LOGINShare
บทที่ 5 ข้อตกลง
publish date:
2026-08-30 15:40:14เช้าตรู่ของอีกวัน ซาร่าขยับตัวตื่นด้วยความกระปรี้กระเปร่า หลังจากที่ดื่มน้ำอุ่นไปรู้สึกดีมากๆ วันนี้เธอเลยอยากลงมาจิบกาแฟฟังเพลงเบาๆในห้องนั่งเล่น แต่เอ๊ะเอ๊ะ! ผู้ใดนั่งอยู่ตรงนั้น เขายังไม่ไปทำงานอีกหรอ
ซาร่าเดินผ่านหน้าห้องโถงไปหยิบกาต้มน้ำ อัตโนมัติเพื่อชงกาแฟ ซาร่าชงอย่างทะมัดทะแมง ด้วยความเคยชิน "ชิ" ไม่สนใจ เธอเดินสะบัดผ่านหน้าเขาไป ราคัสมองไปที่มือซาร่า ที่ถือแก้วกาแฟ ราคาแพงที่เขาประมูลมาได้พรางพูดขึ้นว่า "ถ้าเธอไม่ต้องการจะร่วมมือกับคุณแม่.ฉันก็ไม่ได้เดือนร้อนอะไร" อยู่ดีๆเขาก็พูดขึ้นมาซะงั้น 'อ๋อคงเป็นเรื่องที่ค้างคุยกันสินะ ถึงได้ไปทำงานช้าวันนี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอผู้ชายแบบนายด้วยเนี่ย" เธอพูดขึ้นหลังจากที่เขาพูดจบ กะว่าจะมานั่งจิบกาแฟชิวๆสักหน่อย "นั่นเป็นสิ่งที่เธอควรจะรู้ตั้งแต่ตอบรับการแต่งงานของฉันแล้ว เราตกลงกันไว้ชัดเจนตั้งแต่วันแรก ถ้าไม่พอใจอะไรก็บอกฉันมาตรงๆจะได้จบๆไป" ซาร่ากำหมัดแน่น จนเห็นเส้นเลือด เธอพยายามข่มตาเอาไว้ 'ถ้าไม่ติดตรงที่แม่ต้องรีบไปรักษาแขนฉันไม่มีวันยอมหรอก "ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจได้หรอกเรื่องนี้" ยังไม่ทันที่เธอจะได้กินกาแฟหมดแก้ว อารมณ์ของเธอเหมือนไฟลุกโชนยิ่งกว่ากาแฟเดือดอีก "ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับฉันอีก ต่างคนต่างอยู่ เป็นตายร้ายดียังไง ก็ไม่ต้องมาสน " "ทำได้ก็ดีฉันจะไม่ต้องคอยกังวลเรื่องเธอ ใช้ชีวิตของเธอไปเถอะแล้วอย่ามายุ่งกับฉันเหมือนกัน" "ได้สิ! ตามนั้น ฉันไม่รู้หรอกนะว่าในชีวิตนายเจออะไรมาบ้าง แต่ฉันอยากให้นายรู้ไว้ว่า ถ้านายยังพูดจาไม่ให้เกียรติคนอื่น เชิญนายอยู่คนเดียวไปเถอะ!" "ฉันอยู่คนเดียวมานานกว่าที่เธอคิด ...อีกอย่างการให้เกียรติคนอื่นเป็นเรื่องที่ฉันทำมาตลอด แค่เธออาจจะยังไม่ชินกับการวางตัวของฉันเท่านั้น...ชีวิตใครชีวิตมัน ถ้าเธอยังไม่อยากทำตามสัญญา ก็ไม่ต้องฝืน แค่นี้พอแล้วล่ะ" ซาร่าเงียบเก็บอาการ 'ว้ายเจ็บปวดไอ้หมอนี่ ปากหวานแต่แอบแทงข้างหลังฉันซะเจ็บปวดไปหมด ทิ่มแทงจนไปถึงข้างใน "ได้สิ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทนกับนายได้นานแค่ไหน" "นั่นสินะถ้าคิดว่าทนไม่ไหวจริงๆก็บอกฉันมา ฉันไม่เคยรั้งใครไว้ ด้วยข้อผูกมัดที่ไม่สมัครใจอยู่แล้ว" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่ได้รู้สึกอะไรต่อที่พูดออกไป พูดเพราะไม่ได้คิดอะไร นอกจากเรื่องสัญญาแต่งงานเท่านั้น "ไหนบอกจะไม่ยุ่งกันอีก ทำไมมาพูดอะไรเยอะแยะไปหมด.เบื่อชะมัด ไปอ่านหนังสือข้างบนดีกว่า ลำคาญคนแถวนี้ !" ยังไม่ทันที่เธอจะได้หมุนตัวก้าวขึ้นไปชั้นบน เขารีบพูดขึ้นทันท่วงที พอจะให้หยุดฟังได้ทันเวลา "ก็ดี ฉันก็มีงานต้องทำเหมือนกัน อย่าลืมกลับมาล้างแก้วกาแฟของเธอด้วย ป้าอุ่นไม่อยู่ต้องดูแลตัวเอง" "นายนี่มัน บ้าชัดๆ" เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะขึ้นห้องนอนไป ยังๆไม่ทันที่เธอจะพ้นบรรได เสียงตามสายมาถึงหูอีก "คำพูดของเธอไม่ทำให้ฉันรู้สึกอะไรหรอกนะ เอาเวลาว่าคนอื่น.ไปหาอะไรทำที่มีประโยชน์กว่านี้เถอะ" คำพูดของเขาทำให้หน้าเธอชาไปเลย ทำไมไม่รีบปิดประตูห้องเนี่ย คำแสลงหูไม่อยากฟัง "จำคำพูดวันนี้ของนายไว้ให้ดี แล้วก็ ขอบคุณที่เป็นห่วงเวลาว่างของฉัน พอดีว่านี้แหละคือสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดสำหรับฉันในตอนนี้แล้ว ได้รู้ว่านาย มันไร้หัวใจจนตายด้านไปแล้วจริงๆ."ก่อนจะถึงบันไดชั้นบนสุดเธอชะโงกหน้าตะโกนลงมาจนเขาทำหน้าเหวอไปเลย เธอตะโกนว่าเขายกใหญ่ก่อนจะปิดประตูบานใหญ่ไป เสียงดังลั่น <ปั้ง>
Latest chapter
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) ตอนจบ: ของขวัญเติมเต็มหัวใจ
ค่ำคืนงานฉลองงานแต่งงานบนชายหาดผ่านพ้นไปพร้อมกับความสุขอบอวล สายลมทะเลพัดเอากลิ่นไอเค็มและเสียงคลื่นกระทบฝั่งแผ่วเบา คารัสพาร่างบางของเจ้าสาวกลับเข้ามาพักผ่อนภายในวิลล่าส่วนตัวสุดหรูของรีสอร์ต ซาร่านั่งลงที่ขอบเตียงกว้าง นัยน์ตาคู่สวยก้มมองแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้ายที่ส่องประกายวาววับแข่งกับแสงไฟ ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาจนหัวใจพองโต... จากสัญญาสมรสชั่วคราว ความเข้าใจผิด และมรสุมชีวิตมากมาย ในที่สุดเธอก็ได้มายืนอยู่ ณ จุดนี้ จุดที่มีความรักแท้จากผู้ชายตรงหน้าคอยปกป้องดูแล "เหนื่อยไหมครับ?" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับไออุ่นที่โอบกอดเข้ามาจากด้านหลัง คารัสทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แล้วรวบตัวภรรยาคนสวยเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แผงอกแกร่งแนบชิดกับแผ่นหลังนวลเนียน เขากดจูดแผ่วเบาที่ซอกคอหงส์อย่างแสนรัก "นิดหน่อยค่ะ... แต่มีความสุขมากกว่า" ซาร่ายิ้มหวาน เอียงหน้าซบเข้ากับลาดไหล่กว้างของเขาอย่างออดอ้อน "ผมต่างหากล่ะที่ต้องขอบคุณ..." คารัสจับมือเรียวบางขึ้นมาประทับจูบลงบนหลังมือซ้ำๆ นัย
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 29 วิเศษมาก
******* และแล้ว... วันที่แสนพิเศษที่สุดในชีวิตของซาร่าก็มาถึง กำหนดวันแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ วันนี้เธอพร้อมแล้วที่จะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดและมีความสุขที่สุดในโลก เคียงคู่กับสามีผู้เคยเย็นชาที่สุด แต่บัดนี้กลับกลายเป็นคนที่อบอุ่นและคลั่งรักเธอที่สุดในชีวิต หัวใจดวงน้อยเต็มไปด้วยความรักอันหนักแน่น... รักที่เธอมีให้เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป เช้าวันงาน ซาร่าไม่ได้เดินทางไปแต่งตัวที่สตูดิโอแต่งงานหรือห้องชุดในโรงแรมหรูหราที่ไหน แต่กลับได้แต่งหน้าทำผมอยู่ภายในห้องนอนกว้างขวางของคฤหาสน์แทน แม้จะแอบแปลกใจกับความลับและขั้นตอนอันแปลกประหลาดที่สามีจัดเตรียมไว้ แต่เธอก็ยอมทำตามด้วยความเต็มใจ ทีมช่างแต่งหน้าและช่างทำผมระดับประเทศบรรจงเนรมิตความงามให้อย่างพิถีพิถัน ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยโทนสีนวลละมุน งดงามโดดเด่นสมฐานะ *เจ้าสาวของมาเฟียและเจ้าพ่ออันดับหนึ่งของประเทศ* ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ตัดเย็บจากผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสุดเรียบหรู ออกแบบให้เว้าเปิดเผยไหล่เนียนสวยและร่องอกอวบอิ่มเล็กน้อยอย่าง
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บนที่ 28 แต่งงานกันนะ
เมื่อความลับถูกเปิดเผยจนหมดเปลือก และแผนการเซอร์ไพรส์ไม่จำเป็นต้องเป็นความลับอีกต่อไป บรรยากาศอึมครึมระหว่างทั้งคู่ก็ละลายหายไปในทันที เหลือไว้เพียงความหวานอบอวลและประกายเพชรวาววับที่ส่องสว่างอยู่ตรงหน้า คารัสยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลายและไร้ซึ่งความกังวล เขานำกล่องกำมะหยี่สีแดงส่งให้เธอได้มองดูใกล้ๆ ชัดๆ ด้วยตาตนเอง "ในเมื่อไม่เป็นความลับแล้ว... งั้นฉันก็ไม่ต้องแอบๆ ซ่อนๆ ไปเจอดีไซเนอร์ หรือคอยหลบๆ ซ่อนๆ คุยโทรศัพท์อีกต่อไปแล้วสินะ" คารัสเอ่ยเย้าเสียงนุ่ม นัยน์ตาคู่คมฉายแววเจ้าเล่ห์และคลั่งรัก "หลังจากนี้ ถ้าจะเลือกชุดแต่งงาน เลือกธีมงาน หรือปรับไซส์แหวน เธอก็ต้องไปกับฉันด้วยตัวเองทั้งหมด ห้ามหนีไปไหนอีกเด็ดขาด" ซาร่ามองแหวนเพชรสวยหรูตระการตาตรงหน้าด้วยหัวใจที่พองโต ความรู้สึกผิดที่เคยเข้าใจเขาผิดผสานเข้ากับความหวานซาบซึ้งจนแก้มเนียนร้อนผ่าวและเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เธอหลุบสายตาลงต่ำ อ้อมแอ้มตอบกลับไปแก้เขิน "ใคร... ใครบอกว่าจะยอมไปกับคุณกัน" "ไม่ไปไม่ได้แล้วครับ" คารัสคุกเข่าลงข้างเตียงอย่างนอบน้อม ค่อยๆ หยิบแหวนเพชรวงงามออกจากกล่
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 27 ความลับ
ขณะที่กำลังก้มๆ เงยๆ ช่วยแม่จัดเก็บของกระจุกกระจิกภายในบ้านเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากความเจ็บปวดในใจ ซาร่าก็พลันรู้สึกหน้ามืด เวียนหัววูบขึ้นมาจนต้องรีบเอามือยันขอบโต๊ะไว้ ร่างบางคล้ายจะทรงตัวไม่อยู่ ก่อนที่ความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงจะตีขึ้นมาจากช่องท้องจนเธอต้องรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที "อุ๊บ... อ้วก!" ซาร่าโก่งคอโก้งโค้งอาเจียนออกมา แต่กลับมีเพียงน้ำย่อยและลมเท่านั้นที่ออกมาจากลำคอ ใบหน้าหวานซีดเผือด เหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมตามไรผม ร่างกายรู้สึกหมดแรงอย่างประหลาด เมื่อความเวียนหัวเริ่มทุเลาลง ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวจนหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ... *'ไม่นะ... สภาพแบบนี้มัน...' * ซาร่ายกมือขึ้นกุมหน้าท้องตัวเองด้วยความตื่นตระหนก พลันนึกขึ้นได้ว่า ประจำเดือนของเธอขาดหายไปร่วมเดือนแล้ว! 'เป็นไปไม่ได้... เรา... เรามีอะไรกับคารัสแค่ครั้งเดียวเองนะ! ครั้งเดียว..เอ่อ...หรือสองครั้งในคืนนั้นที่ห้องน้ำและบนเตียง... ไม่จริงน่ะ!' ความสับสนและความกลัวถาโถมเข้าใส่จนซาร่าทำตัวไม่ถูก หากเธอท้องขึ้นมาจริงๆ ในช่วงเวลาที่เธอกำลังเข้าใจผิดและหนีเขามาแบบนี้ เธอจะทำอย่างไรต่อไป? "ซาร่า! เป็นอะ
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 26 เข้าใจผิด
การผ่าตัดแขนของแม่ซาร่าผ่านพ้นไปได้ด้วยดีอย่างราบรื่น คุณแม่ย้ายเข้าพักฟื้นในห้องพักพิเศษระดับ VIP ที่เต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน และในทุกๆ วันที่ซาร่าเดินทางมาเยี่ยมแม่ ร่างสูงใหญ่ของคารัสก็จะคอยก้าวตามหลังเคียงข้างเธอมาด้วยเสมออย่างไม่เคยขาด ซาร่าไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยกับการนั่งนอนเฝ้าไข้จนเสียสุขภาพ เพราะคารัสได้จัดหาพยาบาลพิเศษคอยดูแลคุณแม่อย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งคุณแม่เองก็รับรู้ได้ถึงความหวังดีนั้น เธอมักจะคอยบอกให้ซาร่ากลับไปทำงานและใช้เวลากับสามีให้เต็มที่ สำหรับผู้เป็นแม่... การได้เห็นลูกสาวมีความสุข ได้เห็นรอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าที่เคยเศร้าหมอง และได้รู้ว่าลูกสาวได้อยู่กับผู้ชายที่รักเธอจากใจจริง แค่นี้ก็ทำให้คนเป็นแม่อิ่มเอมใจและมีความสุขที่สุดแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ภาพที่คารัสคอยคอยประคอง คอยดูแลเอาใจใส่ซาร่าอย่างทะนุถนอม ไม่เคยแสดงท่าทีเย่อหยิ่ง ถือตัว หรือหยิบยกเรื่องความแตกต่างทางฐานะเงินทองขึ้นมาข่มแม้แต่นิดเดียว ยิ่งทำให้แม่ของซาร่ามองลูกเขยคนนี้ด้วยความเอ็นดูและปลื้มปิติในหัวใจอย่างถึงที่สุด
Finally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา) บทที่ 25 คืนที่แสนสุข
นับตั้งแต่วันนั้น คารัสก็ย้ายข้าวของเข้ามานอนร่วมห้องกับเธออย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งกำแพงหรือสัญญาใดๆ กั้นกลางอีกต่อไป ภายในห้องน้ำกว้างขวาง ร่างบางของซาร่ากำลังนอนเอนกายแช่น้ำอุ่นละมุนอยู่ในอ่างจากุชชี่สุดหรู ฟองสบู่กลิ่นหอมอ่อนๆ ปกคลุมเรือนร่างโง้งเว้า ละอองไอน้ำลอยฟ่องสร้างบรรยากาศผ่อนคลาย หลังจากที่ผ่านเรื่องราวเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ตึก... ตึก... เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาในห้องน้ำอย่างถือสิทธิ์ ทำให้ซาร่าที่กำลังหลับตานิ่งชะงักกึก เธอรีบลืมตาและหันขวับไปมองทันที ดวงตากลมโตเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ! ร่างสูงใหญ่ของคารัสก้าวเข้ามาในสภาพที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันเกาะอยู่ที่เอวสอบ เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและมัดกล้ามสมบูรณ์แบบที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราว เขาไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาอย่างคัดค้านและลนลานของเธอเลยสักนิด เขาปลดผ้าขนหนูออกอย่างถือดี ก่อนจะก้าวลงมาในอ่างจากุชชี่บานใหญ่ลงมานั่งซ้อนหลังเธอทันที! "คารัส! ทำอะไรเนี่ย!" ซาร่าร้องอุทาน ละล่ำละลักพยายามจะขยับตัวหนี แต่กลับถูกอ้อมแขนแกร่งรวบเอวบางไว้แน่นจนแผ่นหลั
You May Also Like
พรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana31.4K viewsขืนรัก มาเฟีย
เด็กหญิงพุงกลม116.0K viewsพันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์32.0K viewsพายุร้ายพ่ายเมีย
นามปากกา อายดอลลี่84.6K viewsสาวแซ่บอ้อนรักมาเฟียร้าย #คิงโพดำ
HeavenSunday8 viewsในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา392 viewsหนี้ลวงทวงคืนรัก
จิรณิกา190 viewsร้ายเพราะรัก Because of love
ไรริล399 views
