumigil ako sa pagtatrabaho. Kailangan ko lang ng pagkakataong patunayan ulit ang kakayahan ko.” Napatingin ako kay Zavier. Tahimik lang siyang nakikinig, walang ipinapakitang reaksyon. Nagpatuloy ang interview nang halos tatlumpung minuto. Binigyan nila ako ng isang sample business problem at hiniling na magmungkahi ako ng marketing strategy. Ginamit ko ang dati kong experience at naglatag ng ilang ideya tungkol sa target market, branding, at customer engagement. Nang matapos ako, isa sa mga interviewer ang tumango. “That's a practical approach.” “Thank you.” Nagpalitan sila ng tingin bago muling nagsalita si Zavier. “We'd like to offer you the position of Brand Development Manager.” Napahawak ako sa folder ko. “Ngayon na po?” “Unless you need more time to consider it.” “Akala ko po may second interview pa.” “We've seen enough.” Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o magugulat. Hindi ko inaasahang makakakuha agad ng alok, lalo na mula sa isang kompanyang pag-aari ng tiyuhin ng asawa ko. “May kondisyon po ba?” “Standard employment terms. You'll report directly to the executive office for the first three months. Your performance will be evaluated based on your projects, not your personal connections.” Tumango ako. “I understand.” “Then welcome to Ledesma Holdings.” Pagkatapos ng meeting, hiniling ni Zavier na manatili muna ako. Nang makaalis ang ibang interviewer, inilapag niya ang isang folder sa harap ko. “Your starting date can be Monday. HR will send the remaining documents.” “Thank you for the opportunity.” “Don't thank me yet. I expect results.” “Hindi naman ako nag-apply para lang makatanggap ng sahod.” Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi niya. “We'll see.” Bago ako makaalis, may natanggap akong tawag mula sa hindi kilalang numero. Sinagot ko iyon dahil baka may kinalaman sa application ko. “Elisse, kailangan nating mag-usap.” Napapikit ako. Kilala ko ang boses na iyon. “Matteo, saan mo nakuha ang bagong number ko?” “Hindi mahalaga. Totoo bang tinanggap mo ang trabaho sa kompanya ni Uncle Zavier?” “Hindi ko kailangang i-report sa 'yo ang mga ginagawa ko.” “Pinag-iisipan mo ba ang magiging epekto nito sa pamilya natin?” “Wala nang pamilya nating kailangang isipin. Nag-file na ako ng divorce papers.” Natahimik siya. “Anong sinabi mo?” “Bukas, matatanggap ng abogado mo ang notice. Huwag mo nang sayangin ang oras natin.” “Elisse, hindi kita bibigyan ng divorce.” “Hindi mo kailangang bigyan ako. Hindi mo rin ako pag-aari.” Pinatay ko ang tawag bago pa siya makapagsalita ulit. Pagkalabas ko ng building, agad kong tinawagan si Bianca para ibalita ang tungkol sa trabaho. Masaya siya para sa akin at nangakong tutulungan akong maghanap ng lilipatang apartment habang inaayos ko ang divorce. Pero hindi pa ako nakakasakay sa kotse nang makatanggap ako ng notification. May bagong post ang isang entertainment page. Larawan iyon nina Matteo at Maxine sa isang restaurant, pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako natigilan. Nasa ikalawang larawan ako, kasama si Zavier sa private lounge ng party. VILLAFUERTE HEIR'S WIFE CAUGHT MEETING BILLIONAIRE UNCLE. MAY LIHIM NA RELASYON BA SA LIKOD NG FAMILY RIVALRY? Ilang segundo akong nakatitig sa headline. Hindi ko alam kung sino ang kumuha ng larawan o kung paano iyon nakarating sa media. Sunod-sunod na naglabasan ang comments at shares. May ilan pang nag-tag sa pangalan ko. Bago ko pa maisara ang post, nag-ring ang cellphone ko. Si Zavier. “Elisse, nakita mo na ba ang kumakalat na balita?” “Oo.” “May reporters na sa harap ng building. Huwag kang lumabas muna.” Napatingin ako sa direksiyon ng entrance. May dalawang lalaking may hawak na camera na papalapit sa security desk. “Anong gagawin natin?” Saglit siyang natahimik bago sumagot. “Pumunta ka sa opisina ko. Kailangan nating pag-usapan kung paano natin haharapin ang mga ito.”ELISSE POVEksaktong alas-diyes ako dumating sa Ledesma Holdings. Nasa Makati ang pangunahing opisina nila, at aminado akong medyo kinakabahan ako habang nakatayo sa harap ng reception desk.Hindi ito ang unang job interview ko, pero apat na taon na ang nakalipas mula nang huli akong humarap sa ganitong sitwasyon. May ilang bahagi pa rin ng dating trabaho ko na kabisado ko, pero hindi ko maiwasang isipin kung sapat pa ba ang experience ko para makipagsabayan sa mga bagong aplikante.“Miss Montemayor?” tawag ng receptionist.“Oo.”“Please follow me. Hinihintay na po kayo ni Mr. Ledesma.”Dinala niya ako sa isang conference room. May tatlong taong nakaupo sa loob, kabilang si Zavier na nasa dulo ng mesa. Nakasuot siya ng navy suit at abala sa pagbabasa ng ilang dokumento. Nang pumasok ako, saka niya iniangat ang tingin.“You're on time.”“Sinabi ninyong alas-diyes.”“Good. Please, have a seat.”Umupo ako sa bakanteng upuan at inilapag ang folder na dala ko. Nagsimula ang interview sa mg
ELISSE POV“Sa kompanya ko, trabaho ang dahilan kung bakit ka naroon. Wala nang iba.”Ilang segundo akong nakatitig kay Zavier. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa dahil may nag-aalok sa akin ng trabaho o mainis dahil kailangan pa niyang linawin iyon na para bang may masamang intensiyon ako.“Hindi ko naman hinihingi ang espesyal na trato mo, Mr. Ledesma.”“Good. Dahil hindi ko rin iyon ibinibigay.”Kinuha ko ang business card niya. Hindi ko pa rin alam kung tatanggapin ko ang alok, pero sayang namang basta tanggihan ang isang oportunidad na matagal ko nang gustong balikan.“Pag-iisipan ko,” ulit ko bago umalis sa private lounge.Pagbalik ko sa main hall, agad akong nilapitan ni Bianca.“Anong nangyari? Ang tagal mo roon.”“Job offer.”Napakunot ang noo niya. “Ha? Sa gitna ng party?”“Galing sa Ledesma Holdings.”Lalong lumaki ang mga mata niya. “Si Zavier Ledesma ang nag-alok sa 'yo?”Tumango ako.“Alam mo kung gaano kalaking kumpanya 'yon, 'di ba? Bakit hindi mo agad tinanggap?
ELISSE POV“May kailangan tayong pag-usapan tungkol sa asawa mo.”Ilang beses kong binasa ang nakasulat sa card bago muling tumingin kay Bianca.“Sino kaya ang nagpadala nito?”“Malay ko. Pero kung alam niya ang tungkol kay Matteo, baka may alam din siya sa nangyayari sa pamilya nila.”“Hindi ko naman kilala ang Zavier Ledesma na 'yan.”“Then let's find out.”Bago pa ako makasagot, lumapit sa amin ang isang lalaking nakasuot ng itim na suit. Walang maskara ang mukha niya, hindi tulad ng ibang bisita. Matangkad siya, maayos ang pagkakaayos ng buhok, at seryoso ang ekspresyon. Hindi siya mukhang interesado sa party. Sa halip, para siyang dumalo roon dahil may kailangan lang siyang asikasuhin.“Miss Montemayor?” tanong niya.“Oo. Sino ka?”“Mr. Ledesma would like to speak with you. Nasa private lounge siya.”Napatingin ako kay Bianca. Agad naman siyang umiling nang bahagya, na para bang sinasabing huwag akong basta sumama.“Bakit hindi siya ang pumunta rito?” tanong ko.“May ilang bagay
ELISSE POV“Ang ganda mo. Bagay sa 'yo ang itim.”Napatingin ako kay Bianca na abala sa pagsasaayos ng suot niyang hikaw. Nasa harap kami ng salamin sa guest room niya. Nakasuot ako ng simpleng itim na dress na hanggang tuhod, habang ang buhok ko ay nakalugay sa likod. May hawak akong itim na maskara na may kaunting palamuti sa gilid.“Hindi ako sigurado kung tama ba ang desisyon kong sumama,” sabi ko.“Dahil ba ayaw mong lumabas o dahil iniisip mo pa rin ang asawa mo?”Hindi ako sumagot.Napabuntong-hininga si Bianca at lumapit sa akin. “Elisse, hindi kita pinipilit na maging masaya ngayong gabi. Pero hindi rin tama na ikulong mo ang sarili mo dahil lang sa ginawa niya.”“Hindi ko naman iniisip na magpapakasaya ako rito.”“Good. At least malinaw sa atin 'yan.”Napangiti ako nang bahagya. Si Bianca ang matagal ko nang kaibigan, kaya hindi ko kailangang magpanggap sa harap niya. Alam niyang hindi ako mahilig sa mga party at mas gusto kong nasa bahay lang pagkatapos ng trabaho. Pero nga
ELISSE POVHindi ko kailangang maghalungkat ng gamit para malaman na may ibang babaeng pumapasok sa bahay namin.Nasa ibabaw mismo ng kama ang ebidensiya.Isang pulang lace lingerie na siguradong hindi sa akin.Ilang segundo akong nakatayo sa may pintuan ng kuwarto, hawak pa rin ang paper bag na binili ko para kay Matteo. Maaga akong nakakauwi ngayon dahil gusto ko siyang sorpresahin. Ilang linggo na rin kasi kaming halos hindi nagkakasabay sa bahay. Lagi siyang may meeting, business dinner, o kung anu-anong dahilan para hindi makauwi nang maaga.Noong una, naiintindihan ko pa. Bahagi iyon ng trabaho niya bilang executive sa Villafuerte Group. Pero habang tumatagal, parang ako na lang ang laging nag-aadjust.Inilapag ko ang paper bag sa maliit na mesa bago lumapit sa kama. Hindi ko agad hinawakan ang lingerie. Tinitigan ko muna iyon, umaasang may makikitang dahilan para isipin na nagkakamali ako.Baka sa laundry. Baka sa gamit ng bisita. Baka may ibang paliwanag.Pero wala kaming bisi







