分享

คนง้อเก่ง

作者: Baby_Snow
last update publish date: 2026-10-25 21:14:01

สรุปฉันต้องหายโกรธเดย์ เขาไม่ยอมที่จะปล่อยมันไปเฉยๆ เพราะพอตื่นนอนก็ยังยืนยันว่าฉันสวยและน่ามองด้วย
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • Fan Day พลาดพลั้งรักเพื่อน   ยินดีกับทุกสิ่ง

    ถึงวันงานฉลองเลื่อนตำแหน่งของพ่อเดย์ งานถูกจัดยิ่งใหญ่ ณ คฤหาสน์ของตระกูลปฏิพัตธ์รังษีบรรดาแขกเหรื่อมากหน้าหลายตา บางคนเป็นดาราและบางคนก็เป็นนักการเมือง เห็นว่าพ่อของไฟ มังกร เก้าและวินซ์ก็มาด้วย ที่เยอะสุดคงจะเป็นนายทหารหัวเกรียนที่มีอยู่เกินครึ่งส่วนฉันที่เป็นแฟนของลูกชายคนเล็ก บอกเลยว่าไม่รู้จะเอาตัวเองไปไว้ตรงไหน ฉันเลยมานั่งหลบมุมอยู่แถวโซนอาหารที่เป็นบุฟเฟ่ห์เพราะเดย์วุ่นวายอยู่กับการช่วยพี่ดินรับแขก"ฉันรู่สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับงานนี้เลย"[อดทนไว้ แกเป็นแฟนของเดย์ แกต้องอดทนนะ] ออมสินเป็นเพื่อนยามยากฉันจริงๆ ขนาดตัวเองรับงานแฟนเดย์ก็ยังหาเวลามาคุยเป็นเพื่อนฉัน [แล้ววันนี้แกแต่งตัวยังไง]"ชุดเดรสสั้นสีชมพูน่ะ เป็นแบบปาดไหล่ลายดอกกุหลาบ เดย์พาไปตัดมา"[ผมล่ะ เข้าซาลอนมารึเปล่า]"เข้าสิ ก็เขาอีกนั่นแหละ"[แค่ฟังคร่าวๆ ก็คิดว่าแกต้องสวยมากๆ มั่นใจหน่อย ยืนเชิดๆ เราไม่ได้มั่วบ้านงาน ลูกชายเขาพาเรามา]"ฮื้อ แต่คนเยอะมากเลย มีดารา..."สวบ! ในรัศมีสายตาที่นั่งก้มหน้า ฉันเห็นปลายรองเท้าหนังสีดำมาหยุดตรงหน้า จากกลิ่นน้ำหอม ฉันก็รู้ได้เลยว่าเป็นเดย์"มานั่งทำอะไรตรงนี้" เดย์สอดมือรับปลา

  • Fan Day พลาดพลั้งรักเพื่อน   แฟนคนดี

    สรุปแล้วเดย์เช่าบ้านพักพูลวิลล่าค้างคืนแทนการขับรถกลับ เขาบอกจะพาฉันกลับไปทันสอบเวลาเก้าโมงแน่นอน ทว่าเวลานี้เที่ยงคืน..."อื้อ เดย์ นายอย่าทำแรงสิ"ลำตัวของฉันผวาแล้วผวาอีกยามเดย์สาดใส่สะโพกเข้าหา เขาตอกย้ำเข้าออกด้วยแรงรักแรงปรารถนาพร้อมกับพร่ำพูดประโยคเดิมๆ ไม่หยุด"ฉันเป็นของเธอ ไม่มีใครเอาฉันไปจากเธอได้ เดย์เป็นของแพรวคนเดียว" เขาครางต่ำในลำคอ ร้องซี้ดซ้าดแผ่วเบาข้างใบหู"ฮื้อ ที่รัก.. เรารู้แล้ว" แต่ถึงจะร้องขอให้เขาเบา ฉันก็ดันตอบสนองเดย์ทุกกระบวนท่า จะพูดยังไงดี เดย์ค่อนข้างเก่งเรื่องเซ็กซ์ในความคิดฉันเลยล่ะ โดยเฉพาะการสัมผัสด้วยปากและปลายลิ้น แถมยังอึดมากถึงมากที่สุด ฉันเข้าใจประโยคที่ว่าร้องขอชีวิตก็ตอนที่ถูกเขาขย่มจนจมเตียง"แพรว เธอเองก็เป็นของฉันนะ"เขาจับตัวฉันพลิกคว่ำ สอดใส่งวงช้างแข็งแรงเข้ามาอย่างต่อเนื่อง จากเคยฟาดก้นแล้วฉันเจ็บ เดย์เปลี่ยนเป็นบีบขย้ำ ทว่าตอนนี้รั้งตัวฉันขึ้นตรง กอบกุมเต้าอวบบีบขย้ำเร้าอารมณ์ทั้งเขาและฉันให้เตลิดเปิดเปิง"เราเป็นของเดย์ เราเชื่อแล้ว อ๊ะ! ระ เราเสร็จแล้ว""เหมือนกัน"จังหวะกระแทกกระทั้นรุนแรงค่อยๆ ผ่อนลงจนกลายเป็นนิ่งสนิท เดย์กดฉันนอน

  • Fan Day พลาดพลั้งรักเพื่อน   อนาคตลางๆ

    [Day Part]สิ้นประโยคของแพรว ผมคงต้องประเมินเธอใหม่ เลเวลความโหดบวกกับพลังที่บีบมือผมจนแน่นทำให้รู้ว่าเมียตัวเล็กไม่ธรรมดาซะแล้วผมพาแพรวกลับทันที เธอนั่งเงียบตลอดทาง ไม่ถาม ไม่คุยและไม่มองหน้า แผ่ขยายรังสีเทาๆ ออกมาปกคลุมภายในรถให้ผมหัวใจบีบอัดและเริ่มหวาดกลัว"ขอโทษ.." นี่คือคำแรกที่ผมควรเอ่ยก่อนแก้ตัว ภาพมันฟ้องว่ากิ่งจับมือผม และใช่... ด้วยความรำคาญเลยยืนนิ่ง ให้เธอพร่ำพูดแล้วเดี๋ยวก็คงไป เธอบอกว่าทำไมไม่ให้โอกาสเธอบ้าง เธอก็รักผมไม่น้อยกว่าใคร แต่ไม่เลย.. คนที่รักผมที่สุดนั่งหน้างอและไร้การตอบสนองอยู่ตอนนี้ต่างหากมือซ้ายผมยื่นไปจับมือของแพรว เธอยังคงนิ่ง หันหน้าไปทางกระจก ใจผมเสียขั้นสุด อยากเอาหัวโขกพวงมาลัยรถแรงๆ ทำโทษตัวเอง ดีมาทุกอย่างแต่ดันพลาดเพราะความขี้รำคาญ รำคาญมึงก็สะบัดมือออกสิวะ ไม่ใช่รำคาญเลยไม่สนใจ"ไม่มีอะไร ฉันไม่ได้คิดอะไร ฉัน..""เงียบ!"ริมฝีปากผมเม้มทันควัน ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงถอนหายใจ มองเห็นอนาคตของผมไหม พ่อแม่อยู่บนหิ้ง เมียอยู่บนหัวและห้ามหือเด็ดขาดจากนั้นผมก็ไม่กล้าพูด จนกระทั่งถึงบนห้องนอน แพรวเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ผมก็นั่งรอคิดวิธีง้อเมียอย่างสันต

  • Fan Day พลาดพลั้งรักเพื่อน   คลั่งรักเกินเบอร์

    พอตกลงคบกันคนที่เปิดตัวฉันต่อสาธารณะชนคือเดย์ เขาถ่ายรูปมือฉันที่วางอยู่บนหน้าอกแกร่งของเขาแชร์ลงอินสตาแกรมแล้วติดแท็กฉันพร้อมแคปชั่น ‘Fan DAY’ คอมเม้นต์แตกแตนไปเลยสิงานนี้ พาให้ยอดฟอลโล่ไอจีของฉันเพิ่มขึ้นไปด้วยเอาตรงๆ ก็เพิ่งรู้ว่าผู้ชายของฉันคลั่งรักไม่เบา ทั้งที่เดย์ไม่เคยพูดว่ารัก แต่เขาแสดงออกด้วยการจูบการฟัดการขย้ำฉันอยู่บ่อยๆ บอกให้รู้ว่าเขาเครซี่ฉันแค่ไหน มันก็น่ารักดีใช่ไหมล่ะ พูดน้อยต่อยหนัก ยามนั้นก็หนักหน่วงเอาเรื่อง แต่บางเวลาก็งอแงเป็นลูกแมวและฉันก็ไม่เคยเห็นเดย์เวอร์ชั่นนี้เลยส่วนเรื่องเงินหนึ่งล้านบาท เพื่อไม่ให้เป็นการลำบากใจของฉัน เดย์ทำสัญญาใจกับฉันว่าตอนนี้เราสองคนเรียนใกล้จบปีสามแล้ว อีกหนึ่งปีเราสองคนจะแต่งงานกันหลังเรียนจบทันที เงินนั้นจะถือว่าเป็นค่าสินสอดของฉันตามที่แม่ต้องการ ตอนได้ยินฉันตกใจแทบช็อค แต่งงานมันใช่เรื่องเล่นๆ หรือไง ครอบครัวของเขาล่ะ แต่เดย์ตอบกลับมาว่า...'คนที่เอากับเธอคือฉัน ไม่ใช่ครอบครัวฉัน เงินที่จะเลี้ยงดูเธอก็เงินฉัน คนที่รักเธอคือฉัน อย่าเดือดร้อน'ได้ยินแบบนี้ ฉันก็ยอมหมดทั้งตัวและหัวใจเลย"ออม แกป่วยจะฝืนมาเรียนทำไมเนี่ย"ฉันบ่นออ

  • Fan Day พลาดพลั้งรักเพื่อน   จบทุกปัญหา

    เดย์เอาฉันมาทิ้งไว้ที่โชว์รูมรถ จากนั้นเขาก็ออกไปกับมังกร พวกเขาคงจะไปที่บ้านของฉัน ห้ามปรามเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง หนึ่งล้านบาทมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ เขาจะเอามันมาแลกกับฉันทำไมฉันนั่งร้องไห้อยู่ในห้องทำงานลำพัง กระทั่งมีคนเปิดประตูเข้ามา เป็นเดย์ที่เดินเข้ามานั่งลงข้างฉันก่อนจะใช้นิ้วโป้งปาดไล้เช็ดน้ำตาบนแก้มนวลให้ สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย ไม่ได้ทุกข์ร้อนกับเงินที่ถือไปที่บ้านของฉันเลยแม้แต่นิด"ฉันจัดการให้เธอเรียบร้อย""ทำไมถึงต้องทำแบบนี้ เงินนั่น...""ทุกอย่างเพื่อเธอ""อย่ามาทำตัวเป็นพระเอก""ก็ฉันเป็นพระเอก""ไอ้เดย์! ไอ้บ้า! ก็แค่บอกแม่เราไปว่านายเป็นเพื่อน แม่จะมาเรียกค่าสินสอดกับนายไม่ได้ นายให้เงินแม่ไปแบบนั้นแล้วจะให้เรารู้สึกยังไง เราจะต้องทำยังไง ฮือ เดย์.. เรามันเป็นแค่เพื่อน ฮือ เราควรจะตายไปพร้อมกับพ่อ..."ฉันทุบกำปั้นลงบนหน้าขาตัวเอง ฉันไม่รู้จะต้องทำยังไงแล้ว ไม่รู้อะไรแล้วพรึบ! เดย์รวบมือฉันแล้วแบกขึ้นบ่าอย่างรวดเร็ว นาทีนี้ฉันหมดแรงจะดีดดิ้น หัวสมองฉันมันตื้อตัน หัวใจเจ็บปวดรวดร้าวไปหมดเขาพาเรากลับมาที่คอนโดมิเนียม ฉันอ่อนแรงเหมือนคนไร้วิญญาณเหลือเพียงร่างกายให้เดย์โอบ

  • Fan Day พลาดพลั้งรักเพื่อน   คนง้อเก่ง

    สรุปฉันต้องหายโกรธเดย์ เขาไม่ยอมที่จะปล่อยมันไปเฉยๆ เพราะพอตื่นนอนก็ยังยืนยันว่าฉันสวยและน่ามองด้วยการ...นั้นแหละ และยังดื้อดึงฝากรอยเอาไว้บนหน้าอกฉันเต็มไปหมด สุดท้ายฉันก็ต้องยอมพูดว่า.. หายโกรธ ไม่โกรธ ชาตินี้จะไม่โกรธเดย์อีกแล้วแต่กลับกลายเป็นว่าเดย์ชอบแกล้งฉัน เขารู้ว่าฉันชอบกินข้าวหมูกรอบ แต่ดันซื้อข้าวหมูแดง น้ำมะนาวก็กลายเป็นน้ำคลอโรฟีล เสื้อผ้าที่ฉันอุตส่าห์รีดให้ เขาก็ชอบทำยับมันเดี๋ยวนั้น ชอบทำฉันให้โมโหอยู่เรื่อยๆ สุดท้ายพอฉันโมโหเขาก็ง้อแบบฉบับติดเรททุกที ทุกทีเลย!"เป็นสเปเชี่ยลเฟรนด์แค่จูบก็พอไหม"ฉันบอกเขาหน้างอหลังจากนอนหายใจรวยรินเพราะเสร็จด้วยปลายลิ้นสากไปสองรอบติด เดย์เฟรนด์ของฉันเก่งเอาเรื่อง ลิ้นจิ้งจกหรือไงก็ไม่รู้ถึงได้ตวัดเก่งขนาดนี้"จูบมันสเปเชี่ยลเวลแรก" เดย์ยืนเท้าสะเอวเปลือยล้อนจ้อน โชว์ช้างไม่น้อยที่ไม่ยอมงองวง ทั้งที่เขาก็เสร็จพร้อมฉันด้วยมือของฉันกรี๊ดๆๆ ฉันเขินและอายจนต้องรีบลุกขึ้นจากเตียงนอนมาใส่เสื้อผ้า พอวันที่ไม่มีเรียนหรือช่วงเช้าว่างก็ต้องเป็นแบบนี้ทุกทีเลย"ถ้านั่นเวลแรก แล้วนี่เวลไหน""เวลสอง""ห๊ะ! นายทำถึงขนาดนี้ยังแค่เวลสองเหรอ""ก็ยอมสัก

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status