LOGIN"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
จับมือกันแล้ว..ผมควรทำตัวกับมันยังไง?!"เอ่อ..ยาได้แล้วค่ะ///^^" โชคดีที่คานะรีบเรียกแล้วส่งถุงยาสีขาวขุ่นให้ ก่อนน้องสาวตัวแสบจะรับเงินแล้วจิกตาคาดโทษใส่ผม"ขอบคุณครับ เอ่อ..เมื่อกี้ผมได้ยินแว่วๆ ว่าเภสัชร้านนี้เป็นน้องสาวคุณไคล์?^^"ผมมองหน้าคานะทันที อย่าริอาจเชียว! กลับไปซื้อกินเหมือนเดิมเถอะ"ไ
"ป่าวค่ะ อยากกินปลาหมึกทอด กับชานมไข่มุกที่ใต้หวันจังเลยที่รัก^^" เขามองฉันแวบนึง จนฉันถูแก้มที่หลังมือเขาไปมา"อ้อนเก่ง อยากกินนู่นนี่อย่างกับคนท้อง...เฮ้ย อย่าเพิ่งท้องนะเว้ย ท้องรึยัง.?-_-" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้ววางมือเขาลง ก่อนกัปตันเขาจะถอนหายใจโล่งอกออกมา"เฮ้อออ ก็ดี""ถ้าไม่อยากให้ท้อง ทำไมไม่
ไทเปเดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับสองหนุ่ม น้องใส่กระโปรงยาวสีขาวเสื้อเปิดไหล่ ไม่โป๊และไม่เรียบร้อยเกินไป ส่วนท่าทางก็ร่าเริงปกติตาใสแป๋วเป็นประกายวิบวับน่ารักน่าเอ็นดู..คล้ายๆฉันเวอร์ชั่นผมสั้นนั่นแหละพอเดินมาถึงก็เลื่อนเก้าอี้นั่งตรงข้ามฉันกับหมอธันวา"สวัสดีไทเป พี่อยากดูฝีมือไทเปแล้ว เงินเต็มกระเป๋าด้
"ก็มันน่าไหมล่ะ เหอะ..แม่เด็กสองคนนี้ธรรมดาที่ไหน บางทีฉันเห็นแล้วแอบหงุดหงิด-_-""นั่นแม่นี่ลูกค่ะ..คนละคน อย่าโถมอะไรใส่คนที่แบกทุกอย่างไว้คนเดียวแบบนี้ค่ะ ไม่รู้เหรอคะ?..ว่าตั้งแต่เจแปนเสียพ่อแม่ไป ต้องแบกภาระอะไรบ้าง เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆต้องเรียนหนังสือ ต้องดูแลน้องดูแลงานบ้าน หนำซ้ำทำงานส่งน้องเ







