Chapter 4

PALABAS na ng bahay si Caitlyn nang sumalubong sina Sandro at Jude.

“Sa’n ka pupunta?” tanong ng huli.

Ngunit hindi ito pinansin ni Caitlyn na tuloy-tuloy lang palabas hanggang sa mahawakan ni Sandro sa jacket. “Hindi mo ba siya narinig?”

“Leave me alone!” Saka siya nagpumiglas.

Eksakto naman na humabol ang boses ni Alejandro mula sa taas, “Hayaan mo siya kung gusto niyang umalis!”

Napalingon si Caitlyn, may namumuong luha sa mga mata.

Si Meriam naman ay nakababa na ng hagdan at nilapitan ang anak. Gusto niya itong hawakan pero nag-aalinlangan pa rin siya kaya binaba na lamang niya ang kamay. “Huminahon ka muna, anak. Alam mo naman ang ugali ng ama mo, kasing tigas ng ulo niyong magkakapatid. ‘Wag ka nang umalis, hmm? Kababalik mo pa lang sa’min,” naluluha niyang saad.

Masama pa rin ang loob ni Caitlyn, ngunit naging mahinahon na siya. Nang muli niyang ibalik ang tingin sa itaas ay nahagip ng paningin niya si Fiona na nagtatago sa pader, may kakaibang ngiti sa labi.

Kumuyom ang kamay niya sa inis at isinumpa sa sariling gaganti siya. Hindi niya hahayaang maagaw nito ang lahat ng sa kanya.

Babawiin niya ang posisyon bilang nag-iisang anak na babae ng pamilyang Salvante at pagbabayarin si Fiona sa lahat ng kasalanang ginawa nito.

Ngunit sa ngayon, kailangan niya munang balikan ang buhay na dalawang taon din nawala sa kanya.

“S-Sorry, ‘Mmy kung naging emosyonal ako,” paghingi niya ng tawad, saka tiningnan ang ama. “Dad, sorry rin.”

Huminga nang malalim si Alejandro saka tumango. Sapat na sa kanya na humingi ito ng paumanhin pero– “Hindi ka dapat sa’min humihingi ng sorry. Sa kapatid mo, kay Fiona. Umiiyak siya dahil sa ginawa mong pananakit.”

“Sinaktan mo siya?!” react ni Jude.

Nang marinig ni Fiona ang boses nito ay agad siyang nagpakita. Tumakbo pababa ng hagdan saka niyakap nang mahigpit ang fiance. “Jude,” tawag niya sa pangalan nito, tila nagsusumbong.

Muntik nang umirap si Caitlyn sa kadramahan nito pero ginawa na lamang niya ang gusto ng ama. Dahil kung magmamatigas siya, paniguradong palalayasin na talaga siya…

Sa kalagayan niyang iyon, saan naman siya magpupunta?

Kailangan niya ng pera at wala siya noon. Maliban na lamang kung makukuha niya ang savings na hawak ngayon ng kanyang mga magulang.

Sa madaling salita, kailangan niyang magtiis at pakisamahan ang hindi makatarungang pagtrato sa kanya ng sariling pamilya hanggang sa makuha niya ang kailangan.

“Fiona,” tawag niya rito, sabay lapit. “Sorry sa nagawa ko, hindi ko na uulitin pa.”

Malambing na ngumiti si Fiona. “Wala ‘yun, Ate. Naiintindihan ko naman kung ba’t ka nagkakaganyan. Hindi naging madali ang pinagdaanan mo at nahirapan ka nang husto.”

Kumibot ang labi ni Caitlyn, parang gusto niyang matawa sa galing nitong umarte pero idinaan na lang niya sa pagngiti. Matapos ay muli siyang nagpaalam na magpapahinga, “Mommy, pwede bang samahan mo ‘ko sandali sa taas?” may paglalambing niyang wika sa ina.

Pumayag naman ito saka sila sabay na nagtungo sa kanyang kwarto. Pagpasok ay hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa. “‘Mmy, nasa’n pala ‘yung mga jewelry ko? Saka, ‘yung bank book?”

“Bakit, anong gagawin mo sa mga ‘yun?”

Ngumiti si Caitlyn. “Wala lang, gusto ko lang makita ‘yung mga gamit ko… Saka, akin naman ‘yun tama?”

Tumango si Meriam. “‘Yung bank book, na sa’kin pero ‘yung mga alahas…” tumigil siya, hindi malaman kung paano ipapaliwanag sa anak. “Ang totoo kasi niyan, hiningi ni Fiona kaya binigay namin.”

Napalis ang ngiti sa labi ni Caitlyn. “Akin ‘yun, ‘Mmy, ba’t niyo naman binigay sa kanya?!”

“‘Wag ka nang magalit, sasabihan ko na lang si Fiona na ibalik sa’yo, okay?” Pagkatapos ay lumabas siya ng kwarto.

Makalipas ang ilang sandali ay bumalik itong may kasamang kasambahay, dala ang kanyang jewelry box.

Akmang kukunin ni Caitlyn ang lagayan nang biglang pumasok sa kwarto si Fiona. “Wait! May naiwan akong kuwintas sa box. Kukunin ko lang.”

Binuksan ng katulong ang jewelry box saka mabilis na kinuha ng dalaga ang kailangan nang magsalita si Caitlyn, “Sandali lang… that’s mine ba’t mo kinukuha?”

“Binigay ‘to ni Mommy sa’kin.”

Hinablot ni Caitlyn ang kuwintas, mahigpit ang pagkakakuyom niya rito. “Akin ‘to, at mananatiling akin.” Umismid siya saka ito tiningnan. “Hindi pa ba sapat na inagaw mo sa’kin si Jude? Pati ang kuwintas na binigay niya, kukunin mo pa?”

Tiningnan ni Fiona ang ina, humihingi ng tulong para mabawi ang kuwintas na gusto.

Malungkot naman na ngumiti si Meriam. “Anak, hayaan mo na lang ang Ate mo, kanya naman talaga ‘yung necklace. Kung gusto mo ay ibibili na lang kita ng bago.”

Malungkot pa rin ang itsura ni Fiona pero hindi na pinilit ang gusto dahil nasisiguro naman niyang siya pa rin ang nagwagi. Nasa kanya si Jude maging ang affection ng magulang ay kanya rin.

“Okay,” iyon na lamang ang sinabi niya saka lumabas ng kwarto.

Matapos ay sumunod na rin si Meriam at ang kasambahay para makapagpahinga na si Caitlyn.

KINAUMAGAHAN, bago pa sumikat ang araw ay maagang umalis si Caitlyn. Nagpahatid siya sa isa mga driver nila patungo sa malapit na pawnshop at pagkatapos ay sa mall.

Bumili siya ng mga bagong damit, bag at phone gamit ang sinangla niyang alahas. Hindi niya muna ginamit ang savings dahil may iba siyang paggagamitan.

Pagbalik sa kotse ay nagtanong ang driver, “Babalik na ba tayo, Miss?”

Hinawakan ni Caitlyn ang mahaba at nakapusod niyang buhok. Gusto niyang magpagupit, baguhin ang hairstyle. Pagkatapos ay naglibot-libot pa siya sa iba’t ibang lugar hanggang sa paglubog ng araw.

Habang pauwi ay nag-log in siya sa website ng stock market gamit ang bago niyang biniling phone.

Nang makita niyang lumago pa ang naiwan niyang account ay napangiti siya. Buong akala pa naman niya ay puro pula ang kanyang makikita.

Matapos ay binisita rin niya ang private group na ginawa ng isa sa itinuturing niyang kaibigan kahit hindi niya pa ito nakikita sa personal.

Ang private group na iyon ay tungkol, siyempre, sa stock market at siya mismo ang madalas na magbigay ng tips sa mga interesado. Hindi lalagpas sa sampu ang miyembro noon pero ngayon ay nadagdagan na.

Tiningnan niya ang huling post at may mga comment kung bakit siya biglang nawala. May mga concern at meron din hindi na piniling magkomento.

Isa na roon ang madalas niyang mabigyan ng tips, si King.

Ito rin ang may pinakamarami at huling comment sa post niya, which is noong nakaraang linggo lang.

Muli siyang napangiti saka nagtipa ng bagong post makalipas ang dalawang taon.

Miss Inno: I’m back!

Binase niya ang ginamit na username sa meaning ng kanyang pangalan. Pure or Innocent.

Pinili niya ang huli pero ang cringe kung iyon mismo ang gagamitin kaya pinaikli na lamang niya sa ‘Inno’.

Makalipas lang ang ilang sandali ay sunod-sunod na ang nagko-comment.

Natawa siya habang nagbabasa. May mga nagtatanong kung anong nangyari sa kanya sa loob ng dalawang taon.

May nangungumusta at meron din nagdududa sa muli niyang pagbabalik.

Wala muna siyang ni-reply-an at nakarating na sila sa bahay, mamaya na lamang kapag nasa kwarto na siya.

Pagpasok sa loob bitbit ang pinamili ay sinalubong siya nang masamang tingin ng ama.

“Anong oras na, ba’t ngayon ka lang umuwi?!”

“Lumabas lang ako at nag-shopping.”

“At hindi ka man lang nagpaalam?”

“Tulog pa kayo, wala rin akong nakitang mga katulong pag-alis ko kaya–”

“At talagang sumasagot ka pa?!” singhal ni Alejandro.

Huminga nang malalim si Caitlyn saka humingin ng paumanhin, “Sorry kung ‘di ako nagpaalam.”

Nang sandaling iyon ay lumapit na ang kanyang Ina at Fiona.

“Ang dami mo naman atang pinamili, sa’n ka kumuha ng pera?” tanong ni Meriam.

“Iyong mga alahas, sinangla ko.”

“Ano?!”

“What?!”

Magkasabay na react ng dalawang babae.

“Pati ‘yung necklace na kinuha mo sa’kin?” ani Fiona.

Tinaasan ito ng kilay ni Caitlyn. “Akin naman ‘yun, so, pwede kong gawin ang gusto ko sa kuwintas na ‘yun.” Matapos ay saka ito nilagpasan at pumanhik sa itaas.