จูบแรก1: รักแรกพบ

คุณเชื่อเรื่องรักแรกพบไหม?

การที่ใครสักคนจะสามารถจดจำคนคนหนึ่งได้ในขณะที่เพิ่งเคยเห็นหน้ากันแค่ครั้งเดียว หากเสี้ยวหน้าของเขาที่ยังตรึงตาตรึงใจเราได้จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เรียกว่า รักแรกพบ แล้วละก็ ฉันก็คงต้องเชื่อแล้วหล่ะว่ามีจริง...

ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้า....

" ลงมาก่อนเฟย์ มึงอย่าคิดทำอะไรบ้าๆ นะ "

" ฮื้ออ~ พี่เดลเค้าทิ้งกูไปแล้ว ไม่มีใครรักกูจริงๆ เลยซักคน กูอยากตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย "

" กูไงที่รักมึง ครอบครัวของมึง ทุกคนต่างก็รักมึงกันทั้งนั้น ใจเย็นๆ แล้วลงมาเถอะนะ เราค่อยๆ คิดหาทางแก้ไขกัน เดี๋ยวกูจะช่วยมึงเอง "

" พูดจริงนะ เมเบล มึงจะช่วยกูจริงๆ ใช่ไหม? " หญิงสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลาย ข้ามราวกั้นออกไปยืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าบนอาคารเรียนสูงห้าชั้น เธอเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายทำท่าจะกระโดดลงมาหวังประชดชีวิต

" กูพูดจริงๆ มึงลงมาเถอะนะ ถอยออกมาทีละนิดนะ ค่อยๆ ถอยออกมาเฟย์ " หญิงสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายอีกคนกำลังพยายามเกลี่ยกล่อมเพื่อนสนิทอยู่ห่างๆ ในขณะที่ทีมกู้ภัยต่างเตรียมตัวเข้าช่วยเหลือในบริเวณใกล้เคียงเช่นกัน

" ดีมากเฟย์ แบบนั้นแหละ ดีเฟย์ ดีมาก "

พรึ่บ...!

ในที่สุดทีมกู้ภัยก็สามารถเข้าช่วยเหลือคนคิดสั้นได้สำเร็จไปพร้อมๆ กับความโล่งใจของทุกคนด้านล่างตึกเรียน และเมเบลที่เป็นเพื่อนที่สนิทสนมของเฟย์มาตั้งแต่ชั้นอนุบาล

" ฮื้ออ~ "

" ไม่เป็นไรแล้วนะ มึงยังมีกู มีครอบครัวของมึง ทุกคนต่างก็รักมึงทั้งนั้น อย่าทำแบบนี้อีกนะเฟย์ ฮึก~ " หญิงสาวสองคนกอดกันร้องไห้สะอึกสะอื้น เมเบลเห็นเพื่อนสนิทเจ็บปวดเจียนขาดใจเธอก็อดที่จะสงสารไม่ได้ ใบหน้าสวยหวานเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเมื่อเห็นน้ำตาของคนในอ้อมกอดยังคงไหลอาบแก้มไม่จบไม่สิ้น

" กูจะลากคอไอ้คนที่ทำให้มึงเป็นแบบนี้ มาคุกเข่าขอโทษต่อหน้ามึงเอง "

หนึ่งอาทิตย์ถัดมา

@ Bobo Club

แสงไฟวิบวับหลากสีส่องสว่างออกมาจากไนท์คลับดังย้านใจกลางเมือง เสียงเพลงดังกระหึ่มจากด้านในเล็ดลอดออกมาสู่ภายนอกเมื่อประตูกระจกบานใหญ่ถูกเปิดออกโดยการ์ดชุดดำสองคนที่รอต้อนรับนักท่องราตรีอยู่หน้าทางเข้า

สองสาวบนรถเบนซ์สีดำติดฟิลม์ทึบจนไม่สามารถมองเห็นคนด้านในได้ พวกเธอกวาดสายตามองไปโดยรอบบริเวณ หาจังหวะที่จะเข้าไปด้านในเพื่อพบใครบางคน

เมื่อประเมินสถานการณ์ตรงหน้าแล้วว่าไม่น่าจะเล็ดลอดระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่เข้าไปได้ เฟย์ซึ่งอยู่ในตำแหน่งคนขับรถจึงคว้าเสื้อคลุมของเฮียฟาน พี่ชายแท้ๆ และเป็นเจ้าของรถคันนี้ที่เธอแอบขโมยมาขับ ให้กับเพื่อนสาวคนข้างๆ ที่ยังอยู่ในชุดนักเรียนมัธยมปลายเช่นกัน

" ใส่คลุมเอาไว้เมเบล สภาพนี้ไม่น่าจะเข้าไปด้านในได้ "

" ขอบใจ ไหนเอารูปผู้ชายคนนั้นมาดูหน่อยดิ กูจะได้ลากคอมันมาถูกคน " เมเบลหยิบเสื้อคลุมสีดำตัวใหญ่มาสวมเอาไว้เพื่อปกปิดชุดนักเรียนของเธอ หลังเลิกเรียนเมเบลก็ยังขลุกอยู่กับเฟย์เธอจึงยังไม่ได้เปลี่ยนชุด

เฟย์หันหน้าจอมือถือที่แสดงรูปถ่ายคู่กันของตัวเองและชายหนุ่มที่เพิ่งหักอกเธอไปหมาดๆ ให้เมเบลดู เพื่อนสาวถึงกับตะลึงตาค้างในความหล่อเหลาของชายในรูป เขาหล่อในแบบลูกครึ่ง ทรงแบดๆ ดูมีเส่นห์มาก แต่ก็ดูมีอายุเยอะกว่าพวกเธอในคราเดียวกัน

" นี่มึงไปรู้จักกันได้ไงว่ะ? " เมเบลเลิกคิ้วสงสัย เธอไม่เคยเห็นชายในรูปนี้มาก่อน ก็พอรู้มาบ้างว่าเฟย์ชอบพออยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง แต่ก็ไม่เคยได้เจอตัวจริงเลยซักครั้ง

" เพื่อนเฮียฟาน " คนรู้สึกผิดก้มหน้าตอบเสียงสั่น เพราะพี่ชายของเธอเคยเตือนแล้วว่าเฮียเดล หรือแม้กระทั่งเพื่อนทุกคนของเขาเจ้าชู้และอันตรายทุกคน แต่เฟย์เองก็เลือกที่จะไม่เชื่อฟัง และแอบมีความสัมพันธ์ลับๆ โดยไม่ให้พี่ชายรู้

" เชี้x...! แล้วนี่พี่มึงรู้มั้ยว่ะ?" เมเบลอุทานขึ้นด้วยความตกใจ เธอค่อนข้างสนิทกับครอบครัวนี้ เฮียฟานเป็นคนยังไงเบลเองก็รู้ดี

คนทำความผิดส่ายหน้าตอบ ทั้งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ไปพร้อมกัน ทำเอาเบลถึงกับไปต่อไม่เป็นเลย เธอไม่คิดว่าผู้ชายที่เพื่อนคบด้วยจะรุ่นใหญ่ขนาดนั้น เพราะพวกเธอกับเฮียฟานห่างกันถึงเจ็ดปี แล้วเด็กมัธยมปลายอย่างเธอจะไปลากคอเขามาได้ยังไงกัน

" มึงต้องช่วยกูนะเบล และก็ห้ามบอกพี่ชายกูด้วย " เฟย์ทำหน้าตาน่าสงสาร แล้วอีกคนจะปฏิเสธยังไงได้กัน

สาวน้อยผิวขาวใส เธอมัดผมสีน้ำตาลธรรมชาติที่ยาวสลวยถึงกลางหลังรวบตึงเป็นหางม้า ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มแต่งเติมด้วยแป้งเด็กบางๆ ริมฝีปากชมพูกระจับเคลือบด้วยลิปกรอสสีชมพูอ่อน เธอสูดลมหายใจเข้าปอดยาวๆ ก่อนจะก้าวเท้าลงไปจากรถ

เมเบลยืนมองเข้าไปด้านในไนท์คลับด้วยหัวใจที่เต้นแรง ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกฮึกเหิมในการจะลากคอคนที่ทำเพื่อนสนิทเสียใจมาให้ได้ แต่พอรู้ว่าเขาเป็นถึงเจ้าของไนท์คลับและยังเป็นพี่เธออีกตั้งหลายปี จู่ๆ ก็รู้สึกประหม่าขึ้นมากระทันหัน

สองเท้าเล็กก้าวไปข้างหน้าทีละนิด ก่อนจะหยุดชะงัก และถอยหลังออก เมเบลยกมือขึ้นกระชับเสื้อคลุมตัวใหญ่เข้าหาตัวมิดชิด สูดหายใจเข้าปอดหนักๆ อีกครั้งและเดินหน้าต่อไป

" เดี๋ยว..! ขอบัตรประชาชนด้วยครับ " การ์ดชุดดำยืนขวางหน้าเธอเอาไว้ พร้อมผายมือรอรับสิ่งที่เขาต้องการที่ตรวจ

" อุ๊ย..ลืมหยิบมาด้วยอ่ะค่ะ แต่หนูอายุยี่สิบสองแล้วนะ ให้หนูเข้าไปเถอะนะคะ " เมเบลยืนตัวเกร็งกลัวโดนจับได้ ภายใต้ความนิ่งนั้นข้างในกลับสั่นสะท้านจนแทบยืนไม่อยู่

" ไม่ได้ มันเป็นกฎของที่นี่ ไว้อายุครบยี่สิบเมื่อไหร่ค่อยมาใหม่นะครับน้อง " พี่การ์ดชุดดำพยักพเยิดหน้าไปที่รองเท้านักเรียนสีดำที่คนตัวเล็กสวมใส่อยู่ ก่อนจะยกมือขึ้นสะบัดให้หลบออกไปจากตรงนี้ ในจังหวะที่คนอื่นๆ ที่รอคิวก็แทรกเข้ามาแทนที่เธอ

" โอ๊ย! พลาดจนได้ " เมเบลยืนครุ่นคิดอยู่หน้าไนท์คลับ โดยที่ยังมีสายตาของเฟย์ที่นั่งรออยู่ในรถจับจ้องอยู่ สาวน้อยหน้าหวานแสยะยิ้มออกมาเมื่อเธอรู้วิธีที่จะเข้าไปด้านในได้แล้ว

" หึ.. เข้าด้านหน้าไม่ได้ ก็แค่ไปด้านหลัง "

พูดจบเธอก็กวาดสายตามองไปโดยรอบบริเวณ กระทั่งเห็นชายกลุ่มหนึ่งเดินที่ออกมาจากฝั่งข้างกำแพง ไม่รอช้าเมเบลรีบตรงไปยังจุดนั้นทันที

มุมมืดของทางเดินแคบๆ ทำให้หญิงสาวนึกกลัวขึ้นมาอีกครั้ง แต่มาจนถึงขนาดนี้แล้วยังไงเธอก็ต้องเข้าไปให้ได้ และเหมือนสวรรค์จะเห็นใจเธอเมื่อตอนนี้ดวงตาคู่สวยมองเห็นประตูทึบบานใหญ่ตรงหน้า หากเดาไม่ผิดต้องเป็นทางเข้าอีกทางแน่ๆ

สองเท้าเล็กรีบก้าวฉับๆ เข้าไปอย่างไม่รีรอ ในจังหวะที่เธอกำลังยื่นมือเข้าไปจับที่ราวประตูนั้น ประตูทึบบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกจากด้านในทันทีจนคนตัวเล็กเซถลาเข้าไปตามแรงประตูโดยไม่ทันระวัง

" ว้ายยย..."

" เฮ้ย..นี่เธอ..!"

*************************

Spoil next ep.

จะไปไหม หรือจะรอให้พี่ชายฉันลากเข้าไปให้ไอ้พวกนั้นจับทำเมีย