LOGIN“Hindi man mahalaga ang sinabi ko kanina, pero tandaan mo, malaki pa rin ang impluwensya ko sa Narien Valley.” Sumandal si Felice sa hamba ng pinto, nakataas ang kilay, puno ng kumpiyansa.Hindi siya nagbibida lang. Kalahati ng buhay niya ay ginugol niya sa lugar na ito. Kilala siya ng halos lahat bilang Madame Feli, isang bansag na hindi basta-basta nakukuha kung wala kang bigat at koneksyon.Ngumiti si Alizee, pero ang mga sumunod na salita niya ang pinakamatapang at pinakamasakit. “Alam ko namang gusto n’yo pa ring makipag-cooperate sa Marinian. Pero sa kasamaang-palad, hindi na namin kayo bibigyan ng isa pang chance.”Halos hingalin na dumating sa likod niya sina Janie at Tanie mula sa sales department. Nagkatinginan muna ang dalawa bago mabilis na humawak sa magkabilang braso ni Alizee. “Pasensya na po,” nagmamadaling sabi ni Janie. “Baguhan pa lang po siya, biro lang po ’yon.”Piliting hinila nila si Alizee palayo, pero kumunot ang noo nito at mahina ngunit matalim ang saway.
Ayaw sanang makinig ni Alizee sa usapan ng iba, pero masyadong pamilyar ang boses ng lalaki. Dahan-dahan niyang isinara ang pinto ng archive room at sinikap itago ang sarili.Nakaharap si Arion palayo sa kanya, isang kamay ang nasa bewang, tuwid ang likod, malamig ang tindig. “Habang nandito ako, huwag niyong subukang saktan siya,” malamig niyang sabi.Napatigil si Alizee. Parang may biglang kumurot sa dibdib niya. Pinisil niya ang labi, gustong makinig pa, pero sa di inaasahan, nasagi niya ang kahon ng papel sa paanan niya. Bumagsak ang mga dokumento, nagkalat sa sahig. Napayuko siya agad para pulutin ang mga iyon.Pag-angat niya ng ulo, nagtagpo ang mga mata nila ni Arion sa pagitan ng estante. Saglit lang iyon, pero sapat para manginig ang loob niya. Napangiti siya nang pilit, saka mabilis na tumalikod at tumakbo palayo.Sa biyahe pauwi, paulit-ulit sa isip ni Alizee ang mga salitang binitawan ni Arion kanina.‘Sino ang huwag saktan? Sino ang pinoprotektahan niya?’ isip niya.Haban
Maaga nang naka-makeup at bihis si Cheine. Paglabas ni Alizee mula sa banyo, casual siyang nagtanong habang inaayos ang buhok sa salamin, “Anong susuotin mo mamayang hapon? May show ka pa mamayang gabi, ‘di ba?”Sa tanong na iyon, biglang uminit ang tenga ni Alizee. Medyo nauutal siyang sumagot, pilit ginagawang natural ang tono. “Pinawisan lang ako… medyo hindi lang maganda ang pakiramdam ko.”Buti na lang at hindi na nag-usisa pa si Cheine. Bumaling na lang ito sa maleta at nagsimulang maghalungkat ng dress na isusuot sa performance.Sa wakas, naging kapaki-pakinabang din ang propesyon ni Alizee. Punô ang schedule niya ngayong gabi, may piano solo, group dance, solo song, at choir pa. Lahat iyon ay ipinasa sa kanya ni Cris nang walang tanong-tanong. Wala na siyang nagawa kundi tanggapin, kahit alam niyang halos ubos-lakas na siya.Eksaktong alas-sais y medya nagsimula ang event. Wala na siyang oras para kumain. Sobrang napagod siya buong araw kaya balak sana niyang magpa-deliver, pe
Nang marinig ni Arion na tinawag siya ni Alizee sa pangalan, bahagya niyang itinaas ang kilay at ngumiti. “Mas nagiging matapang ka na ah,” sabi niya, may bahid ng panunukso.Mabilis na itinaas ni Alizee ang kamay at tinakpan ang sariling bibig. Halata ang hiya at kaba sa mukha niya. Natakot talaga siya kanina, kaya nadulas ang tawag. “Hindi kasama sa usapan natin ‘yon…” mahina niyang sabi, nakayuko.Bahagyang ngumiti si Arion, may kislap ng interes sa mga mata. “Which one?” tanong niya, kunwari inosente.Hindi na sumagot si Alizee. Pinisil lang niya ang labi at tumahimik, ayaw nang patulan ang pang-aasar.Umatras si Arion ng kalahating hakbang, isinabit sa gilid ang hinubad na suit jacket, saka binuksan ang laptop. Biglang nag-iba ang tono niya, balik sa trabaho. “May problema pa rin sa data na inayos mo last time.”Napatigil si Alizee. “Huh?”“Ano’ng mali?” tanong niya habang lumalapit, bahagyang yumuyuko para silipin ang screen.Sa mga nakaraang araw, halos abusado na ang paggamit
Nagkalat sa sahig ang mga gamit sa ibabaw ng lababo matapos hagisan ni Arion. Sa totoo lang, may bahid ng pagsisisi sa loob niya, kung nagdala lang sana siya ng kahit anong pwedeng gawing armas, hindi sana ganoon kaubos ang lakas niya. Nakakapagod pala talagang manakit gamit lang ang sariling mga kamay.“Na-enjoy mo ba, Mr. Alvarez?” malamig niyang tanong habang itinatayo si Benny mula sa sahig at hinihila papasok sa loob ng cubicle ng banyo.Dumugo ang ilong ni Benny. Nanginginig ang kamay niyang pinunasan iyon, at nang maramdaman niya ang hapdi sa anit, wala siyang nagawa kundi kapitan ang braso ni Arion. Dahil doon, nadungisan ng dugo ang puting manggas ng polo nito.Tumigil si Arion. Bahagya niyang ibinaba ang mga talukap ng mata at tinitigan ang lalaking halos hindi na makatayo. “Aling kamay ang humawak sa kanya?” tanong niya, mababa pero punô ng banta.Doon lang tuluyang naintindihan ni Benny kung saan siya nagkamali. Napatawa siya, paos at puno ng pang-uuyam. “Para sa babaeng g
Itaas ni Alizee ang ulo niya. Kumikinang pa ang luha sa magkabilang pisngi, at ilang beses siyang kumurap bago nagsalita, halatang may halong pagkainis ang ekspresyon niya.“Sorry, Mr. Ramirez,” malamig niyang sabi, may bahid ng pang-aasar. “Wala akong ganung klaseng habit.”Hindi nagalit si Arion. Sa halip, ngumisi siya nang bahagya. Pagkatapos ay yumuko siya at inilapit ang mukha sa kanya, sapat lang para tumapat sa may leeg niya, sa bandang Adam’s apple.“Gusto mo ba,” mababa at mapanganib ang tono niya, “tulungan kitang alalahanin?”Napatigil si Alizee. Hindi na siya sumagot. Tahimik niyang ibinaba ang ulo, at sa isang iglap, natabunan ng buhok ang mukha niya. Ang mapuputing tenga niya ay namula agad, parang binuhusan ng init.Ibig sabihin… totoo pala ang nangyari noong gabing iyon sa business trip. Totoo talaga na, Hindi na niya tinuloy ang isip. Sobra na ang hiya, hindi niya kayang balikan ang mga detalye. Parang gusto niyang maglaho sa kinatatayuan niya.“Uuwi na ’ko,” mahina







