Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า

Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า

last updateDernière mise à jour : 2025-05-28
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
54Chapitres
2.1KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

“ เลิกกันเถอะ “ ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผมที่กำลังยืนหันหลังให้ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผมที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตอนนี้พวกเราก็กำลังจะจบชั้น ม.6 และวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษา " บอกเหตุผลป่านได้ไหมมังกร " ป่านถามผมกลับด้วยเสียงสั่นเครือ ที่ผมหันหลังให้เธอเพราะกลัวจะเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผม ผมกลัวว่าผมจะใจอ่อน " ทำไมผมต้องบอกเหตุผลกับคุณด้วย " ผมเรียกแทนตัวเองกับป่านอย่างเย็นชา " อึก ที่ผ่านมามังกรไม่เคยรักป่านเลยใช่ไหม " ป่านพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย " ใช่ " ผมตอบกลับไป เพราะตอนนี้ผมอยากเลิกกับเธอ อยากให้เธอไปจากผม เกลียดผมไปเลยได้ยิ่งดี ผมจะดีใจมาก " ที่ผ่านมาผมไม่เคยรักคุณ ผมเห็นคุณเป็นเพียงของเล่นเหมือนคนอื่นๆ คุณคิดว่าผมจะหยุดที่คุณคนเดียวอย่างนั้นเหรอ " ผมตอกกลับป่านไปด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอ

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1 เพื่อนใหม่

「お父さん、お母さん、決めたわ。家業を継ぐために戻ることにするわ」

娘がついに承諾したと聞いて、七海まどか(ななみ まどか)の両親は電話の向こうで喜びを隠せなかった。彼女が身分を隠して付き合っていた彼氏のことを思い出し、思わず尋ねた。「じゃあ、彼氏も一緒に帰ってくるの?まだ彼にあなたの本当の身分は話してないんでしょう?」

「ううん、彼とは別れるつもり」大橋健斗(おおはし けんと)のことを口にすると、まどかの声は自然と小さくなった。「一週間後、こちらのすべてを終わらせるわ」

さらに少し話した後、まどかは電話を切り、携帯をしまって個室に戻った。

個室には大勢の人がいて騒がしかったが、彼女がドアを開けて入った瞬間、会話は一瞬途切れた。しかし彼女はそれに気づかないふりをして、真っすぐ健斗の隣に座った。

彼は会話の合間に少し注意を向け、静かに座っているまどかを見て、だらけた声で言った。「ねえ、何の電話でそんなに長かったんだ?」

彼女が口を開く前に、別の声が割り込んだ。

その場にフランス人は一人もいなかったが、その人はフランス語で言った。「健斗、安倍渚(あべ なぎさ)と結婚するのはいつなんだ?」

この言葉を聞いて、まどかはグラスを握る手に力が入り、指先が白くなった。しかし健斗は相変わらず無関心な様子で、彼女を一瞥してからフランス語で答えた。「家で決めた日だよ、半月後だ」

これを聞いて、場にいる全員が一斉にまどかを見た。

一人の友人が眉を上げ、好奇心を隠さない口調で言った。「渚と結婚するってことは、まどかはどうするんだ?別れるのか?」

「別れないよ」健斗は首を振り、手のグラスを軽く揺らした。一口飲んでから続けた。「結婚はただ家への筋合いだ。俺が好きなのはまどかだけさ」

この言葉を聞いて、個室は一瞬で笑い声に包まれ、皆が冗談を言い合った。

「健斗、なんで純情のふりをしてんのよ?こんなに身分差があるのに、本当に彼女に惚れてるんだな?」

彼は彼女を見て、目の中の優しさと愛が溢れんばかりで、一言も発しなかったが、その表情がこの質問に完璧に答えた。

彼の情熱的な姿を見て、誰かが感心して言った。「本当に恋に落ちたようだね。でも、彼女は本当にフランス語がわからないのかな?」

その人はただ何気なく聞いただけだったが、他の人たちはその質問を聞いて一斉に笑い出した。「まどかの家は貧乏だから、フランス語を学ぶ余裕なんてないよ。心配ない、絶対に分からないって」

周りの嘲笑が耳に響く中、誰も気づかなかったが、そばにいたまどかの呼吸は少し荒くなり、グラスを握る手の関節は白くなっていた。

彼女は彼らに言わなかった。実は、彼女はフランス語がわかるのだ。

そもそも彼女はシンデレラなどではなく、世界一の大富豪の一人娘だったのだから。

5年間の交際で、健斗は彼女を甘やかし放題だったが、唯一家族に会わせることはなかった。最初は彼女も二人の身分差を気にしてのことだと思っていた。結局のところ、大橋家は海城市で名高い豪門一族だったのだから。

だから、彼女は早くから覚悟を決めていた。いつか自分の素性を、彼にきちんと打ち明けようと。自分は、世界一の大富豪のただ一人の娘。けれど、親の庇護のもとでぬくぬくと生きていくことを良しとせず、身分を隠して自分の力で外の世界を生きてみたかった。

しかし、タイミングは偶然にもぴったりだった。3日前、彼の書斎で赤い結婚招待状を見つけたのだ。

花嫁は安倍家の令嬢。

そして、花婿はなんと健斗だった!

彼が自分と親密な関係を持ちながらも、彼はすでに家の政略結婚を受け入れていたのだ。

彼は彼女を「かわいこちゃん」と甘やかす一方で、家柄の釣り合う、家族にも認められた妻を迎える準備をしていたのだった。

その瞬間、彼女はもう言う必要がないと感じた。

これから、彼は結婚し、彼女は家業を継ぐ。二人には明るい未来がある。

酒が進み、一同も話に花が咲き、ちょうど日も暮れてきたので、皆解散して帰る準備を始めた。まどかは全員の後に続いて個室を出たが、数歩も歩かないうちに、背後から見知らぬ声がかかった。

「七海様!」
Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
54
บทที่ 1 เพื่อนใหม่
“ เลิกกันเถอะ “ ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผมที่กำลังยืนหันหลังให้ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผมที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมต้น ตอนนี้พวกเราก็กำลังจะจบชั้น ม.6 และวันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษา" บอกเหตุผลป่านได้ไหมมังกร " ป่านถามผมกลับด้วยเสียงสั่นเครือ ที่ผมหันหลังให้เธอเพราะกลัวจะเห็นน้ำตาของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของผม ผมกลัวว่าผมจะใจอ่อน " ทำไมผมต้องบอกเหตุผลกับคุณด้วย " ผมเรียกแทนตัวเองกับป่านอย่างเย็นชา " อึก ที่ผ่านมามังกรไม่เคยรักป่านเลยใช่ไหม " ป่านพูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย" ใช่ " ผมตอบกลับไป เพราะตอนนี้ผมอยากเลิกกับเธอ อยากให้เธอไปจากผม เกลียดผมไปเลยได้ยิ่งดี ผมจะดีใจมาก" ที่ผ่านมาผมไม่เคยรักคุณ ผมเห็นคุณเป็นเพียงของเล่นเหมือนคนอื่นๆ คุณคิดว่าผมจะหยุดที่คุณคนเดียวอย่างนั้นเหรอ " ผมตอกกลับป่านไปด้วยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอ" ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่เราคบกัน มังกรไม่เคยรักป่านเลย อึก ป่านรู้แล้ว " ป่านเดินหันหลังแล้วเปิดประตูห้องเรียนออกไปทันทีตอนนี้ไม่มีคนอยู่ในห้องเรียน เพราะเป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษาของรุ่นผม ทุกคนลงไปถ่ายรูป รับดอกไม้แสดงความยินดีที่เรียนจบกันผมหัน
Read More
บทที่ 2 เราลองเป็นแฟนกันไหม
ผ่านไปแล้ว 1 เทอม ของ ม.1 ผมกับป่านเริ่มสนิทกันมากขึ้น ตลอดเวลาที่อยู่โรงเรียนผมเล่นแค่กับเธอคนเดียว และก็จะมีสีน้ำเพื่อนของเธออีกคนที่อยู่ด้วยตลอดเวลา..............................พักเที่ยงพวกเราทั้ง 3 คน เดินไปกินข้าวที่โรงอาหารกันตามปกติ ผมไม่ได้เปิดเผยฐานะตัวเองให้เธอรู้ เพราะผมคิดว่ามันไม่ได้สำคัญอะไร และผมก็ไม่ได้อยากจะบอกให้คนอื่นรู้ด้วยเธอก็เป็นคนที่ไม่ค่อยยุ่งเรื่องส่วนตัวของผมอยู่แล้ว เธอเป็นเพื่อนที่น่ารัก ทุกคนต่างพากันชอบเธอไปหมด เธอจะชอบเปียผมตลอดเวลา เปีย 2 ข้างบ้าง เปีย 1 ข้างบ้างแล้วแต่วัน.......................เลิกเรียนผมที่กำลังเก็บสมุดกระเป๋าเพื่อจะเดินไปหน้าโรงเรียนเพื่อรอคนขับรถที่บ้านมารับเหมือนเช่นทุกครั้ง และทุกครั้งเธอก็เป็นคนยืนรอรถเป็นเพื่อนผม เธอบอกว่าเธอขับมอเตอร์ไซค์มาเอง เลยยืนรอเป็นเพื่อนผมได้ทุกวันพอถึงหน้าโรงเรียนผมกับเธอก็ยืนรอรถกันตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็คือคำพูดของเธอวันนี้" มังกร " เธอหันหน้ามาเรียกชื่อผม" อืม " ผมตอบเธอไปแต่ไม่ได้มองหน้าเธอ ผมมัวมองรถที่ขับผ่านไปผ่านมาบนถนน เพราะรอว่าเมื่อไหร่คนขับรถจะมาสักที เพราะผมรู้สึกร้อนแดดเอามากๆ
Read More
บทที่ 3 จุดจบความรัก
ผมที่คบกับเธอมาตลอด 5 ปี เรารู้จักกันตั้งแต่ผมก้าวเท้าเข้ามาที่โรงเรียนครั้งแรก และเราก็ควรจะเลิกกันตอนนี้ ตอนที่เราทั้ง 2 คนก้าวเท้าออกจากโรงเรียนนี้เหมือนกันความตั้งใจแรกของผมที่ตกลงคบกับเธอก็คือเรื่องนี้ ความสัมพันธ์ที่ผ่านมามันไม่ได้เรียกว่าความรักแบบหนุ่มสาวหรอก มันเป็นความรักแบบมิตรภาพ แบบเพื่อนก็เท่านั้น มันจะเรียกว่าความรักแบบหนุ่มสาวได้ยังไง บ้านช่องของกันและกันก็ไม่เคยไป โทรศัพท์ก็ไม่เคยคุย เบอร์โทรก็มีไว้โทรเวลานัดชวนกันทำรายงานก็เท่านั้น ไม่เคยกอดกันเหมือนคู่รัก มีแต่กอดคอกันเดิน ไม่เคยจูบ ถ้าถามว่าเคยจับมือไหมมันก็เคย แต่แบบนี้มันเรียกว่าความรักแบบหนุ่มสาวเหรอวะมันไม่ใช่!!ตลอดเวลาที่ผ่านมา 5 ปี ถ้าถามผมว่าผมเคยหวงเธอบ้างไหน ผมตอบได้เลยว่าบ่อยมาก จะผู้หญิงหรือผู้ชายเข้าใกล้เธอผมก็หวงและไม่พอใจทุกครั้ง ผมหวงเธอเวลามีคนเข้ามาใกล้เธอ หวงรอยยิ้มของเธอ หวงว่าเธอจะแบ่งขนมให้คนอื่นมากกว่าผม หวงว่าเธอจะสนิทคนอื่นมากกว่าผม แต่ความรู้สึกแบบนี้มันเป็นอาการหวงเพื่อน ไม่อยากให้เพื่อนไปสนิทกับคนอื่นมากกว่าตัวเองก็เท่านั้น จนทุกวันนี้ผมกับเธอไม่มีเพื่อนคนอื่นเลย ไม่สิมีแค่ผมที่ไม่ยอมเ
Read More
บทที่ 4 พี่ชายเพื่อนรัก
ฉันรีบวิ่งออกมาจากห้องเรียนทันที วันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษาของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มันน่าจะเป็นวันที่ดีและเป็นวันที่มีความสุขสิ แต่ทำไมฉันกลับไม่มีความสุขเอาซะเลย ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะฉันโดนแฟนคนแรกบอกเลิกยังไงเล่า!!!มังกรพูดกับฉันเสมอว่าระหว่างเราสองคนมันไม่ใช่ความรักแบบคนรัก มันไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาวทั่วๆไป แต่มันเป็นความรักแบบเพื่อน แบบมิตรภาพที่มีให้กัน เขาจะชอบว่าฉันเสมอว่าฉันมันไร้เดียงสา แต่สำหรับฉันที่ผ่านมาฉันก็รู้สึกดีกับมังกรมาโดยตลอดนะ ถึงเราจะไม่ค่อยทำตัวเหมือนแฟนกันเลย แต่ความรักที่ฉันมีให้มังกรมันก็ชัดเจนดีอยู่แล้วนะว่าฉันมีแค่มังกรคนเดียว ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเปิดเผยสถานะว่าเราเป็นแฟนกัน แต่เวลาใครมาเข้าหาฉัน มาจีบฉัน ฉันก็ไม่เคยเล่นด้วย เพราะฉันคิดว่าฉันมีแฟนอยู่แล้ว มังกรก็เช่นกัน เขาไม่คุยกับใคร ไม่เล่นกับใครนอกจากฉัน แม้แต่สีน้ำที่เป็นเพื่อนสนิทของฉันเขาก็จะแทบจะไม่คุยกับสีน้ำเลย แต่หลังจากขึ้น ม.6 มังกรเริ่มเปลี่ยนไป ตีตัวออกห่างฉันตลอด เริ่มมีเพื่อน มีสังคม ไปสังสรรค์จัดปาร์ตี้กับเพื่อนๆของเขาแทบทุกวัน โดยที่ฉันขอตามไปด้วยเขาก็ไม่ให้ไป" มังกรป่านขอไปปา
Read More
บทที่ 5 เฟรชชี่
ณ มหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่งฉันกับสีน้ำสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันและยังสอบเข้าคณะเดียวกันอีกด้วย คือ คณะบริหาร สาขาบัญชี สีน้ำบอกฉันว่าเรียนเพื่อไปช่วยงานบัญชีที่บริษัทของพ่อ ส่วนฉันที่เรียนคณะนี้ก็เพราะความชอบส่วนตัวล้วนๆ " เรียนจบแกต้องมาทำงานที่เดียวกับฉันนะ เราจะไม่มีวันแยกจากกัน โมเม้นแยกย้ายกันไปเติบโตไม่เอาแบบนี้นะ " คนผิวสีแทนผมสั้นที่ตอนนี้กำลังเดินเกาะแขนฉันอยู่พูดขึ้นพร้อมจ้องหน้าฉันด้วยรอยยิ้ม " ... " ฉันไม่ได้ตอบกลับอะไรได้แต่ส่งยิ้มกลับไปให้เพื่อนสาวสีน้ำ เป็นเพื่อนของฉันมาตั้งแต่มัธยมต้น เป็นเพื่อนคนที่สองของฉันรองมาจาก เอ่อ... ไม่พูดถึงมันดีกว่าค่ะ ผ่านไปตั้งหลายเดือนแล้ว ฉันตอนนี้ดูสดใสขึ้น ไม่เศร้า ไม่ดราม่า ทำไมถึงทำใจได้เร็วขนาดนั้นน่ะเหรอ ถ้าเอาจริงๆมันไม่ได้เร็วเลยนะ ถ้ายังจำกันได้ฉันเริ่มทำใจไว้ตั้งแต่ขึ้น ม.6 แรกๆ ตั้งแต่ที่เขาคนนั้นเปลี่ยนไปแล้วแหล่ะ และถ้านับรวมๆกันแล้วก็ปีกว่าๆได้ที่ฉันทำใจและตัดใจจากเขาได้ ตอนนี้ฉันมีความสุขดี สนุกกับชีวิตใหม่ๆ ตื่นเต้นกับการใช้ชีวิตมากขึ้น ดีซะอีกนะที่ตอนนี้ฉันเป็นอิสระจะคุยกับใครก็ได้ มีเพื่อนใหม่อีกกี่คนก็ได้ โดยที่ไม่
Read More
บทที่ 6 สีฝุ่น+คิมหันต์
หลังจากพักเที่ยงกินข้าวกันเสร็จ ฉัน สีน้ำ โรส เลย์ และปี ก็พากันเดินเข้ามาห้องกิจกรรมของคณะบริหาร เพราะจะต้องมาทำกิจกรรมกันต่อในช่วงบ่าย" น้องๆ ทุกคนเข้าแถวกันให้เรียบร้อยนะคะ " พี่พิธีกรหญิงพูดขึ้นสั่งให้น้องๆปี 1 ที่เข้ามานั่งเข้าแถวตามแถวเดิมที่เคยนั่งเมื่อเช้า" วันนี้พี่ๆจะมาแนะนำเดือนคณะของเรา และเป็นถึงเดือนมหาลัยของคณะของเราทั้ง 2 คน ให้น้องๆรู้จัก ^^ " พี่พิธีกรหญิงพูดขึ้นพร้อมกับเริ่มมีสีหน้าแดงระรื่ินขึ้นมาทันที -///-ฮือออฮาาาาา!!!!เสียงฮือฮาของน้องๆทุกคนดังขึ้นอย่างสนใจ พอน้องๆ ปี 1 เข้าแถวกันครบเรียบร้อยแล้วพี่พิธีกรหญิงก็พูดขึ้นมาอีกรอบ" เพื่อเป็นการไม่เสียเวลามาพบกับเดือนคณะบริหารหรือเดือนมหาวิทยาลัยทั้ง 2 คนได้เลยค่า " พี่พิธีกรหญิงพูดพร้อมโปยมือไปด้านซ้าย และแล้วก็มีผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาเดินออกมา 2 คน อีกคนหนึ่งผิวสีแทน คิ้วดกดำ ลุคดูเท่ห์ สมาร์ท แบดบอยแนวไทยแท้100% อีกคนหนึ่งตาตี๋ ผิวขาว ออกแนวไปทางลุคเกาหลีๆ " สวัสดีครับ ผม คิมหันต์ นะครับ เรียนอยู่ปี 2 " พี่ที่ชื่อคิมหันแนะนำตัวขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นทั่วห้องโถงใหญ่ๆทันที..........................
Read More
บทที่ 7 เพื่อนกันวันแรก
เมื่อเลิกกิจกรรมตอนบ่าย ฉัน สีน้ำ โรส เลย์ และปี ก็นัดกันว่าจะไปกินย่างเนยกันที่ร้านหลังมหาลัย " หิวแล้ว " เลย์รูปท้องพร้อมหันมาบอกเพื่อนๆ ทั้ง 4 คน" หิวก็ไปกินกันค่ะชะนีทั้งสี่ ไปค่ะ! Gooo " เป็นปีที่พูดบอกเพื่อนๆ พร้อมเดินสะดีดสะดิ้งนำหน้าเพื่อนๆ ไป@ย่างเนย" ดีนะรีบออกมาก่อน ไม่งั้นไม่มีที่นั่งแน่ๆ " สีน้ำพูดขึ้นก่อนจะนั่งลงเก้าอี้" สวัสดีค่ะ มาทั้งหมดกี่ท่านคะ " เสียงพนักงานหญิงคนหนึ่งถามขึ้น" หนึ่ง สอง สาม สี่ และห้า ครบ! " ปีนับเพื่อนๆ" 5 คนค่ะ " พร้อมยกมือขึ้น 5 นิ้วขึ้นบอกกับพนักงานหญิงคนนั้นด้วยรอยยิ้ม" 5 คนนะคะ เดินไปตักอาหารด้านนี้ได้เลยนะคะ " พนักงานหญิงบอกพวกฉันพร้อมหันมือไปทางห้องตักอาหารบุฟเฟ่พอพากันตักอาหารที่ตัวเองต้องการครบก็เริ่มมานั่งรวมกันที่โต๊ะจนครบทุกคน" เซลฟี่ก่อนค่ะ " สีน้ำบอกพร้อมกับยกโทรศัพท์ราคาแพงของเธอขึ้น เพื่อนๆทุกคนก็รีบหันหน้าไปหากล้องและเก๊กท่าทางใส่กล้องทันทีแซะ!!" เลิศ! " สีน้ำพูดขึ้น" ฉันยังไม่มีไอจีและเฟสบุ๊คพวกแกเลย เอามาๆ " สีน้ำบอกเพื่อนๆ ที่มาใหม่ทุกคนพอทุกคนแลกไอจีกันเสร็จ สีน้ำที่เป็นสายโชเชียลอยู่แล้วก็รีบโพสรูปภาพ เช็คอิน พร
Read More
บทที่ 8 Forget me not
เป็นผมเองที่เป็นคนแอดเพื่อนเธอไปในชื่อเฟสบุ๊ค Forget me not เอาจริงๆผมก็คิดถึงเธอนะ ยังอยากเป็นเพื่อนกับเธออยู่ อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง ทำอะไรอยู่ อยู่กับใคร สบายดีไหม ถ้าในประเทศไทยเฟสบุ๊คนี้จะไม่มีใครรู้ว่าเป็นผม เพราะผมพึ่งสมัครเฟสนี้ใหม่ไม่นานมานี้นี่เอง ส่วนมากก็จะเป็นคนที่อยู่มหาวิทยาลัยที่ต่างประเทศ ไม่ก็คนรู้จักที่ติดตามผม เพื่อนในเฟสผมมีอยู่ไม่กี่สิบคนและหนึ่งในนั้นก็คือเพื่อนของผมคือ สายป่านที่ผมตัดสินใจแอดเฟสเธอไป ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าเธอจะรับแอดผม เพราะสายป่านเป็นคนไม่รับแอดเพื่อนใครมั่วๆ เหมือนอย่างกับผม มหาวิทยาลัยฉันกับสีน้ำกำลังเดินเข้าไปตึกคณะบริหารก็เจอกับเพื่อนๆทั้ง 3 คนนั่งรอกันอยู่แล้ว" ไงจ๊ะชะนี 2 ตัว " ปีเอ่ยทักทายฉันกับสีน้ำก่อนใครๆ" อ๊ะ " ฉันวางถุงแซนวิชลงบนโต๊ะซึ่งมีแซนวิชอยู่ 5 อัน ฉันทำเพื่อมาแบ่งเพื่อนๆคนละชิ้น" อะไรอ่ะ " โรสพูดพลางเอื้อมมือไปหยิบถุงออกมาดูว่าข้างในคืออะไร" ว้าววว แซนวิช " โรสพูดพร้อมหยิบแซนวิชออกมา 1 อัน" ฉันทำมาแบ่งทุกคนน่ะ หยิบไปคนละอันสิ " ฉันพูดจบเพื่อนๆก็รีบหยิบแซนวิชไปคนละอันทันที" อร่อยมาก สายป่านทำเองเหรอ " เลย์ที่กำลังเค
Read More
บทที่ 9 การกลับมาของมังกร
2 ปีผ่านไป..ฉันที่ตอนนี้เรียนอยู่ปี 3 แล้ว มันไวมากๆเลย ฉันกับเพื่อนๆก็ยังสนิทสนมกันเหมือนเดิม และเพิ่มเติมคือสนิทกันมากขึ้นกว่าเดิม ฮิๆชีวิตในมหาวิทยาลัยของฉันมันสนุกมากๆ มีทั้งเพื่อนที่ดีคอยซัพพอตกันในทุกๆเรื่อง และฉันก็ไม่น้อยหน้าเพื่อนของฉันนะ ฉันก็มีคนเข้ามาคุยบ้างอยู่เรื่อยๆ แวะเวียนมาหามาเยี่ยมฉันบ่อยๆ แต่ฉันก็ไม่ได้ตกลงคบกับใครแบบจริงจัง เพราะฉันยังไม่พร้อมที่จะผูกมัดกับใครน่ะ" ป่าน " เสียงทุ้มของเฮียสีฝุ่นเรียกฉัน ซึ่งตอนนี้ฉันกับสีน้ำกำลังยืนรอรับพี่เขาที่สนามบิน เฮียสีฝุ่นเรียนจบไปได้ 1 ปี เขาก็บินไปดูแลกิจการที่ต่างประเทศ และตอนนี้กิจการก็ไปได้สวยเขาเลยกลับมาอยู่ที่ไทยอีกครั้ง" เฮียยยยย " สีน้ำที่เห็นพี่ชายตัวเองเดินออกมาจากสนามบินก็รีบโผล่เข้ากอดพี่ชายตัวเองทันที และฉันก็ไม่น้อยหน้าสีน้ำเช่นกันวิ่งเข้าไปซบอกกว้างของเฮียสีฝุ่นอีกด้าน เขาลูบผมฉันกับสีน้ำไปมาอย่างเอ็นดู" รอนานไหม " เฮียสีฝุ่นหันมาถามเด็กน้อยทั้ง 2 คน " นานมากกก และก็หิวมากด้วยค่ะ " สีน้ำตอบพร้อมกับลูบท้องตัวเองพร้อมกับทำหน้าตางอนแง้อ้อนพี่ชายสุดหล่อของเธอ" งั้นป่ะไปกินข้าวกัน " เฮียสีฝุ่นจูงมือ 2 สา
Read More
บทที่ 10 ก็แค่เพื่อน (แฟน) เก่า
หลังจากอาหารมาเสิร์ฟจนครบแล้วทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตากินอาหารตรงหน้าของตัวเองทันที" มังกรคะ นี่ค่ะ " ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าที่แฟนของมังกรตักอาหารใส่จานให้มังกรพร้อมกับส่งรอยยิ้มยั่วยวนไปให้เขา" ขอบคุณครับปิ่น " มังกรหันหน้าไปส่งยิ้มให้เธอทันที " มังกร นายหายไปไหนมาอ่ะ ไม่ติดต่อยัยสายป่านกลับมาเลย " สีน้ำถามมังกรขึ้นอย่างสงสัย" มังกรไปเรียนที่ต่างประเทศมาน่ะ 2 ปีก็เรียนจบคณะบริหารที่ต่างประเทศแล้ว " ปิ่นหันไปตอบสีน้ำแทนมังกรทันที" งั้นเหรอ " สีน้ำพยักหน้าเข้าใจพร้อมกับยังเคี้ยวอาหารอยู่ที่ปาก" นี่เหรอคะ 'เพื่อน' ที่มังกรเคยเล่าให้ปิ่นฟัง " ปิ่นหันหน้ามาพร้อมกับพยักหน้ามาทางฉันเพื่อเป็นสัญญานว่าหมายถึงฉันที่เธอถามมังกรออกไป มังกรเคยเล่าเรื่องฉันให้เธอฟังด้วยเหรอ " อืม " มังกรตอบกลับพร้อมกับตักข้าวผัดไข่ในจานกิน " นี่เธอ รู้จักกับมังกรนานแล้วเหรอ " ปิ่นหันหน้ามาถามฉันบ้าง" ก็นานนะ " ฉันพยักหน้าตอบกลับปิ่นไป" ที่ผ่านมามังกรมีแฟนป่ะ " ปิ่นถามคำถามนี้ขึ้นมาจนฉันที่กำลังตักข้าวเข้าปากถึงกับข้าวติดคอทันที" อึก " " ป่าน! " เสียงของเฮียสีฝุ่น" ป่าน! " เสียงของมังกร" ยัยป่าน! " เสียงขอ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status