จูบแรก2 : First Kiss

สาวน้อยล้มลงกองที่พื้นโดยไม่ทันตั้งตัว ร่างเล็กรู้สึกทั้งเจ็บทั้งตกใจในคราวเดียวกัน ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มที่แนบชิดอยู่บนของแข็งบางอย่างค่อยๆ ยกขึ้น พร้อมๆ กับดวงตากลมโตที่ลืมขึ้นมาช้าๆ

มือเรียวเล็กที่วางแนบอยู่ใกล้ๆ กับใบหน้าเริ่มลูบไล้ของแข็งที่ปกคลุมด้วยผ้าเนื้อดีสีขาว นิ้วเรียวลากไล้ลงมาสัมผัสกับกระดุมเสื้อที่เปิดออกสองถึงสามเม็ด กลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนหลงไหลโชยมาประทะเข้ากับจมูกจนเธอเผลอเคลิบเคลิ้ม และในขณะที่เธอเริ่มตั้งสติได้และเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาเข้ากับสิ่งที่เธอกำลังทับอยู่บนนั้น

" ว้ายย..! " เมเบลรีบหยัดกายลุกขึ้นทันที เธอล้มทับผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเข้าอย่างจัง คงเป็นช่วงจังหวะที่ประตูเปิดและเธอกำลังใช้แรงเตรียมผลักเข้ามาพอดี จึงทำให้เกิดเหตุเช่นนี้

" ขะ...ขอโทษนะคะ " หญิงสาวรีบยกมือไหว้ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่กำลังหยัดกายลุกนั่ง เขาก้มลงเก็บเงินสดหลายปึกที่ล่วงหล่นออกจากกระเป๋าสะพายด้วยความรีบร้อน เขาใช้สองมือปัดๆ เศษฝุ่นที่เสื้อผ้า ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันมามองหน้าคนตัวเล็กอย่างคาดโทษ

" โห คนอะไรสูงชะมัด แถมหล่อมากอีกต่างหาก " สาวน้อยยืนมองคนตัวสูงตาแป๋ว เธอกระพริบตาปริบๆ ตกตะลึงในความสมบูรณ์แบบตรงหน้า เมเบลยืนนิ่งงันอยู่ในภวังค์ความหล่อเหลาสไตลลูกครึ่งยุโรป โครงหน้าคมสันต์ราวพระเอกซีรีย์ ผิวพรรณเนียนละเอียดยิ่งกว่าไอดอลที่เธอเคยเห็นซะอีก ทั้งหุ่นก็ยั่วน้ำลายเหลือเกิน เธอมองตัวเองเทียบกับชายตรงหน้า เมเบลเองตัวเท่าอกเขาเท่านั้น

" เด็กมัธยม ทำไมถึงเข้ามาได้?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำให้เมเบลดึงสติกลับมาได้คืนอีกครั้ง เธอรีบกระชับเสื้อคลุมปิดร่างกายเอาไว้แต่ดูเหมือนจะไม่ทันซะแล้ว แต่นี่มัน......

ต้องใช่แน่ๆ นี่มันพี่เดลของยัยเฟย์หนิ เหมือนในรูปเป๊ะ หืม...หล่อแบบนี้เองเฟย์ถึงได้เป็นบ้าเป็นบอขนาดนี้...แต่เอ๊ะ...ทำไมยังดูเด็กอยู่เลยล่ะ.....

" เห็นเด็กมัธยมแล้วถึงกับตกใจเลยหรอคะ ทำไมหรอ? ไปทำสร้างเรื่องอะไรให้เด็กมัธยมไว้ล่ะ?" เมเบลเท้าสะเอวถาม ขยับเท้าเดินเข้าไปประชิดตัวอีกคน

" พูดอะไรของเธอ หลบไป " ชายตัวสูงใช้มือผลักเบาๆ ไปที่ร่างเล็กให้หลบออกจากทางเดิน ก่อนจะเดินออกไปด้วยความรีบร้อน

" ไม่ให้ไป พี่ต้องไปขอโทษเฟย์ก่อน " เมเบลคว้าแขนของเขาเอาไว้ พร้อมดึงกระชากเมื่อเขาเริ่มต่อต้าน

" พูดอะไรของเธอ เฟย์ไหนฉันไม่รู้จัก ปล่อยแขนฉันเดี๋ยวนี้ ! "

" ไม่ พี่ต้องไปคุกเข่าขอโทษเฟย์ก่อน "

" ฟังนะ ฉันไม่เข้าใจเรื่องที่เธอพูด ถ้ายังไม่ยอมปล่อย อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ " เขาพูดเสียงเข้มขึ้นอย่างเอาจริง ใบหน้าหล่อเหลาในตอนนี้เปลี่ยนเป็นหน้าตาโมโหเอาเรื่อง

" ทำผิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบสิ เป็นลูกผู้ชายอยู่รึป่าวห้ะ?" ถึงเขาจะน่ากลัวแค่ไหน แต่เมเบลก็ยังยืนกรานว่าจะลากคอพี่เดลคนนี้ไปขอโทษเฟย์ให้ได้

" เธอว่าไงนะ...!" คนตัวสูงถึงกับขบกรามแน่นเป็นสันข่มกลั้นอารมณ์คุกรุ่งของตนเอง เมื่อมีคนแปลกหน้ามาด่าว่าไม่เป็นลูกผู้ชายเป็นใครจะยอมได้

" คิดจะฟันแล้วทิ้งหรอ มันไม่ง่ายอย่างงั้นหรอกนะ เฟย์มันเสียใจจนคิดสั้นพี่รู้บ้างมั้ย ถ้ายังเป็นลูกผู้ชายอยู่ก็ช่วยไปรับผิดชอบการกระทำของตัวเองด้วย " เมเบลพยายามอธิบายยืดยาว ในขณะที่อารมณ์พุ่งสูงปรี๊ดจนแทบอยากจะกระโจนบีบคนคนตรงหน้าให้ตายไปเลยด้วยซ้ำ

" เธออยากรู้ใช่มั้ยว่าฉันเป็นลูกผู้ชายรึป่าว? " คนตัวสูงเดินตรงเข้าหาหญิงสาว เมเบลถอยหลังหลบจนแผ่นหลังติดผนัง

" จะทำอะไร ถอยไปนะ "

" ก็จะทำให้เธอรู้ยังไงล่ะ ว่าลูกผู้ชายเค้าทำกันยังไง " สิ้นเสียงพูดชายหนุ่มก็ใช้สองมือประกบไปที่กรอบหน้าเล็ก ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปประกบริมฝีปากใส่คนปากดีให้หยุดพูดเหลวไหล

" อื้อออ ~ " เมเบลเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ สัมผัสแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน ตอนนี้เกิดขึ้นกับเธอแล้ว แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าจูบแรกของเธอจะไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวกันกับเพื่อนสนิท

พรึ่บ...!

" ไอ้บ้า " เมเบลยกมือขึ้นเช็ดปาก เธอด่าเขาทันทีที่หลุดออกเป็นอิสระ

" หึ...ทีนี้รู้ยัง ว่าฉันยังเป็นลูกผู้ชายอยู่มั้ย " ชายหนุ่มหัวเราะสะใจในลำคอเบาๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้สึกแปลกๆ ถึงรสสัมผัสนี้เช่นกัน

" นายมันไม่ใช่...!" เมเบลรีบกลืนคำด่าต่อไปลงคอ เมื่อชายตรงหน้ายกมือขึ้นชี้หน้าเธอ มือเล็กยกขึ้นปิดปากเอาไว้ทันทีเพราะกลัวจะถูกคนบ้าขโมยจูบอีกครั้ง

คนตัวสูงยังคงแสยะยิ้มร้ายกาจออกมา มองหน้าสาวน้อยที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ บางมุมก็น่าสงสารแต่เรื่องปากดีเธอคนนี้ยืนหนึ่งจริงๆ

" มีเรื่องอะไรกัน ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ ?" เสียงทุ้มดังเข้ามาจากด้านใน สองคนจึงหันไปมอง คนที่กำลังเดินตรงเข้ามาทำเอาเมเบลถึงกับอึ้งอีกครั้ง เธอมองหน้าชายที่เข้ามาใหม่กับคนขโมยจูบเธอเมื่อครู่สลับกันไปมา นี่มันอะไรกัน.....

แต่ในระหว่างที่งุนงงกับใบหน้าของสองคนที่ละม้ายคล้ายกันมากจนแทบแยกไม่ออก คนตัวสูงข้างเธอก็ยื่นมือเข้ามาโอบไหล่กระชับเข้าหาตนเอง

" ไม่มีอะไรพี่ ผมแค่จะพาน้องมาดื่ม แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว " คนตัวสูงตอบกลับไป เมเบลเห็นว่าเขาโกหกจึงจะรีบปฏิเสธ

" เอ่อ ไม่ใช่...!"

" เด็กน้อย พี่ไม่ทำอะไรเราหรอกน่า เห็นแบบนี้พี่ก็กลัวคุกเหมือนกันนะ " คนตัวสูงเอามือขึ้นมาลูบหัวเมเบล เป็นกลายๆ ว่าห้ามพูดอะไรเด็ดขาด ระหว่างนี้ชายฉกรรจ์ชุดดำสามถึงสี่คนก็กรูกันเข้ามา เมเบลที่ไม่เคยอยู่ในเหตุการณ์ราวกับหนังแอ็คชั่นแบบนี้ก็เริ่มกลัวขึ้นมา

" มีอะไรกันรึป่าวครับนาย ?" ชายหนึ่งในสี่คนเอ่ยถาม ก่อนคนที่พวกเขาเรียกเจ้านายจะยกมือขึ้นปราม

" สเปคมึงเปลี่ยนไปแล้ว? "

" เธอน่ารัก พี่ไม่เห็นรึไง ขอมองข้ามเรื่องสเปคไปก่อนก็แล้วกัน " คนวางมือบนศรีษะเล็กพูดขึ้น พร้อมทั้งก้มหน้าลงมาระบายยิ้มให้กับหญิงสาว เขากระซิบเบาๆ ที่ข้างหูของเธอ " ถ้ายังอยากจะออกไปจากที่นี่ พร้อมลมหายใจก็ตามน้ำไปก่อน "

เมเบลขนลุกซู่เมื่อสิ้นประโยคเมื่อครู่ เธอไม่เคยใกล้ชิดชายใดขนาดนี้มาก่อน และยังจะชายรูปร่างกำยำตรงหน้าอีก ราวกับแกงค์มาเฟียในละครยังไงอย่างนั้น

"น้องคบกับไอ้เดรฟจริงหรอ?" ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่หน้าคล้ายกันกับคนข้างกายถามขึ้น ในขณะที่สายตาของเขาจ้องมองไปที่กระเป๋าสะพายของชายหนุ่มข้างๆ เธอไม่วางตา

" เดรฟ...เค้าชื่อเดรฟงั้นหรอ? งั้นก็แสดงว่าที่ฉันด่าไปเมื่อกี้ก็....ผิดคนน่ะสิ..! "

" น้อง?! " เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังคงยืนนิ่ง

" คะ? อ้อ ค่ะๆ..หนูคบกับพี่ดะ...เดรฟอยู่ค่ะ " เมเบลตอบเสียงตะกุกตะกัก ตอนนี้ทั้งร่างกายของเธอสั่นไปแทบทุกส่วนด้วยความกลัวเพราะดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่เชื่อเธอซะแล้ว

" ถามอะไรนักหนาว่ะพี่เดล ขัดเวลาความสุขของพวกเราจังเลย" เดรฟรีบพูดปัดความสนใจ เพราะเขาเองก็แอบเข้ามาทำความผิดบางอย่างเช่นกัน หากพี่ชายรู้ว่าเด็กนี่โกหกเขาก็จะพลอยซวยไปด้วย

" ห้ะ พี่เดลงั้นหรอ ไอ้โหดตรงหน้าฉันคือแฟนยัยเฟย์งั้นสิ โอ้มายก็อต...ใครมันจะกล้าไปลากคอพี่เค้าไปว่ะ ลูกน้องประกบซ้ายขวาขนาดนั้น "

" ก็แค่ถามดู ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิดจะกลัวอะไรว่ะ ?"

" พี่พูดแบบนี้ไม่เชื่อใช่มั้ยว่าน้องน่ารักคนนี้คบกับผมจริงๆ งั้นดูให้เต็มตา " เดรฟเถียงกลับพี่ชาย ก่อนจะหันมาทางคนตัวเล็กข้างกาย เขาใช้สองมือประคองใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มให้หันมาตรงหน้าอีกครั้ง

" อื้อ~ อืออ..." เมเบลร้องประท้วงในลำคอ เมื่อถูกขโมยจูบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันท่ามกลางสายตาถึงห้าคู่เชียวนะ เขาไม่อายแต่เธออาย และที่สำคัญ...ใครก็ไม่รู้กำลังจูบเธออยู่.....

เมื่อเดลเห็นว่าน้องชายตั้งใจพิสูจน์ตัวเองขนาดนี้เขาจึงเดินออกไปพร้อมกับลูกน้องทั้งสี่คน ทันทีที่พี่ชายลับสายตาเดรฟก็ผละจูบออกจากคนตัวเล็ก...ในขณะที่คนถูกจู่โจมถึงสองครั้งยังคงยืนอึ้งอยู่

" จะไปไหม หรือจะรอให้พี่ชายฉันลากเข้าไปให้ไอ้พวกนั้นจับทำเมีย " เสียงของชายหนุ่มทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์วาบหวามนั้น

" นะ นาย...นายขโมยจูบฉัน " เมเบลทักท้วงอีกคน เธอยกมือขึ้นจับริมฝีปากที่เพิ่งถูกสัมผัสร้อนเมื่อครู่จู่โจม

" แล้วไง?"

" แล้วไงอะไร นั่นมัน จูบแรก ของฉันเลยนะ แต่นายกลับพลากมันไปจากฉันตั้งสองครั้ง " เมเบลที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อน เธอยังคงหวงเนื้อหวงตัวเอาไว้ให้คนรักในอนาคตแต่ดันพลาดท่าให้ใครก็ไม่รู้

" นายต้องรับผิดชอบ "

" อะไรนะ รับผิดชอบ รับผิดชอบอะไร? "

" ก็นายขโมยจูบแรกฉันไป.." ยังไม่ทันพูดจบ เดรฟก็เดินเข้ามาจนประชิดตัวหญิงสาวจนเมเบลเองต้องรีบใช้สองมือดันแผ่นอกเข้าเอาไว้

" เธอเองก็พลากจูบแรกของฉันไปเหมือนกัน "

"....."

และตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่ได้พบกับเขาอีกเลย นายเดรฟ ผู้ร้ายกาจ...

*************************

Spoil next ep.

ตื่นจ้ะเพื่อนรัก วันนี้แหละกูจะพามึงไปดูของจริง ผู้ชายหล่อๆ ตัวเป็นๆ รับรองว่าเมเบลจะต้องเลิกเพ้อหาเจ้าชายในฝันอย่างแน่นอน