登入Nauunawaan ni Crisanto kung bakit ganoon kaaga naging matatag si April.Nakikita niya ang pagiging mature nito, ngunit higit pa roon, nakikita rin niya ang mga paghihirap na nagtulak dito upang maging ganoon. Sa maraming pagkakataon, para bang nakikita niya ang sarili niyang repleksiyon sa babae, parehong natutong magtiis, parehong nasanay na sarilinin ang mga problema sa halip na ibahagi sa iba.Marahil dahil doon kaya hindi niya mapigilang mag-alala.Tahimik siyang tumingin kay April na abala sa pagkain bago nagsalita.“Kapag may problema ka ulit sa hinaharap, sabihin mo lang kung ano ang dapat sabihin. Huwag mong akuin lahat mag-isa. Nandiyan naman ang pamilya mo para suportahan ka.”Hindi agad naunawaan ni April ang lalim ng sinabi nito. Abala siya sa pagkain at halos walang pag-aalinlangang sumagot.“Sa susunod na natin pag-usapan iyon.”Bahagya siyang ngumiti.“At saka, please... sikreto muna natin ito.”Napabuntong-hininga si Crisanto.Pakiramdam niya, kahit anong sabihin niya,
Matapos bayaran ang bill, sabay na lumabas sina Crisanto at April mula sa restaurant.Sa totoo lang, balak lamang ni Crisanto na ilabas si April para gumaan ang pakiramdam nito at makakain ng masarap. Hindi niya akalaing ang pinili niyang restaurant ang mismong sisira sa plano niya.Habang naglalakad sila sa mall corridor, bahagyang sumimangot si Crisanto at marahang hinimas ang kanyang tiyan.Mukhang hindi talaga kinaya ng sikmura niya ang kinain nila kanina.“Maghanap na lang tayo ng ibang makakainan,” sabi niya habang pilit na ngumiti. “This time, ibang restaurant na.”Napansin agad ni April ang bahagyang pamumutla ng mukha nito.“Masakit ba tiyan mo?” Tumango si Crisanto. “Konti lang.”Ngunit halatang hindi iyon "konti" base sa ekspresyon niya.Agad na napatingin si April sa paligid.“May nakita akong botika sa baba kanina. Bibilhan kita ng gamot.”Pagkasabi niya noon ay mabilis siyang tumalikod para maglakad papunta sa elevator.Ngunit agad siyang nahawakan ni Crisanto sa pulsuha
Napakunot ang noo ni April habang may iniisip. May isang bagay na matagal nang gumugulo sa isip niya.“Kailan mo pa nalaman kung saan ako pumunta?” tanong niya habang nakatingin kay Crisanto.Bahagyang sumulyap si Crisanto sa kanya bago ibinalik ang tingin sa kalsada.“Kung lumabas ka, syempre lumabas din ako.”Natigilan si April. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang lumingon, puno ng pagtataka ang mukha.“Sandali... sinusundan mo ba ako?”Agad na kumunot ang noo ni Crisanto. “Huwag mo ngang sabihin na parang stalker ako.” Napailing siya. “Sino ba ang sumusunod sa ’yo? Nagkataon lang na pupunta rin ako sa banyo.”Kaswal ang tono niya, ngunit sa loob-loob niya ay hindi niya kailanman aaminin ang totoong dahilan.Nag-aalala siya.Mula pa noong makita niya ang lalaking iyon, pakiramdam niya ay may masamang intensyon ito kay April. Kaya nang makita niyang lumabas ang dalaga, halos hindi siya nagdalawang-isip na sumunod.Hindi dahil gusto niya. Hindi rin dahil interesado siya. Nagkataon lang n
Sa lakas ng pagkakasipa ni Crisanto, halos mawalan ng hininga si Carlo. Napahandusay siya sa sahig habang pilit na humihingal. Nanginginig pa ang buong katawan niya sa sakit habang unti-unti siyang gumapang palapit sa paanan ni Crisanto.“Dude...” Paos ang kanyang boses habang nakikiusap.Ngunit tiningnan lamang siya ni Crisanto nang may malamig na panghahamak.“Dude?” Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. “Sino ang dude mo?” May bahid ng disgusto ang kanyang boses. “Wala ka bang hiya?” Agad na nagbago ang tono ni Carlo.“Mali ang sinabi ko.” Mabilis siyang nagpaliwanag, desperadong makahanap ng paraan upang makaligtas. “Hindi mo kasi alam ang buong kuwento. Intern ko siya noon sa kumpanya. Siya mismo ang lumalapit sa akin para makakuha ng regular position.” Pilít siyang ngumiti. “At aminado naman ako, nagkamali ako kanina. Nadala lang ako ng emosyon.”Mabilis siyang tumingin kina Crisanto at April. “Misunderstanding lang talaga ito.”Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Crisanto.“M
Matagal na tinitigan ni Carlo si April. May malamig at mapanghamak na tingin sa kanyang mga mata bago siya tuluyang nagsalita. “Walang nagawa ang pulis laban sa akin noon, at ngayon gusto mo akong takutin?”Mariing nagkiskisan ang mga bagang ni April. Hindi siya umatras kahit isang hakbang.“Hindi kita tinatakot.” Mabigat ang bawat salitang lumabas sa kanyang bibig. “Binabalaan kita.”Diretso siyang tumingin sa mga mata nito.“Huwag mong isipin na dahil umalis na ako sa kumpanya, tapos na ang lahat. Susulat ako sa headquarters. Isisiwalat ko ang lahat ng maruruming ginawa mo sa aming mga intern sa loob ng maraming taon.”Napasinghal si Carlo. Mayabang itong ngumiti na para bang nakarinig lamang ng isang nakakatawang biro.“Kahit ipadala mo pa ang report na iyan sa headquarters, wala ring mangyayari.”Kumunot ang noo ni April. Ngunit nang marinig niya ang sumunod na mga salita nito, pakiramdam niya ay para siyang binuhusan ng malamig na tubig.Bahagyang itinaas ni Carlo ang kanyang bab
Sa tulong ng team leader mula sa Health Commission, dinala ni April si Crisanto upang ipakilala sa isang dalagang kalahok sa programa.Maputi ang balat ng babae at may maamong mukha. Taglay rin nito ang isang magandang hubog ng katawan, iyong tipo na agad magugustuhan ng mga nakatatanda kapag usapang pagpapakilala o blind date. Kapag ngumiti ito, lumilitaw ang dalawang maliliit na dimples sa pisngi na lalo pang nagpapaganda sa kanyang anyo.Sa paningin ni April, bagay na bagay sana ang dalawa.Pareho silang maayos tingnan, parehong nasa tamang edad, at parehong may magandang trabaho. Kung tutuusin, para silang eksenang diretso mula sa isang romantic drama.Ngunit matapos lamang ang ilang magagalang na pagbati, agad nang naghanap ng dahilan si Crisanto upang umiwas.“Excuse me, may kailangan lang akong sagutin na tawag.”Pagkasabi niyon ay tumalikod na siya at naglakad palayo.Hindi naman tanga ang babae upang hindi maintindihan ang ibig sabihin noon. Saglit na nanigas ang ngiti nito b
“Araw-araw naming inalagaan ang anak namin na parang hawak sa palad,” mahina ngunit mabigat ang boses ni Samuel. “Ayokong makita siyang magsakripisyo ng sobra para sa kahit sino.” Namumuo na ang luha sa mga mata niya.Sa mga nakaraang taon, palihim niyang naririnig ang balita tungkol sa trabaho ni
“Alizee, ikaw… hay naku…” punô ng pag-aalala ang mukha ni Samuel. Mahal na mahal niya ang anak na ito at palagi niya itong pinoprotektahan, pero sa harap niya ngayon, hindi niya maiwasang kabahan. Delikado si Arion, iyon ang malinaw sa kanya.Kahit pa mabait si Arion sa kanya at matagal nang palihi
Pagkabitiw ng mga salita niya, biglang nawalan ng balanse si Alizee at tuluyang nahulog mula sa kama papunta sa sahig. Isang mapurol na sakit ang umakyat mula sa may bandang balakang niya, halos mabali ang buntot-buto. Napaupo siya sa sahig, napapangiwi habang marahang minamasa ang masakit na bahag
“Hindi naman namin alam kung ano ang hot search o trending,” mabigat na sabi ni Samuel, may halong panghihina ang boses. “Ang alam lang namin, sunod-sunod ang tawag ng mga kamag-anak. Pinapagalitan ako, sinasabing isa akong walang kwentang anak, kahihiyan ng angkan.”Napabuntong-hininga siya nang m







