LOGINPagkarating namin sa bahay hindi ko inakala na makikita ko ang asawa ko. Nakatayo sa pintuan ng bahay at tila may hinihintay. Seryoso ang kaniyang mga mata na biglang tumingin sa sasakyan namin ni Mark.
Inalalayan ako ni Mark na lumabas ng kotse. "Thank you Mark," sabay ngiti ko. "You're welcome as always," sabay ngiti rin nito. Hinawakan ako ni Mark sa kamay ko. Upang lumakad papalapit sa pintuan. Subalit, hindi pa man ako nakakailang hakbang. Mabilis na lumapit sa amin si Xian. Galit na galit niya akong hinablot kay Mark. "Damn you Mark! Alam mong gabi na, tapos anong oras mo ng ini-uwi ang asawa ko?! Naglandian pa ba kayo! Huh!" Mula sa pagtayo ko sa gilid ng asawa ko. Kitang-kita ko ang nanlilisik niyang mga tingin kay Mark. Ngunit, ngumisi lamang si Mark sa kaniya. "Ako pa ngayon ang sinasabihan mo ng ganyan? Asawa ka ni Xyriel hindi ba? Pero, nandito ka lang sa bahay mo imbis na sunduin mo siya? Magpasalamat ka nga at ini-uwi ko pa siya sa 'yo." Walang galit sa mukha ni Mark kundi ngisi pa rin. Ngunit, may halo ito na tila ba'y pang-iinsulto sa asawa ko. "Tsk! Pakialam ko ba? May sariling mga paa ang asawa ko. Kaya niyang umuwi mag-isa. Kaya hindi ko na siya kailangan pang sunduin," malalim na boses ni Xian. Agad na kumirot ang puso ko. Nanginig ang labi ko. Nais tumulo ng mga luha ko. Ngunit, pinipilit ko ang hindi magpakita ng kahinaan sa harap ni Xian. "Gano'n naman pala eh. Ede, wala ka rin pakialam kung ihahatid ko si Xyriel! Hindi naman ako tulad mo. May asawa na nga, naghahanap pa ng iba. Tapos kaibigan pa ng asawa mo? Tanga ka ba!" mariin din itong ibinalik ni Mark sa asawa ko. Saglit akong napangiti ng kunti at tumingin sa asawa ko. Kita ko ang paglunok ng laway niya. Kasabay nito ang pagtahimik niya. Hindi nakasagot ang asawa ko sa sinabi ni Mark. Ibig sabihin ba nito ay totoo ang sinasabi ni Mark? "Bakit hindi ka makapagsalita Xian? Kasi alam mo na totoo ang sinasabi ko? Halata naman na ginagamit mo lang si Xyriel para manatili ka sa tabi niya! Nang sa gano'n, sa pagbabalik ni Diana ay madali mo lang siya makuha. Hindi ba't mahal mo pa rin si Diana kaysa sa asawa mo? Kaya anong klaseng lalaki ka ba talaga? Manloloko at hindi makuntinto sa isa???" mariin pa rin na wika ni Mark. Iniling ko ang ulo ko. Ayaw kong maniwala. Dapat maniwala ako na mahal na mahal ako ni Xian. Kaya pinakasalan niya ako. "Tama na Mark, umalis ka na. Mahal ako ni Xian at mahal ko rin siya. Hindi totoo na hinihintay niya lang ang kaibigan ko. Alam ko na tunay sa akin si Diana. Hindi niya aagawin si Xian sa akin," mahinang boses ko na walang emosyon. Ngunit, sa loob ng aking puso. Alam ko na hindi ko na kayang maging matatag sa oras na ito. "Ayan ka na naman Xyriel. Kaya lalo lumalaki ang ulo ng asawa mo at lumalakas ang loob para lokohin ka. Dahil diyan sa pagiging mabait mo," dismayadong tugon ni Mark. Hindi na ako nagsalita bagkus ay nanahimik na lang akong nakatayo sa pwesto ko. Hanggang sa tuluyan na galit na umalis si Mark. "Ikaw babae! Walang hiya ka talaga! Lalaki mo ba si Mark?!" Biglang lumapit sa akin si Xian at mahigpit na hinawakan ang braso ko. "Iniwan lang kita saglit sa hospital tapos ganyan na ang asal mo?! Ganyan na ba ka-kati ang katawan mo! Kaya kung sino na lang ang pinapatulan mo?!" nanlilisik ang mga mata ni Xian na nakatitig sa akin. Tila nais niya akong patayin sa titig niya. Napaiyak na lang ako. Wala akong masabi. Sapagkat naging duwag ang dila ko. "Hindi ka talaga magsasalita huh?! Kung gano'n, makikita mo kung ano ang dapat na mangyari sa 'yo!" malakas na sigaw nito. Halos manigas ako sa takot. Ngunit, bigla niya akong hinila na parang isang tuta. Pinipilit kong pumiglas. Subalit, hindi ko magawa dahil sa higpit ng hawak niya. Hanggang sa makapasok kami sa loob ng bahay. Pagdating namin sa sala. Itinulak ako ni Xian dahilan na napaluhod ako sa harap ni Sean. Habang nakayakap ito kay Diana. "Humingi ka ng tawad sa anak mo! Matapos mo siyang saktan nagawa mo pang lumandi sa ibang lalaki! Napakawalang-hiya mong babae ka!" galit na galit na sigaw muli ni Mark. Habang umiiyak ako. Nakikita ko ang nakangiting mukha ni Diana habang nakatingin sa akin. Punong-puno ng kaniyang pang-iinsulto. "Xyriel, hindi ko akalain na kaya mong saktan ang sarili mong anak. Huwag ka na magalit kay Sean. Mabait siyang bata. Dahil ilang buwan ko na silang nakasama ni Xian. Minsan natutulog kami ng sabay-sabay. Magkakatabi na parang pamilya na. Kaya naman, alam ko na mabait ang mag-ama mo. Kaya bakit ganyan mo sila tratuhin?" puno ng kalungkutan na boses ang ibinigay niya sa akin. Ngunit, ramdam ko na peke ito. "Ano? Ibig ba sabihin noon ka pa nakarating dito sa Pilipinas? Ibig ba sabihin noon ka pa talaga nakakasama ng mag-ama ko?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Oo, noon pa talaga. Gusto kita bisitahin ngayong araw. Kaso lang, tinawagan ako ni Sean para alagaan siya sa hospital, 'di ba Sean?" sabay himas niya sa buhok ng anak ko. "Opo mommy Diana. Kasi mabait ka po, tapos maganda rin po. Ikaw po ang gusto ko makasama palagi hindi po si Xyriel. Panget po siya at walang silbe. Katulong lang po siya namin dito sa bahay. Wala po siyang karapatan sa amin ni Daddy," walang alinlangan na sagot ni Sean. Halos muling mawasak ang durog-durog kong puso. "Kita mo na Xyriel? Dahil hindi mo magawang alagaan ang sarili mong anak at asawa. Ayaw na nila sa 'yo. Hindi naman ako makakatanggi kung gusto nila sa akin eh. I'm very disappointed sa mga ginawa mo sa kanila. They never deserve to be hurt," malungkot pa rin na boses ni Diana. Malambing na yumakap sa kaniya ang sarili kong anak. Ngayon, maliwanag na sa akin. Ayaw talaga sa akin ng mag-ama ko. Dahil gusto nila si Xyriel! Sobrang sakit! Matapos kong ibigay ang lahat para sa kanila! Ganito lang ang isusukli nila sa akin! Biglang binitawan ni Diana si Sean. Lumapit ito sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko. Hanggang sa labis kong ikinagulat ang ginawa niya. Dahil bigla niyang~~~"Riell, hindi ako nakikipagkaibigan sa kaibigan mo habang hindi niya binibigay sa akin si Delia. Alam mo naman na minsan lang umibig ang puso ko. Tapos may ibang lalaki pa akong kaagaw? Aba! Hindi naman ako papayag ng ganun-ganun lang." Willing nga ang kuya ko na ipaglaban si Delia. Pero para sa akin mas bagay pa rin naman si Mark kay Delia eh. Ito lang talaga si Kuya ang kakaibang pumili ng babae. Pero kung magiging maayos si Kuya sa ibang babae malamang babakat din siya kay Delia. Hayts, hindi ko pa naman nakita na nagkagusto si Kuya sa iba. Baka masaktan niya lang si Delia. "Akala mo naman basta-basta na lang ako papayag na kunin mo si Delia? Mas na una na ako sa 'yo sa puso niya. Kaya naghanap ka na lang ng ibang babaeng mamahalin mo. Hindi 'yong sisingit ka pa sa aming dalawa," paglaban din ni Mark. "Ang kapal naman ng mukha mo makapagsalita ng ganyan. Baka hindi mo alam, nagbabago ang laman ng puso. Kaya kapag maging malapit na ang loob namin ni Delia sa isa't-isa. I'm sure
"Oh, kasama mo pala ang kaibigan mo? Hello Mark, how are you?" Kahit anong ngiti pa ang nasa labi ni Kuya halata naman na hindi siya natutuwa. Problema ng kuya ko? Wala naman ginagawang masama si Mark. "Mukhang hindi ka ata busy sa hospital ngayon. Bakit? Wala bang masyadong ganap Mark?" dadag pa ni Kuya. Nakakapagtaka si Kuya ngayon for the first time napapansin kong hindi siya ayos makipag-usap sa kaibigan ko. "Wala naman, I'm just here to talk with Xyriel." Ang malambot at mapagpalang boses kanina ni Mark napalitan ng lamig. Problema ng dalawang lalaki na 'to? "Ano ba ang mga sinabi ko sa kapatid ko? Kung nandito ka para sa kaibigan mong walang kwenta. Mabuti pang huwag ka na rin magpakita pa kay Riell. Dahil hindi ako papayag na muli niyong saktan ang kapatid ko." Lumalatay ang galit ni kuya Dracko sa mga ugat niya. Kung gano'n that's why he reacts like that because of me again? Ano pa nga ba ang maaasahan ko sa over protected kong kuya? "What are you talking about? Wala na
"Damn you Xyriel!" Lumapit sa akin si Diana akmang sasampalin na niya sana ako pero agad kong sinalo ang kamay niya. Parehong lumalabas ang mga ugat namin dahil sa galit. "Akala mo ba hahayaan ko na lang na saktan mo ako ulit? In your dreams Diana!" mabigat kong binitawan ang kamay niya. Dahilan na muntik siyang mawalan ng balanse ng katawan. Gayunpaman pinilit niya pa rin tumayo at humarap sa akin. "At talagang lumalaban ka na?! Tingnan lang natin kung hanggang kailan ka magiging ganyan!" Mabibigat na hakbang ang ibinigay niya at umalis. Mapait akong napangiti at napatango. Mas tingnan lang natin Diana kung hanggang kailan ka magiging hambog.. Nabaling ang atensyon ko ng tumunog ang cellphone ko mula sa mesa. Agad kong nakita ang pangalan ni Mark. Kaya naman kinuha ko ito upang sagutin. "Hello?" wika niya. "Yes, hello Mark." I said. "Can we meet? May gusto sana akong sabihin sa 'yo, Xyriel." Malumanay ang boses ni Mark. "Ahm, yeah sure." I answered. "Xyriel,
"What do I mean?" sabay taas ng kilay ni Diana. "Kung ano man ang kahulugan ng sinabi ko wala ka ng pakialam. Ang gusto ko lang naman ay mawala ka sa paningin ko at lalo na sa piling naming dalawa ni Xian. Dahil kung tutuusin ikaw lang naman ang sumira sa pagkakaibigan nating dalawa. Ikaw lang naman ang mang-aagaw. Kaya dapat lang na maging ng buo si Xian ulit. Dahil hindi naman niya deserve ang babaeng tulad mo. Kaso nga lang kapag nandito ka pa rin at kapag nakikita pa rin kita. Naaalala ko ang kalandian mo sa kaniya kaya ka niya pinatulan." Bwesit! Kunti na lang kapag walang pumigil sa akin at kapag hindi ko mapigilan ang emosyon ko baka masaktan ko na ang babaeng ito. Gayunpaman hindi ako nagpakita ng kahinaan kundi isang tawa at ngiti lang. "Ang galing mo talaga magpatawa Diana. Hindi ka ba talaga mapapagod sa pagiging bobo at tanga mo?" pagdiin ko. Parehong mas umiinit ang pagitan naming dalawa. "Alam ko naman na 'yan talaga ang tumatakbo sa utak mo. Iniisip mo na inagaw ko
MARK POINT OF VIEW "Salamat naman Mark at binalik mo dito ang bata. Hindi ko na talaga alam kung ano ang gagawin ko kapag mawala pa si Sean sa paningin ko " Emosyonal na napayakap si Delia kay Sean. "Mabuti na lang talaga at nakita ko siya kanina na papalabas ng hospital. Kaya ayan, thanks naibalik ko." Mapait akong napangiti. "Sean, ano ba ang naisip mo at tumakbo ka ng gano'n? Gusto mong lumabas sa hospital? Pero hindi ka pwedeng basta-basta na lang pumunta kung saan-saan. Kasi paano kung may mangyaring masama sa 'yo sa labas? Sino na ang magiging lakas ng Dad mo? 'Di ba? Kaya dapat maging safe ka lang," puno ng pag-aalala ni Delia. Napayuko si Sean na may malungkot na itsura. "Yaya, gusto ko lang po hanapin si Mommy at ibalik po sa amin ni Dad. Miss ko na po ng sobra si Mommy. Hindi lang po ako ang lakas ni Dad dapat si Mommy rin, eh. Pero kahit isang beses lang hindi man lang po si Mommy pumupunta dito. Alam ko naman po na galit sa akin si Mommy. And I want to say sorry for
"Hali na kayo, pumasok na kayo sa loob. Sigurado akong matutuwa kayo na makita ang mga bata," sabay ngiti ni manang Fe. Sumabay kami kay Manang papunta sa loob. Magkatabi kaming dalawa habang nasa likuran naman namin ang mga kuya ko at si Alejandro. Nang makarating kami sa loob ng bahay ampunan. Labis na natuwa ang puso ko sa nakita ko. Nakakatuwa na may makitang mga bata na nakangiti, naglalaro at halatang mga malulusog. "Miss Xyriel, ito ang mga bagong bata ngayon sa ampunan. Samantalang ang mga dati ay naroon na sa kabilang silid. Ang iba naman sa kanila ay nagkaroon na rin ng sarili nilang masayang pamilya, at nagkaroon na sila ng sariling bahay. Samantalang ang iba ay na ampon naman ng ibang tao noon.," nakangiting paliwanag niya. Nakakatuwa marinig ito. At least kahit hindi ko makita silang lahat, masaya ako na nagkaroon na sila ng magandang buhay. 'Yon lang naman ang lagi kong hinihiling noon para sa kanila. Dahil mahalaga iyon sa buhay nila. "Ayos lang manang. Pero hindi
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






