เข้าสู่ระบบ"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"เธอพูดแล้วนะ..ว่าเธอพร้อมที่จะเป็นของฉันคนเดียว" เขาถามพลางรดลมหายใจลงซอกคอฉัน น้ำในสระอุ่นกำลังพอดี แต่ทำไมฉันตอนนี้..ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว"ถ้ากัปตันมีแค่เจแปน..ก็ตามนั้นค่ะ^^""ฉันจะมีแค่เธอ...และเธอต้องเป็นของฉันคนเดียว ถ้าฉันรู้ว่าเธอนอกลู่นอกทางล่ะก็...ฉันจะไม่เตือนเป็นครั้งที่สอง"เสียงเย็นที่
"พี่ไคล์...วันนี้พี่ทิชา เจ๊ใบไม้ และผู้ชายคนนึงมาหา คานะที่ร้าน"ผมที่กำลังดึงเข็มขัดรัด หันมองคานะตกใจ...แลนด์มาเหนื่อยๆได้ยินอะไรแบบนี้โคตรชื่นใจเลยว่ะ ยัยป้าไปหาคานะถึงร้าน มันต้องมีอะไรแน่นอน"ยัยป้าไปหาคานะเหรอ? คานะอย่าโกหกพี่นะ"" ผมรีบถามเพื่อความชัวร์"ใช่ แต่คนที่ถามหาพี่ไคล์..คือพี่ทิชา เ
ก่อนที่อยู่ๆกัปตันจะจอดรถ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหาอะไรไม่รู้"อยู่ไหนวะ?" -_- หลงทางเหรอ? โนววววววว!!!"อะไรอยู่ไหน? ให้เจแปนช่วยหาไหมคะ?^^" เขาส่งโทรศัพท์ให้ฉันทันที ก่อนที่ฉันจะรีบรับมา..แล้วเห็นแผนที่โรงแรมอะไรไม่รู้ติดทะเลเลยจะไปยากอะไร! ก็ให้GPSนำทางไปสิ ลูกศรก็ชี้อยู่ว่าเราอยู่ตรงนี้และหั
"ป่ะ..กลับกัน" พอก้านแก้วมาถึงโต๊ะ..มันก็รีบดึงมือฉันลุกขึ้นทันที ก่อนที่ฉันจะแอบพยักหน้าบอกหมอนัยๆ...ว่าให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ"ไปแล้วนะคะหมอ ขอบคุณค่ะ""ผมไปนะครับหมอธันวา^^""ครับ โชคดี^^"พอล่ำลาปุ๊บ! อีก้านก็กึ่งดึงกึ่งลากฉันเดินออกมา มันไม่บอกฉันเลย...ว่ามันกำลังทำอะไร หนีอะไร จนฉันเริ่มท



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



