Share

#1

last update publish date: 2026-08-10 09:31:46

XYRIEL POV

Makalipas ang anim na taon. Masyado na naging abala ang asawa ko. Halos hindi na rin ito umuuwi sa bahay ng gabi. Minsan kasama pa niya ang anak namin at kung saan-saan pumupunta. Ngunit, ngayon ay naiwan si Sean sa akin. Kaya naman ako na lang ang nag-asikaso ng lahat. Ang problema nga lang ay nawawalan ng magandang asal ang anak ko sa akin. At ngayong umaga hinahanda ko na ang almusal ng bata. Hanggang sa matapos ako.

“Anak Sean, come here. Let's eat na baby!” pasigaw kong tawag sa anak ko.

Naglalaro si Sean sa sala. Samantalang ako ay pagod na pagod na dito sa kusina. Gayunpaman, ay hindi ko naman mautusan ang anak ko.

“Sean, come here na! Kakain na tayo, sabayan mo si mommy!” muli kong pagsigaw upang tawagin ito.

Subalit, tila ay naging bingi si Sean. Napailing ako ng ulo ko sabay buntong hininga ko.

“Hayts, ano ba naman itong anak ko. Hindi na nakikinig sa akin,” dismayado kong bulong sa sarili ko.

Tumayo ako ng maayos. Upang lumakad patungo sa sala. Nang makarating ako roon. Kita ko si Sean na tila may kinakausap sa cellphone. Hindi ko man alam kung sino. Ngunit, familiar ito sa akin.

“Mommy, hali na po kayo ni Daddy,” wika nito.

Agad na gumulo ang utak ko. Sinong mommy ang tinatawag niya? Eh ako naman ang nag-iisang babae na nagluwal sa kaniya.

“Sean, who's that?”

Napabalikwas ang anak ko. Gulat na gulat itong napatingin sa akin. Itinago niya ang cellphone niya sa likuran niya. Dahil doon ay walang alinlangan akong lumapit sa kaniya.

“Sino ang kausap mo anak? May tinatawag ka na ibang mommy? Who's she?” sunod-sunod kong tanong na may mahinahon na tinig.

“No po. Wala po akong tinatawag na ibang mommy. Si Dad lang, gusto ko kasi siya umuwi na.”

Ramdam ko sa tinig ng anak ko na hindi ito nagsasabi ng katotohanan.

“Ibigay mo nga sa akin ang cellphone mo. Kung sino-sino lang diyan ang kinakausap mo,” mahinahon ko pa rin boses.

Akmang kukunin ko na sana ang cellphone sa kamay ni Sean. Sa kaniyang likod. Ngunit, bigla niyang tinapik ang kamay ko. Ikinagulat ko ito. Subalit, galit na galit lang ang titig ng anak ko. Na hindi ko alam kung ano ang dahilan.

“No! Don't touch me! I don't like you to be my mom! Kaya bakit ako makikinig sa ‘yo!” sunod-sunod na sigaw ng bata habang nanlilisik ang mga mata niya.

Labis na kirot agad ang pumasok sa dibdib ko.

Ang sakit!

Ang sakit! Sakit! Na marinig ko itong mga salita sa anak ko pa mismo.

“Sean, bakit mo ako sinisigawan? Gusto ko lang Kunin ang cellphone mo. Baka mamaya masamang tao na ang kausap mo. Kaya ibigay mo na ‘yan sa akin.”

Kahit paano ay pinanatili ko pa rin kalmado ang pananalita ko. Kahit na sa loob ko ay nasasaktan ako.

“No! How dare you para utusan ako?! Leave me! I just want daddy. I don't want you. You are just a maid!” sabay pabaling na umupo ang anak ko sa sofa.

Halos matusok ang puso ko sa sobrang sakit. Hindi ko inaasahan na tatawagin akong maid ng anak ko. Kumuyom na lang ang kamao ko at pilit na ngumiti sa harap ng bata.

“Anak, don't say that. I am your mommy. Kakain na tayo. Mamaya uuwi na rin ang Dad mo. Kaya, tahan na huwag ka magalit kay mommy. Wala naman ginagawang masama si mommy sa ‘yo eh.”

Sa puntong ito, tila ako ang nakikiusap sa anak ko. Napa-upo ako sa harapan niya. Ngunit, sa hindi inaasahan. Bigla niya akong tinulak. Bigla akong nawalan ng balanse sa katawan ko. Dahilan na mauntog ang ulo ko sa mesa. Agad na nakaramdam ako ng pagkahilo. Ngunit, tinatagan ko ang loob ko para sa anak ko.

“I told you! I don't want you! And leave me! I hate you so much! So! Deserve mo ‘yan!” galit na galit na sigaw ng anak ko.

Galit itong tumayo. Hahawakan ko sana ang kamay niya. Pero iniwas niya ito. Hindi ko magawang tumayo dahil ang sakit ng ulo ko. Nang hawakan ko ang ulo ko. Nakaramdam ako ng malagkit. Kaya naman tiningnan ko ang kamay ko. Halos kabahan ako sa dugong nandito sa kamay ko.

“Sean!!! Ang bastos mo magsalita sa mommy mo!!! Saan mo ba ‘yan natutunan huh! Tinuruan ba kita ng ganyan!”

Hindi ko na mapigilan ang emosyon ko. Galit na galit akong tumayo. Dali-dali akong lumapit sa anak ko. Mahigpit akong napahawak sa braso niya. Gayunpaman, medyo nahihilo pa ako. Higit sa lahat ramdam ko pa rin ang pagtulo ng dugo ko sa ulo ko.

“Sutil kang bata ka!” dagdag ko pa.

Pumipilit naman si Sean na pumiglas mula sa pagkahawak ko sa braso niya.

“Xyriel!” galita na galit na singit ng isang boses.

Napatingin ako sa direksyon nito. Hanggang sa makita ko ang asawa ko. Kahit paano ay napangiti ako ng kunti. Dahil sa wakas nandito na si Xian.

“Daddy! Sinasaktan po ako ni mommy!” mangiyak-ngiyak na sigaw ni Sean.

Sa pagpupumiglas nito nabitawan ko ang kamay niya. Kaya naman mabilis itong napatakbo sa ama niya. Samantalang nakatayo lang ako sa pwesto dahil hilong-hilo na talaga ako. Ngunit, nakikita ko na papalapit sa akin si Xian kasama si Sean.

“Mahal ko, pwede bang disiplinahin mo ang anak mo? Binabastos na niya ako,” mahinang boses ko. Medyo nawawalan na ako ng lakas.

“Damn you!”

Ikinagulat ko ang isang malakas na sampal na ibinigay sa akin ni Xian. Halos mapangiwi ako sa sobrang sakit. Tila tumunog ang tenga ko. At mas lalo pang nadagdagan ang pagkahilo ko. Dahilan na napa-upo ako muli sa sahig.

“Wala kang kwentang Ina! Alam mong tagapagmana si Sean ng pamilya ko! Pero, sinasaktan mo lang?! Damn it Xyriel! Maling mali ako na pinakasalan ang tulad mong babae! Hindi mo man lang magampanan ang pagiging isang ina!” galit na galit na boses ni Xian.

Akmang magsasalita sana ako. Ngunit, mula sa medyo malayo. May na aninag akong isang babae. Hanggang sa bigla na lamang ~~~

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (6)
goodnovel comment avatar
freyjaerendis
Sabi na nga ba, maiinis ako rito kay Xian. Lika rito, Xyriel, hindi natin 'yan bati
goodnovel comment avatar
SkyLuna
Ayy beh! kung anak ko to gantuhin akoo balik ko siya sinapupunan ko ulit baka magbago ugali hahaha
goodnovel comment avatar
DW.R
Bakit ang harsh niyo mag ama Kay Xyriel. Kawawa naman si Xyriel Ms. A...
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #146

    "Riell, hindi ako nakikipagkaibigan sa kaibigan mo habang hindi niya binibigay sa akin si Delia. Alam mo naman na minsan lang umibig ang puso ko. Tapos may ibang lalaki pa akong kaagaw? Aba! Hindi naman ako papayag ng ganun-ganun lang." Willing nga ang kuya ko na ipaglaban si Delia. Pero para sa akin mas bagay pa rin naman si Mark kay Delia eh. Ito lang talaga si Kuya ang kakaibang pumili ng babae. Pero kung magiging maayos si Kuya sa ibang babae malamang babakat din siya kay Delia. Hayts, hindi ko pa naman nakita na nagkagusto si Kuya sa iba. Baka masaktan niya lang si Delia. "Akala mo naman basta-basta na lang ako papayag na kunin mo si Delia? Mas na una na ako sa 'yo sa puso niya. Kaya naghanap ka na lang ng ibang babaeng mamahalin mo. Hindi 'yong sisingit ka pa sa aming dalawa," paglaban din ni Mark. "Ang kapal naman ng mukha mo makapagsalita ng ganyan. Baka hindi mo alam, nagbabago ang laman ng puso. Kaya kapag maging malapit na ang loob namin ni Delia sa isa't-isa. I'm sure

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #145

    "Oh, kasama mo pala ang kaibigan mo? Hello Mark, how are you?" Kahit anong ngiti pa ang nasa labi ni Kuya halata naman na hindi siya natutuwa. Problema ng kuya ko? Wala naman ginagawang masama si Mark. "Mukhang hindi ka ata busy sa hospital ngayon. Bakit? Wala bang masyadong ganap Mark?" dadag pa ni Kuya. Nakakapagtaka si Kuya ngayon for the first time napapansin kong hindi siya ayos makipag-usap sa kaibigan ko. "Wala naman, I'm just here to talk with Xyriel." Ang malambot at mapagpalang boses kanina ni Mark napalitan ng lamig. Problema ng dalawang lalaki na 'to? "Ano ba ang mga sinabi ko sa kapatid ko? Kung nandito ka para sa kaibigan mong walang kwenta. Mabuti pang huwag ka na rin magpakita pa kay Riell. Dahil hindi ako papayag na muli niyong saktan ang kapatid ko." Lumalatay ang galit ni kuya Dracko sa mga ugat niya. Kung gano'n that's why he reacts like that because of me again? Ano pa nga ba ang maaasahan ko sa over protected kong kuya? "What are you talking about? Wala na

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #144

    "Damn you Xyriel!" Lumapit sa akin si Diana akmang sasampalin na niya sana ako pero agad kong sinalo ang kamay niya. Parehong lumalabas ang mga ugat namin dahil sa galit. "Akala mo ba hahayaan ko na lang na saktan mo ako ulit? In your dreams Diana!" mabigat kong binitawan ang kamay niya. Dahilan na muntik siyang mawalan ng balanse ng katawan. Gayunpaman pinilit niya pa rin tumayo at humarap sa akin. "At talagang lumalaban ka na?! Tingnan lang natin kung hanggang kailan ka magiging ganyan!" Mabibigat na hakbang ang ibinigay niya at umalis. Mapait akong napangiti at napatango. Mas tingnan lang natin Diana kung hanggang kailan ka magiging hambog.. Nabaling ang atensyon ko ng tumunog ang cellphone ko mula sa mesa. Agad kong nakita ang pangalan ni Mark. Kaya naman kinuha ko ito upang sagutin. "Hello?" wika niya. "Yes, hello Mark." I said. "Can we meet? May gusto sana akong sabihin sa 'yo, Xyriel." Malumanay ang boses ni Mark. "Ahm, yeah sure." I answered. "Xyriel,

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #143

    "What do I mean?" sabay taas ng kilay ni Diana. "Kung ano man ang kahulugan ng sinabi ko wala ka ng pakialam. Ang gusto ko lang naman ay mawala ka sa paningin ko at lalo na sa piling naming dalawa ni Xian. Dahil kung tutuusin ikaw lang naman ang sumira sa pagkakaibigan nating dalawa. Ikaw lang naman ang mang-aagaw. Kaya dapat lang na maging ng buo si Xian ulit. Dahil hindi naman niya deserve ang babaeng tulad mo. Kaso nga lang kapag nandito ka pa rin at kapag nakikita pa rin kita. Naaalala ko ang kalandian mo sa kaniya kaya ka niya pinatulan." Bwesit! Kunti na lang kapag walang pumigil sa akin at kapag hindi ko mapigilan ang emosyon ko baka masaktan ko na ang babaeng ito. Gayunpaman hindi ako nagpakita ng kahinaan kundi isang tawa at ngiti lang. "Ang galing mo talaga magpatawa Diana. Hindi ka ba talaga mapapagod sa pagiging bobo at tanga mo?" pagdiin ko. Parehong mas umiinit ang pagitan naming dalawa. "Alam ko naman na 'yan talaga ang tumatakbo sa utak mo. Iniisip mo na inagaw ko

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #142

    MARK POINT OF VIEW "Salamat naman Mark at binalik mo dito ang bata. Hindi ko na talaga alam kung ano ang gagawin ko kapag mawala pa si Sean sa paningin ko " Emosyonal na napayakap si Delia kay Sean. "Mabuti na lang talaga at nakita ko siya kanina na papalabas ng hospital. Kaya ayan, thanks naibalik ko." Mapait akong napangiti. "Sean, ano ba ang naisip mo at tumakbo ka ng gano'n? Gusto mong lumabas sa hospital? Pero hindi ka pwedeng basta-basta na lang pumunta kung saan-saan. Kasi paano kung may mangyaring masama sa 'yo sa labas? Sino na ang magiging lakas ng Dad mo? 'Di ba? Kaya dapat maging safe ka lang," puno ng pag-aalala ni Delia. Napayuko si Sean na may malungkot na itsura. "Yaya, gusto ko lang po hanapin si Mommy at ibalik po sa amin ni Dad. Miss ko na po ng sobra si Mommy. Hindi lang po ako ang lakas ni Dad dapat si Mommy rin, eh. Pero kahit isang beses lang hindi man lang po si Mommy pumupunta dito. Alam ko naman po na galit sa akin si Mommy. And I want to say sorry for

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #141

    "Hali na kayo, pumasok na kayo sa loob. Sigurado akong matutuwa kayo na makita ang mga bata," sabay ngiti ni manang Fe. Sumabay kami kay Manang papunta sa loob. Magkatabi kaming dalawa habang nasa likuran naman namin ang mga kuya ko at si Alejandro. Nang makarating kami sa loob ng bahay ampunan. Labis na natuwa ang puso ko sa nakita ko. Nakakatuwa na may makitang mga bata na nakangiti, naglalaro at halatang mga malulusog. "Miss Xyriel, ito ang mga bagong bata ngayon sa ampunan. Samantalang ang mga dati ay naroon na sa kabilang silid. Ang iba naman sa kanila ay nagkaroon na rin ng sarili nilang masayang pamilya, at nagkaroon na sila ng sariling bahay. Samantalang ang iba ay na ampon naman ng ibang tao noon.," nakangiting paliwanag niya. Nakakatuwa marinig ito. At least kahit hindi ko makita silang lahat, masaya ako na nagkaroon na sila ng magandang buhay. 'Yon lang naman ang lagi kong hinihiling noon para sa kanila. Dahil mahalaga iyon sa buhay nila. "Ayos lang manang. Pero hindi

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status