LOGIN"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
ฉันจึงพยักหน้าให้เขาทีนึงรับรู้ ก่อนจะหันมาคุยเรื่องการรักษาต่อกับหมอธันวา"ดูจากที่ผมจดไว้ ตอนนี้คุณโอเคขึ้นมาก เพราะรอยยิ้ม บางทีมันไม่ใช่เรื่องของกายภาพ แต่มันเป็นเรื่องของจิตใจ คุณมีกำลังใจดีมีคนซัพพอร์ตถูกไหม?"ฉันพยักหน้าตามเบาๆ"ค่ะ มีเพื่อน..และฉันยอมเปิดใจคุยกับแม่ค่ะ ฉันคุยกับแม่เหมือนเพื่
"มั้ง แต่คุณอย่าคาดหวังอะไรกับฉันนะ ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ถ้าเราไม่โอเค..เราอาจเป็นเพื่อนกันต่อได้-_-""เรื่องนั้น ให้มันเป็นเรื่องอนาคตเถอะ อ่ะนี่..มันบดมาแล้ว กินก่อน^^" เขารับถ้วยมันบดจากพนักงาน แล้วเลื่อนมันมาให้ฉัน แถมยังหยิบช้อนมาเช็ดก่อนส่งให้ด้วยสายอนามัย สายสุขภาพ -_-ระหว่างนั่งที่ร้านกาแ
"ไม่ดีกว่าค่ะ หนูรีบ..ป้าสวยมาหาไคล์เหรอคะ?-_-" ป้าสวยยิ้มหวาน พอประตูลิฟต์เปิด..ท่านก็เดินออกมาพร้อมๆกับฉัน"ใช่จ้ะ ป้ามาสอนเย็บตุ๊กตา ไม่รู้ไปเก็บมาจากไหน ยับเยินเชียว^^" พูดจบป้าสวยก็ทำกวักมือให้ฉันมองตาม ก่อนท่านจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางสายมาหมาดๆเปิดรูปให้ดูเอิ่ม...รูปไคล์กำลังนั่งพื้นจับตุ๊กต
หลังจากผมสาบานและแจกไลน์ด้วยใจหวั่นๆ ก้านแก้วเพื่อนสาวยัยป้าเธอก็ถามผม..ว่าผมมีอะไรบ้างที่เคยให้ยัยป้า เพราะเธอจะแอบดูให้..ว่ายัยป้ายังเก็บของผมไว้รึป่าวถ้าเก็บ..คือยังรอผมแน่นอนผมจึงบอกเธอไป..เก็บอะไรล่ะ! ยัยป้าแทงตุ๊กตาผมซะพรุน แถมยังใส่กล่องไปวางไว้หน้าห้องผมอีก"ตุ๊กตาควายเหรอ? อ๋อ! เหมือนจะเค





![คุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

