Share

#2

last update publish date: 2026-08-10 09:31:52

Nagising ako sa loob ng kwarto. Ito ay hindi sa bahay kundi sa hospital. Ramdam ko pa rin ang sakit sa ulo ko. Ngunit, pinilit ko ang katawan ko na tumayo. Tahimik lamang, walang katao-tao rito. Tanging ako lang. Hinahanap ko agad ngayon ang asawa ko at ang anak ko. Kaya naman, pinilit kong bumangon mula sa higaan.

Maayos akong naglakad upang lumabas sa kwarto. Tahimik pa rin. Tila bumalik sa ala-ala ko ang nangyari noon matapos kong ipinanganak si Sean.

Habang naglalakad ako may nakita akong medyo bukas na pintuan ng kwarto. Rinig na rinig ko ang tinig ng anak ko. Gano'n rin ang boses ng asawa ko. Kaya naman, dahan-dahan akong lumapit roon. Napatakip ako ng bibig ko sa mga nakita ko.

May isang babae ang nakayakap sa asawa ko. Na tila ba mas mag-asawa pa silang tingnan kaysa sa amin ni Xian. Tuwang-tuwa ang anak ko sa kaniya. At dahil nakatalikod ang babae hindi ko ito makilala. Gayunpaman, nanatili pa rin ako sa pintuan. Nakatayo habang pinapanood sila.

“Mommy, pwede po bang ikaw na lang ang makasama ko palagi? Ayaw ko po kasi kay Xyriel eh. Mahina po siya, panget po siya. Hindi po siya bagay kay Daddy. At hindi rin po siya bagay na maging mommy ko,” nakikiusap na boses ng anak ko.

Agad na tumulo ang mga luha ko. Iniisip ko, ano ba ang pagkukulang ko? Bakit ganito ang nangyayari ngayon? Ginawa ko naman ang lahat. Pero, hindi pala ako tinuring na Ina ng sarili kong anak.

“Darling baby, don't say that. Mommy mo pa rin si Xyriel,” mahinhin na tugon ng babae.

Dahan-dahan itong lumapit sa anak ko. Umupo ito sa tabi ni Sean. Dito ko nakita ang mukha niya na labis kong ikinagulat. Si Diana ang matalik kong kaibigan na itinuri kong kapatid ko, na minsan na rin minahal si Xian.

“Tsk! Mabuti ka pa, alam mo kung paano maging mahinhin. Samantalang si Xyriel hindi nagawang maging mabuti sa anak ko. Ni-hindi nga marunong mag-ayos ng sarili niya. Nagiging pabigat lang siya sa akin,” mariin na sabi ng asawa ko.

Napasandal ako sa gilid ng pintuan. Mas lalong bumuhos ang mga luha ko. Napahikbi ako, pero pilit ko itong pinipigilan upang hindi nila marinig. Tila ba binaon ako ng isang malaking bato sa sitwasyon ngayon. At halos napakuyom ang kamao ko.

“Psh, mabuti pa bisitahin natin ang asawa mo Xian. Kahit paano naman kaibigan ko pa rin si Xyriel. Kaya, maging mabait ka sa kaniya,” mahinhin na tugon ni Diana.

“What po? Umuwi na lang po tayo mommy. I don't like to see her po. Sinaktan niya po ako, masama po siyang babae!” galit na boses ni Sean.

“Tama ang anak ko. Kaya huwag ka na masyadong maging mabait sa kaibigan mong walang kwenta. Bwesit lang siya sa buhay namin ng anak ko. Hayts! Kung nandito ka lang sana noon pa. Mas gugustuhin ko na ikaw ang pinakasalan ko at siguro ikaw ang ina ni Sean ngayon.”

Ramdam ko pa ang tuwa sa boses ni Xian. Hindi man lang siya kinakalibutan sa mga sinasabi niya. Hindi ko talaga ito inaakala. Buong buhay ko siyang minahal. Pero, tila ay peke lang ang ibinigay niya sa akin.

Nais kong lumaban, pumasok sa loob ng kwarto at sabunutan ang kaibigan ko. Pero, nilalamon ako ng takot ko. Takot na baka ako lang ang masaktan.

Galing sa ibang bansa si Diana kaya kailangan niya ng pahinga. Siguro, mali lang ako ng narinig ko. Hindi ako dapat magpadala sa mga naririnig ko ngayon!

Iniling-iling ko ang ulo ko. Ngumiti ako at napahinga nang malalim.

Tama! Kailangan ko lang ng pahinga! Kung ano-ano pa talaga ang naririnig kong walang kwenta!

Bumalik ako sa kwarto ko. Hinihintay ko ang pagpunta ng asawa ko at ng anak ko rito. Pabalik-balik ang mata ko sa orasan na nasa pader.

"Please lang mahal pumunta kayo rito ni Sean. Hihintayin ko kayo dito," nanginginig na boses ko.

Unti-unting may namumuong luha sa mata ko.

"Wala ka ba talagang balak na puntahan ako? Anong oras na mahal oh!"

Dito ay tuluyan ng nahulog ulit ang mga luha ko. Hanggang sa maya-maya lamang ay biglang may nagbukas ng pintuan. Natuwa ako dahil akala ko ay si Xian. Ngunit, binawi agad ang ngiti ko. Dahil isang doctor ang pumasok. At ito ay ang matalik kong kaibigan.

"How are you Xyriel?" nakangiting bungad nito sa akin. Walang alinlangan siyang lumapit sa akin at nakatitig sa mga mata ko.

"Why? Umiiyak ka na naman ba? Kailan ba hihilom ang mata mong 'yan?" dagdag pa nito. Dahilan na agad kong pinunasan ang mga mata ko.

"Mark, ayos lang ako," sabay hikbi ko. "Ahm, si Xian ba ang kumuha sa 'yo para alagaan ako dito?" mahinang boses ko.

"Hindi niya ako inutusan. Ako ang kumuha sa 'yo sa isang nurse. Minsan lang tayo magkita. Tapos hindi pa maganda ang kalagayan mo," sabay ngiti nito.

Napayuko ako ng kaunti at napatingin sa higaan ko banda sa paanan ko.

"Mark, nasaan na ba si Xian? Darating pa ba siya dito?" malungkot na boses ko.

Kahit paano ay naghihintay pa rin ako. Umaasa na biglang papasok si Xian.

"Kanina pa naka-alis si Xian kasama ang anak mo. Pati na rin ang matalik mong kaibigan na si Diana."

Agad na kumuyom ang mga kamao ko. Walang hiya! Hindi man lang ako pinuntahan o sinilip man lang!

"Ga-gano'n ba? A-ayos lang naman. Kailangan kasi ni Diana ng pahinga. Kaya mabuti kung na una na silang umalis," nanginginig kong sabi.

Pinilit kong iangat ang ulo ko at pinilit kong ngumiti sa harap ni Mark.

"It's okay Xyriel, ako na ang maghahatid sa 'yo pa-uwi. Madilim na rin, gabi na. Kaya delikado kung mag-isa ka lang sa daan."

Hindi na ako sumagot pa. Agad na kumilos si Mark. Inayos niya ang mga gamit dito sa loob ng kwarto. Matapos ay inalalayan niya akong bumangon.

"Kaya ko na Mark. May lakas na ang katawan ko," sabay peke kong pagngiti.

"Malaki ang sugat mo sa ulo mo. Pero oo maayos na siya dahil naagapan. Pero Xyriel gusto kitang alalayan, okay?" sabay ngiti ulit ni Mark.

"Wala bang magagalit Mark?" pagtataka ko.

"Sino naman? Remember, wala akong girlfriend o nililigawan. Kaya walang magagalit kung may makakita sa atin," sabay ngiti niya pa rin. "Let's go na Xyriel."

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (6)
goodnovel comment avatar
freyjaerendis
Diyan ka na lang kay Mark, beh!
goodnovel comment avatar
SkyLuna
Ahas talaga minsan mga matalik na kaibigan ee... kaiyak sitwasyon ni Xyriel takeng Xian, No balls! ...
goodnovel comment avatar
DW.R
Mark did a good job. Pinagtanggol pa niya si Xyriel Kay Xian. Sana Sila nalang please Ms. A...
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #146

    "Riell, hindi ako nakikipagkaibigan sa kaibigan mo habang hindi niya binibigay sa akin si Delia. Alam mo naman na minsan lang umibig ang puso ko. Tapos may ibang lalaki pa akong kaagaw? Aba! Hindi naman ako papayag ng ganun-ganun lang." Willing nga ang kuya ko na ipaglaban si Delia. Pero para sa akin mas bagay pa rin naman si Mark kay Delia eh. Ito lang talaga si Kuya ang kakaibang pumili ng babae. Pero kung magiging maayos si Kuya sa ibang babae malamang babakat din siya kay Delia. Hayts, hindi ko pa naman nakita na nagkagusto si Kuya sa iba. Baka masaktan niya lang si Delia. "Akala mo naman basta-basta na lang ako papayag na kunin mo si Delia? Mas na una na ako sa 'yo sa puso niya. Kaya naghanap ka na lang ng ibang babaeng mamahalin mo. Hindi 'yong sisingit ka pa sa aming dalawa," paglaban din ni Mark. "Ang kapal naman ng mukha mo makapagsalita ng ganyan. Baka hindi mo alam, nagbabago ang laman ng puso. Kaya kapag maging malapit na ang loob namin ni Delia sa isa't-isa. I'm sure

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #145

    "Oh, kasama mo pala ang kaibigan mo? Hello Mark, how are you?" Kahit anong ngiti pa ang nasa labi ni Kuya halata naman na hindi siya natutuwa. Problema ng kuya ko? Wala naman ginagawang masama si Mark. "Mukhang hindi ka ata busy sa hospital ngayon. Bakit? Wala bang masyadong ganap Mark?" dadag pa ni Kuya. Nakakapagtaka si Kuya ngayon for the first time napapansin kong hindi siya ayos makipag-usap sa kaibigan ko. "Wala naman, I'm just here to talk with Xyriel." Ang malambot at mapagpalang boses kanina ni Mark napalitan ng lamig. Problema ng dalawang lalaki na 'to? "Ano ba ang mga sinabi ko sa kapatid ko? Kung nandito ka para sa kaibigan mong walang kwenta. Mabuti pang huwag ka na rin magpakita pa kay Riell. Dahil hindi ako papayag na muli niyong saktan ang kapatid ko." Lumalatay ang galit ni kuya Dracko sa mga ugat niya. Kung gano'n that's why he reacts like that because of me again? Ano pa nga ba ang maaasahan ko sa over protected kong kuya? "What are you talking about? Wala na

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #144

    "Damn you Xyriel!" Lumapit sa akin si Diana akmang sasampalin na niya sana ako pero agad kong sinalo ang kamay niya. Parehong lumalabas ang mga ugat namin dahil sa galit. "Akala mo ba hahayaan ko na lang na saktan mo ako ulit? In your dreams Diana!" mabigat kong binitawan ang kamay niya. Dahilan na muntik siyang mawalan ng balanse ng katawan. Gayunpaman pinilit niya pa rin tumayo at humarap sa akin. "At talagang lumalaban ka na?! Tingnan lang natin kung hanggang kailan ka magiging ganyan!" Mabibigat na hakbang ang ibinigay niya at umalis. Mapait akong napangiti at napatango. Mas tingnan lang natin Diana kung hanggang kailan ka magiging hambog.. Nabaling ang atensyon ko ng tumunog ang cellphone ko mula sa mesa. Agad kong nakita ang pangalan ni Mark. Kaya naman kinuha ko ito upang sagutin. "Hello?" wika niya. "Yes, hello Mark." I said. "Can we meet? May gusto sana akong sabihin sa 'yo, Xyriel." Malumanay ang boses ni Mark. "Ahm, yeah sure." I answered. "Xyriel,

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #143

    "What do I mean?" sabay taas ng kilay ni Diana. "Kung ano man ang kahulugan ng sinabi ko wala ka ng pakialam. Ang gusto ko lang naman ay mawala ka sa paningin ko at lalo na sa piling naming dalawa ni Xian. Dahil kung tutuusin ikaw lang naman ang sumira sa pagkakaibigan nating dalawa. Ikaw lang naman ang mang-aagaw. Kaya dapat lang na maging ng buo si Xian ulit. Dahil hindi naman niya deserve ang babaeng tulad mo. Kaso nga lang kapag nandito ka pa rin at kapag nakikita pa rin kita. Naaalala ko ang kalandian mo sa kaniya kaya ka niya pinatulan." Bwesit! Kunti na lang kapag walang pumigil sa akin at kapag hindi ko mapigilan ang emosyon ko baka masaktan ko na ang babaeng ito. Gayunpaman hindi ako nagpakita ng kahinaan kundi isang tawa at ngiti lang. "Ang galing mo talaga magpatawa Diana. Hindi ka ba talaga mapapagod sa pagiging bobo at tanga mo?" pagdiin ko. Parehong mas umiinit ang pagitan naming dalawa. "Alam ko naman na 'yan talaga ang tumatakbo sa utak mo. Iniisip mo na inagaw ko

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #142

    MARK POINT OF VIEW "Salamat naman Mark at binalik mo dito ang bata. Hindi ko na talaga alam kung ano ang gagawin ko kapag mawala pa si Sean sa paningin ko " Emosyonal na napayakap si Delia kay Sean. "Mabuti na lang talaga at nakita ko siya kanina na papalabas ng hospital. Kaya ayan, thanks naibalik ko." Mapait akong napangiti. "Sean, ano ba ang naisip mo at tumakbo ka ng gano'n? Gusto mong lumabas sa hospital? Pero hindi ka pwedeng basta-basta na lang pumunta kung saan-saan. Kasi paano kung may mangyaring masama sa 'yo sa labas? Sino na ang magiging lakas ng Dad mo? 'Di ba? Kaya dapat maging safe ka lang," puno ng pag-aalala ni Delia. Napayuko si Sean na may malungkot na itsura. "Yaya, gusto ko lang po hanapin si Mommy at ibalik po sa amin ni Dad. Miss ko na po ng sobra si Mommy. Hindi lang po ako ang lakas ni Dad dapat si Mommy rin, eh. Pero kahit isang beses lang hindi man lang po si Mommy pumupunta dito. Alam ko naman po na galit sa akin si Mommy. And I want to say sorry for

  • Forgive Me Please, Love Me Again    #141

    "Hali na kayo, pumasok na kayo sa loob. Sigurado akong matutuwa kayo na makita ang mga bata," sabay ngiti ni manang Fe. Sumabay kami kay Manang papunta sa loob. Magkatabi kaming dalawa habang nasa likuran naman namin ang mga kuya ko at si Alejandro. Nang makarating kami sa loob ng bahay ampunan. Labis na natuwa ang puso ko sa nakita ko. Nakakatuwa na may makitang mga bata na nakangiti, naglalaro at halatang mga malulusog. "Miss Xyriel, ito ang mga bagong bata ngayon sa ampunan. Samantalang ang mga dati ay naroon na sa kabilang silid. Ang iba naman sa kanila ay nagkaroon na rin ng sarili nilang masayang pamilya, at nagkaroon na sila ng sariling bahay. Samantalang ang iba ay na ampon naman ng ibang tao noon.," nakangiting paliwanag niya. Nakakatuwa marinig ito. At least kahit hindi ko makita silang lahat, masaya ako na nagkaroon na sila ng magandang buhay. 'Yon lang naman ang lagi kong hinihiling noon para sa kanila. Dahil mahalaga iyon sa buhay nila. "Ayos lang manang. Pero hindi

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status