بيت / โรแมนติก / Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า / บทที่ 10 ก็แค่เพื่อน (แฟน) เก่า

مشاركة

บทที่ 10 ก็แค่เพื่อน (แฟน) เก่า

last update تاريخ النشر: 2025-04-20 04:43:32

หลังจากอาหารมาเสิร์ฟจนครบแล้วทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตากินอาหารตรงหน้าของตัวเองทันที

" มังกรคะ นี่ค่ะ " ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าที่แฟนของมังกรตักอาหารใส่จานให้มังกรพร้อมกับส่งรอยยิ้มยั่วยวนไปให้เขา

" ขอบคุณครับปิ่น " มังกรหันหน้าไปส่งยิ้มให้เธอทันที

" มังกร นายหายไปไหนมาอ่ะ ไม่ติดต่อยัยสายป่านกลับมาเลย " สีน้ำถามมังกรขึ้นอย่างสงสัย

" มังกรไปเรียนที่ต่างประเทศมาน่ะ 2 ปีก็เรียนจบคณะบริหารที่ต่างประเทศแล้ว " ปิ่นหันไปตอบสีน้ำแทนมังกรทันที

" งั้นเหรอ " สีน้ำพยักหน้าเข้าใจพร้อมกับยังเคี้ยวอาหารอยู่ที่ปาก

" นี่เหรอคะ 'เพื่อน' ที่มังกรเคยเล่าให้ปิ่นฟัง " ปิ่นหันหน้ามาพร้อมกับพยักหน้ามาทางฉันเพื่อเป็นสัญญานว่าหมายถึงฉันที่เธอถามมังกรออกไป มังกรเคยเล่าเรื่องฉันให้เธอฟังด้วยเหรอ

" อืม " มังกรตอบกลับพร้อมกับตักข้าวผัดไข่ในจานกิน

" นี่เธอ รู้จักกับมังกรนานแล้วเหรอ " ปิ่นหันหน้ามาถามฉันบ้าง

" ก็นานนะ " ฉันพยักหน้าตอบกลับปิ่นไป

" ที่ผ่านมามังกรมีแฟนป่ะ " ปิ่นถามคำถามนี้ขึ้นมาจนฉันที่กำลังตักข้าวเข้าปากถึงกับข้าวติดคอทันที

" อึก "

" ป่าน! " เสียงของเฮียสีฝุ่น

" ป่าน! " เสียงของมังกร

" ยัยป่าน! " เสียงของสีน้ำ

" เป็นอะไรไหมกินน้ำก่อน " เฮียสีฝุ่นรีบหยิบแก้วน้ำยื่นมาให้ฉันทันที

" นี่! " พร้อมกับมังกรยื่นทิชชู่มาให้ฉัน

" ขอบใจ " ฉันหันหน้าไปหามังกรเล็กน้อยพร้อมกับขอบใจเขาตามมารยาท

" ดีขึ้นหรือยัง " เฮียสีฝุ่นถามฉันพร้อมกับลูบหลังฉันเบาๆ

" ตอบคำถามฉันด้วยนะ ตั้งแต่มังกรไปเรียนต่างประเทศ มังกรก็ไม่ค่อยตอบข้อความฉันเลย อีกอย่างจะกลับเมืองไทยวันนี้ก็ไม่บอกฉัน ฉันไปรู้จากพ่อของเขามาก็เลยตามมารับที่นี่ " ปิ่นถามฉันขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับพูดสิ่งที่ตัวเองคิดขึ้นมารัวๆ

" ไม่รู้สิ " ฉันตอบกลับปิ่นไปสั้นๆ

" ไม่รู้ได้ไงสนิทกันไม่ใช่เหรอ " ปิ่นขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจกับคำตอบของฉัน

" สนิท แต่ไม่ได้รู้เรื่องส่วนตัวกัน " ฉันจ้องหนาปิ่นกลับไปอย่างจริงจัง

" ก็จริง มังกรไม่ชอบให้ใครมาลุ่มล่ามเรื่องส่วนตัวของเขานิ " ปิ่นพูดพลางเอาหัวเล็กๆของเธอไปซบไหล่มังกร

" แล้วเธออ่ะมีแฟนหรือยัง " ปิ่นถามฉันขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

" เพียบ! " เป็นสีน้ำที่ตอบแทนฉัน

" หืม เฮียไม่อยู่แอบไปมีแฟนเหรอเรา " เฮียสีฝุ่นหันหน้ามามองฉันพร้อมกับยีหัวของฉันทันที

" เปล่านะคะ ป่านยังไม่มีสักหน่อย " ฉันเงยหน้าขึ้นไปตอบคนตัวโต

" ไม่มีก็เหมือนมีอ่ะ รู้ไหมเฮีย รุ่นน้องเฮียที่ชื่อ คิมหันต์น่ะ ตามติดชีวิตยัยป่านแจเลย ทั้งซื้อของมาให้บ้าง ไปรับไปส่งที่มหาวิทยาลัยบ้าง ไม่ได้เป็นแฟนแต่ก็เหมือนแฟนล่ะว๊าาา " สีน้ำฟ้องเฮียสีฝุ่นใหญ่เลย

" สีน้ำ! " ฉันหน้าหน้าไปมองสีน้ำเขม็งพร้อมกับให้สีน้ำหยุดพูด

" อะไรยังไง เฮียบอกแล้วใช่ไหมให้รอเฮียกลับมาก่อน " เฮียสีฝุ่นจับหน้าฉันขึ้นพร้อมกับจ้องหน้าฉันกลับอย่างไม่ละสายตา

" เฮียอ่ะ ไม่จริงนะ ป่านไม่ได้ชอบพี่คิมหันต์ซะหน่อย " ฉันทำตาออดอ้อนเฮียสีฝุ่น

" อะแฮ่ม! " เป็นเสียงของมังกรที่กระแอมขึ้นมาเสียงดัง

" ไม่ชอบ แต่ให้เขาไปรับไปส่ง " เป็นเสียงของมังกรพูดขึ้นมา ฉันรีบผละหน้าของฉันออกจากมือของเฮียสีฝุ่นทันทีก่อนจะหันไปจ้องหน้ามังกรเขม็ง !!

ฉันที่พึ่งได้มองหน้าเขาใกล้ๆ ชัดๆ อีกครั้ง เขาหล่อเข้มขึ้นมากกว่าเดิม แตกต่างจากเด็กมัธยมที่จะออกสายเกาหลีประสมอเมริกันหน่อยๆ แต่ตอนนี้เขากลับไปทรงแบดบอย เท่ห์ๆ เข้มๆ ไปเลย

" จ้องหน้าฉันขนาดนี้คิดถึงฉันหรือไง " มังกรพูดพร้อมกับเอามือหนามาผลักที่หน้าผากของฉันอย่างแรงจนฉันหน้าหงายเล็กน้อย

" นี่นาย! " ฉันดันตัวเองขึ้นนั่งตามปกติพร้อมกับจ้องหน้าเขาอีกครั้ง และมังกรก็หัวเราะขึ้นมาอย่างชอบใจ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่เห็นได้ไม่บ่อยมากนักจากมังกรทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมาบ้าง :)

" ขี้แกล้งฉันเหมือนเดิมเลยนะ " ฉันจ้องหน้ามังกรพร้อมกับเผลอยิ้มสดใสส่งไปให้อย่างลืมตัว

" ไม่ได้แกล้งนาน " มังกรพูดขึ้นพร้อมกับจ้องหน้าฉันกลับ มังกรจ้องเข้ามาในดวงตากลมโตสีดำของฉัน และฉันก็จ้องกลับดวงตากลมโตสีดำของมังกรเช่นกัน ฉันที่เห็นแววตานั้นของเขามีแว๊บหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าเขาส่งสายตามาบอกฉันว่าเขาคิดถึงฉัน แต่มันก็คงไม่ใช่มั้ง สายตามองไม่ออกขนาดนั้นหรอก ไม่นานฉันรีบละสายตาออกจากมังกรทันที

" นี่ๆ 2 คนนี้ เอาไว้ไปแกล้งกันที่อื่นนะ " สีน้ำพูดขึ้นมา พร้อมกับตักข้าวเข้าปากทันที

หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเสร็จก็พากันแยกย้ายกลับกันทันที มังกรก็ขึ้นรถตู้คันสีขาวไปกับปิ่นแฟนของเขา ส่วนฉันก็เป็นเฮียสีฝุ่นเป็นคนไปส่งฉันกับสีน้ำกลับหอพัก MK

พอฉันกลับขึ้นมาบนห้องได้ไม่นานนักจู่ๆก็มีเสียงแจ้งเตือนเด้งจากโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น

ติ้งงงง ~ ~ ~

.....................................................

Messenger

Forget me not: สวัสดี

( หื้ม ฉันเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย เฟสบุ๊คคนนั้นนี่น๊าาที่แอดมาเมื่อ 2 ปีที่แล้ว แล้วเขาทักฉันมาทำไมนะ )

สายป่าน ฐานิษ: สวัสดีค่ะ คุณคือ ?

( ฉันตอบกลับเขาไปพร้อมกับถามว่าเขาคือใคร )

Forget me not: ฉันเอง มังกร

( ฮ่ะ!! ฉันที่ได้เห็นคำตอบนั้นถึงกับสะดุ้งตกใจขึ้นมาทันที มะ มังกร งั้นเหรอ แสดงว่าเขารู้ทุกการเคลื่อนไหวของฉันหมดเลยน่ะสิ เขาติดตามฉัน เห็นฉันตลอดเลยเหรอ ฉันนึกว่าเขาไม่อยากจะเจอหน้าของฉันแล้วซะอีก หลังจากวันนั้น วันที่เขาบอกเลิกฉันไป )

สายป่าน ฐานิษ: มังกรไหนเหรอคะ

( ฉันถามกลับเขาไป เผื่ออาจจะไม่ใช่มังกรคนที่เป็น เพื่อน (แฟน) เก่า ของฉันก็ได้ )

Forget me not: แล้วเธอมี มังกร หลายคนหรือไง!!

( คำตอบแบบนี้ คำพูดแบบนี้ ใช่แน่ๆ มังกร เพื่อน (แฟน) เก่า ของฉันจริงๆ )

......................................................

ฉันที่ตอนนี้รู้ว่าเฟสบุ๊คที่ชื่อ Forget me not นั่นที่แอดเพื่อนฉันมาตั้งแต่เมื่อ 2 ปีที่แล้วเป็น มังกร ฉันก็ตกใจอย่างมาก พอฉันรู้ว่าเป็นมังกรฉันถึงกลับพิมพ์ตอบเขาไปไม่ได้ ไม่รู้จะพูดอะไร จะถามอะไร จะตอบอะไรเลย

ติ้งงงง ~ ~ ~

เสียงแจ้งเตือนของฉันเด้งขึ้นมาอีกครั้ง

.....................................................

Messenger

Forget me not: กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ไหม

( ฉันที่เห็นข้อความของมังกรส่งมาล่าสุดทำให้ดวงใจเล็กๆของฉันที่ไม่ได้มีเรื่องให้ตื่นเต้นมานานถึงกับใจสั่นระรัว กลับมาเป็นเพื่อนกันเหรอ )

สายป่าน ฐานิษ: อือ ได้สิ ^^

( ฉันตอบตกลงมังกรไป เรื่องที่ผ่านมาอย่าไปสนใจมันเลยล่ะกัน ยังไงมิตรภาพคำว่าเพื่อนสำคัญกว่า เพราะอย่างน้อยมังกรก็ติดตามฉันมาตลอดมันยังพอให้ฉันได้ให้อภัยเขาได้ ถ้าเขาหายไปเลยและพึ่งติดต่อกลับมาฉันอาจจะไม่ให้อภัยเขาเลยก็ได้ )

Forget me not: พรุ่งนี้มีเรียนไหม

( มังกรถามฉัน )

สายป่าน ฐานิษ: มี คาบเช้า

Forget me not: เดี๋ยวไปรับ ไปกินข้าวเที่ยงกัน

สายป่าน ฐานิษ: ได้สิ

......................................................

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 54 พิธีแต่งงาน+คลอดลูกแฝด The End

    1 ปีผ่านไปวิลล่าริมทะเลส่วนตัว พิธีแต่งงานจัดขึ้นตอนเช้าตรู่แสงแดดสีทองอ่อนๆ ละเลียดผิวทะเล ดอกไม้สีขาว – ชมพูพาสเทลประดับเต็มพื้นที่ เสียงคลื่นซัดเบาๆ เป็นเพลงกล่อมความรักที่ไม่ต้องการเครื่องดนตรีใดสายป่านสวมชุดเจ้าสาวคลุมไหล่ซีทรู ท้องนูนออกเล็กน้อยใต้ผ้าชีฟองบาง เธอเดินเข้ามาพร้อมพ่อของมังกรที่จับมือเธอมั่นราวกับเป็นลูกสาวแท้ๆแขกทั้งงานยิ้มอย่างซาบซึ้ง เพราะไม่มีใครไม่รู้ว่าเธอผ่านอะไรมาก่อนจะมายืนตรงนี้“ยินดีต้อนรับเจ้าสาวของเรา…และเจ้าตัวเล็กอีกสองคนด้วยนะ” เสียงพ่อของมังกรกระซิบเบาๆ ด้วยรอยยิ้มหน้าพิธีแต่งงาน – มังกรรออยู่ในชุดสูทสีเทาอ่อนเมื่อสายป่านเดินมาถึง มังกรยื่นมือออกไปดวงตาเขาไม่ได้มองแค่ชุดเจ้าสาว แต่เหมือนมองเห็นชีวิตทั้งชีวิตในผู้หญิงตรงหน้า“มาช้าจัง…รอจนใจจะขาด” มังกรกระซิบเบาๆ ขณะจับมือเธอเอาไว้แน่น“ก็ไม่ได้หายไปก่อนงานแล้วกัน” สายป่านยิ้มขำ ขยิบตาให้นิดๆพิธีเริ่มขึ้นเสียงสงฆ์สวดเบาๆ เสียงคลื่นกล่อมโลกให้เงียบสงบ เมื่อถึงช่วงสวมแหวน มังกรสวมแหวนทองคำเกลี้ยงฝังเพชรเม็ดเล็กให้เธอก่อนจะก้มลงจูบมือเธออย่างอ่อนโยน“นี่คือคำสัญญา…ว่าต่อให้เธอมีฉัน สามี ลูกอีกสอ

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 53 พิธีหมั้น

    หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปสายป่านนั่งจิบชาช้าๆ บนโซฟาหลุยส์สีขาวข้างตัวคือมังกร ส่วนตรงข้าม…คือพ่อของเขาและที่วางอยู่บนโต๊ะ ไม่ใช่ของธรรมดา แต่เป็น “ถาดผ้ากำมะหยี่แดง” ที่วางเครื่องประดับทองแบบไทยไว้เรียบร้อย“คะ…คะคุณพ่อ?” สายป่านหน้าเหวอเมื่อเห็นของตรงหน้า“พ่อ!” “นี่มันอะไรกันครับ?” มังกรพูดเสียงต่ำ พ่อของเขาวางถ้วยชาลง“ของรับขวัญว่าที่ลูกสะใภ้…จะช้าไปหน่อยก็เพราะจัดแบบดั้งเดิมน่ะนะ”“แต่พอเห็นเธอใส่แหวนแล้ว พ่อก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่หนีไปไหน”สายป่านพูดไม่ออก มังกรก็หน้าแดงถึงใบหู“พ่อ พวกผมยังไม่ได้คุยกันเรื่อง…หมั้นหมายอะไรแบบนี้เลยครับ”“งั้นก็ถือว่าเริ่มคุยวันนี้”“จะได้ไม่ต้องเสียเวลา” พ่อยิ้ม สายป่านหันมามองมังกร หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าโดนขอแต่งงานเสียอีก นี่มันคือระดับ “ครอบครัวเห็นชอบแล้ว รอแต่เธอจะตอบตกลง”“ป่าน…” มังกรจับมือเธอแน่นขึ้น “ถ้ามันเร็วไป…เราค่อย ๆ คุยกันได้นะ”สายป่านก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ พูดเสียงเบา“เร็ว…แต่มันไม่ผิดหรอกนะ”“เพราะฉันไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ในเมื่อทั้งใจมันก็อยู่ที่นายหมดแล้ว”“งั้นจะหมั้นเลยไหม?” พ่อพูดขัดแบบตรงๆมังกรหัวเราะออกมาเบา ๆ“พ่อใ

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 52 นายแน่ใจเหรอว่าเลือกฉันแล้ว

    นิทรรศการศิลปะริมทะเล – คืนวันถัดมาสายป่านมาถึงก่อน โดยไม่รู้ว่ามังกรก็ตามมาเงียบๆเฮียสีฝุ่นยืนรออยู่หน้าแกลเลอรี่เล็กๆ“ดีใจที่ป่านมา”“นี่เป็นงานที่ฉันวาดจากความรู้สึกที่มีต่อ…คนคนหนึ่ง” เฮียสีฝุ่นบอกพร้อมกับมองไปที่ภาพวาดสายป่านมองภาพเขียนสีน้ำมันสีฟ้าเทา หนึ่งในนั้นคือผู้หญิงผมยาวหันหลังมองทะเล“หนู…ไม่เคยรู้ว่าเฮียรักหนูขนาดนี้เลย” สายป่านพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“รู้ตอนนี้ก็สายไปใช่ไหม?” เฮียสีฝุ่นถามทั้งที่รู้คำตอบดีอยู่แล้วสายป่านพยักหน้าเบาๆ“ขอโทษนะคะ” สายป่านขอโทษเฮียสีฝุ่นอีกครั้ง“ไม่เป็นไรหรอกครับป่าน…”“อย่างน้อยเฮียก็ได้บอก…ก่อนจะเสียเธอไปจริงๆ”เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินเข้ามาข้างหลังมังกรปรากฏตัวขึ้น พร้อมจับมือสายป่านอย่างไม่ต้องถาม“ขอบคุณที่เข้าใจนะครับเฮีย”“แต่จากนี้…สายป่านคือของผมคนเดียว”...รีสอร์ต – กลางคืนมังกรนั่งกอดอกอยู่ปลายเตียง สายป่านเดินเข้ามาโยนกระเป๋าแล้วมองหน้าเขา“อะไรอีกล่ะ?” สายป่านถามคนขี้หึง“ใครใช้ให้เธอสวยขนาดนั้นตอนเดินดูรูปเขา?” มังกรพูดหน้าบึ้งตึง“หา?!” สายป่านตกใจกับคำพูดมังกรเลย“ยิ้มให้เขาขนาดนั้น ถ้าเขาขอวาดรูปเธอเปลือย จะยอมไหม?

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 51 จูบแรก

    ริมทะเลยามค่ำ – หน้ารีสอร์ตหลังเล็กสายป่านนั่งกอดเข่าบนเสื่อผืนบางๆ ที่ปูไว้ มองทะเลสีหม่นสลับประกายจันทร์ข้างตัวเธอมีถังป็อปคอร์นกับเบียร์กระป๋องเย็นๆฝีมือเลือกของมังกรมังกรนั่งเอนหลัง มือข้างหนึ่งยันพื้น อีกข้างถือขวดน้ำอัดลมสายตาเขามองจันทร์แป๊บเดียว แล้วก็หันมองคนข้างๆต่อ“รู้ไหม…เวลามองจันทร์ ฉันไม่รู้สึกอะไร”“แต่เวลามองเธอ ฉันรู้สึกทุกอย่างเลย”สายป่านหันขวับมามอง แก้มขึ้นสีทันที“พูดอะไรอีกแล้ว…”“พูดความจริงไง” มังกรยักคิ้ว“สายป่านตอนอยู่บริษัทก็สวยนะ แต่สายป่านตอนอยู่ทะเล…แม่งน่ารักกว่าน้ำทะเลซะอีก” มังกรพูดจาหยอดสายป่านต่อ“มังกร!” สายป่านโยนป็อปคอร์นใส่หน้ามังกรแบบขำๆมังกรหัวเราะเบาๆ แล้วเอนตัวลงนอนบนเสื่อ“มานี่สิ…นอนดูดาวด้วยกัน” มังกรเอ่ยเรียกสายป่านลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เอนตัวลงข้างๆพวกเขานอนนิ่งข้างกัน ฟังเสียงคลื่นซัดทรายเรื่อยๆมังกรเงียบอยู่ครู่หนึ่ง…ก่อนที่เขาจะหันหน้ามาทางสายป่าน“ป่าน…”“ฉันไม่อยากให้คืนนี้ผ่านไปเลย” มังกรพูด“ทำไมล่ะ?” สายป่านหันหน้าไปถามยิ้มๆ แต่หัวใจดวงน้อยสั่นไหวรอฟังคำพูดจากเขาต่อ“เพราะคืนนี้เธออยู่ข้างฉันโดยไม่มีอะไรคั่นกลาง”

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 50 ปกป้อง

    ดึกวันนั้น – สายป่านในห้องพักสายป่านนั่งบนพื้นพิงผนัง น้ำตาเอ่อ ข่าวลือเริ่มกระจายวงกว้าง ทั้งพนักงาน ทั้งโซเชียลภายใน เธอไม่แม้แต่กล้าเปิดโทรศัพท์เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆก่อนจะได้ยินเสียงเขา…“ป่าน…ฉันอยู่ข้างนอก” สายป่านลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู มังกรยืนอยู่ในชุดลำลอง มือถือถุงโจ๊กและน้ำอุ่น“ไม่ต้องพูดอะไรตอนนี้ก็ได้…” มังกรยิ้มอ่อน“แค่อยากให้รู้ว่า…เธอไม่ได้อยู่คนเดียว”สายป่านรับของในมือเขา น้ำตาไหลเงียบ ๆ“นาย…ยังเชื่อฉันอยู่ใช่ไหม” สายป่านถามน้ำตาคลอ“มากกว่าที่เธอเชื่อตัวเองตอนนี้ด้วยซ้ำ” มังกรตอบยิ้มๆ“ ฉันแค่แวะมาเยี่ยมฉันต้องรีบไปแล้ว อย่าคิดมากนะ ”“ ฉันเชื่อใจเธอ ฉันรู้จักนิสัยของเธอดีที่สุด ” มังกรลูบหัวสายป่านเบาๆก่อนจะหันหลังเดินออกไป ปล่อยให้สายป่านยืนย้ำพร้อมน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มเนียนของเธอ“ ขอบคุณ ”“ ขอบคุณนะมังกร ”บริษัท MKวันนี้มังกรให้สายป่านลาพักผ่อนเพราะสภาพจิตใจสายป่านแย่เอามากๆ แรกๆสายป่านไม่ยอมแต่เขาก็บังคับเธอให้พักจนได้ มังกรส่งไลน์หาสายป่าน“ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลอะไร ฉันจะจัดการเอง เชื่อใจฉันนะ ”สายป่านเปิดอ่านข้อความพร้อมกับยกยิ้มเล็กน้อยท

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 49 วางแผนใส่ร้าย

    กลับมาที่บริษัท ปิ่นเดินเข้ามาในบริษัทพร้อมมังกร สายป่านยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานกับเอกสารปิ่นเดินตรงเข้ามาหาเธอ“สายป่าน…” ปิ่นส่งยิ้มหวานอย่างมีเลศนัย“นายมังกรบอกว่าเธอเก่ง ฉันก็เลยอยากมาดูให้เห็นกับตา”สายป่านยิ้มตอบ“ขอบคุณค่ะ ฉันก็หวังว่าจะเป็นคนที่คู่ควรกับความไว้ใจของเจ้านายเหมือนกัน”ปิ่นยิ้มค้าง ก่อนจะพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน“อย่าคิดว่าการที่เขาปกป้องเธอ…แปลว่าเธอจะชนะเกมนี้นะ”สายป่านเงยหน้ามองเธอเต็มตา“ฉันไม่ได้มาเล่นเกม…”“ฉันแค่จะไม่ยอมให้ใครมาพรากสิ่งที่หัวใจฉันเลือกแล้ว ไปอีก”วันถัดไปบริษัทMK - ห้องประชุมใหญ่วันนี้บริษัทมีประชุมใหญ่ที่มีผู้บริหารเข้าร่วมหลายคน มังกรนั่งหัวโต๊ะ สายป่านนั่งข้างๆ ทำหน้าที่เป็นเลขาบันทึกการประชุมอยู่ดี ๆ “ปิ่น” ก็ปรากฏตัวในชุดเดรสสีฟ้าอ่อนเธอเดินเข้ามาพร้อมพ่อของเธอที่เป็นที่ปรึกษาบริษัท ซึ่งไม่มีใครกล้าทักท้วงปิ่นยิ้มหวาน“ขอโทษนะคะที่มาสาย…พอดีมีเรื่องอยากเสนอเกี่ยวกับแผนการตลาดชุดใหม่ค่ะ” ปิ่นส่งไฟล์พรีเซนต์ให้เจ้าหน้าที่เปิดขึ้นจอ“และแน่นอน…เกี่ยวข้องกับฝ่ายบัญชีโดยตรงด้วย”สายป่านชะงัก เพราะเห็นชื่อเธอถูกแทรกอยู่ในสไลด์ — ใน

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 14 ตัวตนของมังกร

    ฉันที่ตอนนี้นั่งอยู่บนรถสปอร์ตคันสีแดงของมังกรเรียบร้อยแล้ว และดูท่าทางของเขาเหมือนจะหงุดหงิดอะไรมา เหอะ! ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของพี่คิมหันต์นั่นแหล่ะ คนอะไรแค่เจอหน้ากันครั้งแรกก็ไม่ถูกกันแล้ว งง จริงๆ " จะพาฉันไปไหน " ฉันถามคำถามมังกรเพื่อทำลายความเงียบบนรถ " เธอเคยพูดไม่ใช่เหรอว่า เธอไม่เคยรู้อะ

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 13 ศึกชิงนาง

    มหาวิทยาลัย" เรียนแค่คาบเช้าก็จะตายอยู่แล้ว " โรสพูดขึ้นพร้อมกับทำท่าทำทางฟุ้บหัวลงที่โต๊ะเรียน เพราะวันนี้พวกฉันมีเรียนทั้งคาบเช้าและคาบบ่ายน่ะสิ" รีบไปกินข้าวกันเถอะ " ฉันบอกเพื่อนๆ เพราะตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงแล้ว เพราะยังจะต้องรีบขึ้นอาคารเรียนมาเรียนต่อคาบบ่ายอีกฉันกับเพื่อนๆตอนนี้กำลังเดินเข

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 12 รื้อฟื้นความทรงจำ

    @ร้านอาหารฉันกับมังกรที่กำลังเข้าไปในร้านอาหารก็พบกับสายทุกคนจับจ้องมองมาที่หนุ่มผมทองกันตาเป็นมัน เด่นขนาดนี้ใครจะไม่มองกันล่ะ หนักใจจริงๆเลยเดินกับคนเด่นเนี่ย" นี่ เปลี่ยนสีผมใหม่ได้ป่ะ " หลังจากที่นั่งบนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้วฉันก็รีบพูดบอกกับมังกรทันที" ไม่ได้ มันเป็นสไตล์ " มังกรบอกฉันพร้อมก

  • Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า   บทที่ 11 กลับมาเจอกันอีกครั้ง

    มหาวิทยาลัยหลังจากที่เรียนคาบเช้าเสร็จเรียบร้อย ฉันกับเพื่อนๆ อีกทั้ง 4 คน กำลังจะไปกินข้าวกันที่โรงอาหารของคณะบริหาร และฉันลืมไปเลยว่าวันนี้นัดกับมังกรเอาไว้ ใครจะไม่ลืมล่ะ เพื่อนเก่าหายไปตั้งนานจู่ๆก็กลับมาทำตัวสนิทสนมเหมือนเดิมจนฉันเกือบลืมไปแล้วว่าเคยมีเพื่อนคนนี้อยู่ด้วย" อ้าว มังกร มาได้ไง

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status